Batumelebi

„ჩემს შვილებს და შვილიშვილებს უნდათ ევროპა. ევროკავშირში უნდა შევიდეთ, ეს გარდაუვალია“, – ამბობს 64 წლის ზაზა ზაქარაძე. „ბათუმელებთან“. ის იხსენებს ბაბუას, რომელიც სტალინური რეჟიმის მსხვერპლი გახდა.

ზაზას ბაბუა, უსუფ ზაქარაძე 1937 წელში დახვრიტეს. იმ დროს, უსუფ ზაქარაძე სოფელ აჭარისწყალში კომენდატურაში პოლიტიკურ ხელმძღვანელად მუშაობდა.

„უსუფ გაიქეცი, მოდიან“

„ბაბუაჩემი რომ დახვრიტეს, მამაჩემი იყო 3 თვის. ბებიაჩემი კი 22 წლის, რომელსაც დარჩა მისი 4 შვილი და ორი გერი გასაზრდელად.

როგორც გენერლები დახვრიტეს და ყველას ეუბნებოდნენ, რომ თითქოს ინგლისის აგენტები იყვნენ და ასე შემდეგ, ასე დააბრალეს ბაბუაჩემსაც აგენტობა. 58-ე მუხლით გაასამართლეს, ვითომ ხალხის მტერი იყო და სახელმწიფო გადატრიალება უნდოდა.

ბებიას მონათხრობიდან მახსოვს, რომ აჭარისწყალზე ოთხ მეგობართან ერთად ქეიფობდა ბაბუა, როცა მასთან მივიდა ერთი პიროვნება და უთხრა,- „უსუფ გაიქეცი“, დასაპატიმრებლად მოდიანო.

ბაბუაჩემს უთქვამს, მე გასაქცევი არაფერი მაქვსო. ის 4 ძმაკაცი გაიქცა, ბაბუაჩემი კი დაიჭირეს“, – ამბობს ზაზა ზაქარაძე.

ბებიას გადმოცემით, მაშინ ზაფხულის პერიოდი იყო. ბაბუას დახვრეტის შესახებ მაშინ გაიგეს, როცა უსუფის მეუღლეს მისი სისხლიანი პერანგი გაუგზავნეს.

„ბებია ამბობდა, გონიოში ჰყავდათო და, სავარაუდოდ, იქ დახვრიტეს. მაშინ ცხედრებს არ უბრუნებდნენ ოჯახებს, იქვე მარხავდნენ ციხის ეზოში. მით უმეტეს, როცა „ხალხის მტრის“ სახელით ხვრეტდნენ. ჩემი სხვა ნათესავებიც მასეა დაასაფლავეს ციხის ეზოში“, – გვეუბნება ზაზა ზაქარაძე.

მისი თქმით, სოფელში ბაბუა დაფასებული კაცი იყო და მასზე აუგი არავისგან მსმენიაო.

„ყველას შეძლებისდაგვარად ეხმარებოდა, მაგრამ მაშინ დასმენები იყო და ვიღაც-ვიღაცები ყოველთვის ცდილობდნენ „თავის გამოჩენას“.

მე ვიცი, ვინც დაასმინა ბაბუაჩემი. მე და მისი შვილიშვილები კლასელები ვიყავით, ვძმაკაცობდით. მე მაგალითად, ჩემთან ერთად გაზრდილ ძმაკაცს, დასახვრეტად და გადასასახლებლად არ გავიმეტებ“.

• „ხალხის მტრის ცოლი“

„ბებიაჩემის ცხოვრება გაგრძელდა ისე, რომ კოლმეურნეობაში არ ამუშავებდნენ, როგორც „ხალხის მტრის“ მეუღლეს, არც შრომადღეებს უწერდნენ. პატარა ვიყავი, მაგრამ მე ისიც მახსოვს, მაშინდელი სოფლის საბჭოს თავმჯდომარე ბებიაჩემს ქუჩაში რომ შეხვდებოდა ეძახდა – „მოღალატის ცოლიო“.

შემდეგ, როცა წამოვიზარდე, მის შვილებს შევუთვალე, რომ გონიერებისთვის მოეხმო. ბებიაჩემს ისედაც დიდი ტვირთი აქვს წამოკიდებული-მეთქი.

ბებიაჩემი იმასაც ამბობდა, 1954 წლამდე, სანამ სტალინი ცოცხალი იყო, ჩემი სანათესავოც კი ერიდებოდა დღისით ჩემთან გამოჩენასო.

მამაჩემი 8 წლის იყო პურის საცხობში რომ მიიყვანეს სამუშაოდ. 13 წლის ასაკში, 70-კილოიან ფქვილის ტომრებს მოიკიდებდა ზურგზე და ასე შრომობდა. შიმშილით არ კვდებოდნენ, მაგრამ ძლივს გაჰქონდათ თავი.

მამაჩემმა 60 წელი იმუშავა პურის საცხობში, ბოლოს საცხობის გამგე იყო“, – ამბობს ზაზა ზაქარაძე.

ზაზას ბაბუას გარდა, სტალინურმა რეპრესიებმა იმსხვერპლეს ბაბუამისის ბიძაშვილებიც. ისინიც დახვრიტეს.

„დედაჩემის დედა, გაგეცინებათ და ნომერ პირველი კომკავშირელის, ბორის ძნელაძის მკვიდრი ბიძაშვილი იყო. ხომ იცით ეგ როგორ მოკვდა? ეკლესიას რომ ანგრევდა, ზარი ჩამოვარდა, დაეცა და მოკლა.

არ მგონია გვარი, რომელსაც არ შეხებოდეს 37-38 წლების რეპრესიები“.

• ევროკავშირში უნდა ვიყოთ, ეს გარდაუვალია

„ჭაობში ვიყავით. 30 წელია ვაპირებთ ამ ჭაობიდან ამოსვლას და ვერ ამოვედით. ახალი რაღაც გვინდოდა და თურმე სად ვართ, შემოვბრუნდით და მივდივართ ისევ უკან.

ცოდვაა შვილები, შვილიშვილები…

გვინდა თუ არა, ევროკავშირში უნდა შევიდეთ, ეს გარდაუვალია. ჩემს შვილებს და შვილიშვილებს ევროპა უნდათ. უფროსი შვილიშვილი სწავლას ჩეხეთში აპირებს და თუ ასე გაგრძელდა, ჩეხეთში კი არა, ჩოხატაურში ვეღარ წავა. ასეთი კანონებით, ვინ, სად მიგვიღებს.

თუ ევროპა გვინდა, ეს ხალხი არ გაჩერდება, ეს ბავშვები არ გაჩერდებიან და იქნება „გამიშვი- დამაკავე“. სხვაგან ვიცით, გადატრიალებაც მოხდა, რევოლუციაც და ცოდვაა ხალხი, დაიღალა. თაობა წავიდა ისე, რომ ამ ქვეყნად არაფერი უნახავს.

შენ კაბინეტში დაჯდე და მე თავში მიკაკუნო, ასე არ გამოვა. არ მივესალმები ამას. ბევრგან ვმუშაობდი და ყოველთვის მქონდა ამაზე დავა, რადგან მე უთანასწორობას ვერ გავუძლებ. რატომ უნდა დამჩაგრო?

ჩემ სტუდენტობაში, ჩემ ახალგაზრდობაში დასმენების გამო შეიძლება კაცს კაცი მოეკლა, შეიძლება კაცს კაცი ეცემა, ან ისეთი რამ გაეკეთებინა დამსმენისთვის, რომ ის ქალაქიდან წასულიყო.

ყველა მოღალატეს და დამსმენს, სხვაც მოღალატე და დამსმენი ჰგონიაო – ნათქვამია და დღეს რომ ვუყურებ (ხელისუფლებას), ესენი უფრო საკუთარი თავის დაცვის მიზნით ლაპარაკობენ.

•  ჩრდილოეთს ჯობია დასავლეთი

მოსკოვში ცხოვრობდნენ ჩემი დისშვილები. რაც რეკლამა იყო ნტვ-ზე, 90 პროცენტი მათი გადაღებულია, მაგრამ გამოიქცნენ რუსეთიდან.

მინსკში, ტელევიზიაში ჩემი ახლობლები მუშაობდნენ, ტაილანდში გაიქცნენ და მაინც დაიჭირა ლუკაშენკომ.

რამდენიმე წლის წინ, ჩემი თანამშრომელი იყო წასული მოსკოვში და საახალწლოდ რომ ჩამოვიდა, მითხრა, შუქი მარტო კრემლის ირგვლივ იყოო.

ჩემი ბიძაშვილი ცხოვრობს ასევე კემეროვოში და ის მეუბნება, ქალაქში ვმუშაობთ და საჭმლის ფული გვაქვს, მაგრამ ქალაქს რომ გასცდები, საღორეა იქაურობაო. მარტო იქ კი არა, მთელს რუსეთში მასეა.

თუ ევროპა გვინდა, ხელისუფლება გონს უნდა მოეგოს და ყველაფერი დალაგდეს. მაგრამ თუ ჩვენი ჩრდილოელი მეზობლის ჰიმნის მოსმენა გვინდა, „პაჟალუსტა“, მაგრამ ჩრდილოეთს ჯობია დასავლეთი“, – ამბობს ზაზა ზაქარაძე.

საქართველოს მთავრობამ გამოსცა განკარგულება, რომლითაც ბიძინა ივანიშვილის კომპანია „ბლექ სი რივიერას“ ნაკისრი ვალდებულებისგან ათავისუფლებს იმ შემთხვევაში, თუ კომპანია ქვეყნის ბიუჯეტში 500 ათას ლარს გადაიხდის. საუბარია 3 ჰექტარ ტერიტორიაზე, სადაც ივანიშვილის თანაინვესტირების ფონდს, მისივე ინფორმაციით, ჯამურად, 60 მილიონი დოლარის ინვესტიცია უნდა განეხორციელებინა.

„ბლექ სი რივიერას“ სახელმწიფოს წინაშე ნაკისრი ჰქონდა ვალდებულება, რომ ზუგდიდის სოფელ განმუხურში, სახელმწიფოსგან ნაყიდ მიწაზე, აეშენებინა სასტუმრო კომპლექსი [მოეწყო შესაბამისი ინფრასტრუქტურა], აემოქმედებინა ის და ამაში 10 მილიონი ლარის ინვესტიცია ჩაედო. კომპანიას ეს ვალდებულება 2021 წელს უნდა შეესრულებინა, თუმცა სასტუმრო ამ დრომდე არ აშენებულა.

ფონდი ინვესტიციის შეჩერების მიზეზად პანდემიასა და უკრაინის ომს ასახელებს. „2019 წლიდან… პრაქტიკულად განულდა ტურისტული დარგის შემოსავლები“ – მოგვწერეს ფონდიდან.

ფონდში ასევე განმარტავენ, რომ „ტურიზმზე მოქმედი გარე ფაქტორების პოზიტიური ცვლილებების შემთხვევაში“, საინვესტიციო ვალდებულება ისევ გახდება აქტუალური, ანუ ხუთვარსკვლავიან სასტუმროს ისევ ააშენებენ.

თუმცა, ხელშეკრულებაში ცვლილების შეტანის შემდეგ, კომპანიას სასტუმროს აშენების ვალდებულება აღარ ექნება და შეძლებს ქონება ნებისმიერი დანიშნულებით გამოიყენოს.

მთავრობის განკარგულებით, „რივიერას“ ყოველგვარი ვალდებულების გარეშე საკუთრებაში რჩება განმუხურის პლაჟთან [ზღვიდან 50 მეტრში] მდებარე 3 ჰექტარზე მეტი ტერიტორია. ეს ტერიტორია საოკუპაციო ხაზიდან დაახლოებით 400 მეტრში მდებარეობს.

33 951 კვადრატული მეტრი ტერიტორია და მასზე მდებარე შენობები „ბლექ სი რივიერამ“ სახელმწიფოსგან პირობებიან აუქციონზე 2 266 500 ლარად 2016 წელს იყიდა, შესაბამისად, ერთ კვადრატულ მეტრ მიწის ნაკვეთში 66.7 ლარი გადაიხადა. ქონება სახელმწიფოს 2 263 500 ლარად ჰქონდა გამოტანილი აუქციონზე და ის „რივიერამ“ ერთი ბიჯის [3 000 ლარი] დამატებით იყიდა.

შპს „ბლექ სი რივიერას“ მფლობელია შპს „საქართველოს ტურიზმის განვითარების ფონდი“, ამ ფონდის 100 პროცენტი წილის მფლობელი კი არის საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდი „ქართუ“. ყველა ეს კომპანია „ქართუ ჯგუფის“ შვილობილია.

საქართველოს მთავრობის 2024 წლის 21 მაისის განკარგულებაში აღნიშნულია, რომ „შპს „ბლექ სი რივიერას“ საქმიანობის ხელშესაწყობად“ სახელმწიფო ქონების ეროვნულ სააგენტოსა და კომპანიას შორის 2016 წლის 25 აპრილს გაფორმებულ ნასყიდობის ხელშეკრულებაში შევიდეს ცვლილება და ამოღებულ იქნეს ხელშეკრულების 4.1.1 მუხლი.

ამავე განკარგულებით, ხელშეკრულებიდან აღნიშნულ მუხლს ამოიღებენ იმ შემთხვევაში, თუ „ბლექ სი რივიერა“ შესაბამისი ცვლილების ხელშეკრულების გაფორმებამდე, უზრუნველყოფს სახელმწიფო ბიუჯეტის სასარგებლოდ 500 000 (ხუთასი ათასი) ლარის გადახდას.“

„ბათუმელებმა“ მოიძია სახელმწიფო ქონების ეროვნულ სააგენტოსა და „ბლექ სი რივიერას“ შორის 2016 წლის 25 აპრილს გაფორმებული ნასყიდობის ხელშეკრულება.

ამ ხელშეკრულებას ხელს აწერს კომპანიის მაშინდელი დირექტორი ირაკლი ქარსელაძე – რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის ამჟამინდელი მინისტრი.

ხელშეკრულების 4.1.1 მუხლში კი, სწორედ კომპანიის მიერ აღებული მთავარი ვალდებულებაა გაწერილი.

2016 წლის ხელშეკრულებით კომპანიას მშენებლობის ნებართვის მიღებიდან არაუმეტეს 3 წელში, მაგრამ ხელშეკრულების დადებიდან არაუგვიანეს 5 წელში უნდა აეშენებინა და აემოქმედებინა სასტუმრო კომპლექსი, ანუ შპს „ბლექ სი რივიერას“ ვალდებულება სრულად უნდა შეესრულებინა 2021 წლის 25 აპრილამდე.

„ბათუმელებმა“ მოიპოვა კიდევ ერთი დოკუმენტი, რომლითაც ჩანს, რომ მთავრობამ კომპანიასთან 2016 წელს დადებულ ხელშეკრულებაში ცვლილება 2021 წლის სექტემბერშიც შეიტანა და ვალდებულების შესრულების ვადა კომპანიას 3 წლით, 2024 წლის 25 აპრილამდე გადაუვადა.

ცვლილება სწორედ 4.1.1 მუხლში შევიდა, რომელიც შეცვლილ ხელშეკრულებაში შემდეგნაირად ჩამოყალიბდა:

ირაკლი კობახიძის მიერ ხელმოწერილი განკარგულების მიხედვით კი, თუ კომპანია 500 ათას ლარს გადაიხდის, ამ მუხლს საერთოდ ამოიღებენ ხელშეკრულებიდან. შესაბამისად, ხელშეკრულების სხვა მუხლებიც, რომლებიც ამ ვალდებულების შესრულება-არშესრულებას უკავშირდება [პირგასამტეხლო დაკისრება და სხვა] აზრს კარგავს.

მაგალითად, არსებული ხელშეკრულების ერთ-ერთი მუხლით, „ბლექ სი რივიერას“ შეუძლია ქონება „საპრივატიზებო თანხის გადახდის შემდეგ“ სრულად ან ნაწილობრივ გაასხვისოს/გაყიდოს, ოღონდ ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ვალდებულებები გადადის მყიდველზე – სრულად გაყიდვის შემთხვევაში, ხოლო ნაწილობრივ გაყიდვის შემთხვევაში ვალდებულებების შესრულებაზე პასუხისმგებელი იქნება როგორც „ბლექ სი რივიერა“ ასევე ქონების შემძენი.

შესაბამისად, თუ ვალდებულების მუხლს ამოიღებენ, კომპანიას ქონების გასხვისება თავისუფლად შეეძლება ყოველგვარი პირობის გარეშე.

აქვს თუ არა ინფორმაცია სახელმწიფო ქონების ეროვნულ სააგენტოს, თუ რატომ გახდა აუცილებელი ხელშეკრულებიდან ზემოთ აღნიშნული მუხლის ამოღება? და გადახდილი აქვს თუ არა კომპანიას საპრივატიზებო თანხა – 2 266 500 ლარი? – ამ კითხვებზე პასუხის მისაღებად „ბათუმელები“ სააგენტოს დაუკავშირდა.

„დღეის მდგომარეობით კომპანიას სრულიად აქვს გადახდილი უძრავი ქონების საპრივატიზებო ღირებულება – 2 266 500 ლარის ოდენობით. ასევე, კომპანიის მიერ შესრულებულია ტურისტული ინფრასტრუქტურის განვითარების მიზნით არანაკლებ 10 000 000 ლარის ინვესტიციის განხორციელების ვალდებულება.

მიმდინარე წელს, შპს „ბლექ სი რივიერამ“ წერილობით მომართა სააგენტოს, სადაც მოითხოვა ხელშეკრულებით ნაკისრი დარჩენილი ვალდებულების გაუქმება, სახელმწიფო ბიუჯეტის სასარგებლოდ 500 000 ლარის გადახდის სანაცვლოდ. აღნიშნული მოთხოვნა დაკმაყოფილდა და საქართველოს მთავრობის მიერ გამოცემულია შესაბამისი განკარგულება“, – მოგვწერეს ქონების ეროვნული სააგენტოდან 2024 წლის 23 მაისს.

„ბათუმელები“ დაუკავშირდა „ბლექ სი რივიერას“ ხელშეკრულებაში მითითებულ ნომერზე, თუმცა გვითხრეს, რომ ინფორმაციისთვის „საქართველოს ტურიზმის განვითარების ფონდს“ დავუკავშირდეთ.

აღნიშნული ფონდი, „ტურიზმის განვითარებაზე ორიენტირებული საინვესტიციო პროექტებისთვის“ საქართველოს თანაინვესტირების ფონდის ინიციატივით შეიქმნა. თანაინვესტირების ფონდი კი, ბიძინა ივანიშვილის თანამონაწილეობით შეიქმნა 2013 წელს.

ფონდის მაშინდელი ინფორმაციით, სასტუმრო განმუხური 5-ვარსკვლავიანი უნდა ყოფილიყო, ჩაიდებოდა ჯამურად 60 მილიონი აშშ დოლარის ინვესტიცია და 2028 წელს უნდა დასრულებულიყო:

ვრცლად: თანაინსვესტირების ფონდმა 8 პროექტი ტურიზმის განვითარების თავისსავე ფონდს გადასცა

თანაინვესტირების ფონდის ვებგვერდზე განმუხურის სასტუმროსთან დაკავშირებით გრაფაში – მიმდინარე პროექტები, დღეს ასეთი ინფორმაცია იძებნება:

რატომ გახდა საჭირო აღნიშნული ცვლილების შეტანა ნასყიდობის ხელშეკრულებაში? – ამ კითხვით „ბათუმელები“ თანაინვესტირების ფონდსაც დაუკავშირდა.

„კომპანიას გადახდილი აქვს სრულად 2 266 500 ლარი. ასევე შესრულებული აქვს საინვესტიციო ვალდებულების ფინანსური ნაწილი 10 000 000 ლარის დახარჯვასთან დაკავშირებით შეძენილი ქონების განვითარების მიზნით.

ვადასთან დაკავშირებული საინვესტიციო ვალდებულების გაუქმება მოხდა ჩვენი არგუმენტირებული თხოვნის საფუძველზე, ვადის დაგვიანების მიზეზების განმარტების და არაპროგნოზირებადი სიტუაციის გამო მსოფლიო ტურიზმის სფეროში“, – მოგვწერეს თანაინვესტირების ფონდიდან.

ფონდის არგუმენტები შემდეგია:

• „მნიშვნელოვნად შეიცვალა ტურიზმის განვითარების ტენდენციები და დინამიკა ქვეყანაში, დაწყებული 2019 წლიდან, როდესაც კოვიდ პანდემიით გამოწვეული შეზღუდვების გამო თითქმის 2 წლის განმავლობაში პრაქტიკულად განულდა ტურისტული დარგის შემოსავლები. შესაბამისად, მსოფლიოში მნიშვნელოვნად შენელდა საწარმოო და ლოგისტიკური პროცესები და ასევე მათი ღირებულებები მნიშვნელოვნად, დაახლოებით 30-35%-ით გაიზარდა, რაც პირდაპირ გავლენას ახდენს ტურიზმის სფეროში ისეთი მნიშვნელოვანი დარგის დინამიკაზე, როგორიც არის მაღალი კლასის ბრენდული სასტუმროების მშენებლობა.
• 2022 წელს რეგიონში დაწყებულმა ომმა, მნიშვნელოვნად შეცვალა [შეამცირა] ქვეყანაში მაღალ მსყიდველობითუნარიანი სტუმრების მოძრაობის სიხშირე და დინამიკა, ასევე კვლავ მოხდა მნიშვნელოვანი ცვლილებები მასალების მოწოდების ლოგისტიკურ პროცესებში და ღირებულებებში, რამაც ასევე ნეგატიური გავლენა მოახდინა სამშენებლო სამუშაოების განხორციელების ვადებზე“, – მოგვწერეს ფონდიდან.

თანაინვესტირების ფონდს ასევე ვკითხეთ ხელშეკრულებიდან 4.1.1 მუხლის ამოღების შემდეგ ხომ არ არის გადაწყვეტილი პროექტის პროფილის შეცვლა და სასტუმროს ნაცვლად სხვა დანიშნულების ობიექტის მშენებლობა? ან კიდევ ხომ არ იგეგმება ამ ტერიტორიის ან მისი ნაწილის გასხვისება?

„აღნიშნულ ტერიტორიაზე კომპანია აპირებს მაღალი კლასის სასტუმრო დანიშნულების ფუნქციის განვითარებას, ტურიზმის სფეროში და ზოგადად მსოფლიოში ტურიზმის განვითარების ტენდენციების მიხედვით საკუთარი ან/და პარტნიორებთან ერთობლივი რესურსებით და ძალებით.

ასევე იმის გათვალისწინებით, რომ პროექტზე დახარჯულია ინვესტიციის მნიშვნელოვანი ნაწილი [10 000 000 ლარზე მეტი], მისი ფუნქციის რადიკალური ცვლილება ვერ განხორციელდება [ანუ ვერ შეიცვლება საინვესტიციო ვალდებულების თავდაპირველი ფუნქცია, რის მიხედვითაც განხორციელებულია მშენებლობა].

ტურიზმზე მოქმედი გარე ფაქტორების პოზიტიური ცვლილებების [ანუ დადებითი ტენდენციების მდგრადად დაფიქსირების] შემთხვევაში საინვესტიციო ვალდებულებით განსაზღვრული ტურისტული ფუნქცია კვლავ აქტუალური და საინტერესო გახდება რეალიზებისთვის, რასაც თავდაპირველი ინვესტორის გარდა მიმდინარე რეჟიმში მისი ცვლილების შემთხვევაში, არცერთი სხვა ინვესტორი არ/ვერ განახორციელებდა“, – გვწერს თანაინვესტირების ფონდი.

ანაკლია-განმუხურის ხიდი მდინარე ენგურზე /არქივიდან/ფოტო:  მანანა ქველიაშვილი/„ბათუმელები“

გუშინ, 22 მაისს, საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი კობახიძემ თბილისში, ირანის საელჩოში სამძიმრის წიგნში ჩანაწერი დატოვა და პრეზიდენტის დაღუპვის გამო ირანელ ხალხს თანაგრძნობა გამოუცხადა. მოგვიანებით კი თეირანში გაფრინდა პრეზიდენტ იბრაჰიმ რაისის დაკრძალვის ცერემონიალზე.

ირანული მედიის თანახმად, „ოთხშაბათს ირანის პრეზიდენტის, იბრაჰიმ რაისის დაკრძალვაზე დამსწრე უცხოელი მაღალჩინოსანი პირების სიამ ხაზგასმით აჩვენა, რომ თეირანის მცდელობამ შეემსუბუქებინა აშშ-ის სანქციები და გაეუმჯობესებინა ურთიერთობა მეზობლებთან, შედეგები გამოიღო.

ირანი ბევრს მუშაობდა აშშ-ის რიგი სანქციების გასანეიტრალებლად, რომელიც გამკაცრდა როგორც დონალდ ტრამპის, ისე ჯო ბაიდენის დროს. რეგიონის ბევრ ქვეყანას სურს განაგრძოს ირანთან ბიზნესის კეთება ან დიპლომატიური კავშირების ღიად შენარჩუნება, მაშინაც კი, თუ ეს ეწინააღმდეგება ვაშინგტონის სურვილებს“.

რას ნიშნავს ეს საქართველოსთვის? – პარიზის პოლიტიკური მეცნიერებათა ინსტიტუტის პროფესორის, თორნიკე გორდაძის შეფასებით, „ვხვდებით იმ გარემოცვაში, როგორიც არის რუსეთი და ირანი“.

„რუსეთი და ირანი ერთად იბრძვიან სირიაში, ისინი ებრძვიან დასავლურ ინტერესებს, მათ აქვთ საერთო ინტერესები სხვადასხვა სფეროში, მაგალითად, უკრაინაში მიმდინარე ომში ირანი არის ერთ-ერთი მთავარი ქვეყანა, რომელიც სამხედრო დახმარებას უწევს რუსეთს.

მაშინ, როცა უკრაინასთან სრულიად გაფუჭებული გვაქვს ურთიერთობა, იმ ფონზე, როცა დასავლეთს ფაქტობრივად ბრალს ვდებთ საქართველოს სუვერენიტეტის შებღალვაში, ვხვდებით იმ გარემოცვაში, როგორიც არის რუსეთი და ირანი.

ეს არის საგარეო პოლიტიკური კურსის მთლიანი შებრუნება“, – ასე ეხმაურება პარიზის პოლიტიკური მეცნიერებათა ინსტიტუტის პროფესორი თორნიკე გორდაძე ირანში საქართველოს პრემიერის ვიზიტს.

თორნიკე გორდაძემ ირანში პრემიერის ვიზიტი შესახებ „ტვ პირველის“ ეთერში ისაუბრა.

მისი თქმით, სრულიად საკმარისი იქნებოდა ირანში პრეზიდენტის დაკრძალვის ცერემონიაზე საქართველოდან საპარლამენტო დონის დელეგაცია ჩასულიყო.

„გასაგებია, რომ მეზობელი ქვეყანაა და მისამძიმრება ჩვეულებრივი დიპლომატიური პროტოკოლის ნაწილია. შეიძლებოდა საქართველოდან წასულიყო საპარლამენტო დელეგაცია და სავსებით საკმარისი იქნებოდა.

როდესაც ქვეყნის პირველი პირი მიდის იქ საგარეო საქმეთა მინისტრთან ერთად, ამას აკეთებენ რაღაცისთვის ხაზის გასასმელად, რომ ჩვენ ახალი, განსაკუთრებული ურთიერთობები გვინდა ამ ქვეყანასთან – ირანთან, რომელიც არის რუსეთ-ირანის ღერძის შემადგენელი,“ – თქვა თორნიკე გორდაძემ.

——————————————————————————-

22 მაისს, თეირანში დაუანონსებელ ვიზიტამდე რამდენიმე საათით ადრე, საქართველოს მთავრობამ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ირაკლი კობახიძემ თბილისში, ირანის საელჩოში სამძიმრის წიგნში ჩანაწერი დატოვა და ირანელ ხალხს თანაგრძნობა გამოუცხადა.

ირანის და საერთაშორისო მედიის ინფორმაციით, დაკრძალვის ცერემონიალზე ჩავიდნენ ტუნისის და ტაჯიკეთის პრეზიდენტები, კატარის ემირი შეიხი ჰამად ბინ ხალიფა ალ-თანი ტამიმი, ერაყის პრემიერ-მინისტრი მუჰამედ შია ალ სუდანი, ასევე, სომხეთის პრემიერ-მინისტრი ნიკოლ ფაშინიანი.

ირანში იმყოფებიან რუსეთის დუმის თავმჯდომარე ვიაჩესლავ ვოლოდინი, თურქეთის ვიცე-პრეზიდენტი ჯევდეთ ილმაზი და საგარეო საქმეთა მინისტრი ჰაკან ფიდანი, პაკისტანის პრემიერი და ვიცე-პრემიერი, ჩინეთის ვიცე-პრემიერი, ეგვიპტის საგარეო საქმეთა მინისტრი და სხვები.

რაისის დაკრძალვის ცერემონიალს დაესწრნენ ასევე „ჰამასის“ პოლიტიკური ლიდერი ისმაილ ჰანიე და „ჰეზბოლას“ ლიდერის მოადგილე ნაიმ ქასემი. „ნიუ იორკ თაიმსის“ ინფორმაციით, ტერორისტული დაჯგუფებების ლიდერები ცერემონიალზე გამოჩნდნენ „სიკვდილი ამერიკას“ და „სიკვდილი ისრაელს“ სკანდირების ფონზე.

ირანის პრეზიდენტი და საგარეო საქმეთა მინისტრი 19 მაისს, ვერტმფრენის ავიაკატასტროფას ემსხვერპლნენ.

იბრაჰიმ რაისი ირანის პრეზიდენტი 2021 წელს გახდა, რასაც ირანში მოჰყვა რეპრესიების გაძლიერება მოქალაქეთა წინააღმდეგ, განსაკუთრებით აღსანიშნავია ახალგაზრდების პროტესტის სასტიკი ჩახშობა, რასაც არაერთი ახალგაზრდის მკვლელობა და სიკვდილით დასჯა ახლდა.

ირანი უკვე მრავალი წელია, საერთაშორისო სანქციების ქვეშაა და მისი ავიაცია უკიდურესად მოძველებულია, რადგან ავიახომალდებისა და მისი ნაწილების მწარმოებლებს აკრძალული აქვთ ამ ქვეყნისთვის რაიმე სახის პროდუქციის მიწოდება.

დღეს, 23 მაისს, ქობულეთის შემოვლითი გზაზე ავარიას 1 პირი ემსხვერპლა.

სასწრაფო სამედიცინო სამსახურის ინფორმაციით, ავტობანზე „ადგილზე დაფიქსირდა ერთი გარდაცვლილი, ხუთი დაშავებული კი გადაყვანილია კლინიკაში“.

ამ დროისთვის [14:00 საათი] შემოვლითი გზა გადაკეტილია და ავტოტრანსპორტი ჩაქვის გავლით მოძრაობს.

დღეს, 23 მაისს, ბათუმში რუსული კანონის წინააღმდეგ საპროტესტო აქცია-პერფორმანსი გაიმართება.

საღამოს 18:00 საათზე სახელოვნებო ჯგუფი Art Gen Z ცენტრალური პარკის შესასვლელთან საპროტესტო პერფორმანსს გამართავს, რომელიც რუსული კანონის წინააღმდეგ ბრძოლას ეძღვნება.

19:00 საათზე აქციის მონაწილეები დაიწყებენ საპროტესტო მარშს, რომელში მონაწილეობაც ნებისმიერ მსურველს შეეძლება.

20:00 საათზე საპროტესტო აქცია გადაინაცვლებს უმაღლესი საბჭოს შენობის მიმდებარე ტერიტორიასთან.

21:00 საათზე დაგეგმილია სალომე ჯაშის დოკუმენტური ფილმის „მოთვინიერების“ ჩვენება უმაღლეს საბჭოსთან.

„თაობა Z ხმას ღირებულებებს აძლევს და არა – კონკრეტულ პარტიებს და ლიდერებს. პოლიტიკურ პარტიებზე, მათ საქმიანობასა და სამოქმედო გეგმაზე თაობა Z-ის
ცოდნა მწირია, მიზეზად კი ასახელებენ იმას, რომ პარტიებს არ გააჩნიათ კონკრეტული იდეოლოგია და ამ იდეოლოგიაზე დაფუძნებული კომუნიკაცია,“ – ვკითხულობთ კვლევაში, სადაც თაობა Z-ის პოზიციებია ასახული.

რა სურს „ჯენზი თაობას“, რომელმაც 2023 წლის მარტში ხელისუფლებას უკან დაახევინა, დღეს კი, საქართველოს ევროპული მომავლის დაცვისთვის ბრძოლის ავანგარდში დგას? – ფოკუსჯგუფებთან გასაუბრებით ჩანს, რომ თაობა Z-ს კონკრეტული გზავნილები აქვს.

2024 წლის არჩევნებზე ამომრჩეველთა საერთო რაოდენობის დაახლოებით 14 % თაობა Z იქნება – 18-დან 26 წლამდე ასაკის ამომრჩევლები.

რა პოლიტიკური საჭიროებები და ღირებულებნები აქვს თაობა Z-ს საქართველოში? – ორგანიზაცია „ფორსეტმა“ ჩაატარა ამ საკითხზე თვისებრივი კვლევა, რომლის საფუძველზეც ანალიტიკური დოკუმენტი მომზადდა. პროექტი მომზადდა ამერიკელი ხალხის მიერ ამერიკის შეერთებული შტატების საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს [USAID}-ის, ეროვნულ-დემოკრატიული ინსტიტუტის [NDI]-ის და ევროკავშირის ფინანსური მხარდაჭერით.

„ფორსეტის“ მიერ დღეს, 22 მაისს გავრცელებული ინფორმაციით, თვისებრივი მონაცემების შესაგროვებლად, 2023 წლის დეკემბერსა და 2024 წლის იანვარი-თებერვლის პერიოდში, ჩატარდა სამი პირისპირი ფოკუს ჯგუფი, რომლებშიც თაობა Z-ის წარმომადგენლებმა მიიღეს მონაწილეობა. გამოკითხვის შედეგად შეირჩა 18 მონაწილე, რომელთაგან 12 – თბილისიდან, 3 – რუსთავიდან, ხოლო დანარჩენი 3 საქართველოს სხვადასხვა რეგიონიდან იყო. მათი ასაკი 18-26 წლებს შორის მერყეობდა, ხოლო განათლების მიღწეული დონე – სრული ზოგადი განათლებიდან უმაღლეს განათლებამდე. ამასთანავე, 8 მათგანი უმუშევარი, ხოლო დანარჩენი დასაქმებული იყო.

თაობა Z-ის გამოკითხულთა 48 % მიიჩნევს, რომ საქართველოში დემოკრატია არ არის, 72 % კი, მიიჩნევს, რომ საქართველოს ხელისუფლება ხელს უშლის, საკმარისს არ აკეთებს, ან არაფერს აკეთებს იმისთვის, რომ საქართველო ევროკავშირში გაწევრიანდეს.

რაც შეეხება პრიორიტეტებს, თაობა Z-ის მიერ დასახელებული პრობლემები ძირითადად დასაქმებას, ეკონომიკურ მდგომარეობასა და განათლების სისტემას ეხება.

რა არის ჩვენი ქვეყნისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი პრობლემა? – თაობა Z-ის გამოკითხულების 42 % პირველ პრობლემად უმუშევრობას ასახელებს, მეორე ადგილს 28% ფასების ზრდა იკავებს, მესამეს – განათლება 12%.

„ფოკუს ჯგუფის დისკუსიებზე დაყრდნობით, პოლიტიკურ კონტექსტში, თაობა Z-ს ყველაზე მეტად აწუხებს ხელისუფლების მიერ ევროატლანტიკური ინტეგრაციის პრინციპიდან გადახვევა, რაც 2023 წლის 7-8 მარტის საპროტესტო გამოსვლებზეც გამოიხატა „აგენტების კანონის“ თავდაპირველი, 2023 წლის ვერსიის წინააღმდეგ. მაშინ, როდესაც საქართველოს ევროპული და ევროატლანტიკური ინტეგრაცია კონსტიტუციურად გაწერილი პრინციპია, თაობა Z-ისთვის მიუღებელია პარლამენტში წარდგენილი ზოგიერთი კანონი, რომელიც დასავლურ პრინციპებს ეწინააღმდეგება. მათთვის, პრობლემურია ისიც, რომ ახალგაზრდების მიერ აზრის დაფიქსირება ქვეყნის ოფიციალური წარმომადგენლების მიერ შეურაცხყოფის
საგნად იქცა.

პოლიტიკურ კურსზე საუბრისას, თაობა Z-ს აწუხებს ისიც, რომ ქვეყანა მკაფიოდ არ გამოხატავს პოლიტიკურ მიმართულებას მტრული სახელმწიფოს მიმართ და ამ მხრივ, ხაზს უსვამენ საქართველოში რუსულ მასობრივ მიგრაციას,“ – აღნიშნულია კვლევაში.

• რას ითხოვს თაობა Z პოლიტიკური პარტიებისგან?

„ზოგადად ქართველ ხალხს გვაქვს ლიდერომანია. ერთ ტიპს ამოვიჩემებთ და იმ ტიპს ვაღმერთებთ, მაგალითად, მიშა,ბიძინა. ძირითადად, ასეთ ტიპს ვეძებთ ხოლმე და არ
ვცდილობთ, რომ ვინმეს გავყვეთ იდეოლოგიურად,“ – უთქვამს კვლევის ავტორისთვის 22 წლის გოგოს.

კვლევის ავტორი თაობა Z-ის წარმომადგენლებთან გასაუბრების შემდეგ ასკვნის: სხვა თაობებისგან განსხვავებით, ახალგაზრდა ამომრჩეველი აპათიას აფიქსირებს კონკრეტული პოლიტიკური პარტიებისა და ლიდერების მიმართ. ფოკუს ჯგუფების მონაწილეთა თქმით, თაობა Z-ის დიდი ნაწილისთვის მიუღებელია, როდესაც პარტიები საკუთარ პლატფორმებს არა
იდეოლოგიის, არამედ კონკრეტული ლიდერების პოპულარიზაციისთვის იყენებენ და მოსახლეობაც მიმღებლურია ამ ტენდენციის მიმართ. მათთვის, ასევე მიუღებელია, როცა პარტიები საზოგადოების, განსაკუთრებით ახალგაზრდების, პრობლემებზე საუბრობენ, ხოლო დასახელებულ საკითხებს შემდეგ იშვიათად თუ ასახავენ პოლიტიკურ საქმიანობაზე,“ – ვკითხულობთ კვლევაში.

ამავე კვლევის მიხედვით, 18-19 წლის ახალგაზრდები 2020 წლის არჩევნებზე აპირებდნენ აქტიური მონაწილეობა [80 %] მონაწილეობა მიეღოთ, თუმცა რეალურად არჩევნებში მონაწილეობა 55%-მა მიიღო.

„ამჟამად 10-დან 7 ახალგაზრდა ამომრჩეველი საკუთარ ღირებულებებს ვერცერთი პოლიტიკური პარტიის სამოქმედო გეგმაში ხედავს,“ – აღნიშნულია კვლევაში.

გასაუბრების დროს სტუდენტებს პოლიტიკურ ლიდერებზეც უსაუბრიათ:

„სტუდენტებთან შეხვედრაზე ერთ-ერთ პოლიტიკურ ლიდერს ვუთხარი, ოთახიდან გავიდოდი, თვითონ კი ჩემი კურსელებისთვის საკუთარი პარტიის იდეოლოგია აეხსნა.
როცა კურსელებს ვთხოვე, მოეყოლათ ამ პარტიის იდეოლოგიაზე, ვერაფერს მომიყვნენ“, – ბიჭი 22 წლის.

„კარგ შემთხვევაში, ჩემი აზრით, ზოგადად პოლიტიკური პარტიები უნდა ზრუნავდნენ იმაზე, რომ თავიანთი იდეოლოგია გაავრცელონ და დაანახონ ამომრჩეველს. თუმცა, ქართული პარტიების უმეტესობა მგონია, რომ არ არის გულწრფელი და შეიძლება, არც სჯეროდეთ, იმის, რასაც აკეთებენ“, –  გოგო, 23 წლის.

„ფოკუს ჯგუფების დისკუსიებიდან გამომდინარე, პოლიტიკურ პარტიებზე, მათ საქმიანობასა და სამოქმედო გეგმაზე თაობა Z-ის ცოდნა მწირია. მონაწილეებს, აგრეთვე, გაუჭირდათ არა მხოლოდ ცალკეული პოლიტიკოსების დასახელება, არამედ მცირე პარტიების სახელების გახსენებაც კი, რის გამოც პარტიებს შესაბამისი წარმომადგენლების სახელებით მოიხსენიებენ [მაგ., „გახარიას პარტია“, „ანა დოლიძის პარტია“, „ხოშტარიას პარტია“ და ა.შ.]. ფოკუს ჯგუფის მონაწილეების უმეტესობა აღიარებდა, რომ ყველაზე კარგად „გირჩისა“ და ზურაბ ჯაფარიძის იდეოლოგიას იცნობენ, რაც პარტიის ახალგაზრდებზე მიმართული საკომუნიკაციო სტრატეგიის შედეგია. მონაწილეების თქმით, „გირჩის“ საუბარი არა მხოლოდ ხმამაღალი, გასაგები და ზუსტია, არამედ იმ პლატფორმებზე ვრცელდება, რომლებსაც ახალგაზრდები მუდმივად იყენებენ. თუმცა, თუ ამ ასაკობრივმა ჯგუფმა „გირჩის“ იდეოლოგია გარკვეულწილად მაინც
იცის, მისთვის უცნობია სხვა პოლიტიკური პარტიების პერსპექტივები, მათ შორის მმართველი პარტია „ქართული ოცნებისა“ და ძირითადი ოპოზიციური პარტია „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობისაც“ კი,“ – აღნიშნულია კვლევაში.

„თაობა Z-ის დიდ ნაწილს არ სურს რომელიმე პოლიტიკურ პარტიასთან ასოცირდებოდეს და უმეტესწილად ცდილობს, პროდასავლურ და ანტირუსულ
პოზიციებს აფიქსირებდეს. თაობა Z-ის 64%-ის შეფასებით, ახალგაზრდების ინტერესები არასაკმარისად, ან საერთოდ არაა ასახული ეროვნულ პოლიტიკაზე. ამასთანავე, 10-დან 7 ახალგაზრდა ამომრჩეველი საკუთარ ღირებულებებს ვერცერთი პოლიტიკური პარტიის სამოქმედო გეგმაში ხედავს.

თაობა Z ციფრულ ერაში ინტერნეტის გამოყენების სიხშირით მოწინავეა და ინფორმაციის ძირითად წყაროდაც სწორედ ონლაინ პლატფორმებს იყენებს; ისინი უპირატესობას სწრაფად და მარტივად აღსაქმელ ინფორმაციას ანიჭებენ, თუმცა, მათი თქმით, მარტივად გადმოცემული პოლიტიკური ინფორმაცია მწირია; მათთვის მიუღებელია, რომ პოლიტიკური პარტიები საკომუნიკაციო არხებს არა იდეოლოგიის, არამედ კონკრეტული ინდივიდების რეკლამირებისთვის იყენებენ,“ – აღნიშნულია კვლევის ძირითად მიგნებებში.

გამოკითხული ახალგაზრდების 35 %-ს უთქვამს, რომ სულ მცირე დღეში ერთხელ მაინც ეცნობა პოლიტიკურ მოვლენებთან დაკავშირებულ ინფორმაციას.

„თაობა Z ციფრულ ერაში ინტერნეტის გამოყენების სიხშირით მოწინავეა და ინფორმაციის ძირითად წყაროდაც სწორედ ონლაინ პლატფორმებს იყენებს. ახალგაზრდა ამომრჩეველს უწყვეტი წვდომა აქვს ინფორმაციაზე, თუმცა მაინც არაა თავდაჯერებული, რომ პოლიტიკური საკითხების გაგებას შეძლებს. ამ ასაკობრივი კატეგორიის (18-26) წარმომადგენელთა უმრავლესობა (65%) მიიჩნევს, რომ პოლიტიკურ და სახელისუფლებო საკითხებს ვერ გაიგებს,“ – ვკითხულობთ ანალიტიკურ დოკუმენტში.

დღეს, 22 მაისს, ბათუმის აეროპორტში სტამბოლი-ბათუმის თვითმფრინავი ვერ დაჯდა.

თვითმფრინავი ბათუმის აეროპორტში დაფრენას ამ წუთებშიც [21:00 სთ.] ცდილობს.

„ბათუმელებთან“ ინფორმირებულმა პირმა განაცხადა, რომ ამის მიზეზი მეტეოროლოგიური პირობები, კონკრეტულად კი ქარია.

ინფორმაცია განახლდება.

განახლება: თვითმფრინავი ბათუმის აეროპორტში დაახლოებით 21:18 საათზე დაჯდა.

მთავარი ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან

„ბებიაჩემს ისე სძულდა სტალინი, დასანახად არ უნდოდა, რადგან რეჟიმმა ორი ადამიანი – ქმარი და ძმა დაუხვრიტა“, – ამბობს „ბათუმელებთან“ ლევან ფაღავა.

მუსტაფა ჩახვაძე, ლევან ხალვაშის ბებიის, ემინე ხალვაშის მეუღლე იყო. ის 1937 წელს დახვრიტეს. ამავე წელს დახვრიტეს ემინეს 25 წლამდე ძმა, ხასან ხალვაშიც.

„მუსტაფა ჩახვაძე 1902 წელს იყო დაბადებული. შვიდწლიანი განათლება ჰქონდა მიღებული. თუმცა შემდეგ, პარტიული სკოლა დაასრულა. ძალიან ნაკითხი კაცი იყო, განათლებული.

ორთაბათუმში საბჭოს თავმჯდომარედ მუშაობდა, შემდეგ ბათუმში გადმოიყვანეს ქალაქის საბჭოს თავმჯდომარედ.

1937 წელი იყო, როცა ერთ დღეს, კოლექტივში დაიბარეს და უთხრეს, თქვენ რომ ჩაის კაკალი გამოგვიგზავნეთ, მოხარშული იყო და არ ამოვიდაო. ამის გამო დაიჭირეს და დახვრიტეს. მაშინ ხომ დასმენები იყო, ალბათ ვიღაცამ დაასმინა“, – ამბობს ლევან ფაღავა.

ბებიის მონათხრობიდან ახსოვს, რომ მუსტაფა ჩახვაძის დასაჭერად ჟანდარმები ღამით მივიდნენ სახლში. ხელზე ბორკილები დაადეს და წაიყვანეს. „ეს ძალიან ტრაგიკული დღე იყოო, ამბობდა ბებია.

იმ საღამოსვე დაუპატიმრებიათ ბებიაჩემის ძმაც, რომელიც სულ ახალგაზრდა იყო, ალბათ 25 წლამდე და ორი შვილი ჰყავდა.

თუ არ ვცდები, ბებიაჩემის ძმა, მაშინდელ კგბ-ში მუშაობდა და ამბის მიტანის თუ რაღაც ასეთი ბრალდების გამო წაიყვანეს.

„ინტურისტების“ წინ სარდაფი იყო და იქ ჰყავდათ ორივე. ბებიას 2-3 თვე ატყუებდნენ, გამოძიება მიდისო და თურმე დახვრეტილი ჰყავდათ. ტყუილად აგზავნიდა „პერედაჩებს“ ბებიაჩემი“, – ამბობს ლევან ფაღავა.

მუსტაფა და ემინე აბაშიძის ქუჩაზე, ე.წ. მთავრობის სახლში, 5-ოთახიან ბინაში ცხოვრობდნენ. მუსტაფას დახვრეტის შემდეგ, ემინე ორ არასრულწლოვან შვილთან ერთად გამოასახლეს და ჩამოართვეს ქონებაც.

„ასე დარჩა ბებია, შვილებთან ერთად ღია ცის ქვეშ. ამიტომ, ორთაბათუმში მშობლების სახლში დაბრუნდა.

35 წლის იყო ბაბუა როცა დახვრიტეს. კარგი კაცი იყო, სულ ეხმარებოდა ხალხს. „ემადინი“ ჰყავდა იმით დადიოდა ხოლმე სამსახურში. ქრთამს არ იღებდა, წესიერი კაცი იყო.

ბებია სულ იხსენებდა მის გაკეთებულ საქმეებს და ძალიან უჭირდა მასთან განშორება“, – ამბობს ლევან ფაღავა.

მაგიდაზე თხელ, მომწვანო ფერის რვეულებს აწყობს, სადაც ბებიის მოგონებებია ჩაწერილი.

ერთ ადგილზე ვკითხულობთ, რომ მუსტაფა, ცნობილ მწერალთან, მიხეილ ჯავახიშვილთანაც მეგობრობდა, რომელიც ასევე დახვრიტა სტალინის რეჟიმმა.

„მამას ახლო მეგობრობა ჰქონდა მიხეილ ჯავახიშვილთან. როცა ჯავახიშვილი ბათუმში ჩამოვიდა, მწერალთა კავშირში ჩაატარა კრება, სადაც მისასალმებელი სიტყვით გამოვიდა მამა.

მიხეილ ჯავახიშვილი მამას ყოველთვის უსახსოვრებდა ხოლმე მის მიერ ახლად გამოცემულ წიგნებს. მახსოვს, ძველ სახლში კედლის ღუმელი გვქონდა. ერთ საღამოს მამამ მოიტანა „არსენა მარაბდელი“, „თეთრი საყელო“ და დაწვას აპირებდა. მე ხელიდან გამოვტაცე წიგნები და ვკითხე, რატომ წვავ-მეთქი. „არ შეიძლება რომ გვქონდესო“, – მითხრა.

მე უკვე ვკითხულობდი ამ წიგნებს და გული დამწყდა“, – ასე იხსენებს მუსტაფას ქალიშვილი ამ ჩანაწერებში რეპრესიებს.

ამავე ჩანაწერებში ნახსენებია ვინმე გობეჩიაც, რომელიც იმ პერიოდში აჭარის საოლქო კომიტეტის პირველი მდივანი ყოფილა და ასევე გამხდარა სტალინური რეპრესიების მსხვერპლი.

„თბილისში გადაიყვანეს და ისიც იყო რეპრესირებული“, – წერია მოგონებების რვეულში.

მუსტაფა ჩახვაძის რეაბილიტაცია სტალინის სიკვდილის შემდეგ, 1955 წელს მოხდა.

რეაბილიტაციის მიუხედავად, მუსტაფას მეუღლე და მისი შვილი მაინც ვერ დაბრუნდნენ თავიანთ ბინაში, რადგან იქ უკვე სხვა ოჯახი იყო შესახლებული.

„ბებიაჩემის დეიდაშვილი იყო შესული ჩვენს ბინაში, ამიტომ ბებიამ აღარ იჩივლა, რადგან კონფლიქტს მოერიდა. ეს კაცი მაშინ ქალაქის საბჭოს თავმჯდომარე იყო და შეეძლო ბებიაჩემისთვის მიეცა მსგავსი ბინა, მაგრამ ერთოთახიანი ბინა გადასცეს და ისიც უაივნო“, – ამბობს ლევან ფაღავა.

ის სტალინურ რეჟიმსა და დღეს არსებულ პოლიტიკურ მდგომარეობასთან გარკვეულ პარალელს ავლებს და ამბობს, რომ რუსული რეჟიმი არც დღეს აძლევს მოსვენებას ჩვენ ქვეყანას.

„დახვრეტები შეიძლება დღეს არ არის, მაგრამ ახლაც ყველაფერი ერთი კაცის – პუტინის ხელშია მოქცეული. ჩვენ არ გვინდა რუსული კანონი, რუსული რეჟიმი. ჩვენ გვინდა ჩვენი ქვეყანა.

პუტინს უნდა საქართველო, მიწები უნდა, მოდის და მოდის. ივანიშვილის მეგობარია ეგ პუტინი, მაგრამ ჩვენ არ დავთმობთ, ჩვენ გვინდა ევროკავშირში შევიდეთ.

უკეთესი ცხოვრება გვექნება, მაღალი ხელფასიც გვექნება და დაცულიც ვიქნებით.

მთელი სტუდენტობა, ახალგაზრდობა ყველაფერს გააკეთებს იმისთვის, რომ საქართველო იყოს საქართველო და არა რუსეთი.

ჩვენ, ხალხიც ვიბრძოლებთ და არ შემოვუშვებთ პუტინს“, – ამბობს ლევან ფაღავა.

მას სურს, სახლში, სადაც მისი რეპრესირებული ბებია და ბაბუა ცხოვრობდნენ, მემორიალური დაფა გააკეთოს. თუმცა, ჯერჯერობით, ამის საშუალება არ ეძლევა.

დღეს, 22 მაისს, თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე ლელა ცაგარეიშვილმა რუსული კანონის საწინააღმდეგო აქციების მონაწილე, აქტივისტი გიორგი დუმბაძე 5 000 ლარით დააჯარიმა.

საქმე ეხება 24 აპრილს, საქართველოს პარლამენტის წინ გამართულ აქციას, როცა აქციის მონაწილეებმა გზა გადაკეტეს. გიორგი დუმბაძის თქმით, მაშინ ადგილზე პოლიციაც იმყოფებოდა, რომლისგანაც არათუ წინააღმდეგობა არ ყოფილა, არამედ, პოლიციამ გზა გაუთავისუფლა აქციის მონაწილეებს.

15 მაისს აქციის მონაწილეების ნაწილს დაუკავშირდნენ და უთხრეს, რომ მათ წინააღმდეგ ადმინისტრაციული სამართალწარმოება იყო დაწყებული.

„პროტესტის მერვე დღეს ჩვენ გვქონდა მსვლელობა, გადავედით გზის სავალ ნაწილზე, საიდანაც ტრადიციულად გვქონდა მარში. 24 აპრილს განვითარებულ მოვლენებზე საქმე შეიტანეს სასამართლოში ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის შესახებ 15 მაისს. თავიდანვე გვქონდა ყველა მტკიცებულება შსს-გან განსხვავებით, გვქონდა ვიდეოები, ფოტოები, მოწმეები, თუმცა აზრი არ აქვს ამ ოთახებში რა განვითარდება და ვინ რას იტყვის, უკვე წინასწარ არის მიღებული გადაწყვეტილებები და უბრალოდ გვიზიარებს ამ შემთხვევაში მოსამართლე, ქალბატონმა ლელამ ალბათ გაგვიზიარა ის, რაც მას რამდენიმე დღის წინ უთხრეს“ – თქვა გიორგი დუმბაძემ ტელეკომპანია „ფორმულას“ ეთერში და დასძინა, რომ „მოსამართლე უბრალოდ აჟღერებს ოცნების გადაწყვეტილებებს“.

გიორგი დუმბაძის გარდა სხვადასხვა თანხით დააჯარიმეს აქციის მონაწილე სხვა პირებიც. სასამართლო პროცესი დღეს, 22 მაისს მიმდინარეობს თბილისის საქალაქო სასამართლოში.

სამოქალაქო აქტივისტი გიორგი დუმბაძე თითქმის ერთი თვეა ანტირუსულ აქციებზე დგას და სხვა თანატოლებთან ერთად ებრძვის რუსეთის რბილ ძალას საქართველოში.~

ამავე თემაზე: „მათ საქართველო უნდათ ქართველების გარეშე, მაგრამ ამას ვერ მიაღწევენ“ – 18 წლის აქტივისტი ბათუმიდან | ვიდეო

„გარემომ, სადაც მნიშვნელოვანი პროცესები გამჭვირვალე არ არის, შესაძლოა ძალიან დიდი უარყოფითი გავლენა იქონიოს ქვეყნის სტაბილურობაზე და საფრთხე შეუქმნას საქართველოს ევროპულ მომავალს, დასავლურ მომავალს, სადაც სტაბილურობა და გამჭვირვალობა ერთ-ერთი მთავარი ფასეულობებია“, – ასე ასრულებს შპს „ანაგის“ დამფუძნებელი, ბიზნესმენი ზაზა გოგოტიშვილი განცხადებას ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე.

ეს განცხადება ევროპაზე, გამჭვირვალობასა და სტაბილურობაზე ბიზნესმენმა 29 აპრილს, ფეისბუქის საკუთარ გვერდზე გამოაქვეყნა.

სწორედ გამჭვირვალობის კანონს უწოდებს „ოცნება“ რუსულ კანონს, რომელიც საქართველოს პარლამენტმა მესამე მოსმენით უკვე მიიღო. ამ კანონით ხელისუფლებას სურს უცხო ქვეყნის ინტერესის გამტარის იარლიყი მიაკრას დამოუკიდებელ მედიას და არასამთავრობო ორგანიზაციებს.

რუსულ კანონთან დაკავშირებით პოზიციების დაფიქსირება ბიზნესმენებმა 28 აპრილს საღამოს საათებში დაიწყეს, როცა რუსული კანონის მოწინააღმდეგეები რუსთაველზე ხალხმრავალ აქციას მართავდნენ. ერთ-ერთი პირველი „ვისოლის“ დამფუძნებელი სოსო ფხაკაძე იყო.

მოგვიანებით მსგავსი შინაარსის სტატუსები სხვა ბიზნესმენებმაც დაწერეს. რუსული კანონის მხარდაჭერის პარალელურად ბიზნესმენები წერენ, რომ „ევროპა უნდათ“.

„ჩემთვის, როგორც ქართველი ბიზნესმენისთვის, რომელიც 35 წელია სტაბილურად ფუნქციონირებს ქართულ ბაზარზე, ევროპა და ევროპული ღირებულებები ყოველთვის იყო და იქნება უალტერნატივო არჩევანი. შესაბამისად, კარგად მესმის მშვიდობის და სტაბილურობის ფასი, რაც დროთა განმავლობაში მოიპოვა საქართველომ.

მიმაჩნია, რომ ევროპული, თანამედროვე, დემოკრატიულ და სამართლის პრინციპებზე დამყარებული სახელმწიფო მაშინ შეძლებს განვითარებას, თუ მეტი ინფორმაცია იქნება ხელმისაწვდომი ხალხისთვის. იმ შემთხვევაში თუ უფრო ინფორმირებული გახდება საზოგადოება, თითოეულ მხარეს ექნება შესაძლებლობა ჩაერთოს ამა თუ იმ პროცესში და გაზიარებული ინფორმაციის საფუძველზე შეძლოს გადაწყვეტილებების გააზრებულად მიღება. გარემომ, სადაც მნიშვნელოვანი პროცესები გამჭვირვალე არ არის, შესაძლოა ძალიან დიდი უარყოფითი გავლენა იქონიოს ქვეყნის სტაბილურობაზე და საფრთხე შეუქმნას საქართველოს ევროპულ მომავალს, დასავლურ მომავალს, სადაც სტაბილურობა და გამჭვირვალობა ერთ-ერთი მთავარი ფასეულობებია“, – წერს ზაზა გოგოტიშვილი.

კომპანიას რამდენიმე ათეულ მილიონიანი მოქმედი კონტრაქტი აქვს. 2012 წლიდან დღემდე კი ჯამში 1 მილიარდზე მეტი ლარის ღირებულების დაკვეთა აქვს მიღებული სახელმწიფო სტრუქტურებისგან ტენდერის საშუალებით. „ანაგთან“ სახელმწიფო სტრუქტურებს ჯამში 112 მილიონზე მეტი ლარის კონტრაქტები აქვთ გაფორმებული ტენდერის გარეშე – პირდაპირი შესყიდვის გზით.

შემოქმედებითი ინდუსტრიის წარმომადგენლები ბოიკოტს უცხადებენ იმ ბიზნესმენებსა და მათ დაფუძნებულ ყველა იმ კომპანიას, რომლებმაც მხარი დაუჭირეს რუსულ კანონს. ამ ჩამონათვალშია „ანაგიც“.