„ეს არ არის განაჩენი, ეს არის დასჯის აქტი“- მზია ამაღლობელის ადვოკატი

დღეს 6 აგვისტოს, მზია ამაღლობელს მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ორწლიანი პატიმრობა მიუსაჯა.

მოსამართლემ გადააკვალიფიცირა სისხლის სამართლის მუხლი – 353-ე პრიმა, რომლითაც მზია ამაღლობელს პროკურატურა პოლიციელზე თავდასხმაში სდებდა ბრალს და მზია ამაღლობელი სისხლის სამართლის კოდექსის 353-ე მუხლის პირველი ნაწილით გაასამართლა – პოლიციელისთვის წინააღმდეგობის გაწევა.

განაჩენის გამოცხადების შემდეგ მზია ამაღლობელის ადვოკატმა მაია მწარიაშვილმა ჟურნალისტებთან განაცხადა, რომ რეჟიმმა, მის მიერ კონტროლირებად სასამართლოშიც კი ვერ დაამტკიცა, რომ ეს იყო სისხლის სამართლის დანაშაული.

„მინდა საზოგადოებამ კარგად გაიგოს, რომ სამართლებრივად, ერთი და იმავენაირად უსამართლო და უკანონოა, 2 წელი თავისუფლების აღკვეთა იქნებოდა თუ 4 წელი თავისუფლების აღკვეთა. ამ წუთას სისტემამ იმუშავა საკუთარი თავის გადარჩენაზე.

ამ კვალიფიკაციით, მე თუ მკითხავთ, მათ საკუთარი თავი გადაარჩინეს საზოგადოებრივი ზეწოლისგან. ყველამ გაიგო ამ ქვეყანაში, ვინც სამართალი იცის – არ იცის, რაიმე გაეგება, რომ ის, რაც მზიას, ასე რომ ვთქვათ, ბრალად ჰქონდა შერაცხილი, არ არის თავდასხმა პოლიციელზე.

ამიტომ, თავისთავად ცხადია, მოუწიათ მათ ამის აღიარება, თუმცა 353-ე მუხლი სამართლებრივი აბსურდია. ნებისმიერ შემთხვევაში ეს არ არის განაჩენი, ეს არის დასჯის აქტი. განაცხადი, რომ ამ ადამიანს სჯიან სწორედ მათთან პოლიტიკური ღირებულებითი არათავსებადობის გამო, სწორედ იმისთვის, რომ მათი თამაშის წესებით არ ითამაშა.

ზუსტად ერთი საქმე მივუთითე წინა პროცესზე სასამართლოს და მინდა ყურადღება მიაქციოთ, იქ პოლიციელს პანღური ამოარტყა ერთ-ერთმა, ასე ვთქვათ ბრალდებულმა და იმ საქმეში დაზარალებული იყო რიგითი პატრულ-ინსპექტორი და არა პოლიციის უფროსი.

იმ საქმეში სასამართლომ თქვა, რომ ეს არ იყო თავდასხმა პოლიციელზე და პირობითი სასჯელი დააკისრა. ჩვენ შემთხვევაში კი დააყენა თავისუფლების აღკვეთა.

დღეს სასამართლოს შეეძლო გამოეყენებინა როგორც ჯარიმა, რომელსაც გადააკონვერტირებდა თავისუფლების აღკვეთის იმ ვადაში, რაც მზიამ მოიხადა და გაათავისუფლებდა. 7 თვე თავისუფლების აღკვეთა სილის გაწვნისთვის, რომელსაც დანაშაულთან საერთო არაფერი აქვს, საკმარისი არ არის?!

ერთი, რომ [მოსამართლეს] შეეძლო ჯარიმის გამოყენება და დარბაზიდან გათავისუფლება და შეეძლო პირობითი მსჯავრის დადგენა, რაც არ გააკეთა სასამართლომ.

სტრასბურგი სრულიად სხვა თვალსაზრისით იხილავს მზიას საქმეს. მან მიიღო და დაიწყო კომუნიცირება მზიას უკანონო პატიმრობასთან დაკავშირებით. ხელისუფლებისთვის უკვე გაგზავნილი აქვს კითხვები და ველოდებით ხელისუფლების პასუხებს მზიას უკანონო და განგრძნობად პატიმრობასთან დაკავშირებით. ასე, რომ პროცესები მიდის ყველა მიმართულებით და არაფერი არ დამთავრებულა დღეს. ეს არის ერთი ეტაპი, რომელიც ვიცოდით, რომ უნდა გაგვევლო.

ყველაფერი გრძელდება, დამიჯერეთ.

ხომ გახსოვთ, რაც უთხრა მზია ამაღლობელმა მოსამართლეს – „რა გადაწყვეტილებაც არ უნდა მიიღოთ, მე გამარჯვებულად ვთვლი თავს“. მისთვის მთავარი პრობლემა რა იყო იცით?!

დასაწყისში, როდესაც შესთავაზეს – „მოინანიე, მოინანიე“ და აი, ეს რიტორიკა, მან თქვა, მე მითხრა თვითონ, რომ მათ უნდათ ღირსება ამყარონო. მისი ღირსება ვერ დააკნინეს და ეს იყო მთავარი“ – განაცხადა მაია მწარიაშვილმა.

Prisoner of Conscience Doctor Giorgi Akhobadze Acquitted and Released from Courtroom

On August 6, Judge Romeo Tkeshelashvili acquitted Giorgi Akhobadze, a doctor and prisoner of conscience charged with drug-related offenses, and ordered his immediate release from the courtroom.

Akhobadze was accused of purchasing and possessing a particularly large quantity of narcotics — a charge that carried a sentence of 8 to 20 years, or even life imprisonment. His verdict had been expected since July 22, but the judge postponed the announcement multiple times: first to July 25, then to July 28, before cancelling it altogether and delaying the decision indefinitely after going “into deliberation.”

On August 5, the court informed Akhobadze’s lawyer that the verdict would be announced on August 6 — exactly two hours after another Batumi City Court judge sentenced Mzia Amaglobeli, the founder of Netgazeti and Batumelebi, to two years in prison.

As he testified, Akhobadze had sustained a spinal injury before the protests, which is why he avoided intense situations during the rallies. A doctor by profession, he was also the sole caregiver for his bedridden mother, who had suffered a stroke — “the main patient of my life,” as he described her — and who passed away one month after his arrest.

“I had my mother to care for, and if I too became someone in need of care, I had no one to turn to,” he said.

Giorgi Akhobadze became a highly active and vocal participant in the protest movement against the ruling Georgian Dream party following the introduction of the so-called Russian Law. “Before that, my activism was no more troubling to the regime than a mosquito bite. But after the Russian Law was introduced, everything changed — they took an interest in me,” Akhobadze said in court during his July 22 testimony.

Since the introduction of the so-called Russian Law, he gained a large following on social media, where he regularly shared information and advice — including on resistance and self-defence from chemicals used by the police.

In both his testimony and his final statement, Akhobadze said he had anticipated for months — and was even certain — that authorities would either plant drugs or weapons on him. He had addressed these concerns in multiple video messages posted on social media. According to Akhobadze, the regime and its enablers had been laying the groundwork for his arrest by planting comments under his posts for months, crafting a narrative to justify a future accusation.

24 Diplomatic Missions Call for Release of Journalist Mzia Amaglobeli After Sentencing

Following the sentencing of Georgian journalist Mzia Amaglobeli to two years in prison on what are widely viewed as politically motivated charges, 24 diplomatic missions issued a joint statement calling for her release.

We the diplomatic missions of Austria, Belgium, Canada, Czechia, Denmark, Estonia, the European Union, Finland, France, Germany, Iceland, Ireland, Italy, Latvia, Lithuania, Luxembourg, the Netherlands, Norway, Poland, Romania, Spain, Sweden, Ukraine, the United Kingdom, representing member countries of the Media Freedom Coalition and aligned embassies to Georgia, condemn the disproportionate and politicized sentencing of Mzia Amaglobeli to 2 years in prison.

Mzia Amaglobeli’s case is further aggravated by her prolonged pretrial detention, during which her health condition and especially eyesight has deteriorated significantly.

The case of Mzia Amaglobeli and the pressure on Batumelebi and Netgazeti exemplify the escalating intimidation of journalists in Georgia, including unpunished violence and legal persecution, in clear violation of the country’s international obligations to protect media freedom and freedom of expression.

We repeat the message of the Media Freedom Coalition statement of 20 December 2024, condemning all intimidation and violence against journalists and media workers.


We express our solidarity with Mzia Amaglobeli and call for her immediate release. 


Related:

Judge Sentences Journalist Mzia Amaglobeli to 2 Years in Prison Despite International Outcry

24 დიპლომატიური წარმომადგენლობის განცხადება მზია ამაღლობელის განაჩენზე

„ვგმობთ მზია ამაღლობელის მიმართ გამოტანილ არაპროპორციულ და პოლიტიზებულ განაჩენს“- ეს განცხადება დღეს, 6 აგვისტოს 24-მა დიპლომატიურმა წარმომადგენლობამ გააკეთა ჟურნალისტ მზია ამაღლობელის მიმართ გამოტანილ სასამართლო გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით.

„ჩვენ, ავსტრიის, ბელგიის, კანადის, ჩეხეთის, დანიის, ესტონეთის, ევროკავშირის, ფინეთის, საფრანგეთის, გერმანიის, ისლანდიის, ირლანდიის, იტალიის, ლატვიის, ლიეტუვის, ლუქსემბურგის, ნიდერლანდების, ნორვეგიის, პოლონეთის, რუმინეთის, ესპანეთის, შვედეთის, უკრაინისა და დიდი ბრიტანეთის დიპლომატიური წარმომადგენლობები, რომლებიც წარმოვადგენთ მედიის თავისუფლების კოალიციის წევრ ქვეყნებსა და მოკავშირე დიპლომატიურ წარმომადგენლობებს საქართველოში,  ვგმობთ მზია ამაღლობელის მიმართ გამოტანილ არაპროპორციულ და პოლიტიზირებულ განაჩენს, რომლითაც მას 2 წლით პატიმრობა მიესაჯა.

მზია ამაღლობელის საქმე დამატებით დაამძიმა მისმა გაჭიანურებულმა წინასწარმა პატიმრობამ, როდესაც მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა და განსაკუთრებით მისი მხედველობა მნიშვნელოვნად გაუარესდა.

მზია ამაღლობელის საქმე და „ბათუმელებსა“  და „ნეტგაზეთზე“ განხორციელებული ზეწოლა, საქართველოში ჟურნალისტების მზარდი დაშინების, დაუსჯელი ძალადობისა და სამართლებრივი დევნის მაგალითია, მედიის თავისუფლებისა და გამოხატვის თავისუფლების დაცვის კუთხით საქართველოს მიერ აღებული საერთაშორისო ვალდებულებების აშკარა დარღვევის გზით.

ჩვენ კიდევ ერთხელ ვიმეორებთ 2024 წლის 20 დეკემბერს მედიის თავისუფლების კოალიციის მიერ გავრცელებული განცხადების გზავნილს, ვგმობთ ჟურნალისტებსა და მედიის წარმომადგენლებზე  ყველანაირ ძალადობასა და მათ დაშინებას.

ჩვენ სოლიდარობას ვუცხადებთ მზია ამაღლობელს და მოვუწოდებთ მის დაუყოვნებლივ გათავისუფლებისკენ“ – ნათქვამია განცხადებაში.

დღეს, 6 აგვისტოს, ჟურნალისტსა და მედიამენეჯერს, მზია ამაღლობელს მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა 2 წლით პატიმრობა მიუსაჯა ბათუმის პოლიციის უფროსისთვის, ირაკლი დგებუაძისთვის ბათუმის პოლიციასთან გამართულ აქციაზე სილის გაწვნის გამო.

ამავე თემაზე: 

„სასჯელის ზომა 2 წელი“ – მოსამართლემ მზია ამაღლობელის ბრალი გადააკვალიფიცირა

„სასჯელის ზომა 2 წელი“ – მოსამართლემ მზია ამაღლობელის ბრალი გადააკვალიფიცირა

დღეს, 6 აგვისტოს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლე, ნინო სახელაშვილმა გამოაცხადა განაჩენი ჟურნალისტისა და მედიამენეჯერის, „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ დამფუძნებლის, მზია ამაღლობელის საქმეზე.

მოსამართლემ გადააკვალიფიცირა სისხლის სამართლის მუხლი – 353-ე პრიმა, რომლითაც მზია ამაღლობელს პროკურატურა პოლიციელზე თავდასხმაში სდებდა ბრალს.

„სასამართლომ დაადგინა, რომ მზია ამაღლობელის მიმართ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 353-ე პრიმა მუხლის პირველი ნაწილით წარდგენილი ბრალდება გადაკვალიფიცირდეს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 353-ე მუხლის პირველ ნაწილზე.

მზია ამაღლობელი ცნობილ იქნას დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 353-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვროს თავისუფლების აღკვეთა 2 წლის ვადით.

მზია ამაღლობელის მიმართ შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიება პატიმრობა გაუქმდეს.

მზია ამაღლობელს სასჯელის მოხდის ვადის ათვლა დაეწყოს დაკავების დღიდან – 2025 წლის 12 იანვრიდან. განაჩენი რეაგირებისთვის გადაეგზავნოს სასჯელაღსრულების შესაბამის დაწესებულებას.

ნივთიერი მტკიცებულებად ამოღებული მობილური ტელეფონი, გასაღები და საბანკო ბარათი დაუბრუნდეს მფლობელს.

განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში“ – თქვა ნინო სახელაშვილმა.

353 მუხლის პირველი ნაწილი – პოლიციის მუშაკის, სპეციალური პენიტენციური სამსახურის მოსამსახურის ან ხელისუფლების სხვა წარმომადგენლის მიმართ წინააღმდეგობა საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვისთვის ხელის შეშლის, მისი საქმიანობის შეწყვეტის ან შეცვლის მიზნით, აგრეთვე აშკარად უკანონო ქმედებისთვის მისი იძულება, ჩადენილი ძალადობით ან ძალადობის მუქარით – ისჯება ჯარიმით ან შინაპატიმრობით ვადით ორ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთით ვადით ორიდან ექვს წლამდე. 

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა ბათუმის საქალაქო სასამართლოში დასრულდა. განაჩენის გამოცხადების შემდეგ მოქალაქეებმა მზია ამაღლობელი შეძახილებით – „თავისუფლება მზიას!“ – გააცილეს ბათუმის საქალაქო სასამართლოდან.

მზია ამაღლობელი 2025 წლის 12 იანვარს დააკავეს სისხლის სამართლის წესით. იგი 200 დღეზე მეტია წინასწარ პატიმრობაში იმყოფება. მიუხედავად იმისა, რომ მისი წინასწარ პატიმრობაში დატოვების საფუძველი არ არსებობდა, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ეს არ გაითვალისწინა და მზია ამაღლობელი ყოველი შუამდგომლობის შემდეგ მაინც უკანონო პატიმრობაში დატოვა. მზია ამაღლობელს პატიმრობაში მხედველობა მკვეთრად დაუქვეითდა.

„სილა რეჟიმს“ – მზია ამაღლობელმა ეს წარწერა აჩვენა პენიტენციური მანქანის შუშიდან ბათუმის საქალაქო სასამართლოსთან შეკრებილ მოქალაქეებს.

ნახეთ ვიდეო:

Judge Sentences Journalist Mzia Amaglobeli to 2 Years in Prison Despite International Outcry

Judge Nino Sakhelashvili has sentenced journalist Mzia Amaglobeli to 2 years in prison, ignoring widespread calls from local and international human rights and press freedom organizations to release her and end what they describe as politically motivated prosecution tied to her journalism.

In accordance with the ruling, the time Mzia Amaglobeli has spent in pre-trial detention will be credited toward her sentence. The defense has announced its intention to appeal the verdict before the Court of Appeals.

The verdict comes as the bank account of Amaglobeli’s media outlets remains under seizure, and recent medical reports reveal a severe decline in her eyesight — leaving her with just 10% vision in one eye, correctable to 30% with glasses, and only light perception in the other.

In a notable development, the judge reclassified the charges. Amaglobeli was initially charged under Criminal Code of Geogria, Article 353¹ – Attacking a police officer, employee of the Special Penitentiary Service or other representative of authority or a public institution – which carries a sentence of 4 to 7 years in prison. However, the final sentencing was made under part one of the Article 353 – Resistance, threat, or violence against a protector of public order or other representative of the authorities – a lesser charge punishable by a fine, house arrest for up to two years, or imprisonment for two to six years.

Mzia Amaglobeli‘s defense team delivered the closing statement to the court on August 1, while Amaglobeli herself did it on August 4, stating that the prosecution’s offer of a plea deal was unacceptable and offensive to her.

She was arrested on January 12, 2025, on criminal charges and has been held in pretrial detention for over 200 days. Despite the lack of legal grounds to keep her in custody, Judge Sakhelashvili extended her detention, effectively keeping her in unlawful imprisonment.


What You Need to Know

Mzia Amaglobeli is the co-founder and director of the media outlets Batumelebi and Netgazeti. She has been unlawfully imprisoned for almost seven months, with the prosecution accusing her of attacking a police officer after slapping one.

According to leading human rights defenders, the act of slapping, which caused no harm, does not constitute assault and is not a criminal offense at all. Even the Supreme Court has established that a slap does not qualify as an attack.

Leading global press freedom organizations have rallied around Mzia Amaglobeli’s case. Representatives from the Committee to Protect Journalists (CPJ), the International Press Institute (IPI), and Reporters Without Borders (RSF) visited the women’s prison colony in Rustavi on July 13 to show their solidarity with Mzia Amaglobeli. They also attended the court hearing in Batumi on July 14.

The European Parliament’s resolution includes a demand for the “immediate and unconditional release of Mzia Amaglobeli and the dropping of all politically motivated charges against her.” The resolution also expresses “deep concern over the critical deterioration of her vision while in custody” and calls for her immediate access to reliable medical care.

Mzia Amaglobeli’s case is currently under review by the European Court of Human Rights in Strasbourg.

მზია ამაღლობელს 2 წელი მიუსაჯეს

მზია ამაღლობელს 2 წელი მიუსაჯეს.

ბრალდება გადაკვალიფირდა სისხლის სამართლის 353 მუხლის პირველი ნაწილზე – პოლიციის მუშაკის, სპეციალური პენიტენციური სამსახურის მოსამსახურის ან ხელისუფლების სხვა წარმომადგენლის მიმართ წინააღმდეგობა საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვისთვის ხელის შეშლის, მისი საქმიანობის შეწყვეტის ან შეცვლის მიზნით, აგრეთვე აშკარად უკანონო ქმედებისთვის მისი იძულება, ჩადენილი ძალადობით ან ძალადობის მუქარით – ისჯება ჯარიმით ან შინაპატიმრობით ვადით ორ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთით ვადით ორიდან ექვს წლამდე. 

განაჩენი დღეს, 6 აგვისტოს გამოაცხადა მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ბათუმის საქალაქო სასამართლოში.

მზია ამაღლობელმა სასამართლოს დასკვნითი სიტყვით 4 აგვისტოს მიმართა. მან თქვა, რომ მისთვის მიუღებელი და შეურაცხმყოფელია პროკურატურის შეთავაზება საპროცესო შეთანხმებაზე.

მზია ამაღლობელი 2025 წლის 12 იანვარს დააკავეს სისხლის სამართლის წესით. იგი 200 დღეზე მეტია წინასწარ პატიმრობაშია. მიუხედავად იმისა, რომ მისი წინასწარ პატიმრობაში დატოვების სამართლებრივი საფუძველი არ არსებობდა, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა იგი უკანონო პატიმრობაში დატოვა.

მზია ამაღლობელს პატიმრობაში მხედველობა მკვეთრად დაუქვეითდა.

  • რა ხდება?

პროკურატურა „ბათუმელების“ დამფუძნებელს, ჟურნალისტსა და მედიამენეჯერს, მზია ამაღლობელს 12 იანვარს, ბათუმში, პოლიციის შენობასთან მიმდინარე აქციაზე ბათუმის პოლიციის უფროსისთვის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნისთვის პოლიციელზე თავდასხმაში ადანაშაულებს – სისხლის სამართლის კოდექსის 3531-ე მუხლით, რაც 4-დან 7 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

ავტორიტეტული უფლებადამცველების შეფასებით, სილის გაწვნა, რასაც არანაირი ზიანი არ მოჰყოლია, არათუ თავდასხმა, საერთოდ არ არის სისხლის სამართლის დანაშაული. სილის გაწვნა რომ თავდასხმა არ არის, ამას ადასტურებს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკაც.

მზია ამაღლობელის საქმეში არაერთი ცრუმოწმეა და ყველა მათგანი პოლიციელია.

მზია ამაღლობელის პატიმრობის განმავლობაში „ოცნების“ ლიდერები არღვევენ მზია ამაღლობელის მიმართ უდანაშაულობის პრეზუმფციას და მას აბრალებენ, თითქოს მზია ამაღლობელი „დავალებით მოქმედებდა“, მაშინ როცა მსგავს ბრალდებას მზია ამაღლობელს პროკურატურაც კი არ უყენებს.

მზია ამაღლობელის საქმის გარშემო გაერთიანდნენ პრესის თავისუფლების საკითხებზე მომუშავე წამყვანი გლობალური ორგანიზაციები.

ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტის [CPJ], პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტის [IPI] და რეპორტიორები საზღვრებს გარეშეს [RSF] წარმომადგენლები 13 ივლისს რუსთავში, ქალთა კოლონიასთან მივიდნენ და ასე გამოხატეს სოლიდარობა უკანონოდ დაკავებული მზია ამაღლობელის მიმართ. ისინი ბათუმის სასამართლოში 14 ივლისს პროცესსაც დაესწრნენ.

მზია ამაღლობელის „დაუყოვნებლივი და უპირობო გათავისუფლებისა და მის წინააღმდეგ პოლიტიკურად მოტივირებული ყველა ბრალდების მოხსნის“ შესახებ, ჩანაწერი გაკეთდა ასევე ევროპარლამენტის რეზოლუციაში.

ამავე რეზოლუციით, ევროპარლამენტი „გამოხატავს ღრმა შეშფოთებას პატიმრობაში მისი [მზია ამაღლობელის] მხედველობის კრიტიკული გაუარესების გამო და მოუწოდებს სანდო სამედიცინო მომსახურების დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომობისკენ“.

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა დაიწყო ასევე სტრასბურგის ევროპულმა სასამართლომ. 

ამავე თემაზე: 

„ახლა სასამართლოს დროა. ეს განაჩენი მარტო ჩემი სასჯელი არ იქნება“ – მზია ამაღლობელი

 

ხელვაჩაურში კაცი დაჭრეს – დაკავებულია ერთი პირი

შსს-ს ინფორმაციით, ხელვაჩაურში ერთი პირი დააკავეს, ადამიანის დაჭრის ფაქტზე.

„გამოძიებით დადგინდა, რომ ალკოჰოლის ზემოქმედების ქვეშ მყოფმა ბრალდებულმა, ურთიერთშელაპარაკების ნიადაგზე, 2004 წელს დაბადებულ პირს ცივი იარაღის გამოყენებით, რამდენიმე ჭრილობა მიაყენა და შემთხვევის ადგილიდან მიიმალა.

დაჭრილი პირი სამედიცინო დაწესებულებაში გადაიყვანეს“ – აცხადებს შსს.

უწყების ინფორმაციით, დანაშაულში ბრალდებული პირი დაკავებულია და ამოღებულია დანაშაულის ჩადენის იარაღი, დანა.

გამოძიება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 117-ე მუხლით მიმდინარეობს. დანაშაული 7 წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

მზია ამაღლობელის საქმეზე განაჩენი დღეს გახდება ცნობილი

დღეს, 6 აგვისტოს, 14:00 საათზე ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მზია ამაღლობელის საქმეზე განაჩენს გამოაცხადებს მოსამართლე ნინო სახელაშვილი.

მზია ამაღლობელმა სასამართლოს დასკვნითი სიტყვით 4 აგვისტოს მიმართა. მან თქვა, რომ მისთვის მიუღებელი და შეურაცხმყოფელია პროკურატურის შეთავაზება საპროცესო გარიგების შესახებ.

მზია ამაღლობელი 2025 წლის 12 იანვარს დააკავეს სისხლის სამართლის წესით. იგი 200 დღეზე მეტია წინასწარ პატიმრობაში იმყოფება. მიუხედავად იმისა, რომ მისი წინასწარ პატიმრობაში დატოვების საფუძველი არ არსებობდა, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ეს არ გაითვალისწინა და მზია ამაღლობელი ყოველი შუამდგომლობის შემდეგ მაინც უკანონო პატიმრობაში დატოვა.

მზია ამაღლობელს პატიმრობაში მხედველობა მკვეთრად დაუქვეითდა.

  • რა ხდება?

პროკურატურა „ბათუმელების“ დამფუძნებელს, ჟურნალისტსა და მედიამენეჯერს, მზია ამაღლობელს 12 იანვარს, ბათუმში, პოლიციის შენობასთან მიმდინარე აქციაზე ბათუმის პოლიციის უფროსისთვის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნისთვის პოლიციელზე თავდასხმაში ადანაშაულებს – სისხლის სამართლის კოდექსის 3531-ე მუხლით, რაც 4-დან 7 წლამდე პატიმრობით ისჯება.

ავტორიტეტული უფლებადამცველების შეფასებით, სილის გაწვნა, რასაც არანაირი ზიანი არ მოჰყოლია, არათუ თავდასხმა, საერთოდ არ არის სისხლის სამართლის დანაშაული. სილის გაწვნა რომ თავდასხმა არ არის, ამას ადასტურებს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკაც.

მზია ამაღლობელის საქმეში არაერთი ცრუმოწმეა და ყველა მათგანი პოლიციელია.

მზია ამაღლობელის პატიმრობის განმავლობაში „ოცნების“ ლიდერები არღვევენ მზია ამაღლობელის მიმართ უდანაშაულობის პრეზუმფციას და მას აბრალებენ, თითქოს მზია ამაღლობელი „დავალებით მოქმედებდა“, მაშინ როცა მსგავს ბრალდებას მზია ამაღლობელს პროკურატურაც კი არ უყენებს.

მზია ამაღლობელის საქმის გარშემო გაერთიანდნენ პრესის თავისუფლების საკითხებზე მომუშავე წამყვანი გლობალური ორგანიზაციები.

ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტის [CPJ], პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტის [IPI] და რეპორტიორები საზღვრებს გარეშეს [RSF] წარმომადგენლები 13 ივლისს რუსთავში, ქალთა კოლონიასთან მივიდნენ და ასე გამოხატეს სოლიდარობა უკანონოდ დაკავებული მზია ამაღლობელის მიმართ. ისინი ბათუმის სასამართლოში 14 ივლისს პროცესსაც დაესწრნენ.

მზია ამაღლობელის „დაუყოვნებლივი და უპირობო გათავისუფლებისა და მის წინააღმდეგ პოლიტიკურად მოტივირებული ყველა ბრალდების მოხსნის“ შესახებ, ჩანაწერი გაკეთდა ასევე ევროპარლამენტის რეზოლუციაში.

ამავე რეზოლუციით, ევროპარლამენტი „გამოხატავს ღრმა შეშფოთებას პატიმრობაში მისი [მზია ამაღლობელის] მხედველობის კრიტიკული გაუარესების გამო და მოუწოდებს სანდო სამედიცინო მომსახურების დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომობისკენ“.

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა დაიწყო ასევე სტრასბურგის ევროპულმა სასამართლომ.

ამავე თემაზე: 

„ახლა სასამართლოს დროა. ეს განაჩენი მარტო ჩემი სასჯელი არ იქნება“ – მზია ამაღლობელი

ახალი მონაცემები რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ომში – 6 აგვისტო

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 6 აგვისტომდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:

  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 059 270 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 010]
  • ტანკი – 11 072 ერთეული [+1]
  • ჯავშანტექნიკა – 23 091 ერთეული [+0]
  • საარტილერიო სისტემა – 31 133 ერთეული [+52]
  • MLRS – 1 455 ერთეული [+3]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 203 ერთეული [+0]
  • თვითმფრინავი – 421 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 340 ერთეული [+0]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 49 767 ერთეული [+147]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 555 ერთეული [+0]
  • გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 57 475 ერთეული [+138]
  • სპეცტექნიკა – 3 936 ერთეული [+1]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია განაახლა რუსეთმაც.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 6 აგვისტომდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 664 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 74 970 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 625 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 24 464 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 584 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 28 214 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 39 180 სპეციალური სამხედრო მანქანა

რუსეთის თავდაცვა, ამ მონაცემებთან ერთად, უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს.

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამავე თემაზე:

“მედვედევს გადაეცით…” – ტრამპმა რუსეთის ექსპრეზიდენტს მიმართა

იმედგაცრუებული ვარ პუტინით, ვაპირებ, 50-დღიანი ვადა შევამცირო – ტრამპი

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook

Telling the Court Who Mzia Amaglobeli Is — Closing Statement of the Defense

“It is my honor to represent Ms. Mzia Amaglobeli in this trial,” stated Mzia Amaglobeli’s attorney, Maia Mtsariashvili, on August 1st in Batumi City Court. Before presenting the legal arguments of the defense, she began by explaining to the court who Mzia Amaglobeli is and what her work entails.

Batumelebi presents a slightly abridged transcript of attorney Maia Mtsariashvili’s statement in court.

“Mzia Amaglobeli’s life and professional work are directly linked to the publications she founded: Batumelebi and Netgazeti.

For the past 24 years, she has worked tirelessly every day to implement various projects aimed at strengthening media, education, and promote social justice in Georgia.

It all began 24 years ago, in 2001, when a young, enthusiastic journalist, Mzia Amaglobeli, together with Eter Turadze — who testified as a witness in this trial — founded a newspaper in Batumi, the Gazeti Batumelebi.

Batumelebi is exactly 10 years younger than independent Georgia, but they share the same birthday — May 26 — which I believe is no coincidence. In 1991, Georgia declared independence based on the May 26, 1918, Act of Independence. Ten years later, on May 26, 2001, the first issue of Batumelebi was published.

From today’s perspective, this was not a random coincidence. It was Mzia’s bold declaration that Batumelebi would be an independent newspaper in an independent country, with the primary goal of promoting free speech and supporting democracy.

During Aslan Abashidze’s rule in Adjara, all state institutions were fully controlled by him and his party, the Revival Union. At the same time, human rights violations were widespread, opposition parties and dissenters were persecuted, and separatist sentiments were actively encouraged.

The editorial office of Batumelebi began operating in a small room, with just one computer and Mzia’s unwavering belief in freedom. Imagine —  this was 2001, Mzia was 26 years old at the time. Today she is 50 — and tragically, she turned 50 in prison.

Over the years, Mzia worked at Batumelebi as a journalist, focusing on human rights coverage. As the outlet developed and grew stronger, she transitioned to media management and became director, while bringing together a team of young journalists dedicated to their profession — many of whom I came to know personally.

At the dawn of Batumelebi, under Abashidze’s regime, operating an independent media outlet in Adjara posed significant risks, including the threat of physical assault. Unsurprisingly, Batumelebi quickly became a target of the local authorities for its unrelenting exposure of corruption, nepotism, and human rights abuses.

There were multiple instances of threats, pressure, and even physical attacks.

For example, Batumelebi published a report exposing how the local police were protecting and facilitating prostitution in Batumi. This report led to a physical attack on Mzia. That’s what she meant when she stated in this courtroom that she knows exactly what it means to be attacked.

After Abashidze left Georgia, the newspaper began developing even more rapidly. Its circulation grew, page count increased, but its editorial policy remained unchanged. Even under the new government, Batumelebi maintained its independence and critical stance.

In 2010, Mzia Amaglobeli, along with like-minded individuals, founded the online publication Netgazeti in Tbilisi. This was a rare example of a regional outlet growing strong enough to establish a new media organization in the capital.

I don’t want to focus only on Mzia’s journalism — I want to draw the court’s attention to her other work, starting with the professional recognition of the outlets she founded.

Batumelebi and Netgazeti, as well as their journalists, have received numerous awards for their professional work. Mzia’s role in these achievements is substantial.

Let me name just a few:

  • In 2008, Batumelebi received the Press Prize from the Norwegian Fritt Ord Foundation and Germany’s Zeit-Stiftung;
  • In 2009, Batumelebi was awarded the Press Freedom Award – Signal for Europe by Reporters Without Borders, in recognition of their reporting on the brutal killing of officer Roin Shavadze. These reports were later included in the case brought before the European Court of Human Rights.

While many so-called politicians today tirelessly criticize previous governments, Mzia was reporting on grave issues like this back in 2008.

In 2015, Netgazeti received yet another prize from the Fritt Ord Foundation and Zeit-Stiftung for being “fearless in the face of censorship and repression.”

Additionally, their journalists have received numerous awards from the Georgian Charter of Journalistic Ethics, the Public Defender of Georgia, the President of Georgia, the Dutch Embassy’s Human Rights Tulip award, and other local and international organizations’ awards for good journalism.

Please take note — In 2022, Russia’s federal communications regulator, Roskomnadzor, blocked the Russian-language versions of Netgazeti and Batumelebi, labeling them as “anti-Soviet propaganda distributors” and banning them in Russia.

Now I want to talk about Mzia’s work beyond journalism.

The projects implemented by Mzia over the years have created lasting social value, positively impacting the lives of dozens, hundreds, even thousands of people—especially vulnerable groups in Adjara and beyond: students, socially disadvantaged individuals, the elderly, those without access to education, victims of violence, eco-migrants, and more.

Let me highlight just a few of her initiatives:

As early as 2006, she began a crucial advocacy project to assess the conditions and needs of people resettled from Adjara to other regions of Georgia. A dedicated team visited almost every landslide-prone village in Adjara, as well as regions such as Kakheti, Samtskhe-Javakheti, Kvemo Kartli, and Imereti.

Through this project, the term “eco-migrant” was coined and later widely adopted.

Based on the findings, a draft law was prepared for the Supreme Council of Adjara and Parliament, and it became the catalyst for a government program to support eco-migrants, significantly improving the lives of many families.

In 2010, Mzia launched Press Café in Batumi — a free public discussion space for different societal, civic, and political groups that became known nationwide. Many of the people who are now government representatives in Adjara used the space on a regular basis. Over the period of four years, it hosted nearly 500 events, debates, film screenings, exhibitions, and charity events.

From 2004 to 2022, together with partner organizations, Mzia conducted multiple rounds of the educational project Media School, which introduced many students and schoolchildren to journalism — some of whom now work in major media outlets of Georgia

In 2021, she launched The Traveling Library to assist school libraries in mountainous Adjara, a project supported by the Embassy of Japan and Georgian publishers. It brought books worth 70,000 GEL to 29 mountainous villages in Adjara, updated 29 libraries, and hosted discussions with contemporary Georgian authors.

This project also helped debunk COVID-19 myths and promoted vaccination in hard-to-reach communities by organizing meetings with trusted medical professionals.

On March 8, 2019, Mzia organized a conference in Batumi on violence against women, with speakers including the then-prosecutor of Adjara and the head of Batumi City Court.

She also spearheaded a cultural heritage project documenting the history of Batumi and Adjara’s villages, which led to the publication of three books. One of them, Unknown Old Adjara, won the prestigious Saba award for best documentary prose.

In recent years, she launched a new project focused on Stalinist repressions in Georgia, aiming to study and reflect on this traumatic part of history.

Following Russia’s invasion of Ukraine, Mzia joined a campaign to support independent Ukrainian media, raising funds to help them survive wartime conditions.

She has also initiated and supported many charitable campaigns. Articles published by Batumelebi and Netgazeti have inspired fundraising efforts that changed human lives.

A few examples:

  • In 2024, after an article about a woman living in poverty in Khulo, readers raised 97,000 GEL to support her;
  • In 2021, readers raised over 55,000 GEL for two orphaned boys from “Dream Town” who had lost both parents;
  • In 2021, after publishing a story and video about a young homeless man in Martvili dancing on the street to raise money for his mother’s surgery, readers donated 42,000 GEL—enough to fund the medical operation and buy him a home.

Mzia’s office is on the 4th floor of Batumelebi. Her colleagues tell me the lights in her room were almost never turned off — because she worked through the night for the well-being of this country and its citizens, for freedom of speech, for social justice, and for democracy.

I’ve tried to briefly summarize the work Mzia has done over the years. Though she is a quiet person, her work speaks loudly.

Your honor, Mr. Prosecutor, I invite you to get to know Mzia Amaglobeli. I am honored to represent her in this court.”

On August 4, Mzia Amaglobeli delivered her final statement before the court. The verdict will be announced on August 6 at 2:00 PM.

What You Need to Know

Mzia Amaglobeli is the co-founder and director of the media outlets Batumelebi and Netgazeti. She has been unlawfully imprisoned for almost seven months, with the prosecution accusing her of attacking a police officer after slapping one.

According to leading human rights defenders, the act of slapping, which caused no harm, does not constitute assault and is not a criminal offense at all. Even the Supreme Court has established that a slap does not qualify as an attack.

Leading global press freedom organizations have rallied around Mzia Amaglobeli’s case. Representatives from the Committee to Protect Journalists (CPJ), the International Press Institute (IPI), and Reporters Without Borders (RSF) visited the women’s prison colony in Rustavi on July 13 to show their solidarity with Mzia Amaglobeli. They also attended the court hearing in Batumi on July 14.

The European Parliament’s resolution includes a demand for the “immediate and unconditional release of Mzia Amaglobeli and the dropping of all politically motivated charges against her.” The resolution also expresses “deep concern over the critical deterioration of her vision while in custody” and calls for her immediate access to reliable medical care.

Mzia Amaglobeli’s case is currently under review by the European Court of Human Rights in Strasbourg.

„ოცნების“ შემწირველი ბიზნესმენი დაპირებას არ ასრულებს: „ქუჩაში დაგვტოვეს 500 ოჯახი“

„ჩვენ უბედურ ისტორიას ჰყავს თავისი ბიძინა ივანიშვილი, ანუ არაფორმალური მმართველი – ბიზნესმენი არჩილ ბერიძე, რომელიც „ოცნების“ შემწირველია და არ სთხოვენ პასუხს,“ – ამბობს ბათუმში მცხოვრები ჯუნა ბახტაძე.

ბათუმის მერიასთან დღეს, 5 აგვისტოს, მოქალაქეები შეიკრიბნენ და მერის მოვალეობის შემსრულებელთან შეხვედრა ითხოვეს. ემიგრაციიდან დაბრუნებული ადამიანების, წლებია ქირაში მცხოვრები, თუ პირდაპირი მნიშვნელობით ქუჩაში დარჩენილების თქმით, მათ ბინის შესაძენად ფული სრულად გადაიხადეს და 2022 წლიდან საკუთარ ბინაში უნდა შესულიყვნენ, თუმცა ისე, როგორც „ოცნების“ დაპირება დაპირებად რჩება, „ოცნების“ შემწირველი ბიზნესმენის დაპირებაც არ შესრულდა.

საუბარია შუა ქალაქში – ტბელ აბუსერიძის 67-71-ში უკვე აშენებულ 27-სართულიან ახალ კორპუსზე. აქ ბინას 500-მდე ოჯახი ელოდება, მათ შორის, ჯუნა ბახტაძე… მის ოჯახს ახალი კორპუსის მშენებლობის დაწყებამდე ამ მისამართზე სახლი ჰქონდა და მაღაზიაც.

მოქალაქე ჯუნა ბახტაძე ამბობს, რომ „ქართულ ოცნებასთან“ დაახლოებული ბიზნესმენი მას არც კომპენსაციას უხდის  და თვეში მხოლოდ 160 დოლარს იღებს, რომელიც მშენებელი კომპანიის განმარტებით, „ქირის ფულია“.

რა გვითხრეს დაზარალებულებმა ბათუმის მერიასთან? 

„სიმწრით მაქვს ნაყიდი ეს ბინა… სამტრედიაში ვცხოვრობ, მერე ისრაელში წავედი ემიგრაციაში, იქ ვიმუშავე 2-2 კაპიკით ჯოჯოხეთურად, რომ ფული დამეგროვებია, ჰაერში გადავიხადეთ ფული, მერე დღეს-ხვალო და არაფერი შედეგი არ არის,“ – მოგვიყვა დღეს აქციის ერთ-ერთი მონაწილე, ვინც ბათუმის მერის მოვალეობის შემსრულებელთან ითხოვდა შეხვედრას.

აქციაზე შეკრებილების მოთხოვნაა, ბათუმის მერიამ არ გაუხანგრძლივოს მშენებელ კომპანიას მშენებლობის დასრულების ვადები – კომპანია „ეიჩ ბათუმს“. როგორც დაზარალებულმა მოქალაქეებმა გვითხრეს, ამ კომპანიას უკვე ორჯერ გაუხანგრძლივეს მშენებლობის ვადა, რაც ეჭვებს აჩენს კორუფციაზე.

„დიახ, საქმე შეიძლება გვქონდეს კორუფციასთან… ყველაფერს წინა მთავრობას აბრალებენ, „ქართული ოცნების“ დროს გაიცა ნებართვები და „ქართული ოცნების“ დროს დაემატა სამი წელი მშენებლობის დასრულებას. „ოცნების“ დროს მოვედით აქ [ბათუმის მერიასთან] და არავინ გვაქცევს ყურადღებას, დაჭერაში ხუთიანი აქვთ, როცა საქმე გასაკეთებელია, არაფერი კეთდება… ყველამ თვალი გაახილა უკვე.

მერიამ უნდა დაავალდებულოს მშენებელი, რომ მან ვალდებულებები შეასრულოს!“ – უთხრა „ბათუმელებს“ მარი მანდარიამ.

მოქალაქეების აქცია ბათუმის მერიასთან. ისინი ამბობენ, რომ სამშენებლო კომპანიამ დააზარალა

აქციის მონაწილეების თქმით, კორპუსის 27-ვე სართული აშენებულია, მაგრამ კორპუსს არც საკანალიზაციო სისტემა აქვს, არც წყალი მიეწოდება და არც ელექტროენერგია.

კორპუსს არც სახურავი აქვს.

„კონსტრუქციის მშენებლობა დასრულებულია, მაგრამ სახურავი არაა – კორპუსს აწვიმს და რაც აშენდა, ისიც ზიანდება, არაა კანალიზაციის სისტემა, არც შუქია და წყალი, ლიფტზე საუბარი ზედმეტია. რემონტს ვერ გააკეთებ, ვაპირებთ, რომ მივმართოთ სასამართლოს,“ – გვითხრა თამარ საკანდელიძემ. მას დღის ბოლოს ბათუმის მერის მოვალეობის შემსრულებელთან, გიორგი მურვანიძესთან დღევანდელი აქციის შემდეგ გამართული შეხვედრის შესახებაც ვკითხეთ:

„მერის მოვალეობის შემსრულებელმა თქვა, ვადას არ გავუხანგრძლივებთ, მაგრამ თქვენთვის იქნება ისევ პრობლემაო. ეს პასუხი მივიღეთ მხოლოდ,“ – ამბობს თამარ საკანდელიძე. მასაც აქვს ეჭვი, რომ „ქართული ოცნების“ მთავრობა მასთან დაახლოებულ ბიზნესმენს არ სთხოვს პასუხს, ასეულობით მოქალაქე კი, ქუჩაში რჩება.

„პასუხისმგებლობას ირიდებს მაქსიმალურად, შესაძლებელია, სხვა ბიზნესმენს იგივე ვერ გაეკეთებინა…

მასთან [არჩილ ბერიძე] იყო ხალხი კონტაქტზე, მასთან იყო მოლაპარაკებები, ახლა კი ამბობს, მე რატომ მაკისრებთ პასუხისმგებლობასო,“ – დასძინა „ბათუმელებთან“ თამარ საკანდელიძემ.

დაუსრულებელი კორპუსი ბათუმში, აბუსერიძის ქუჩაზე

„მერიის კომპეტენციის ფარგლებში შემდგომი რეაგირების მიზნით მოხდება საკითხების შესწავლა. რაც შეეხება მშენებლობას, პროექტის დარღვევაზე კომპანიის მიმართ მუნიციპალური ინსპექციის მიერ მიმდინარეობს შესაბამისი წარმოება,“ – მხოლოდ ეს მოგვწერეს ბათუმის მერიის პრესცენტრიდან.

„ამაზე მე კომენტარს ვერ გავაკეთებ“ – რამდენჯერმე გაგვიმეორა პაატა ბერიძემ, რომელიც „ეიჩ ბათუმის“ დირექტორია და არჩილ ბერიძის შესახებ ვკითხეთ: რა კავშირშია ამ მშენებლობასთან არჩილ ბერიძე, რომელიც საჯარო რეესტრის მონაცემებით არც ამ კომპანიის მეწილეა და არც ხელმძღვანელი, მესაკუთრეები კი, პასუხისმგებლობას, პირველ რიგში, მას აკისრებენ?

პაატა ბერიძემ არჩილ ბერიძესთან დასმულ არცერთ შეკითხვას არ უპასუხა და განმარტა, რომ კომპანია „ეიჩ ბათუმი“ ვალდებულებას 2025 წლის ბოლომდე შეასრულებს.

„ჩვენ მშენებლობის ნებართვის ვადაში ვმოქმედებთ, ეს ვადა გვაქვს 2025 წლის ბოლომდე…

2020 წლიდან 2022 წლამდე მთელს პლანეტაზე იყო შეჩერებული ყველაფერი, ჩვენთანაც შეფერხდა სამუშაოები და ამოვარდა გრაფიკი. ეს იყო ჩვეულებრივი ფორსმაჟორი, რასაც მოსახლეობა ვერ იგებს. ახლა მიმდინარეობს ფასადის სამუშაოები, შემდეგ არის დაგეგმილი სხვა სამუშაოები, რომ ხალხს ჩაბარდეს ბინები,“ – გვითხრა პაატა ბერიძემ, შპს „ეიჩ ბათუმის“ დირექტორმა.

კომპანია „ეიჩ ბათუმის“ მეწილეები რუსუდან ბერიძე და ზურაბ ველიაძე არიან.

კომპანია „ეიჩ ბათუმთან“ კავშირს თავად არჩილ ბერიძე არ უარყოფს – მან სატელეფონო ზარს არ უპასუხა, თუმცა მოკლე ტექსტური შეტყობინების სახით გვიპასუხა რამდენიმე შეკითხვაზე. არჩილ ბერიძემ დაგვიდასტურა, რომ ამ მისამართზე – ტბელ აბუსერიძის 67-71 მან კონსტრუქციის მშენებლობის სამუშაო მისმა კომპანიამ „პირნათლად დაასრულა“ და ამჯერად კონტრაქტი აქვს უკვე აშენებული კორპუსის მოპირკეთებაზე.

„კონსტრუქციის კონტრაქტი მქონდა და პირნათლად დავასრულე. სულ სამი თვის წინ აიღო კონტრაქტი ჩვენმა კომპანიამ მოპირკეთებაზე და მიმდინარეობს მოწყობა.

კომპანიას ჰყავს დირექტორი და დამფუძნებლები, ყველაფერი აჩიკო ბერიძეს მივაწეროთ? მე 2021 წელს დავასრულე კონტრაქტი. შემდეგ იყო რაღაც პრობლემები და ახლა გავაფორმეთ ახალი კონტრაქტი მიმდინაროებს მუშაობა, მადლობა, კარგად იყავით,“ – დაგვემშვიდობა არჩილ ბერიძე.

დაზარალებულმა მოქალაქეებმა კი გვაჩვენეს არჩილ ბერიძესთან 2025 წლის 13 მაისს შეხვედრის ამსახველი ვიდეო ჩანაწერი, სადაც მკაფიოდ ისმის არჩილ ბერიძის დაპირება: „მე ამ სახლს ლიფტების გარდა თავიდან ბოლომდე გაკეთებულს ივნისის თვეში ჩავაბარებ კომპანიას, მე ვიძლევი პირობას და შეგიძლიათ ჩაიწეროთ“, – მიმართავს არჩილ ბერიძე მოქალაქეებს.

ამ ვიდეო ჩანაწერით ირკვევა, რომ არჩილ ბერიძის კომპანიას ივნისის ბოლომდე ახალ კორპუსში საკანალიზაციო სისტემაც უნდა მოეწყო და სხვა სისტემებიც – ლიფტის გარდა.

დაზარალებულები ასევე განმარტავენ, რომ კომპანიები – „ეიჩ ბათუმი“ და „ლამინი“ საერთო სივრცეში არიან და როცა ისინი მშენებლობის ამბის მოსაკითხად „ეიჩ ბათუმის“ ოფისში მიდიან, თითქმის ყოველთვის არჩილ ბერიძე ესაუბრება.

„ფული თუ არ გადამიხადეს, როგორ უნდა დავასრულო ხო? გადამიხადეს 50 ათასი, პირველი ფული ჩარიცხეს, მასალები მოვიტანე…“ – აღნიშნავს მოქალაქეების მიერ გადაღებულ ვიდეოში არჩილ ბერიძე, რომლის მიხედვითაც თითქოს მას ფული „ეიჩ ბათუმმა“ დროულად არ გადაუხადა.

„რამდენიმე დღის წინ რომ მივადექით ისევ ოფისში არჩილ ბერიძეს, რატომ არ შეასრულე შენი სიტყვაო, გაგვექცა,“ – ჰყვებიან დაზარალებულები.

არჩილ ბერიძე დაზარალებულ მოქალაქეებს გაურბის

ბიზნესმენ არჩილ ბერიძის სახელს ბათუმის მერიასთან დღეს გამართულ აქციაზე ყველაზე ხშირად გაიგონებდით. აქციის მონაწილეების თქმით, ეს ის კაცია, რომელიც ამ ხალხს კონკრეტული პირობით ბინის გადაცემას შეჰპირდა, თუმცა იგი ხელშეკრულებებს ხელს არ აწერს. არჩილ ბერიძე კომპანია „ლამინის“ დირექტორია და არა „ეიჩ ბათუმის“, რომელიც კორპუსს აშენებს და ოფიციალურად ვალდებულება აქვს შესასრულებელი.

არჩილ ბერიძე 2024 წლამდე ბათუმის „დინამოს“ დირექტორი იყო. 2024 წელს ეს პოზიცია მას შემდეგ დატოვა, როცა ფეხბურთის ფედერაციის სადისციპლინო და დავების განმხილველი კომიტეტმა არჩილ ბერიძე ფეხბურთის საქმიანობას ორი წლით ჩამოაშორა. ეს გადაწყვეტილება უკავშირდებოდა ეროვნულ ლიგაში ბათუმის „დინამოს“ და თბილისის „იბერია 1999“-ს შორის 19 მაისის მატას, რომელიც ინციდენტით დასრულდა.

„…ბათუმის „დინამოს“ პრეზიდენტმა, არჩილ ბერიძემ მატჩის ოფიციალურ პირებს მიაყენა სიტყვიერი შეურაცხყოფა, ხოლო ერთ-ერთ ოფიციალურ პირს, კერძოდ, არბიტრს ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენა. ასევე, მატჩის მომსახურე ოფიციალურ პირებს სიტყვიერი შეურაცხყოფა მიაყენა. კომიტეტის გადაწყვეტილებით, ბათუმის „დინამოს“ პრეზიდენტს, არჩილ ბერიძეს აეკრძალა საფეხბურთო საქმიანობა ორი წლის ვადით და დაეკისრა ფულადი ჯარიმა ექვსი ათას ორასი ლარის ოდენობით,“ – ეწერა მაშინ სადისციპლინო კომიტეტის მიერ გავრცელებულ ცნობაში.

არჩილ ბერიძის დირექტორობის დროს თორნიკე რიჟვაძე – აჭარის მთავრობის ყოფილი თავმჯდომარე, ბათუმის „დინამოს“ საპატიო თავმჯდომარედ დაასახელეს. დღეს არჩილ ბერიძე ბათუმის „დინამოს“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრია.

2020 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ არჩილ ბერიძემ „ქართულ ოცნებას“ 20 ათასი ლარი შესწირა.

2024 წელს 236-ე მუხლის [ცეცხლსასროლი იარაღის უკანონო შეძენა-შენახვა] საფუძველზე დააკავეს, თუმცა „ბათუმელების“ ინფორმაციით, გირაოს საფუძველზე გაათავისუფლეს არჩილ ბერიძის შვილი – გურამ ბერიძე. ის ქუჩაში კონფლიქტის დროს დააკავეს.

რა თანხის სანაცვლოდ [გირაო] გაათავისუფლეს თქვენი შვილი? – არჩილ ბერიძემ „ბათუმელების“ ეს შეკითხვაც უპასუხოდ დატოვა.

„მე პროევროპული აქციების აქტიური მონაწილე ვარ და ვფიქრობ, ამიტომაც დამსაჯეს. მითხრეს კიდეც საუბარში, საერთოდ დაკარგავ ყველაფერსო,“ – ამბობს ჯუნა ბახტაძე, რომლის სახლიც წლების წინ დაშალეს და ახალ ბინას ელოდება აბუსერიძის ქუჩაზე.

„რატომ არ აჯარიმებენ არჩილ ბერიძეს და ამ კომპანიებს? რომ არა „ოცნებასთან“ ახლო კავშირი, ის დიდი ხანი დაასრულებდა ამ მშენებლობას. ახლა კი, წლებია, აღებული აქვს სრული თანხა და ვინ იცის, რაში იყენებს ამ თანხას. ის არაფორმალური მმართველია ამ ყველაფრის. აქამდე არჩილ ბერიძე თორნიკე რიჟვაძის ახლო მეგობრად ითვლებოდა, ახლა ეტყობა ახალ „კრიშას“ არჩევს,“ – გვითხრა ჯუნა ბახტაძემ.

ჯუნა ბახტაძის თქმით, კომპანია „ეიჩ ბათუმი“ მის ოჯახს თავდაპირველად ქირის ფულს უხდიდა, შემდეგ კი, ამ ვალდებულების შესრულებაც პრობლემა გახდა:

„მას შემდეგ კი, როცა მამა გარდაიცვალა, ანუ 2020 წლიდან, თვეში მხოლოდ 160 დოლარს იხდიან, მანამდე თავად ქირაობდნენ ბინას და ასეც უნდა ყოფილიყო ხელშეკრულების მიხედვით… მესაკუთრის სტატუსიც არ მომანიჭეს და მომავალი მესაკუთრის სტატუსი მაქვს.

სასამართლოს დავას კი ვაპირებ, მაგრამ მაღალი გადასახადი იქნება გადასახდელი,“ – აღნიშნა ჯუნა ბახტაძემ.

„თამაზაშვილს არ მახვედრებენ. რას ჩქმალავენ არ ვიცი, ქუჩაში ვრჩები შვილთან ერთად“ – მარტოხელა დედა

მზია მეგრელიშვილი მარტოხელა დედაა.

მას 14 წლის შვილი ჰყავს და მასთან ერთად წლებია ნაქირავებ ბინაში ცხოვრობს.

ახლა მზიას რთული პერიოდი უდგას, რადგან აქვს ჯანმრთელობის მძიმე პრობლემები, ვერ მუშაობს, ვერ იხდის ქირის თანხას, ბინის მეპატრონე კი სახლის დაცლას სთხოვს.

მზია მეგრელიშვილი ცდილობს ხმა მიაწვდინოს ხან მერს, ხან აჭარის მთავრობას, თუმცა მისთვის ყველა კარი ჩაკეტილია.

„ვითხოვ სახელმწიფოსგან დახმარებას ბინის ქირის სახით. ან ისეთი საცხოვრისი მაინც მომცენ, რომ მქონდეს თავშესაფარი“, – ამბობს მზია მეგრელიშვილი „ბათუმელებთან“.

მზია თავისი მძიმე ცხოვრების დეტალებს გვიყვება.

„თითქმის 20 წელია არ მაქვს ჩემი საცხოვრებელი. რაც მეუღლეს დავშორდი, მას შემდეგ უსახლკაროდ ვარ. რაღაც პერიოდი მამაჩემის სახლში ვცხოვრობდი გურიაში. შემდეგ მცირეწლოვან შვილთან ერთად მომიწია თავშესაფარში ცხოვრება.

ახლა შვილთან ერთად ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, სოფელ სალიბაურში ვცხოვრობ, ნაქირავებ ბინაში. არც იმის შესაძლებლობა მაქვს, რომ სადმე რაიმე შევიძინო და ვერც ქირას ვეღარ ვიხდი.

ოთხი თვის დავალიანება მაქვს და ბინის მეპატრონე ბინის დაცვლას მთხოვს. ვთხოვე ცოტა დრო მოეცა. რაღაც უნდა ვიღონო, რომ გარეთ არ გამოგვყაროს“, – გვეუბნება მზია.

გარდა იმისა, რომ მზიას და მის არასრულწლოვან შვილს არ აქვთ საცხოვრებელი, ქალს აქვს ჯანმრთელობის მძიმე პრობლემები.

მზიას ჯანმრთელობის მძიმე პრობლემები აქვს.

„მჭირდება გულზე სტენტირება. ცოტა ხნის წინ, თავში გაჟონვა მქონდა და ვიწექი საავადმყოფოში, ძალიან მძიმედ ვიყავი, მაგრამ მაინც ვერ გავჩერდი, რადგან შვილი მყავდა მარტოდ დატოვებული.

სტენტირებას ექიმი ვერ მიკეთებს, რადგან კუჭის წყლული მაქვს და ასეთ პირობებში ოპერაციას ვერ გავაკეთებთო, ექიმი მეუბნება.

ხელვაჩაურის მერიამ ქირის თანხაზე უარი მითხრა, გამოკვლევის თანხა მომცა მხოლოდ, მაგრამ ის თანხაც ავიღე და ქირაში მივეცი – მეპატრონე გარეთ გვაგდებდა. რა მექნა.

მაქვს დიაბეტიც, რის გამოც ხშირად მიწევს სასწრაფოს გამოძახება, ამიტომ ვერ ვახერხებ მუშაობას. რამდენჯერაც დავიწყე, იმდენჯერ მომიწია თავის დანებება, რადგან როცა სასწრაფოს გამოძახება მიწევს სამუშაოზე, დამსაქმებლები უკმაყოფილებას გამოხატავენ. ერთმა ისიც კი მითხრა, ჩემთან გინდა მაინც და მაინც მოკვდეო?

ამიტომ დავწერე ხელვაჩაურის მერიაში განცხადება და ვთხოვე მერს, ზაზა დიასამიძეს ქირის თანხის გადახდა, რომ არ შემიძლია ფიზიკურად მუშაობა“, – ამბობს მზია მეგრელიშვილი.

მზია ამბობს, რომ თავშესაფრიდან გამოსვლის შემდეგ, 320 ლარს, სოციალურ შემწეობას იღებდა სახელმწიფოსგან, თუმცა შემდეგ, გადამოწმებისას, ეს შემწეობა გაუუქმეს.

„დამიტოვეს მხოლოდ ბავშვის დახმარება 200 ლარი. ასეთი რა გავმდიდრდი არ ვიცი.

ერთი პერიოდი ყვავილებს ვყიდდი – მსხვილი ბიზნესები რომ შემოვიდა, ჩემი ყვავილები აღარ გაიყიდა და აღარც ფიზიკურად შემეძლო ქუჩაში დიდხანს ყოფნა. ამიტომ, ვეღარც ყვავილებს ვყიდი.

საკვებს მუნიციპალური სასადილოდან ვიღებთ. არ გვყოფნის, მაგრამ ზოგჯერ გოგოები ცოტა პურს მიმატებენ“, – გვეუბნება მზია.

მზია მეგრელიშვილი, 14 წლის შვილთან ერთად.

მისი თქმით, შვილის მამას სასამართლომ ალიმენტის გადახდაც დააკისრა, თუმცა არ იხდის.

„100 ლარი გადაიხადა ამ ბოლოს და სულ ეს არის. აღსრულება არაფერს აკეთებს. სამუშაო აქვს, მზარეულია, მაგრამ შვილს არ ეხმარება“.

მზია ამბობს, რომ შარშან, არჩევნების წინ, ბათუმში ჩამოსულ ბიძინა ივანიშვილთან შეხვედრაც სცადა, თუმცა დაცვამ ახლოს არ გააკარა.

„მივედი და არ შემიშვეს დასალაპარაკებლად. გამოვედი და აჭარის მთავრობის შენობასთან ვიჯექი მთელი ღამე.

სოზარ სუბარმა იცის, რომ მე მარტოხელა დედა ვარ, სოციალურად დაუცველი. ჯერ კიდევ მაშინ გავეცანი, როცა სახალხო დამცველი იყო და მე თავშესაფარში ვცხოვრობდი.

მაშინ მპირდებოდა ყველაფერს. ახლა, 14 წელი გავიდა ბატონო სუბარ, თქვენმა მთავრობამ მითხრას, რა გააკეთეთ ჩემთვის. ნახეთ ჩემს ანგარიშზე რაიმე თუ დევს, ან სახლი, ან კარი ან რაიმე, ვალების მეტი არაფერი მაქვს და თქვენი ანგარიშებიც ნახეთ, რამდენი გიდევთ. რისთვის ვიდექით მაშინ ერთად, აბა მითხარით“, – ასე მიმართავს ის, „ქართული ოცნების“ სატელიტი პარტიის წევრს, ყოფილ სახალხო დამცველს, მზია მეგრელიშვილი.

მისი თქმით, თორნიკე რიჟვაძე ისე წავიდა თანამდებობიდან, ერთხელაც ვერ მოახერხა მასთან შეხვედრა. თუმცა ერთჯერადი წლიური დახმარება მიუცია მთავრობას ერთი-ორჯერ, რომელიც ქალმა ბინის ქირაში დახარჯა.

რაც შეეხება ახალ თავმჯდომარეს, სულხან თამაზაშვილს, მასაც არავინ მახვედრებს. მალავენ, ჩქმალავენ. რას მალავენ არ ვიცი. კი არ უნდა იმალებოდეს, უნდა გამოდიოდეს და ხალხს ეკითხებოდეს, ვის რა პრობლემა აქვს, მაგრამ თავიანთ ჯიბეებში უნდათ ყველაფრის ჩაწყობა და ამიტომ არ კითხულობენ.

გარეთ რომ გამოვიდეს, პრობლემას გაიგებს, რამდენი უსახლკარო ჰყავს, რამდენი ნაგავში იქექება.

გუშინწინ, რომ მოვედი და ვიკითხე, მითხრეს ბეშუმშიაო, ქეიფობდა ბიჭი. გუშინ ჭიუხში იყო და ასე… წარმოგიდგენიათ?

ხელვაჩაურის მერმა ოფიციალურად განმიცხადა, ვალდებული არ ვარ, თანხა გიხადოო.

ვეუბნებოდი, დროებით სარგებლობაში მაინც მომეცით-მეთქი, რომ მეც სული ამოვითქვა. ჩემს შვილს საჭმელი ენატრებოდეს და მე 500 ლარს ვიხდიდე ბინის ქირაში ისე, რომ სოციალურიც არ მრჩებოდეს, ასე შეიძლება?

ამ ადამიანებს არ ესმით, რამდენ ხანს გავძლებ ჩემი ჯანმრთელობით?“ – ამბობს მზია მეგრელიშვილი.

GE33TB7505845068100030მზია მეგრელიშვილის ანგარიშის ნომერი თი ბი სი ბანკში. დახმარების მსურველებს შეგიძლიათ თანხა ჩარიცხოთ აღნიშნულ ანგარიშზე. 

ვიდეო:

Amid Government Pressure, Amaglobeli’s Lawyer Asks: “How Will You Convince Us You Can Withstand It?”

On August 1, 2025 Maia Mtsariashvili, the lead defense lawyer in Mzia Amaglobeli’s case, delivered an almost eight-hour-long closing statement.

She began by emphasizing the political nature of the case, saying it had placed her in an unusual position — more as a human rights defender than simply a lawyer.

Mtsariashvili opened her remarks by addressing who Mzia Amaglobeli is and how she has been targeted by nearly every state institution and high-ranking official through smear campaigns, defamation, and false accusations.

She noted that the defense had repeatedly requested the questioning of top government officials who had made public claims portraying Amaglobeli as operating within an “agentic framework” and allegedly tasked with attacking a police officer — referring to a slap.

Before turning to a detailed review of witness testimonies, evidence, contradictions, rights violations, legal misconduct, and Supreme Court precedents, Mtsariashvili dedicated significant time to reading public statements made since January by Georgian Dream-appointed Prime Minister Irakli Kobakhidze and other officials.

She concluded the long list of quotes by addressing the judge directly, asking whether she could withstand such political pressure:

“Let them confess, confess, confess, and then we’ll talk. Let them confess, and then we’ll talk,” — I don’t quite understand, are we supposed to confess here and then speak with Mr. Prime Minister about what the consequences of that confession would be? What procedure the government is proposing? I’m appalled.

Nevertheless, the threats and pressure I just read (coming from state officials) are all daisies compared to what Dgebuadze did to Mzia — when he swore at her with obscene language, spat in her face, chased after her — they had to restrain him so he wouldn’t “get even” with her on the spot. And then, how he did “get even” with her inside the building.

Yet, that is even more severe pressure — can you imagine? These (the authors of the threats and pressure) are the highest-ranking officials in the government. In fact, the government has essentially already delivered a verdict and determined the punishment: they’ve told us repeatedly that this is a very serious felony — grave, serious… and then, at the end, they remembered to say that perhaps the court might discuss it within the sentencing range.

However, do you know what my question to you is, Madam Judge? The main one — how will you convince us, or how can any objective observer living in this country and aware of this reality possibly believe that you have the capacity to withstand this kind of pressure?

Can you tell these government officials — through your decision — that they have no understanding of what the presumption of innocence means?

Can you tell them that they have no business commenting on a criminal case, preaching, or persistently demanding that Mzia Amaglobeli must confess guilt?

Can you tell the highest government officials — in your verdict — that this is not a grave crime? That no one asked for their opinion on legal qualification?

And perhaps you’ve formed a different opinion than theirs — can you tell them that through your decision?

I don’t believe there is such a judge in the Georgian judiciary today — please, don’t take that as a personal judgment.

But if a judge cannot say these things, if a judge cannot point them out to the government and, as they say, put them in their place when they overstep, then what expectations can we possibly have from such a court?

Can you imagine my role in all of this? I didn’t enter this profession yesterday — and today I must deliver a defense statement, while the Prime Minister is practically tailing Mzia Amaglobeli.

So what am I supposed to do? Respond to the Prime Minister — or am I supposed to have faith that this court can withstand such pressure?

Frankly, I’m sorry, but I do not believe this court has that capacity. And I don’t believe that any judge in this country does. Unfortunately.” 

On August 4, Mzia Amaglobeli delivered her final statement before the court. The verdict will be announced on August 6 at 2:00 PM.


What You Need to Know

Mzia Amaglobeli is the co-founder and director of the media outlets Batumelebi and Netgazeti. She has been unlawfully imprisoned for almost seven months, with the prosecution accusing her of attacking a police officer after slapping one.

According to leading human rights defenders, the act of slapping, which caused no harm, does not constitute assault and is not a criminal offense at all. Even the Supreme Court has established that a slap does not qualify as an attack.

Leading global press freedom organizations have rallied around Mzia Amaglobeli’s case. Representatives from the Committee to Protect Journalists (CPJ), the International Press Institute (IPI), and Reporters Without Borders (RSF) visited the women’s prison colony in Rustavi on July 13 to show their solidarity with Mzia Amaglobeli. They also attended the court hearing in Batumi on July 14.

The European Parliament’s resolution includes a demand for the “immediate and unconditional release of Mzia Amaglobeli and the dropping of all politically motivated charges against her.” The resolution also expresses “deep concern over the critical deterioration of her vision while in custody” and calls for her immediate access to reliable medical care.

Mzia Amaglobeli’s case is currently under review by the European Court of Human Rights in Strasbourg.

ვინ არის მზია ამაღლობელი – ადვოკატის სიტყვა სასამართლოში

„მაქვს პატივი წარმოვადგენდე მზია ამაღლობელს ამ სასამართლო პროცესზე“ – განაცხადა 1 აგვისტოს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მზია ამაღლობელის ადვოკატმა, მაია მწარიაშვილმა. დაცვის მხარის სამართლებრივი არგუმენტების გაზიარებამდე მან ჯერ სასამართლოს უამბო, ვინ არის მზია ამაღლობელი და რას უკავშირდება მისი საქმიანობა. 

„ბათუმელები“ გთავაზობთ ადვოკატ მაია მწარიაშვილის მიერ სასამართლოში წარმოთქმული სიტყვის ტრანსკრიპტს მცირე შემოკლებით. 

„მზია ამაღლობელის ცხოვრება და საქმიანობა პირდაპირ უკავშირდება მის მიერ დაარსებულ გამოცემებს: „ბათუმელებსა“ და „ნეტგაზეთს“.

ბოლო 24 წელია, იგი ყველა დღე შრომობდა იმისთვის, რომ განეხორციელებინა არაერთი პროექტი, რომელიც საქართველოში აძლიერებდა მედიას, განათლებას და მხარს უჭერდა სოციალურ თანასწორობას.

ყველაფერი დაიწყო 24 წლის წინ, როცა 2001 წელს ბათუმში ახალგაზრდა ენთუზიასტმა ჟურნალისტმა, მზია ამაღლობელმა, ამ პროცესზე მოწმედ დაკითხულ ეთერ თურაძესთან ერთად დააარსა ბეჭდური გამოცემა, გაზეთი „ბათუმელები“.

„ბათუმელები“ დამოუკიდებელ საქართველოზე ზუსტად 10 წლით უმცროსია, თუმცა ერთი დაბადების თარიღი აქვთ – 26 მაისი, რაც მე კანონზომიერი მგონია. 1991 წელს საქართველომ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა 1918 წლის 26 მაისის დამოუკიდებლობის აქტის საფუძველზე, ათი წლის შემდეგ კი, 2001 წლის 26 მაისს გამოიცა გაზეთ „ბათუმელების“ პირველი ნომერი.

ამ გადმოსახედიდან გაზეთის პირველი ნომრის გამოცემის ეს თარიღი, მე ვფიქრობ, არ იყო შემთხვევითი დამთხვევა, ეს იყო მზიას თამამი განაცხადი, რომ „ბათუმელები“ იქნებოდა დამოუკიდებელი ქვეყნის დამოუკიდებელი გაზეთი, რომლის მთავარი მიზანი იყო თავისუფალი სიტყვის გავრცელება და დემოკრატიის ხელშეწყობა.

აჭარაში ასლან აბაშიძის მმართველობის დროს ყველა სახელმწიფო ინსტიტუტი სრულად კონტროლდებოდა მისი და მისი პარტიის, „აღორძინების კავშირის“ მიერ, ამავდროულად აჭარაში მასობრივად ირღვეოდა ადამიანის უფლებები, იდევნებოდნენ ოპოზიციური პარტიები, განსხვავებულად მოაზროვნეები და მაქსიმალურად წახალისებული იყო სეპარატიზმი.

მზიას „ბათუმელების“ რედაქციამ მუშაობა დაიწყო ერთ პატარა ოთახში, მხოლოდ ერთი კომპიუტერით და თავისუფლებისადმი მზიას მყარი რწმენით. წარმოიდგინეთ, ეს 2001 წელია, მზია ამაღლობელი მაშინ 26 წლის იყო, წელს მზია 50 წლის გახდა და სამწუხაროდ, ის 50 წლის გახდა ციხეში.

მზია წლების განმავლობაში „ბათუმელებში“ მუშაობდა როგორც ჟურნალისტი და მისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხი ადამიანის უფლებების გაშუქება იყო. დროთა განმავლობაში როცა „ბათუმელები“ განვითარდა და გაძლიერდა, მზიამ გადაინაცვლა მედიამენეჯერად და დირექტორად, ხოლო გაზეთში შემოიკრიბა ახალგაზრდა, პროფესიისადმი ერთგული ჟურნალისტები და მე მათ ვიცნობ უკვე.

„ბათუმელების“ შექმნის გარიჟრაჟზე, აბაშიძის რეჟიმის პირობებში, თავისუფალი მედიის არსებობა აჭარაში დიდ რისკთან, მათ შორის ფიზიკური ანგარიშსწორების რისკთანაც იყო დაკავშირებული და ცხადია, „ბათუმელები“ მალევე გახდა აჭარაში მოქმედი ხელისუფლების სამიზნე, როგორც მედია, რომელიც დაუღალავად ააშკარავებდა და აშუქებდა კორუფციის, ნეპოტიზმის და ადამიანის უფლებების დარღვევის ფაქტებს.

იყო არაერთი მუქარისა და ზეწოლის ფაქტი, ფიზიკური თავდასხმის ჩათვლით.

მაგალითად, „ბათუმელებმა“ გამოაქვეყნა სტატია, რომელიც ფარდას ხდიდა, თუ როგორ მფარველობდა და ხელს უწყობდა პროსტიტუციას ბათუმის მაშინდელი მილიცია. სწორედ ამ თემის გაშუქებას მოჰყვა ფიზიკური თავდასხმა მზიაზე. მზიამ აღნიშნა კიდეც, რომ მან იცის, რას ნიშნავს ფიზიკური თავდასხმა.

ასლან აბაშიძის ქვეყნიდან წასვლის შემდეგ გაზეთის განვითარება კიდევ უფრო სწრაფი ტემპით დაიწყო. გაიზარდა გაზეთის ტირაჟი, გვერდების რაოდენობა, უცვლელი დარჩა გამოცემის სარედაქციო პოლიტიკა – შემდეგ ხელისუფლებაშიც „ბათუმელები“ კვლავ დარჩა დამოუკიდებელ, კრიტიკულ მედია-გამოცემად.

2010 წელს მზია ამაღლობელმა თანამოაზრეებთან ერთად დააარსა ონლაინგამოცემა „ნეტგაზეთი“ თბილისში და ეს იყო ის იშვიათი შემთხვევა, როცა რეგიონულმა გამოცემამ ისე შეძლო განვითარება, რომ თბილისში დააფუძნა ახალი მედიაგამოცემა.

მე არ მინდა მზიას ჟურნალისტურ საქმიანობაზე ვისაუბრო, მინდა მის სხვა აქტივობებზე გავამახვილო სასამართლოს ყურადღება და პირველ რიგში მზია ამაღლობელის მიერ დაარსებული მედიაგამოცემების პროფესიულ შეფასებებზე.

„ბათუმელებსა“ და „ნეტგაზეთს“ და გამოცემების ჟურნალისტებს მიღებული აქვთ არაერთი ჯილდო პროფესიული საქმიანობისთვის. თავისთავად ცხადია, ყველა ამ ჯილდოში მზიას როლია ძალიან დიდია:

მხოლოდ რამდენიმეს ჩამოგითვლით:

2008 წელს „ბათუმელებმა“ მიიღო ნორვეგიის „გამოხატვის თავისუფლების ფონდისა“ და გერმანული ფონდის, „ცაიტის“ „პრესის პრიზი“;

2009 წელს „ბათუმელებს“ გადაეცა ორგანიზაციის – „რეპორტიორები საზღვრებს გარეშე“ პრიზი – „პრესის თავისუფლების ჯილდო – სიგნალი ევროპას“. აღსანიშნავია, რომ ეს პრიზი „ბათუმელებმა“ მიიღო 2008 წლის აგვისტოში, ოფიცერ როინ შავაძის სასტიკი მკვლელობის საქმის გაშუქებისთვის და „ბათუმელების“ ეს სტატიები დაერთო შავაძის საქმეს სტრასბურგის ადამიანის უფლებათა სასამართლოში.

მზია ამაღლობელი 2008 წელს ამ მძიმე ამბებზე მუშაობდა.

2015 წელს „ნეტგაზეთს“ გადაეცა ნორვეგიის „გამოხატვის თავისუფლების ფონდისა“ და გერმანული ფონდის, „ცაიტის“ პრიზი, როგორც გამოცემას, რომელიც „არ უშინდება ცენზურასა და რეპრესიებს“;

გარდა ამისა, გამოცემების ჟურნალისტებს სხვადასხვა წლებში მიღებული აქვთ საქართველოს ჟურნალისტური ეთიკის ქარტიის პრიზები სხვადასხვა ნომინაციაში, საქართველოს სახალხო დამცველის პრიზი, საქართველოს პრეზიდენტის პრიზი, საქართველოში ნიდერლანდების სამეფოს საელჩოს პრიზი – „ადამიანის უფლებათა ტიტა“ და სხვადასხვა ადგილობრივი და საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ დაწესებული პრიზები ჟურნალისტური მასალებისთვის.

მინდა ყურადღება მიაქციოთ – 2022 წელს რუსეთის კომუნიკაციების მარეგულირებელმა „როსკომნადზორმა“ დაბლოკა „ნეტგაზეთისა“ და „ბათუმელების“ რუსულენოვანი ვერსიები, მათ მიანიჭეს „ანტისაბჭოთა პროპაგანდის გამავრცელებელი ორგანიზაციის“ სტატუსი და აკრძალეს რუსეთში მათი გამოცემა.

ახლა მინდა გესაუბროთ მზიას საქმიანობაზე, რომელიც პირდაპირ კავშირში არ არის მედიაგამოცემებთან.

მზია ამაღლობელის მიერ განხორციელებული პროექტები წლების განმავლობაში ქმნიდა და ქმნის საზოგადოებრივ სიკეთეს, რომლის ადრესატებიც კონკრეტული ადამიანები არიან: ათეულობით, ასეულობით, ათასობით ადამიანი, რომელთა ცხოვრებაზეც პირდაპირ თუ ირიბად აისახა ის შრომა, რაც მზია ამაღლობელმა წლების განმავლობაში მოანდომა ამ პროექტების მოფიქრებას, შექმნას და განხორციელებას.

მზიას მიერ განხორციელებული პროექტები ეხმიანება სამოქალაქო საზოგადოების უმწვავეს საჭიროებებს.

მისი პროექტების ადრესატები იყვნენ და არიან ყველაზე დაუცველი და მოწყვლადი ჯგუფები ამ ქვეყანაში და აჭარის რეგიონში: მოსწავლეები, სტუდენტები, სოციალურად დაუცველები, მოხუცები, განათლების მიღების შესაძლებლობას მოკლებული პირები, ძალადობის მსხვერპლები, ეკომიგრანტები და ა.შ.

მხოლოდ რამდენიმე პროექტზე მოგიყვებით:

ჯერ კიდევ 2006 წელს მზია ამაღლობელმა დაიწყო ძალზე მნიშვნელოვანი პროექტის განხორციელება, რომელიც ეხებოდა აჭარაში და აჭარიდან საქართველოს სხვა რეგიონებში ჩასახლებული პირების ადვოკატირებას და მათი პრობლემების შესწავლას.

3 წლის განმავლობაში ამ პროექტის ფარგლებში, სპეციალური ჯგუფი იმყოფებოდა აჭარის თითქმის ყველა მეწყერსაშიშ სოფელში და, ასევე, საქართველოს ყველა იმ რეგიონში – კახეთში, სამცხე-ჯავახეთში, ქვემო ქართლში, იმერეთში – სადაც ცხოვრობდნენ აჭარიდან ჩასახლებული პირები.

პროექტის ფარგლებში შეისწავლეს ამ ადამიანების საცხოვრებელი გარემო, სიდუხჭირე, საჭიროებები, პრობლემები და ამ მასალას წლების განმავლობაში აშუქებდა „ბათუმელები“.

სწორედ ამ პროექტის ფარგლებში პირველად იქნა გამოყენებული და შემდგომში დამკვიდრდა სიტყვა ეკომიგრანტი, რომელიც დღეს ასე ფართოდ გამოიყენება.

მზია ამაღლობელის ამავე პროექტის ფარგლებში მომზადდა კანონპროექტი აჭარის უმაღლესი საბჭოსა და პარლამენტისთვის ეკომიგრანტთა პრობლემების მოსაგვარებლად. ეს პროექტი გახდა მთავარი ბიძგი იმისთვის, რომ აჭარის მთავრობამ მიიღო პროგრამა, რომელიც მიზნად ისახავდა ეკომიგრანტების დახმარებას და ამ პროგრამის მიღების შემდეგ არაერთი ოჯახის მდგომარეობა უკეთესისკენ შეიცვალა.

მზია ამაღლობელის ხელმძღვანელობით, „ბათუმელები“ და „ნეტგაზეთი“ წლების განმავლობაში უწყობდა ხელს ქვეყანაში დისკუსიებს, სხვადასხვა მოსაზრებების გაზიარებას.

ამ მიზნით, 2010-2014 წლებში მზიამ განახორციელა უნიკალური პროექტი – „პრესკაფე და სადისკუსიო სივრცე ბათუმში“, რომელიც ცნობილი გახდა არა მარტო ბათუმში, არამედ მთელს საქართველოში.

ეს იყო კაფე და ამავე დროს სადისკუსიო სივრცე, რომელიც უფასოდ სთავაზობდა სხვადასხვა ჯგუფს სივრცეს აზრთა გაზიარებისთვის. ეს იყო საზოგადოებრივი, სამოქალაქო და პოლიტიკური ჯგუფებისთვის ღია სივრცე დისკუსიებისთვის და ამ სივრცით რეგულარულად სარგებლობდნენ ის პირებიც, რომლებიც ახლა „ოცნებას“ წარმოადგენენ სხვადასხვა თანამდებობაზე აჭარაში.

მხოლოდ რიცხვებიც კი შთამბეჭდავია – ოთხი წლის განმავლობაში „პრესკაფემ“ 500-მდე დისკუსიას, ღონისძიებას, ბრიფინგსა და პრეზენტაციას უმასპინძლა, გაიმართა ათობით კინოჩვენება, გამოფენა და საქველმოქმედო აქცია.

ახლა მზიას პროექტები, რომელიც უშუალოდ განათლების ხელშეწყობას უკავშირდება.

2004 წლიდან 2022 წლამდე, მზია პარტნიორ ორგანიზაციებთან ერთად, პერიოდულად ახორციელებდა საგანმანათლებლო პროექტ „მედიასკოლას“, რომლის ფარგლებში ჟურნალისტიკა ისწავლა არაერთმა სტუდენტმა და სკოლის მოსწავლემ, ბევრი მათგანი დღეს ქართული მედიაში, სხვადასხვა ტელევიზიასა და ონლაინგამოცემაში მუშაობს და მათ ჟურნალისტიკაში პირველი ნაბიჯები სწორედ მზიას განხორციელებული პროექტით გადადგეს.

2021 წელს მზია ამაღლობელმა განახორციელა მორიგი საგანმანათლებლო პროექტი, „მოგზაური ბიბლიოთეკა“. ეს არის პროექტი აჭარის მაღალმთიანი სოფლების სასკოლო ბიბლიოთეკების დასახმარებლად, რომელიც მზიამ იაპონიის საელჩოსა და ქართული გამომცემლობების მხარდაჭერით განახორციელა.

პროექტის ფარგლებში „მოგზაურმა ბიბლიოთეკამ“ აჭარის 29 მაღალმთიან სოფელში 70 ათასი ლარის ღირებულების წიგნები მიუტანა სკოლის მოსწავლეებს, განახლდა 17 სასოფლო და 12 სასკოლო ბიბლიოთეკა, პროექტის ფარგლებში იმართებოდა თანამედროვე ქართველი მწერლების შეხვედრები და დისკუსიები ადგილობრივ ახალგაზრდებთან.

მზიას ხელშეწყობით სკოლის მოსწავლეები, რომლებიც აქამდე ცნობილ მწერლებს მხოლოდ ტელეეკრანზე ხედავდნენ, მათ საკუთარ სოფლებში ხვდებოდნენ და ლიტერატურასა და განათლებაზე ესაუბრებოდნენ.

„მოგზაური ბიბლიოთეკა“ ასევე ჩართული იყო კოვიდის წინააღმდეგ ვაქცინაციის საინფორმაციო კამპანიაში და ამ კამპანიის ფარგლებში მაღალმთიან აჭარასა და ბათუმში, ასევე, „ოცნების ქალაქის“ დასახლებაში, იმ ადგილებში, სადაც საინფორმაციო დეფიციტი და არაერთი მითი იყო კორონავირუსის შესახებ, უზრუნველყოფდა ცნობილი, ავტორიტეტული ექიმების მიყვანას და საუბრებს ვაქცინაციის მნიშვნელობის შესახებ.

2019 წლის 8 მარტს მზიამ ბათუმში გამართა კონფერენცია ქალებზე ძალადობის თემაზე, რომლის მიზანი იყო ინფორმაციის გაცვლა იმ ჯგუფებს შორის, რომლებიც, ერთი მხრივ, მუშაობენ ქალთა ძალადობის წინააღმდეგ, მეორე მხრივ კი, თავად არიან ბენეფიციარები. ამ კონფერენციის მომხსენებლებად მოწვეული იყვნენ აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის იმჟამინდელი პროკურორი – ნათია სონღულაშვილი და ბათუმის საქალაქო სასამართლოს თავმჯდომარე (დავით მამისეიშვილი).

მზიას კიდევ ერთი საგანმანათლებლო პროექტი – ბათუმის ისტორიულ-კულტურული მემკვიდრეობის და აჭარის ისტორიის შესწავლა, პოპულარიზაცია და ადვოკატირება.

ამ პროექტის ფარგლებში „ბათუმელები“ წლების განმავლობაში ამზადებდა სტატიებს ბათუმის და აჭარის სოფლების ისტორიის შესახებ, აგროვებდა ფოტო მასალებს და მზიას ინიციატივით „ბათუმელებმა“ პოპულარულ ენაზე დაწერილი 3 წიგნი გამოსცა აჭარის კულტურული მემკვიდრეობის თემაზე. აქედან ორი მათგანი ყველაზე პრესტიჟული ქართული ლიტერატურული პრემია „საბას“ ე.წ. მოკლე სიაში მოხვდა, ხოლო ერთმა – „უცნობი ძველი აჭარა“ – ლიტერატურული პრემია „საბა“ მიიღო, როგორც წლის საუკეთესო დოკუმენტურმა პროზამ.

უკანასკნელი 2 წლის განმავლობაში მზიამ დაიწყო პროექტი, რომელიც შეეხებოდა სტალინური რეპრესიებს საქართველოში. ამ პროექტის მიზანი, უახლესი, ტრავმული წარსულის შესწავლა და გააზრება იყო.

მზიას არაერთი პროექტი ეხება სოლიდარობის და მედიის მხარდაჭერის თემას. რუსეთის უკრაინაზე თავდასხმის შემდეგ მზია ამაღლობელი შეუერთდა კამპანიას დამოუკიდებელი უკრაინული მედიის მხარდასაჭერად და დაიწყო თანხის შეგროვება ომის პირობებში მყოფი უკრაინული მედიის დასახმარებლად.

მზია წლების განმავლობაში იყო და არის მრავალი საქველმოქმედო პროექტის ინიციატორი და მხარდამჭერი. „ბათუმელებსა“ და „ნეტგაზეთში“ გამოქვეყნებული სტატიები გახდა არაერთი საქველმოქმედო აქციის საფუძველი, რამაც არაერთი ადამიანის და ცალკეული ჯგუფის ცხოვრება შეცვალა უკეთესობისკენ.

მხოლოდ რამდენიმე მაგალითზე მოგიყვებით:

2024 წელს „ბათუმელებმა“ გამოაქვეყნა სტატია ხულოში მცხოვრები ქალის შესახებ, რომელიც სიღარიბეში, მარტო უვლიდა საქონელს და შესაბამის დახმარებას ვერ იღებდა მულიციპალიტეტისგან. სტატიის გამოქვეყნების შემდეგ „ბათუმელების“ მკითხველებმა დაიწყეს ახალგაზრდა ქალის დახმარების კამპანია და მას 97 ათასი ლარი შეუგროვეს;

2021 წელს, კორონავირუსის პანდემიის დროს „ბათუმელებმა“ გამოაქვეყნა სტატია „ოცნების ქალაქში“ მცხოვრებ ღარიბ ბავშვებზე, ძმებზე, რომელთაც დედა კოვიდით დაეღუპათ, მამა კი – ავარიით. „ბათუმელებმა“, მკითხველების დახმარებით, ბავშვებს 55 ათასზე მეტი ლარი გადაურიცხა მხარდასაჭერად;

2021 წელს „ბათუმელებმა“ გამოაქვეყნა სტატია და ვიდეო მარტვილში, ნათესავთან შეხიზნულ, უსახლკარო ახალგაზრდა კაცზე, რომელიც დედის ოპერაციის ფულის შესაგროვებლად ქუჩაში ცეკვავდა დილიდან საღამომდე. მასალას დიდი გამოხმაურება მოჰყვა და „ბათუმელების“ მკითხველებმა ახალგაზრდა კაცის დასახმარებლად 42 ათასი ლარი შეაგროვეს. ამ თანხით მან დედის ოპერაციის დაფინანსება და ბინის შეძენაც შეძლო.

ბათუმელების ოფისში მზიას ოთახი მე-4 სართულზეა, მე ეს უკვე ვიცი და როგორც მისმა კოლეგებმა, რომლებიც დღე და ღამე დაუღალავად მუშაობენ, მითხრეს, მის ოთახში შუქი გვიანობამდე არ ქრება, იმიტომ რომ მზია დაუღალავად შრომობდა ამ ქვეყნისა და მისი მოქალაქეების კეთიდღეობისთვის, სიტყვის თავისუფლებისთვის, სოციალური სამართლიანობისთის და დემოკრატიისთვის.

ვეცადე ძალიან მოკლედ მეთქვა იმ საქმიანობის შესახებ, რასაც მზია ეწევა წლების განმავლობაში.

ამ ჩუმი ადამიანის საქმეები ძალიან ხმამაღალია.

ქალბატონო მოსამართლე, ბატონო პროკურორო, შეგიძლიათ გაიცნოთ მზია ამაღლობელი და მე მაქვს პატივი, წარმოვადგენდე მზია ამაღლობელს ამ სასამართლოზე“.

“U.S. Involvement in Baku-Yerevan Talks Is Good News for the South Caucasus” — Olesya Vartanyan

“The activation of the U.S. is particularly important for Armenia-Azerbaijan relations and, more broadly, for the South Caucasus,” says Olesya Vartanyan, an analyst on South Caucasus affairs, assessing Washington’s initiative to improve relations between Baku and Yerevan.

The U.S. administration has already offered to assist Baku and Yerevan in negotiations concerning transportation issues. Around three weeks ago, U.S. Ambassador to Turkey Tom Barrack announced that Washington had proposed a 100-year lease of the Zangezur Corridor to Armenia and Azerbaijan. He also indicated that the U.S. is willing to take responsibility for managing the corridor if it helps break the deadlock in negotiations between the two countries.

“This renewed engagement by the U.S. is in fact a very positive development,” Vartanyan says. “It not only encourages Azerbaijan — which currently holds most of the key leverage to sign or advance a peace deal — but also raises hopes that the parties could reach an agreement on a crucial issue like transportation links.”

“This would be a significant step forward for the entire region. It would not only strengthen stability and reduce the risk of new wars and escalations, but also significantly improve the region’s transit potential. Overall, this is very good news for the South Caucasus,” Vartanyan adds.

According to the expert, it is crucial at this stage for negotiations to focus on a specific component — transportation connectivity — or, alternatively, to first finalize a peace agreement and return to such large-scale projects later.

Depending on what Washington chooses to emphasize, it will also become clear how actively the U.S. intends to engage and what level of diplomatic effort it is willing to invest.

On August 4, Alex Raufoglu, an Azerbaijani journalist based in Washington, wrote that, according to several sources, U.S. President Trump is expected to host the leaders of Armenia and Azerbaijan at the White House later this week. This information has not yet been officially confirmed by either side.

მზია უნდა გაამართლონ და დაუყოვნებლივ გაათავისუფლონ – საერთაშორისო ადვოკატი

მზია ამაღლობელის საერთაშორისო ადვოკატი კილან გალაჰერი აცხადებს, რომ მზია ამაღლობელი უნდა გაამართლონ და დაუყოვნებლივ და უპირობოდ გაათავისუფლონ.

მისი თქმით, მზია ამაღლობელის წინააღმდეგ მიმდინარეობს  უსამართლო სისხლის სამართლის საქმე, რომელიც წარმოიშვა ინციდენტიდან, რომელშიც ის მსხვერპლი იყო და არა დამნაშავე.

„ეს საშინელი საქმე მზიას გასაჩუმებლად და სხვების დასაშინებლად არის შექმნილი… მზიას საქმე სიმბოლურად გამოხატავს დამოუკიდებელი მედიისა და სამოქალაქო საზოგადოების შევიწროებას საქართველოში ავტორიტარული „ქართული ოცნების“ მთავრობის მიერ“, – აცხადებს კილან გალაჰერი.

როგორც კილან გალაჰერი აცხადებს, თუ მზია ამაღლობელი არ გათავისუფლდება, მიმართავენ საერთაშორისო ზომებს, რათა „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებამ პასუხი აგოს.

„მზია უნდა გაამართლონ და დაუყოვნებლივ და უპირობოდ გაათავისუფლონ. თუ არა, ჩვენ უყოყმანოდ მივიღებთ საერთაშორისო ზომებს, რათა საქართველოს ხელისუფლებამ პასუხი აგოს მზიას უფლებების  და საქართველოში ფართო საზოგადოების უფლებების დარღვევისთვის“, – აცხადებს კილან გალაჰერი.

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა ბათუმის სასამართლოში უკვე დასრულდა. მოსამართლე ნინო სახელაშვილი განაჩენს 6 აგვისტოს, 14:00 საათზე გამოაცხადებს.

Direct Flights from St. Petersburg to Occupied Sokhumi Set to Begin August 14

“Direct flights from St. Petersburg to Sokhumi to begin on August 14”, reports the Abkhaz news agency Apsnypress.

According to the agency, until now, traveling from Russia’s “northern capital” to Sokhumi was only possible with layovers.

The first direct flights are scheduled for August 14 and 20, operated by the airline iFly using Airbus A330 aircraft. Preliminary information suggests that additional flights will follow.

Sokhumi Airport was reopened on May 1, 2025, after a 32-year pause, following reconstruction by the Russian side.

The Georgian government described the reopening of Sokhumi Airport as alarming and called on the Russian Federation to fulfill its international obligations — including compliance with the Convention of the International Civil Aviation Organization (ICAO) and the EU-mediated August 12, 2008 ceasefire agreement.

______________

Sokhumi is the main city of the Autonomous Republic of Abkhazia — a region internationally recognized as part of Georgia but currently under Russian occupation and has a de facto government. Russian military forces are stationed in the area, which is separated from the rest of Georgia by a so-called “occupation line.” Tens of thousands of Georgians have been forcibly displaced as a result of the military conflict over 3 decades ago.

15,000 Tons of Russian Fuel Enter Batumi; Georgia’s Revenue Service Denies Sanctions Breach

The Revenue Service of the Ministry of Finance of Georgia confirms that Russian fuel was brought into the country by ship but states that neither the vessel nor the cargo is subject to international sanctions.

The information that a ship imported Russian fuel into Georgia was initially shared by one of the leaders of the United National Movement (UNM), Levan Khabeishvili.

What does the Revenue Service say?

“The Revenue Service explains that on August 3 of this year, the Indonesian-flagged ship “CAPIBARA” entered the Batumi seaport, carrying 15,000 tons of diesel fuel intended for import customs procedures, sent from one of the Russian companies to a Georgian company (the agency refrains from naming the names of the companies and disseminating information containing tax secrets).

As a result of the screening carried out by the Maritime Transport Agency of the Ministry of Economy and Sustainable Development of Georgia, it was confirmed that the ship and the company owning the ship are not subject to international sanctions. In addition, as a result of the verification by the Revenue Service, it was determined that international sanctions do not apply to the cargo either, since the price of the goods does not exceed the upper limit of the price set by the sanctions. The information is available from open sources.

Based on the above, after the completion of customs control procedures, the cargo was emptied and placed under import procedure in accordance with the legislation,” — the Revenue Service’s statement reads.

What information did Levan Khabeishvili share?

“Ivanishvili doesn’t stop! At this very moment, the oil tanker Capibara is docked at the Port of Batumi, loaded with 15,000 tons of sanctioned diesel of “Газпром нефть” (Gazprom Neft). The supplier is the offshore intermediary company BONEX. Through this scheme and just one shipment, Ivanishvili will earn at least 5 million GEL…” — Khabeishvili wrote, accusing the head of the State Security Service, Anri Okhanashvili, of orchestrating the scheme.

In turn, the Revenue Service accuses Khabeishvili of spreading disinformation.

“Let me remind you that in June 2022, we exposed a similar case, and after it was made public, the ship — which was loaded with sanctioned fuel — urgently left the Port of Batumi and fled,” Khabeishvili stated.

“The Revenue Service of the Ministry of Finance once again emphasizes that the unverified information spread on social networks by the Chairman of the Political Board of the “United National Movement” Levan Khabeishvili (including the alleged “stealing” of a ship loaded with sanctioned fuel from the Batumi port in 2022) is yet another piece of disinformation. This time, Levan Khabeishvili is again deliberately trying to mislead the public with lies,” the Revenue Service wrote.

15 000 ტონა რუსული დიზელი ბათუმში – შემოსავლები ირწმუნება, რომ გემი და ტვირთი სანქცირებული არ არის

ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახური ადასტურებს, რომ საქართველოში გემით რუსული საწვავი შემოიტანეს, თუმცა აცხადებს, რომ არც ეს გემი და არც ტვირთი საერთაშორისო სანქციების ქვეშ არ არის.

ინფორმაცია, რომ გემმა საქართველოში რუსული საწვავი შემოიტანა, თავდაპირველად ენმ-ის ერთ-ერთმა, ლიდერმა ლევან ხაბეიშვილმა გაავრცელა.

რას ამბობს შემოსავლების სამსახური?

“შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ მიმდინარე წლის 3 აგვისტოს ბათუმის საზღვაო ნავსადგურში შემოვიდა ინდონეზიის დროშის ქვეშ მცურავი გემი – ,,CAPIBARA”, რომელზეც დატვირთული იყო ერთ-ერთი რუსული კომპანიიდან ქართული კომპანიისთვის (უწყება თავს იკავებს კომპანიების სახელწოდებების დასახელებისგან და საგადასახადო საიდუმლოების შემცველი ინფორმაციის გავრცელებისგან) გამოგზავნილი, იმპორტის საბაჟო პროცედურებში მოქცევისთვის განკუთვნილი 15 000 ტონა დიზელის საწვავი.

საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს საზღვაო ტრანსპორტის სააგენტოს მიერ განხორციელებული სკრინინგის შედეგად დადასტურებულია, რომ გემსა და გემის მფლობელ კომპანიაზე არ ვრცელდება საერთაშორისო სანქციები. ამასთან, შემოსავლების სამსახურის მიერ გადამოწმების შედეგად დადგინდა, რომ საერთაშორისო სანქციები არც ტვირთზე ვრცელდება, ვინაიდან საქონლის ფასი არ აღემატება სანქციებით დაწესებული ფასის ზედა ზღვარს. ინფორმაცია ხელმისაწვდომია ღია წყაროებით.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბაჟო კონტროლის პროცედურების დასრულების შემდეგ ტვირთი დაიცალა და კანონმდებლობის შესაბამისად მოექცა იმპორტის პროცედურაში”, – ნათქვამია შემოსავლების სამსახურის განცხადებაში.

რა ინფორმაცია გაავრცელა ლევან ხაბეიშვილმა?

“ივანიშვილი არ ჩერდება! ამ წუთებში ბათუმის პორტში დგას ნავთობტანკერი – “Capibara”, რომელიც დატვირთულია 15 000 ტონა “Газпром нефть”-ის სანქცირებული დიზელით. მომწოდებელი შუამავალი ოფშორული კომპანია “BONEX”-ია. ამ სქემით და ერთი გემით, მინიმუმ, 5 მილიონ ლარს მოიგებს ივანიშვილი…”, – დაწერა ლევან ხაბეიშვილმა და ზემოხსენებული სქემის ხელმძღვანელობაში სუს-ის უფროსი ანრი ოხანაშვილი დაადანაშაულა. შემოსავლების სამსახური თავის მხრივ ხაბეიშვილს ადანაშაულებს დეზინფორმაციის გავრცელებაში.

“შეგახსენებთ, რომ 2022 წლის ივნისში გავასაჯაროვეთ ასეთივე ფაქტი და გასაჯაროების შემდეგ გემმა, რომელიც დატვირთული იყო სანქცირებული საწვავით, სასწრაფოდ დატოვა ბათუმის პორტი და გაიპარა”, – განაცხადა ხაბეიშვილმა.

“საზოგადოების ინფორმირების მიზნით კიდევ ერთხელ, ხაზგასმით ვაცხადებთ, რომ “ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის” პოლიტსაბჭოს თავმჯდომარის, ლევან ხაბეიშვილის მიერ სოციალურ ქსელში გავრცელებული გადაუმოწმებელი ინფორმაცია (მათ შორის 2022 წელს სანქცირებული საწვავით დატვირთული გემის ბათუმის პორტიდან თითქოს „გაპარვის“ შესახებ) არის მორიგი დეზინფორმაცია“.

როგორი ამინდი იქნება ბათუმში უახლოეს დღეებში

გარემოს ეროვნული სააგენტოს აჭარის რეგიონული ჰიდრომეტეოროლოგიური ობსერვატორიის ინფორმაციით, 5 აგვისტოს 21 საათიდან 6 აგვისტოს 21 საათამდე აჭარაში მოსალოდნელია ცვალებადი მოღრუბლულობა, უმეტესად უნალექოდ.

იქროლებს ცვალებადი მიმართულების ქარი 8-13 მეტრი წამში.

ჰაერის ტემპერატურა სანაპირო ზოლსა და მთიან რაიონებში:

  • დღისით: 28 – 33 გრადუსი სითბო
  • ღამით: 20 – 25 გრადუსი სითბო

მაღალმთიან ზონაში:

  • დღისით: 25 – 30 გრადუსი სითბო
  • ღამით: 12 – 17 გრადუსი სითბო

ზღვის ღელვა 2-3 ბალი იქნება, ზღვის წყლის ტემპერატურა +28 გრადუსია.

სინოპტიკოსების ცნობით, 7 აგვისტოს დღის მეორე ნახევრიდან და 8-9 აგვისტოს მოსალოდნელია დროგამოშვებით წვიმა, ელჭექი.

______________________

ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან.

დაუშვებელია ვიზის გამოყენება მხოლოდ ამერიკაში მშობიარობისთვის – აშშ-ის საელჩო

აშშ-ის საელჩო საქართველოში ფეისბუქის ოფიციალურ გვერდზე საქართველოს მოქალაქეებს აფრთხილებს, რომ აშშ-ის ვიზის გამოყენება შტატებში მშობიარობისთვის დაუშვებელია.

„დაუშვებელია თქვენი ვიზის გამოყენება მხოლოდ ამერიკაში მშობიარობისთვის, იმ მიზნით, რომ თქვენს შვილს აშშ-ის მოქალაქეობა მიენიჭოს.

საკონსულო ოფიცრები უარს განაცხადებენ ვიზის გაცემაზე, თუ მათ ექნებათ ეჭვის საფუძველი, რომ ეს არის თქვენი გამგზავრების მიზანი“ – წერს საელჩო.

აშშ-ის კანონმდებლობით, ამერიკაში დაბადებულ ადამიანს, ავტომატურად ენიჭება აშშ-ის მოქალაქის სტატუსი.

ბოლო წლებში „ოცნების“ არაერთი ჩინოვნიკი და თანამდებობის პირი, დასავლეთის და შტატების პოლიტიკის კრიტიკის პარალელურად, სწორედ ევროპასა და აშშ-ში აჩენდნენ შვილებს.

ამავე თემაზე: 

რატომ აჩენენ „ოცნების“ დეპუტატები და თანამდებობის პირები შვილებს ევროპასა და აშშ-ში

რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგები ომში – 5 აგვისტო

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 5 აგვისტომდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:

  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 058 260 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 120]
  • ტანკი – 11 071 ერთეული [+2]
  • ჯავშანტექნიკა – 23 091 ერთეული [+12]
  • საარტილერიო სისტემა – 31 081 ერთეული [+28]
  • MLRS – 1 452 ერთეული [+0]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 203 ერთეული [+0]
  • თვითმფრინავი – 421 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 340 ერთეული [+0]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 49 620 ერთეული [+169]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 555 ერთეული [+2]
  • გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 57 337 ერთეული [+93]
  • სპეცტექნიკა – 3 935 ერთეული [+0]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია ჯერ არ განუახლებია რუსეთს.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 4 აგვისტომდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 664 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 74 580 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 625 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 24 442 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 584 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 28 160 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 39 115 სპეციალური სამხედრო მანქანა

რუსეთის თავდაცვა, ამ მონაცემებთან ერთად, უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს.

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამავე თემაზე:

“მედვედევს გადაეცით…” – ტრამპმა რუსეთის ექსპრეზიდენტს მიმართა

იმედგაცრუებული ვარ პუტინით, ვაპირებ, 50-დღიანი ვადა შევამცირო – ტრამპი

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook

ბათუმის აეროპორტში თვითმფრინავები ვერ ჯდება

ბათუმის აეროპორტში დღეს, 5 აგვისტოს, თურქეთის ავიახაზების თვითმფრინავი, რომელიც სტამბოლი-ბათუმის რეისს ასრულებს, აეროპორტში [დაახლოებით 09:27 სთ] პირველი მცდელობისას ვერ დაჯდა.

თვითმფრინავი [THY5ET ] ვერც მეორე მცდელობაზე [09:39 სთ] დაჯდა აეროპორტში და ზღვის თავზე მანევრირებს.

ბათუმის აეროპორტში ვერ დაჯდა ასევე თელავივი-ბათუმის თვითმფრინავიც.

ბათუმის აეროპორტის ინფორმაციით მიზეზი ნისლია. ორთავე თვითმფრინავი ამ წუთებშიც ცდილობენ დაჯდომას.

განახლება:

თელავივი-ბათუმის თვითმფრინავი მეორე მცდელობისას ბათუმის აეროპორტში დაჯდა [09:58 სთ]

სტამბოლი-ბათუმის თვითმფრინავი კი თურქეთში, სამსუნისკენ გაფრინდა და მოგვიანებით დაბრუნდება ბათუმის აეროპორტში.

სტამბოლი-ბათუმის თვითმფრინავი ბათუმის აეროპორტში მეორე მცდელობაზეც ვერ დაჯდა / 5.08.2025

თელავივი-ბათუმის თვითმფრინავი ბათუმის აეროპორტში პირველ მცდელობაზე ვერ დაჯდა / 5.08.2025
სტამბოლი-ბათუმის თვითმფრინავი ბათუმის აეროპორტში ვერ დაჯდა და სამსუნისკენ გაფრინდა / 5.08.2025

 

მთავარი ფოტო: „ბათუმელების“ არქივიდან

მზია ამაღლობელის საქმე კლუნების ფონდის დაკვირვების ქვეშ

უფლებადამცველ ამალ კლუნისა და მსახიობ ჯორჯ კლუნის ფონდი „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ დამფუძნებლისა და დირექტორის, მზია ამაღლობელის სასამართლო პროცესს მონიტორინგს 2025 წლის მარტიდან უწევს.

„ბათუმელების“ ინფორმაციით, კლუნების ფონდის მონიტორინგის დოკუმენტში მზია ამაღლობელის საქმეში არსებული არაერთი გარემოება და დარღვევა მოხვდა.

მაგალითად, ჩვენი ინფორმაციით, კლუნების ფონდის მონიტორინგისთვის აღსანიშნავი ფაქტია, რომ მზია ამაღლობელის დაკავების ღამეს პოლიციელების სამხრე კამერა გამორთული იყო და დაკავების ფაქტი არ არის დაფიქსირებული.

ასევე, ყურადღებას იქცევს ის საკითხი, რომპატიმრობის შეფარდებისას, სასამართლომ მზია ამაღლობელის გირაოს საფუძველზე გათავისუფლების მოთხოვნა არაერთხელ უარყო მხოლოდ პროკურატურის მტკიცებების საფუძველზე – რაც მათ შორის ეყრდნობოდა სადაო ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევებს, როგორც ერთადერთ არგუმენტს შესაძლო განმეორებითი დანაშაულის რისკის დასამტკიცებლად, ხოლო დაცვის მხარის მიერ წარმოდგენილი გირაოს საფუძვლები არ განხილულა.

„ბათუმელების“ ინფორმაციით, მონიტორინგისთვის მნიშვნელოვან გარემოებას წარმოადგენს ის საკითხიც, რომ ბათუმის პოლიციის უფროსმა, ირაკლი დგებუაძემ, აღიარა, რომ დაკავების შემდეგ მზია ამაღლობელი სიტყვიერად შეურაცხყო. თუმცა, სამართალდამცავებს დღემდე არ დაუწყიათ გამოძიება მისი მიმართ წამებისა და არასათანადო მოპყრობის შესახებ განცხადებაზე.

კლუნების ფონდის მონიტორინის ქსპერტების ყურადღების ეპიცენტრში ასევე მოხვდა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ დაცვის მხარემ დააყენა მოსამართლის აცილების მოთხოვნა, რადგან მოსამართლე ნინო სახელაშვილს არ აქვს სისხლის სამართლის საქმეების განხილვის კვალიფიკაცია, თუმცა ეს მოთხოვნა არ იქნა დაკმაყოფილებული.

ასევე, ჩვენი ინფორმაციით, კლუნების ფონდის მონიტორინგის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან გარემოებას წარმოადგენს ის ფაქტი, რომ სასამართლომ უარი თქვა მოესმინა დაცვის თითქმის 20 მოწმისთვის, რომელთა გამოკითხვაც დაცვის მხარეს სურდა მზია ამაღლობელის დაკავების კონტექსტის განსამარტად.

ექსპერტების ყურადღებას ისიც იქცევს, რომ სასამართლო ექსპერტმა, რომელმაც ბათუმის პოლიციის უფროსს ექსპერტიზა ჩაუტარა სილის გაწვნის შემდეგ, განაცხადა, რომ ლოყაზე დატოვებული კვალი ვერ ჩაითვლება „დაზიანების ობიექტურ ნიშნად“.

კლუნების ფონდის ფოკუსში ასევე მოხვდა პროკურატურის მხრიდან მზია ამაღლობელზე ზეწოლასა და დისკრედიტაციის მცდელობაზე: კერძოდ იმაზე, რომ პროკურატურამ მზია ამაღლობელს მოუწოდა ეღიარებინა დანაშაული, რაზეც მან უარი თქვა და, ასევე, პროკურატურა ირწმუნებოდა, რომ მზია ამაღლობელის მიერ პოლიციელისთვის სილის გაწვნა იყო „შურისძიების“ აქტი, რადგან იმ საღამოს მისი ნათესავი დააკავეს, თუმცა ამის მტკიცებულება არ წარმოუდგენია.

„ბათუმელების“ ინფორმაციით, კლუნების ფონდისთვის კიდევ ერთ სერიოზულ გარემოებას წარმოადგენს ის, რომ ბოლო ექვსი თვის განმავლობაში მიმდინარე სასამართლო პროცესების განმავლობაში, მზია ამაღლობელს თითოეული სხდომისთვის თბილისიდან – სასჯელაღსრულების დაწესებულებიდან ბათუმის სასამართლოში მგზავრობა უწევდა, რაც თითო გზაზე 5-6 საათს ითვალისწინებდა და ამან სერიოზული ზიანი მიაყენა მის ემოციურ და ფიზიკურ მდგომარეობას, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ დაკავების შემდეგ მზია ამაღლობელი 38 დღის განმავლობაში შიმშილობდა.

ასევე, განსაკუთრებულ ყურადღებას იქცევს ის, რომ მზიას ადვოკატის განცხადებით, მისი მხედველობა მნიშვნელოვნად გაუარესდა, როგორც ხანგრძლივი წინასწარი პატიმრობის, ასევე 2025 წლის 20 იანვარს დაწყებული 38-დღიანი შიმშილობის შედეგად.

კლუნების ფონდის-ის TrialWatch, რომელიც უზრუნველყოფს უფასო იურიდიულ დახმარებას სიტყვის თავისუფლების მხარდასაჭერად მთელ მსოფლიოში, მზია ამაღლობელის სასამართლო პროცესებს 2025 წლის მარტიდან აკვირდება.

მზია ამაღლობელის სასამართლო პროცესის დასრულების შემდეგ TrialWatch მოამზადებს ანგარიშს, რომელიც შეაფასებს საქმეს სამართლიანი სასამართლოს საერთაშორისო და რეგიონული სტანდარტების შესაბამისად.

TrialWatch არის კლუნის ფონდის ინიციატივა, რომელიც უფასო იურიდიულ დახმარებას უწევს უსამართლოდ დაპატიმრებულ ჟურნალისტებს.

რაც შეეხება ცოლ-ქმარის, ამალ და ჯორჯ კლუნების ფონდს, ის 40-ზე მეტ ქვეყანაში უფასო იურიდიულ დახმარებას უწევს სიტყვის თავისუფლებასა და ქალთა უფლებებს. ფონდის დახმარებით ათობით ჟურნალისტი გაათავისუფლეს და ათასობით ქალმა მიიღო უფასო იურიდიული მხარდაჭერა საკუთარი უფლებების დასაცავად.

“We Will Be Watching the Verdict Closely” — Clooney Foundation for Justice on Mzia Amaglobeli’s Case

The Clooney Foundation for Justice, co-founded by human rights lawyer Amal Clooney and actor George Clooney, which has been monitoring the trial of Batumelebi/Netgazeti founding CEO Mzia Amaglobeli, has issued a statement.

The foundation expresses concern over the charges brought against Mzia Amaglobeli and the way the proceedings were conducted.

“The trial of Georgian journalist Mzia Amaglobeli, which has come to symbolize the growing concern over the shrinking space for free expression in Georgia, concluded today after the defense delivered its closing arguments. Our TrialWatch initiative, which has monitored the case, is concerned at the charges that were brought and by how the proceedings were conducted. We will be watching the verdict closely and will publish a Fairness Report assessing the trial against international human rights standards”. 

On August 4, Mzia Amaglobeli delivered her final statement before the court. The verdict will be announced on August 6 at 2:00 PM. Before Mzia Amaglobeli delivered her final statement, her lawyer, Maia Mtsariashvili, submitted the latest results of a medical examination concerning Mzia Amaglobeli’s eyesight.

Mzia Amaglobeli’s statement in full. 


What You Need to Know

Mzia Amaglobeli is the co-founder and director of the media outlets Batumelebi and Netgazeti. She has been unlawfully imprisoned for almost seven months, with the prosecution accusing her of attacking a police officer after slapping one.

According to leading human rights defenders, the act of slapping, which caused no harm, does not constitute assault and is not a criminal offense at all. Even the Supreme Court has established that a slap does not qualify as an attack.

Leading global press freedom organizations have rallied around Mzia Amaglobeli’s case. Representatives from the Committee to Protect Journalists (CPJ), the International Press Institute (IPI), and Reporters Without Borders (RSF) visited the women’s prison colony in Rustavi on July 13 to show their solidarity with Mzia Amaglobeli. They also attended the court hearing in Batumi on July 14.

The European Parliament’s resolution includes a demand for the “immediate and unconditional release of Mzia Amaglobeli and the dropping of all politically motivated charges against her.” The resolution also expresses “deep concern over the critical deterioration of her vision while in custody” and calls for her immediate access to reliable medical care.

Mzia Amaglobeli’s case is currently under review by the European Court of Human Rights in Strasbourg.

„მზიური მარტო კაფე არ არის“- თიბისი ბიზნესდაჯილდოება 2025-ის გამარჯვებული

ქართველებს პიედესტალები გვიყვარს. მარტივად შემოვსვამთ მასზე ადამიანს და კიდევ უფრო მარტივად მოვთხოვთ მის დატოვებას. და, რადგან შელამაზებაც ჩვენი კულტურის ნაწილია, ყოველდღიურ ცხოვრებაში კომპლიმენტის გასამყარებლად ბოლოში „მართლა“-ს ვუმატებთ.

ანა გოგუაძე და მის მიერ შექმნილი კაფე „მზიური“ სხვა შემთხვევაა. სივრცეს, რომელმაც ერთ-ერთმა პირველმა გაუღო კარი მიუსაფარ ოთხფეხა მეგობრებს, მოაწყო პლასტმასას  ურნა და ხილვადი, ადაპტირებული გახადა  გარემო  ეტლით მოსარგებლეებისთვის, „მართლა“-ს დამატებას არ საჭიროებს. 9 წლის განმავლობაში, „მზიური“ გახდა ადგილი,  სადაც მხოლოდ ყავის დასალევად  არ მიდიხარ.

ამიტომ  გასაკვირიც არ იყო, როდესაც თიბისი ბიზნესდაჯილდოება 2025-ის გამარჯვებული მზიური გახდა და „გამორჩეული სოციალური პასუხისმგებლობის ჯილდოც“ ერგო. არადა,  წლევანდელ დაჯილდოებაზე  დარეგისტრირებულ აპლიკანტთა რაოდენობა რეკორდული იყო – 443.

თავიდანვე შევთანხმდეთ: მზიური მხოლოდ კაფე არ არის. ეს ზუსტად იცოდა ანა გოგუაძემ როდესაც 9 წლის წინ  დანგრეულ შენობას უყურებდა და გონებაში ნოდარ დუმბაძის სამყაროს აცოცხლებდა.

„გული მწყდებოდა მიტოვებულ მზიურის პარკზე. ის ნამდვილად არ ჰგავდა იმ ადგილს, რომელზეც ნოდარ დუმბაძე წერდა და ოცნებობდა. დუმბაძის შემოქმედება ჩემთვის ყოველთვის იყო ჰუმანურობისა და ადამიანობის მაგალითი. 12 წელი თანამოაზრეებთან ერთად ვაკეთებდით ფესტივალს, რომლის მიზანიც ამ ადგილის გამოცოცხლება იყო. ვგულშემატკივრობდი ქალბატონს, რომელმაც თავდაპირველად ამ მიტოვებულ შენობაში სეზონური კაფე გახსნა, თუმცა შემდგომ ფინანსური პრობლემების გამო დაიკეტა“, – გვიყვება ანა.

2015 წელს მეგობარმა სოციალური მეწარმეობის კონცეფცია აუხსნა. სოციალური კაფეს მიზანიც კომერციულ მოგებას სცდება და სოციალურ, საზოგადოებრივ თუ ეკოლოგიური იდეების მხარდაჭერას მოიცავს.

„ანუ რა გამოდის, რაც მეტ ყავას გავყიდით, მეტი ღონისძიების ჩატარებას შევძლებთ??“- კონტრკითხვა დასვა ანამ და მიხვდა, რომ მის იდეას შესაძლოა ხორცი შესხმოდა.  მზიური უნდა გამხდარიყო ცოცხალი ფუნქციურად დატვირთული არა მხოლოდ პირველ ივნისს, არამედ მთელი წლის განმავლობაში.

პირველი მხარდამჭერი და ყველაზე მსხვილი კონტრიბუტორი თიბისი იყო, რომელმაც პროექტისთვის 50 000 ლარის ოდენობის დონაცია გამოყო, მას შემდეგ რაც თბილისის მერიამ  მიტოვებული შენობა „მზიურს“ დროებით სარგებლობაში გადასცა. თანხა არა მხოლოდ კაფეს მოწყობას მოხმარდა, ანამ და მისმა მეგობრებმა ამორტიზებული ამფითეატრის გარემონტებაც შეძლეს. თიბისის  ნდობა პატარა კომპანიებისთვისაც ბიძგი აღმოჩნდა, რომლებმაც სხვადასხვა ფორმით „მზიურის“ იდეას შეეხიდნენ.

„ჩვენ  მომსწრე ვართ, როგორ იცვლება  ადამიანების ქცევა. თავიდან პრობლემად მიაჩნდათ რომ კაფეს წინ მანქანას ვერ აპარკინგებდნენ, ახლა ზოგი ველოსიპედით, ზოგი სკუტერით გვსტუმრობს., ზოგიც სპეციალურად გრძელ გზას ირჩევს პარკის მხრიდან რომ ჩვენთან შემოისეირნოს. როდესაც პლასტმასას ყუთი დავდგით, მას ნაგვის ურნადაც იყენებდნენ, შემდეგ ვხედავდით როგორ მოჰქონდათ მაცხოვრებლებს პლასტმასის ჭუჭყიანი ბოთლები, მალევე გამჭვირვალე ყუთში უკვე გარეცხილი ბოთლები იყრებოდა. ბავშვებს, აღარ  უკვირთ ეტლით მოსარგებლე ადამიანი, იმდენად ბუნებრივი ამბავია მათთვის“,- ამბობს ანა.

„უკვე ერთი წელია მზიურის მომავალი  გაურკვეველია, რადგან თბილისის მერიას კაფე მზიურისთვის კონტრაქტი არ განუახლებია. ორშაბათიდან პარასკევის ჩათვლით, პირველი რასაც ვაკეთებ, არის ის, რომ შევდივარ მერიის ვებ-გვერდზე და ვამოწმებ აუქციონი ხომ არ დაიდო. მზიური არ არის მხოლოდ კაფე, ამდენი წლის შრომა ჩავდეთ, მერიის როლი დიდია რადგან ამ საქმის პარტნიორები თავადაც იყვნენ. მჯერა, რომ გადაწყვეტილებას შეცვლიან და დიალოგის რეჟიმს დავუბრუნდებით. თიბისის დაჯილდოების აპლიკაცია შევავსე, თუმცა დედლაინამდე ერთი საათით ადრე გავგზავნე. გავიფიქრე, თუ გავიმარჯვებთ ეს იქნება ნიშანი, რომ ჩვენი სჯერათ და მზიური ბევრისთვისაა მნიშვნელოვანი“, – ამბობს ანა.

მისი დინჯი ოპტიმიზმი გადამდებია. ადამიანები, რომლებიც მზიურს ხშირად სტუმრობენ, შემდეგ ამ ღირებულებების ერთგვარი ელჩებიც ხდებიან. სხვაგანაც ითხოვენ ადაპტირებულ სივრცეს, ცდილობენ სოციუმში რაღაც უკეთესობისკენ შეცვალონ. მთავარია სჯერათ, რომ წარმატება გზაშია!

„ახლა სასამართლოს დროა. ეს განაჩენი მარტო ჩემი სასჯელი არ იქნება“ – მზია ამაღლობელი

4 აგვისტოს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მზია ამაღლობელმა დასკვნითი სიტყვით მიმართა სასამართლოს. „ბათუმელები“ თითქმის სრულად გთავაზობთ მის მიმართვას. 

„მიხარია, რომ ისევ ვხედავ ჩვენს მეგობრებს, ოჯახს, გულშემატკივრებს, თუმცა უხერხულობის განცდაც მაქვს, რომ ისევ მოგიწიათ სასამართლო დარბაზში მოსვლა. ერთხელ მახსოვს, ვთქვი, რომ სხდომიდან სხდომამდე ისე ვითარდება პროცესები გარეთ, რომ ჩემს საქმეზე და პატიმრობაზე ვერ ვკონცენტრირდები-მეთქი. ასეა ამ შემთხვევაშიც.

4 აგვისტო მონიშნული მქონდა, როგორც თარიღი, როცა ნინო დათაშვილის – სინდისის პატიმრის, მარტოხელა დედის -აღკვეთის ღონისძიების შეცვლაზე უნდა ემსჯელა სასამართლოს.

ნინო იმ პენიტენციურ დაწესებულებაშია, სადაც მე ვარ. თუმცა ისეთ პირობებში ვართ, შემთხვევითაც კი ვერ გადავეყრებით ერთმანეთს. მას სოლიდარობის ნიშნად წიგნიც კი ვერ შევუგზავნე. თვეზე მეტია, ჩემს საკანშია მარიო ვარგას ლიოსას „ვაცის ნადიმი“, წარწერით – ნინო, გამაგრდი, მარტო არ ხარ!

მას შემდეგ, რაც გავიგე, რომ პროკურატურა ნინოს ფსიქიატრიულში გამოკეტვას უპირებს, სრულიად ჩამოვიშალე. მიჭირს გავიხსენო, მორალისგან ასეთი დაცლილი გარემო კიდევ როდის იყო. შემდეგ გამახსენდა ნინოს სიტყვები: „მე მსხვერპლი არ ვარ“ და დალაგდა ყველაფერი. აზრის სიცხადე დავიბრუნე. მჯერა, ნინო ამ გამოწვევას გაუმკლავდება და რეჟიმიც საკადრის პასუხს მიიღებს.

ისე, ბატონო პროკურორებო, ბრაზის და უსამართლობის გამო, ზოგჯერ მეც ამიწყლიანდება, მიცრემლდება თვალები, ხმაში ბზარიც მიჩნდება, ენაც მებმება ზოგჯერ და სიტყვებსაც ვერ ვპოულობ. რას ფიქრობთ, ჩემი ეს მდგომარეობა ფსიქიატრიულ ექსპერტიზას ხომ არ საჭიროებს?

ჩემს საბოლოო სიტყვაში სათქმელი ბევრი საკითხი, დათაშვილის ფაქტის გამო, უმნიშვნელო გახდა.

ძალიან მინდოდა, მესაუბრა „ნეტგაზეთის“ და „ბათუმელების“ მისიაზე, მიუკერძოებლობაზე. თან ბატონი პროკურორი მიუთითებდა პასუხისმგებლობიან ჟურნალისტიკაზე და თქვენთვის, ბატონო თორნიკე [მიმართავს პროკურორ თორნიკე გოგეშვილს], რამდენიმე მაგალითიც მქონდა, როცა აკრძალულ ადგილას გადაღებულ ფოტოს, დამალული ინფორმაციის და მავნე პრაქტიკის გასაჯაროებას საზოგადოებისთვის რა სიკეთე მოაქვს. ჩვენი ჟურნალისტური გამოძიებების მაგალითები მქონდა. ამ გამოძიებების საფუძველზე კანონში ცვლილებები შესულა და კონკრეტული მოქალაქეების სიცოცხლეც გადარჩენილა.

ძალიან მინდოდა, დღეს უფრო ვრცლად მესაუბრა სოლიდარობის მნიშვნელობაზე და რუსული კანონის მავნებლობაზე – იმ კანონის, რომელსაც რუსულს ვეძახით და მართლაც რუსულია. თუმცა დღეს ძალიან მოკლედ მხოლოდ იმ საკითხებს გაგიზიარებთ, რომელზეც აუცილებლად მხოლოდ მე უნდა ვთქვა.

საქმის სამართლებრივ ნაწილზე ადვოკატებმა ამომწურავად ისაუბრეს. ვფიქრობ, სასამართლოსაც და საზოგადოებასაც ამის დანაკლისი არ აქვს. არ უნდა ჰქონდეთ, ყოველ შემთხვევაში.

პირველი, რაზეც საბოლოო სიტყვის ფორმატში მინდა ვისაუბრო, პროკურატურის მხრიდან შემოთავაზებული საპროცესო გარიგებაა.

იქ, სადაც მეშვიდე თვეა უკანონოდ გამოკეტილი ვარ, ბევრისთვის საპროცესო გარიგება სახელმწიფოს მხრიდან გადადგმული ჰუმანური ნაბიჯია. ვერასდროს დავივიწყებ იმ პატარა გოგოს ტირილს, – „დედა მენატრება, დედასთან მინდა“, – რომლის ხმა ჩემს საკანშიც აღწევდა. როცა გავიგე, რომ ამ გოგოს მშობლები პროკურატურასთან საპროცესო გარიგებას აწარმოებდნენ, ძალიან გამიხარდა.

ჩემს შემთხვევაში ასე არ არის. პირიქითაა.

ყოველგვარი გადაჭარბების გარეშე, ცოცხლად დამარხვის ტოლფასია. შემოთავაზებაც კი ძალიან შეურაცხმყოფელი იყო ჩემთვის. ახალს ვერაფერს ვიტყვი, ადვოკატებმა ჩემი პოზიცია უკვე გაახმოვანეს, რომ არა და ვერ მოვაწერ ხელს ამ საპროცესო გარიგებას იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ რაც მოხდა, ის არ იყო თავდასხმა. სილის გაწვნის თავდასხმად წარმოჩენა და შეფუთვა ბოროტებაა. რა სამართალია, მე პირადად არ ვიცი.

7 თვეა, ამაზე ვფიქრობ და არ ვიცი.

ჩემი დაპატიმრების პირველი დღიდან ამ სასამართლო დარბაზში არაერთგზის მკაფიოდ დამიფიქსირებია და ახლაც გავმეორდები: პასუხისმგებლობას არ გავურბივარ, განსხვავებით, ე.წ. დაზარალებული დგებუაძისგან.

პასუხისმგებლობას არ გავურბივარ და მგონია, კანონში არსებობს ჩემი ქმედების, – სილის გაწვნის – პასუხისმგებლობისთვის ადეკვატური მუხლი.

მახსოვს, ერთხელ, სხდომაზე, ბატონმა პროკურორმა დაახლოებით ასეთი შინაარსის შეკითხვა დამისვა: ბრალდების კვალიფიკაციას თუ არ ეთანხმებით, რომელი მუხლი გერგებაო. ამას მეკითხება ბრალდება მაშინ, როცა ათამდე გამომძიებელმა ისე შეკრა და მოიტანა სასამართლოში საქმე, რომ ჩემთვის კითხვა არ დაუსვამთ, ჩემი აზრი არ აინტერესებდათ.

დარწმუნებული ვარ, თავის დროზე, გამომძიებლებს პროფესიული კითხვები რომ დაესვათ, მიუკერძოებელი გამოძიება რომ ჩაეტარებინათ, ე.წ. დაზარალებული დგებუაძის ინტერესები რომ არ გაეტარებინათ, ეს საქმე თავდასხმის კვალიფიკაციით არ შემოვიდოდა სასამართლოში. სისხლით დავიჭერო, შემპირდა და საჯაროდ მომცა ბრალდება დგებუაძემ 4-დან 7 წლამდე, პროკურატურაც მის სამსახურში ჩადგა, სამწუხაროდ.

თუმცა ამას დღეს მნიშვნელობა აღარ აქვს. ახლა სასამართლოს დრო დადგა. სასამართლომ უნდა იმსჯელოს ჩემს დანაშაულზე, თუ რა სასჯელი მერგება.

ოღონდ ერთი რამ გარდაუვალია. ეს განაჩენი მარტო ჩემი სასჯელი არ იქნება. ეს იქნება თქვენი სასჯელიც, ბატონო პროკურორებო. ეს იქნება ყველა იმ პირის პროფესიული სასჯელი, რომელიც სახელმწიფოს მხრიდან ჩართული იყო ამ საქმეში.

სამწუხაროა, რომ სასამართლომ არ დაგვიკმაყოფილა შუამდგომლობები და არ მოგვცა საშუალება, კითხვები დაგვესვა იმ პოლიტიკოსებისთვის, რომლებიც დღემდე ჩემს დისკრედიტაციას ეწევიან.

მაშინ როცა სასამართლოში საქმის წარმოება მიმდინარეობს, როგორც დამნაშავეს მომიხსენიებენ, ყალბ ინფორმაციას ავრცელებენ ჩემზე. საუბრობენ იმაზე, რომ აგენტი ვარ, გლობალური ომის პარტია მიმაგრებს ზურგს, ტრენინგებზე მასწავლეს სილის გარტყმა, დავალებით ვმოქმედებდი, ფულიც ავიღე თურმე, პოლიციელს ზურგზე ვაკრავდი სტიკერს, პოლიციის დაკნინებაზე და სისტემის ჩამოშლაზე ვმუშაობდი… ათასი სიგიჟე და ბოდვა…

ბოდიში, ამას რომ ვამბობ, მაგრამ სხვანაირ ახსნას ვერ ვუძებნი.

ქალბატონო მოსამართლევ,  არ გეგონოთ, ამას შემთხვევითი პირები ამბობენ. ისინი ძალაუფლებაში არიან და მმართველ პოლიტიკურ გუნდს წარმოადგენენ. წინა სასამართლო პროცესზე ვთქვი და ვიმეორებ, რომ განსაკუთრებით აქტიურობს „ქართული ოცნების“ პრემიერ- მინისტრი ირაკლი კობახიძე.

ამიტომაც მას მინდა მივმართო:

ბატონო ირაკლი, პოლიციის რეპუტაციის შელახვას „დიფ სთეითი“ არ სჭირდება. თავად იქცევიან ისე, რომ ანადგურებენ საზოგადოების ნდობას. პოლიციის ნდობის კრიზისი მაშინ შეიქმნა და მზარდი გახრდა, როცა მათ რიგებში არსებულ მოძალადეებს გადაეფარეთ და არ დასაჯეთ; არ გამოიძიეთ ისეთი საქმეები, როგორიცაა ჩემს კოლეგებზე, გურამ როგავაზე, მაკა ჩიხლაძეზე, შეწირულზე, ქეშელაშვილზე და ბოდიში, ყველას ვერ ვთვლი – თავდასხმის ფაქტები.

ყველას გექნებათ ეს ვიდეოები ნანახი.

რასაც უკეთებენ მაკა ჩიხლაძეს, გურამ როგავას, შეწირულს, – ეს არის თავდასხმა. მშვიდობიანი აქციის მონაწილეებს, იმ პირებს, რომელთაც თავზე გადაახიეთ კონსტიტუცია და უთხარით, თქვენი მომავალი ევროპაში არ არისო, თავ-პირი დაულეწეთ ახალგაზრდებს, დააკავეთ და სცემეთ „მარშრუტკებში“, არც ეს საქმეები გამოიძიეთ. ამიტომაც ძალიან მიჭირს და აღარაფერს ვამბობ იმ ღირსების შემლახველ მოპყრობის გამოძიებაზე, რაც ჩემ მიმართ ჩაიდინა პოლიციამ.

ქალბატონო მოსამართლევ, მე ამის კადრები არ მაქვს და ამიტომ უნდა გთხოვოთ, წარმოიდგინეთ, რასაც მოგიყვებით და აქამდეც მომიყოლია:

სრულიად მშვიდ გარემოში, მოულოდნელად ჩნდება პოლიცია, აწყობს ჭყლეტას და მაქცევს ნიღბიანების გარემოცვაში. ძლიერი ბიძგების და ზურგიდან დარტყმის შედეგად ასფალტზე ვეცემი. შემდეგ ფეხებით გადამივლიან, გადამთელავენ.

ახლა მეორე ეპიზოდი წარმოიდგინეთ – ეს სილის გარტყმის შემდგომი ეპიზოდია. ფეხშიშველი, რამდენიმე წუთის წინ დაწიხლული, თითქმის შოკურ მდგომარეობაში მყოფი, პოლიციის განყოფილებაში ვზივარ. ხმაურითა და გინებით ოთახში შემოვარდება პირი, მოიწევს ჩემკენ ფიზიკური ანგარიშსწორებისთვის. გაჰყავთ ოთახიდან. ძალიან ცუდია, რომ ვერ დავიმახსოვრე ის სახეები, ვინც ამარიდა მაშინ ამ პირისგან ფიზიკურ თავდასხმას. მადლობა ეკუთვნით მათ ჩემგან და იმიტომ.

ეს შემოვარდნები, თავზე დადგომები, გინებები ორ-სამჯერ მეორდება და ყოველი მომდევნო შემოვარდნა იმაზე უფრო შეურაცხმყოფელი და აუტანელია, ვიდრე იყო პირველი. ერთ-ერთი ასეთი ბოლო შემოვარდნის დროს, როცა ჩემთან ახლოს მოვიდა და თავი ავწიე, შემაფურთხა სახეში. შემდეგ თავის თანამშრომლებს უთხრა, რომ წყალი არ მოეწოდებინათ და არც საპირფარეშოში გავეყვანე. ვერ წარმოვიდგენდი, რომ საჯაროდ გავიმეორებდი, როგორ მეტყვიან: „ჩაიფსას, არ გაიყვანოთ“. ძალიან მინდა, ეს კადრად წარმოიდგინოთ. ეს პირი ეგრეთ წოდებული დაზარალებული ირაკლი დგებუაძე იყო.

ამის შემდეგ დამცირება, ოღონდ სხვა ფორმით, მისმა თანამშრომლებმა გააგრძელეს. ხელბორკილები დამადეს, ოღონდ ზურგს უკან შემიკრეს. მახსოვს, „ვივამედში“ როცა ვიყავი, ტელევიზიით აჩვენეს კადრი, ტერორიზმის ბრალდებით დააკავეს პირი. საჩვენებელი კადრი იყო და ხელები წინ შეუკრეს. ბრალდება უთხრეს. რომ ინატრებ, ასე დაგაკავონ… ამას იმიტომ ვამბობ, რომ წარმოიდგინოთ, ეს [ჩემი დაკავების ფორმა] ნორმა არ არის.

მათაც არ მიაჩნიათ ეს ნორმად, თორემ საჩვენებელ კადრებს რომ გამოიტანდნენ, როგორც მე მომექცნენ, ისე მოიქცეოდნენ იქაც.

მესამე კადრი. ამის წარმოდგენა არ გჭირდებათ. ეს ვიდეო გაქვთ. ის 44-წამიანი ვიდეოა და თქვენი გადასაწყვეტია, რას დაარქმევთ მას – თავდასხმას, თუ დამცირებული, შეურაცხყოფილი ადამიანის იმპულსურ რეაქციას, სილის გაწვნას.

ქალბატონო მოსამართლევ, ბრალდების შეფასებისას არ გთხოვთ გაითვალისწინოთ ის, რომ ქალი ვარ. პროკურორმა აღნიშნა ერთ-ერთი პრეცედენტის განხილვისას, ჩვენ რომ ახლა ეს მივიღოთ, სხვა დროს მამაკაცმა რომ გაარტყას ხელი და უფრო ძლიერი აღმოჩნდეს, მაშინ როგორ მოვიქცეთო.

ამიტომაც არ გთხოვთ, გაითვალისწინოთ ის, რომ ქალი ვარ შუახნის ასაკში. ნურც იმას გაითვალისწინებთ, სახარბიელო ჯანმრთელობის მდგომარეობა რომ არ მაქვს. ჩემი საქმის სამართლიანობის დასადგენად თქვენივე პიროვნების, თქვენივე პროფესიის პატივისცემა და ჩვენი მტკიცებულებების შესწავლაც კი საკმარისია თქვენი მხრიდან მხოლოდ.

და მაინც, რა გადაწყვეტილებაც არ უნდა მიიღოთ, მინდა იცოდეთ, რომ თავს გამარჯვებულად ვთვლი. ამ განწყობისთვის მადლობა მინდა ვუთხრა ჩემს ადვოკატებს და უფრო მეტს, უფლებადამცველებს.

მაშინ, როცა სახელმწიფო დამიპირისპირდა და მისი ყველა რგოლი ჩაერთო ჩემს გაშავებაში, ვისაც არ დაეზარა, ყველამ ქვა და ტალახი მესროლა, სახელისუფლებო ტროლ-ბოტები მყავს მხედველობაში – ჩემმა ადვოკატებმა შეძლეს და ფაქტებით დაუპირისპირდნენ პროპაგანდას. მათ შეძლეს, ჩემს სიმართლეზე ამ სასამართლო დარბაზში და მის მიღმაც ხმამაღლა, არგუმენტებით და მტკიცებულებებით ელაპარაკათ. მათ შეძლეს, ადამიანების მიმართ ნდობა შემენარჩუნებინა და მათთან ერთად სამართლიანობისთვის ბრძოლა გამეგრძელებინა.

დაიმახსოვრეთ მათი სახელები, დადგება დრო და ისინი ქართული მართლმსაჯულების და კანონის უზენაესობის საყრდენები გახდებიან. ჩემი განსაკუთრებული პატივისცემა მათ.

რადგან მადლიერებაზე დავიწყე საუბარი, რამდენიმე ადრესატი კიდევ მყავს.

რამდენიმე კი არა, უთვალავი ადამიანი იმსახურებს ჩემგან მადლობას. კიდევ ერთი სიცოცხლე რომ მომეცეს, ესეც არ იქნებოდა საკმარისი იმ სიკეთის დასაბრუნებლად, რომელსაც ვიღებ და ვგრძნობ 200 დღეზე მეტია.

ამ დარბაზში, ჩემგან მარცხენა მხარეს, ხშირად ვხედავ ჩვენი პარტნიორი ქვეყნების წარმომადგენლებს თუ ელჩებს, იმ საერთაშორისო ორგანიზაციების თანამშრომლებს, რომლებიც მედიის და ადამიანის უფლებებზე მუშაობენ. არ დაგიმალავთ და ძალიან მახარებს ეს ამბავი.

მათი აქ ყოფნა არასდროს აღმიქვამს ჩემს პერსონალურ მხარდაჭერად. ისინი აქ ჩვენი არჩევანის, საქართველოს ევროპული მომავლის, დემოკრატიის, თავისუფალი სიტყვის მხარდასაჭერად არიან. მათი აქ ყოფნა ნიშნავს, რომ ჩვენ მარტო არ ვართ დიქტატურისკენ მიმავალ რეჟიმთან ბრძოლაში. მადლობა საქართველოს მეგობრებს.

მადლობა ჩემს კოლეგებს, ჟურნალისტებს, კრიტიკულ მედიაში მომუშავე ყველა პირს, სამოქალაქო სექტორს და თავისუფლებისთვის მებრძოლ ყველა იმ მოქალაქეს, რომელიც წინააღმდეგობის ჯგუფს წარმოადგენს. სადაც არ უნდა იყოთ, გახსოვდეთ, რომ განუზომელი ენერგიის მატარებელია ის ხმა და ძალა, რომელიც თქვენგან მოდის. ზუსტად თქვენი სოლიდარობის შედეგია, შიმშილობის დროს ფიზიკურად რომ გადავრჩი. ამიტომაც ნუ დაკარგავთ თქვენი შესაძლებლობების რწმენას. დრო ჯერ კიდევ არის. ბრძოლა გამარჯვებამდე!

სულ მადლობების მოხდაც არაა, ბოდიშიც მაქვს მოსახდელი.

ჩემს ოჯახს, მეგობრებს, „ბათუმელების“ და „ნეტგაზეთის“ გუნდს მინდა ვუთხრა, რომ ვწუხვარ. ძალიან ვწუხვარ, რომ ყველაზე რთულ და ამავდროულად მნიშვნელოვან დროს თქვენთან არ ვარ. არ გატყდეთ! ჩემმა პატიმრობამ არ დაგასუსტოთ. მე თქვენი მჯერა. მჯერა იმის, რომ როგორი მტრული და საფრთხის შემცველი გარემოც არ უნდა გქონდეთ, თქვენი ყველა ნაბიჯი იქნება ღირსეული, აზრის, სიტყვის თავისუფლების დაცვისკენ მიმართული.

დაბოლოს, თავისუფლება ყველა პოლიტპატიმარს! ჩვენ დამნაშავეები არ ვართ“.

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა ბათუმის სასამართლოში ამით დასრულდა. მოსამართლე ნინო სახელაშვილი განაჩენს 6 აგვისტოს, 14:00 საათზე გამოაცხადებს.

“Do Not Lose Hope! I Believe in You’ — Mzia Amaglobeli’s Final Statement in Court

On August 4, Mzia Amaglobeli delivered her final statement before the court. The verdict will be announced on August 6 at 2:00 PM.

Mzia Amaglobeli’s statement in full:


I am glad to see our friends, family, and supporters again, though I also feel uneasy that you had to come to the courtroom once more. I remember once saying that from one hearing to the next, things outside develop so much that I can’t focus on my case or my imprisonment. That is true this time as well.

I had marked August 4 as the date when the court would consider changing the preventive measure for Nino Datashvili — a prisoner of conscience, a single mother. Nino is in the same penitentiary institution where I am. Yet, the conditions are such that we cannot even accidentally meet each other. I couldn’t even send her a book as a sign of solidarity. For over a month now, Mario Vargas Llosa’s “Feast of the Goat” has been in my cell, with an inscription: “Nino, stay strong, you are not alone!”

After I learned that the prosecution intends to lock Nino up in a psychiatric ward, I completely broke down. It’s hard to recall the last time the environment was so morally depleted. Then I remembered Nino’s words: “I am not a victim,” and everything fell into place. I believe Nino will overcome this challenge, and the regime will get a fitting response.

Dear prosecutors, sometimes, out of anger and injustice, my eyes fill with tears, my voice cracks, I get tongue-tied, and I can’t find the words. Do you think this state of mine requires a psychiatric evaluation?

Due to many issues, especially to what’s happening to Datashvili, much of what I wanted to say in my final statement has become insignificant.

I really wanted to speak about the mission and impartiality of Netgazeti and Batumelebi. Especially as Mr. Prosecutor pointed to responsible journalism. I wanted to talk about the benefits to society of revealing hidden information and harmful practices. About how our journalistic investigations have led to legislative changes and have saved the lives of specific citizens.

I wanted to talk extensively today about the importance of solidarity and the harmfulness of the Russian Law. We call it “Russian,” and indeed it is. But today, I will very briefly share only those points that only I should speak about.

The lawyers have comprehensively discussed the legal aspects of the case. Neither the court nor society lacks that.

First, I want to talk about the plea bargain offered by the prosecution. Where I have been unlawfully imprisoned for seven months, for many a plea bargain is a humane step by the state. I will never forget the cry of a little girl whose voice reached my cell — “I miss my mother.” When I learned that a plea bargain was being negotiated with her parent, I was very happy.

This is not the case for me. It is the opposite. It is tantamount to being buried alive. Even the offer itself is very insulting. My lawyers have already voiced my position: No, I will not sign this plea bargain. For the simple reason that what happened was not an attach. What kind of justice is this, I don’t know.

From the very first day of my detention, I have clearly stated in this courtroom multiple times that I do not shirk responsibility, unlike the so-called victim, Dgebuadze. There is an adequate legal article for my action — for slapping.

I remember once in court, the prosecutor asked me: ‘if you disagree with the qualification of the charges, which article do you think applies?’ The prosecutor asks me this while the investigator put together and brought the case to court without me being asked even a single question, without caring about my opinion.

I am sure that if the investigators had asked professional questions and conducted an impartial investigation, without advancing Dgebuadze’s interests, this case would not have entered court qualified as an attack.

He promised to arrest me and imprison me for 4 to 7 years. The prosecution put themselves in his service. But it no longer matters. The court must deliberate on what sentence I should receive.

This verdict will not only be my punishment. It will also be your punishment, dear prosecutors, and the professional punishment of everyone involved in this case on behalf of the state.

The court did not satisfy our request to question [state representatives and officials]. They’re declaring me guilty. Saying I am backed by the “Global War Party”; that at training sessions, I was taught how to slap, and that I even took money. They say I work to discredit the police and to collapse the system. A thousand nonsense and lies… don’t think these claims come from random people — they come from those in power, from those who represent the ruling political team.

I said before and repeat: the prime minister of the Georgian Dream, Irakli Kobakhidze, is particularly active in this.

Mr. Irakli, the “deep state” is not needed for damaging the police’s reputation. They themselves act in a way that destroys public trust. The trust crisis began when you covered up abusers among their ranks and did not investigate crimes such as the attacks on my colleagues, Rogava, Keshelashvili, and others. What is “attack” is what they did to Maka Chikhladze, Rogava, and Shetsiruli — that is ATTACK. They arrested peaceful protesters, those people over whose heads they tore up the constitution and told, ‘Your future is not in Europe.’ They beat them in minibuses, and these cases were not investigated. That is why it is very difficult for me to say anything about the degrading treatment the police inflicted on me.

Madam Judge, I don’t have footage of this, but imagine what I will tell you — as I have before:

The police appeared in a completely peaceful environment, started dispersing people, and surrounded me with masked men. Because of strong blows, I fell to the asphalt and was trampled and stepped on.

Now imagine the second episode: after the slap. Barefoot, with a fresh bruise, I am sitting in the police station. A person bursts in loudly shouting insults. It’s so bad that I couldn’t memorize the faces of those who prevented this person from physically attacking me at that time. They deserve my thanks.

These outbursts of shouting and insults happened three times, each time more humiliating than the previous. During one of these, I felt him near and looked up and he spat in my face. Then that person told his colleagues not to give me water or let me go to the bathroom. I never thought I would publicly repeat how he said “Let her piss herself.” Imagine this as footage — this person was the so-called victim, Irakli Dgebuadze.

After that, the humiliation continued, but in a different form, carried out by his colleagues. They handcuffed me and tied my hands behind my back.

I remember when I was at Vivamed clinic they showed on television footage of a person arrested on terrorism charges. Probably, it was a demonstration clip, and the person’s hands were cuffed in front. They explained the rules. You would wish to be arrested like this. I say this so you can imagine that the way I was detained is not normal.

Madam Judge, when assessing the charges, I do not ask you to take into account that I am a woman – the prosecutor noted that if in the future a man strikes a hand and turns out to be stronger, what should be done then would be a question. That is why I do not ask you to consider that I am a woman. Nor should you consider my less than excellent health condition. To determine the justice of my case, your respect for your own personality, your own profession, and even just the examination of our evidence would be sufficient.

Still, whatever decision you make, I want you to know that I consider myself victorious. For this mindset, I want to thank my lawyers and even more so, the human rights defenders. When the state turned against me and all its branches engaged in defaming me, and everyone who spared no effort threw stones and mud at me, my lawyers managed to confront the propaganda with facts. They were able to speak loudly, with arguments and evidence, about my truth both inside and outside this courtroom. They helped me maintain trust in humans and continue the fight for justice. Remember their names — a time will come when they will become the pillars of Georgian judiciary.

Countless people deserve my gratitude. Even if I were given another life, it would not be enough to repay the kindness I have received and felt for more than 200 days.

Here in this courtroom, on the left side, I often see representatives and ambassadors from our partner countries and representatives of international organizations working on media and human rights. This makes me very happy. Their presence here has never felt like personal support for me. They are here to support our choice, Georgia’s European future, democracy, and free speech. Their presence means that we are not alone in the fight against the regime moving toward dictatorship. Thank you to Georgia’s friends.

Thanks to my colleagues, journalists, everyone working in critical media, the civil sector, and all the citizens fighting for freedom who form the resistance group. Wherever you are, remember that the voice and strength coming from you carry immeasurable energy. It is precisely the result of your solidarity that I physically survived my hunger strike. So do not lose faith in your abilities. There is still time. Fight to the victory!

It’s not just thanks I owe — I also have apologies to make. To my family, friends, and the teams at Batumelebi and Netgazeti, I want to say how sorry I am that I am not with you during the most difficult and important times.

Don’t give in! Don’t let my imprisonment weaken you! Do not lose hope! I believe in you! I believe that no matter how hostile and dangerous your environment may be, every step you take will be dignified — aimed at defending freedom of thought and speech.

And finally, freedom to all political prisoners! We are not criminals!

„არ გატყდეთ, დრო ჯერ კიდევ არის”- რეპორტაჟი მზია ამაღლობელის ბოლო პროცესიდან

„დრო ჯერ კიდევ არის, ბრძოლა ბოლომდე“,- მიმართა დასკვნითი სიტყვის დროს მზია ამაღლობელმა სასამართლო დარბაზს.

დღეს, 4 აგვისტოს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა მზია ამაღლობელის დასკვნითი სიტყვა მოისმინა. მოსამართლემ თქვა, რომ ამ საქმეზე განაჩენს 6 აგვისტოს, დღის 2 საათზე გამოაცხადებს.

მოქალაქეები სიმრავლის გამო დღესაც სხდომაზე დასწრების მსურველთა დიდი ნაწილი სასამართლოს ფოიეში დარჩა. დარბაზში და მზიამდეც პერიოდულად აღწევდა შეძახილები ქუჩიდან: „თავისუფლება მზიას!“

სხდომის დასაწყისშივე ადვოკატმა მაია მწარიაშვილმა მზია ამაღლობელის მხედველობის შესახებ ცნობა გადასცა მოსამართლეს: კიდევ უფრო გაუარესებულია მდგომარეობა, ცალ თვალში საერთოდ აღარ აქვს მხედველობა და მეორე თვალში, სათვალით კორექტირების შემთხვევაში მხოლოდ 30% -ით შეუძლია დანახვაო.

მზია ამაღლობელს ფურცელზე ჩამოეწერა რამდენიმე საკითხი წინასწარ და მშვიდად შეუდგა მის წაკითხვას. მან სიტყვა ნინო დათაშვილზე საუბრით დაიწყო:

„როცა გავიგე, რომ ნინოს ფსიქიატრიულში უპირებდნენ გამოკეტვას, მე სრულიად ჩამოვიშალე… მჯერა, ნინო ამ გამოწვევას გაუმკლავდება და რეჟიმი საკადრის პასუხს მიიღებს.

ზოგჯერ მეც მეცრემლება თვალები და ხმაში ბზარი მიჩნდება, რას ფიქრობთ, ჩემი ეს მდგომარეობა ფსიქიატრიულ ექსპერტიზას ხომ არ იმსახურებს?”- პროკურორებს გამოხედა მზია ამაღლობელმა და ერთ-ერთ წინა სხდომაზე მის მიერვე გაჟღერებული ფრაზა გაიხსენა: სხდომიდან სხდომამდე ისე ვითარდება პროცესი, ჩემს საქმეზე ვეღარ ვკონცენტრირდებიო…

„ასეა ახლაც,“- დასძინა მზია ამაღლობელმა.

შემდეგ მზია ამაღლობელი პროკურორებს მიუბრუნდა,რომ არა ნინო დათაშვილის ეს სასტიკი ამბავი, თქვენთვის მინდოდა ვრცლად მეთქვა სოლიდარობის მნიშვნელობასა და რუსული კანონის მავნებლობაზეო.

უკანონო პატიმრობაში მყოფი ჟურნალისტი პროკურორების მხრიდან საპროცესო შეთანხმების შეთავაზებასაც შეეხო:

„ეს ცოცხლად დამარხვის ტოლფასია, შემოთავაზებაც ძალიან შეურაცხმყოფელია ჩემთვის… ვერ მოვაწერ ხელს ამ საპროცესოს, რადგან რაც მოხდა, ეს არ იყო თავდასხმა – სილის გაწვნის თავდასხმად შეფასება ბოროტებაა, ეს რა სამართალია, არ ვიცი.

იმ პატარა გოგოს ტირილს ვერასდროს დავივიწყებ საკანში რომ მესმოდა, დედა მენატრებაო, მას საპროცესო გაუფორმეს და ეს ძალიან გამიხარდა…

ჩემს შემთხვევაში ასე არ არის,“- ვიდრე მორიგ ფურცელზე გადავიდოდა, წყალი მოსვა მზია ამაღლობელმა და არც ის საკითხი გამორჩა, 10-მა გამომძიებელმა გამოძიება რომ მისთვის კითხვის დაუსმელად დაასრულა.

„მიუკერძოებელი გამოძიება რომ ჩატარებულიყო და პროკურატურას ირაკლი დგებუაძის ინტერესი არ გაეტარებინა, ეს საქმე თავდასხმის კვალიფიკაციით არ შემოვიდოდა სასამართლოში. სისხლით დაგიჭერო, დამპირდა ირაკლი დგებუაძე და პროკურატურაც მის სამსახურში ჩადგა…

ეს განაჩენი არ იქნება მხოლოდ ჩემი სასჯელი, ეს იქნება თქვენი პროფესიული სასჯელიც“ – პროკურორებს და მისამართლეს შეხედა მზია ამაღლობელმა.

წინა რიგის სკამს ჩამოეყრდნო ხელით მზია ამაღლობელის ძმა, დარბაზს სრული დუმილით ეტყობოდა ღელვა.

შემდეგ მზია ამაღლობელმა „ოცნების“ პრემიერი ახსენა, რომელმაც სხვა ჩინოვნიკებთან ერთად, მზია ამაღლობელის მიმართ უდანაშაულობის პრეზუმფცია არაერთხელ დაარღვია.

„…თითქოს გლობალური ომის პარტია მიმაგრებს ზურგს, ფულიც ავიღე თურმე და სილის გაწვნა ტრენინგზე მასწავლეს,“- გაეღიმა მზია ამაღლობელს და რამდენი ნაბიჯი ისევ დარბაზისკენ გადმოდგა იმ ვიწრო და შემოსაზღვრულ სივრცეში, რაც ბრალდებულებისთვისაა განკუთვნილი.

რაც შეეხება თავდასხმის ბრალდებას, მზია ამაღლობელმა რეალური თავდასხმის რამდენიმე მაგალითი გაიხსენა: მაგალითად, თავდასხმა ჟურნალისტ გურამ როგავაზე, მაკა ჩიხლაძეზე, გიორგი შეწირულზე… თავდასხმის ეს შემთხვევები დღემდე არ გამოუძიებია პროკურატურას და არავინ დაუსჯია.

„ეს იყო თავდასხმა. ახალგაზრდებს თავ-პირი დაულეწეთ და მერე მარშუტკებში სცემეთ, არც ეს გამოიძიეთ“,- ისევ პროკურორების პირისპირ გაჩერდა მზია ამაღლობელი და პაუზით აგრძნობინა დარბაზს, გამოძიებას რომ პასუხი არ აქვს.

შემდეგ მზია ამაღლობელმა მოსამართლეს სთხოვა, კადრი არ არის, ამიტომაც იქნებ წარმოიდგინოთ, როგორ ვიდექი აქციაზე მშვიდად და მოულოდნელად პოლიციელებმა ალყაში მოგვაქციესო, მერე წამაქციეს და წიხლქვეშ გამიგდესო.

„კიდევ ერთი კადრი წარმოიდგინეთ,“- ფურცლიდან ამოხედა მოსამართლეს მზია ამაღლობელმა და ისე განაგრძო:

„ფეხშიშველი შევყავარ პოლიციელებს განყოფილებაში, ოთახში შემოვარდება პირი და ფიზიკურ ანგარიშსწორებას მიპირებს… სხვა პირებმა ამარიდეს ფიზიკურ თავდასხმას, მათი სახელები სამწუხაროდ არ ვიცი…

მისი ყოველი მომდევნო შემოვარდნა იყო უფრო აუტანელი, ვიდრე პირველი. მორიგი შემოვარდნის დროს ის სახეში მაფურთხებს და სხვებს ეუბნება, ჩაიფსას, საპირფარეშოში არ გაუშვათ, არც წყალი მიაწოდოთ…

ეს პირი ე.წ. დაზარალებული ირაკლი დგებუაძეა. ძალიან მინდა, რომ ეს კადრად წარმოიდგინოთ“, – უთხრა მოსამართლეს მზია ამაღლობელმა.

მოსამართლე მზია ამაღლობელს თვალს არ აშორებს. პროკურორებიც ბრალდებულის კუთხისკენ იმზირებიან.

დარბაზში ისევ სრული სიჩუმეა, პერიოდულად ისმის ღრმად ამოსუნთქვის ხმა.

„მესამე კადრის წარმოდგენა არ გჭირდებათ, ეს კადრი გაქვთ – 44-წამიანი და თქვენი გადასაწყვეტია, რას დაარქმევთ ამ სილის გაწვნას: თავდასხმას, თუ შეურაცხყოფას, იმპულსურ მოქმედებას.

გთხოვთ, არ გაითვალისწინოთ, რომ ქალი ვარ, არც ჩემი ჯანმრთელობის მდგომარეობა არ მიიღოთ მხედველობაში,“- კატეგორიულობა დაეტყო ხმაში მზია ამაღლობელს და პროკურორ თორნიკე გოგეშვილს შეახსენა დასკვნით სიტყვაში ნათქვამი: მერე რაა, რომ ქალია ბრალდებული, სხვა დროს კაცმა რომ გაარტყას სილა ვინმეს, რა ვქნათო?!

„რა გადაწყვეტილებაც უნდა მიიღოთ, მე თავს გამარჯვებულად მივიჩნევ – ამ განწყობისთვის, პირველ რიგში, მადლობა მინდა ვუთხრა ჩემს ადვოკატებს, უფლებადამცველებს, ისინი ფაქტებით დაუპირისპირდნენ პროპაგანდას და შეძლეს, რომ ადამიანების მიმართ ნდობა შემენარჩუნებინა“ – აღნიშნა მზია ამაღლობელმა და შემდეგ საელჩოების წარმომადგენლებს, ელჩებს, ადგილობრივი და საერთაშორისო ორგანიზაციების წარმომადგენლებს გადაუხადა მადლობა.

„მათი ჩემს პროცესზე დასწრება არასდროს აღმიქვამს, როგორც პერსონალურ მხარდაჭერა. ისინი აქ საქართველოს ევროპული მომავლის, თავისუფალი სიტყვის მხარდასაჭერად არიან, რომ ჩვენ არ ვართ მარტო დიქტატურის წინააღმდეგ…“- აღნიშნა მზია ამაღლობელმა და ბოლოს თავის კოლეგებს, ოჯახის წევრებსაც მიმართა:

„არ გატყდეთ, ჩემმა პატიმრობამ არ დაგასუსტოთ, მე თქვენი მჯერა!

თავისუფლება ყველა პოლიტპატიმარს, ჩვენ დამნაშავეები არ ვართ!“- დაასრულა მზია ამაღლობელმა.

თვალცრემლიანი მოქალაქეები დარბაზში დიდხანს უკრავდა ტაშს მზია ამაღლობელს.

მზია ამაღლობელის საქმეზე განაჩენს მოსამართლე ნინო სახელაშვილი 6 აგვისტოს, 14 საათზე გამოაცხადებს.

  • რა ხდება?

მზია ამაღლობელი 2025 წლის 12 იანვარს დააკავეს სისხლის სამართლის წესით. იგი 200 დღეზე მეტია წინასწარ პატიმრობაში იმყოფება. მიუხედავად იმისა, რომ მისი წინასწარ პატიმრობაში დატოვების საფუძველი არ არსებობდა, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ეს არ გაითვალისწინა და მზია ამაღლობელი პატიმრობაში დატოვა.

პროკურატურა „ბათუმელების“ დამფუძნებელს, ჟურნალისტსა და მედიამენეჯერს, მზია ამაღლობელს 12 იანვარს, ბათუმში, პოლიციის შენობასთან მიმდინარე აქციაზე ბათუმის პოლიციის უფროსისთვის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნისთვის პოლიციელზე თავდასხმაში ადანაშაულებს – სისხლის სამართლის კოდექსის 3531-ე მუხლით, რაც 4-დან 7 წლამდე პატიმრობით ისჯება.

ავტორიტეტული უფლებადამცველების შეფასებით, სილის გაწვნა, რასაც არანაირი ზიანი არ მოჰყოლია, არათუ თავდასხმა, საერთოდ არ არის სისხლის სამართლის დანაშაული. სილის გაწვნა რომ თავდასხმა არ არის, ამას ადასტურებს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკაც.

მზია ამაღლობელის საქმეში არაერთი ცრუმოწმეა და ყველა მათგანი პოლიციელია.

მზია ამაღლობელის პატიმრობის განმავლობაში „ოცნების“ ლიდერები არღვევენ მზია ამაღლობელის მიმართ უდანაშაულობის პრეზუმფციას და მას აბრალებენ, თითქოს მზია ამაღლობელი „დავალებით მოქმედებდა“, მაშინ როცა მსგავს ბრალდებას მზია ამაღლობელს პროკურატურაც კი არ უყენებს.

მზია ამაღლობელის საქმის გარშემო გაერთიანდნენ პრესის თავისუფლების საკითხებზე მომუშავე წამყვანი გლობალური ორგანიზაციები.

ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტის [CPJ], პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტის [IPI] და რეპორტიორები საზღვრებს გარეშეს [RSF] წარმომადგენლები 13 ივლისს რუსთავში, ქალთა კოლონიასთან მივიდნენ და ასე გამოხატეს სოლიდარობა უკანონოდ დაკავებული მზია ამაღლობელის მიმართ. ისინი ბათუმის სასამართლოში 14 ივლისს პროცესსაც დაესწრნენ.

მზია ამაღლობელის „დაუყოვნებლივი და უპირობო გათავისუფლებისა და მის წინააღმდეგ პოლიტიკურად მოტივირებული ყველა ბრალდების მოხსნის“ შესახებ, ჩანაწერი გაკეთდა ასევე ევროპარლამენტის რეზოლუციაში.

ამავე რეზოლუციით, ევროპარლამენტი „გამოხატავს ღრმა შეშფოთებას პატიმრობაში მისი [მზია ამაღლობელის] მხედველობის კრიტიკული გაუარესების გამო და მოუწოდებს სანდო სამედიცინო მომსახურების დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომობისკენ“.

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა დაიწყო ასევე სტრასბურგის ევროპულმა სასამართლომ.

______________

ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან

Mzia Amaglobeli’s Trial Ends with Latest Findings Showing Rapid Vision Loss | Verdict Postponed to August 6

Today, on August 4, at the Batumi City Court, before Mzia Amaglobeli delivered her final statement, her lawyer, Maia Mtsariashvili, submitted the latest results of a medical examination concerning Mzia Amaglobeli’s eyesight.

“I would like to submit this as a notice to the court.
This is the most recent eye examination from the past few days. As you will see, her vision has further deteriorated. She now has keratoconus in both eyes. In one eye, her vision is practically lost, and in the other, even with corrective glasses, improvement is only possible up to about 30%,” said Maia Mtsariashvili.

Mzia Amaglobeli, who has been unlawfully jailed for 205 days, has suffered a significant deterioration in her eyesight while in detention

Back on June 23, during a hearing at the Batumi City Court, it was revealed that Mzia Amaglobeli had nearly completely lost vision in one eye, while her vision in the other had decreased to around 10% – correctable up to 40%.

The relevant examinations showing the decrease were conducted at the Vivamedi clinic on February 4 and 6, after her imprisonment. In late July she went under another examination which showed the latest results announced today.

On August 4, the trial concluded, but the verdict announcement was postponed to August 6 at 14:00.

What You Need to Know

Mzia Amaglobeli is the co-founder and director of the media outlets Batumelebi and Netgazeti. She has been unlawfully imprisoned for almost seven months, with the prosecution accusing her of attacking a police officer after slapping one.

According to leading human rights defenders, the act of slapping, which caused no harm, does not constitute assault and is not a criminal offense at all. Even the Supreme Court has established that a slap does not qualify as an attack.

Leading global press freedom organizations have rallied around Mzia Amaglobeli’s case. Representatives from the Committee to Protect Journalists (CPJ), the International Press Institute (IPI), and Reporters Without Borders (RSF) visited the women’s prison colony in Rustavi on July 13 to show their solidarity with Mzia Amaglobeli. They also attended the court hearing in Batumi on July 14.

The European Parliament’s resolution includes a demand for the “immediate and unconditional release of Mzia Amaglobeli and the dropping of all politically motivated charges against her.” The resolution also expresses “deep concern over the critical deterioration of her vision while in custody” and calls for her immediate access to reliable medical care.

Mzia Amaglobeli’s case is currently under review by the European Court of Human Rights in Strasbourg.

„საპროცესო გარიგების შემოთავაზებაც კი შეურაცხმყოფელია“ – მზია ამაღლობელი

დღეს, 4 აგვისტოს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მზია ამაღლობელმა დასკვნითი სიტყვის წარმოთქმისას თქვა, რომ მისთვის პროკურატურის მიერ გაჟღერებული საპროცესო შეთანხმება მიუღებელია.

„იქ, სადაც მეშვიდე თვეა უკანონოდ გამოკეტილი ვარ, საპროცესო გარიგება, ბევრისთვის სახელმწიფოს მხრიდან გადადგმული ჰუმანური ნაბიჯია. ვერ დავივიწყებ პატარა გოგოს ტირილს, რომლის ხმა ჩემს საკანში აღწევდა… დედა მენატრებაო. როცა გავიგე, რომ მის მშობელთან საპროცესო გარიგებას აწარმოებდნენ, ძალიან გამიხარდა.

ჩემს შემთხვევაში ასე არ არის. პირიქითაა. ცოცხლად დამარხვის ტოლფასია. შემოთავაზებაც კი ძალიან შეურაცხმყოფელია. ადვოკატებმა ჩემი პოზიცია უკვე გაახმოვანეს. არა, ვერ მოვაწერ ხელს ამ საპროცესო გარიგებას. იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ რაც მოხდა, ის არ იყო თავდასხმა. რა სამართალია, ეს არ ვიცი.

ჩემი დაპატიმრების პირველი დღიდან ამ სასამართლო დარბაზში არაერთგზის მკაფიოდ დამიფიქსირებია, რომ პასუხისმგებლობას არ გავურბივარ, განსხვავებით, ე.წ. დაზარალებული დგებუაძისგან. კანონში არსებობს ჩემი ქმედების, სილის გაწვნისთვის ადეკვატური მუხლი“ – თქვა მზია ამაღლობელმა.

___________

ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან

მზია ამაღლობელის საქმეზე განაჩენს მოსამართლე 6 აგვისტოს გამოაცხადებს

დღეს, 4 აგვისტოს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში დასრულდა მზია ამაღლობელის საქმის არსებითი განხილვა.

მოსამართლე ნინო სახელაშვილი გადაწყვეტილებას 6 აგვისტოს, 14:00 საათზე გამოაცხადებს.

დღეს სასამართლოს მზია ამაღლობელმა მიმართა დასკვნითი სიტყვით.

მზია ამაღლობელი 2025 წლის 12 იანვარს დააკავეს სისხლის სამართლის წესით. იგი 200 დღეზე მეტია წინასწარ პატიმრობაში იმყოფება. მიუხედავად იმისა, რომ მისი წინასწარ პატიმრობაში დატოვების საფუძველი არ არსებობდა, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ეს არ გაითვალისწინა და მზია ამაღლობელი პატიმრობაში დატოვა.

  • რა ხდება?

პროკურატურა „ბათუმელების“ დამფუძნებელს, ჟურნალისტსა და მედიამენეჯერს, მზია ამაღლობელს 12 იანვარს, ბათუმში, პოლიციის შენობასთან მიმდინარე აქციაზე ბათუმის პოლიციის უფროსისთვის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნისთვის პოლიციელზე თავდასხმაში ადანაშაულებს – სისხლის სამართლის კოდექსის 3531-ე მუხლით, რაც 4-დან 7 წლამდე პატიმრობით ისჯება.

ავტორიტეტული უფლებადამცველების შეფასებით, სილის გაწვნა, რასაც არანაირი ზიანი არ მოჰყოლია, არათუ თავდასხმა, საერთოდ არ არის სისხლის სამართლის დანაშაული. სილის გაწვნა რომ თავდასხმა არ არის, ამას ადასტურებს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკაც.

მზია ამაღლობელის საქმეში არაერთი ცრუმოწმეა და ყველა მათგანი პოლიციელია.

მზია ამაღლობელის პატიმრობის განმავლობაში „ოცნების“ ლიდერები არღვევენ მზია ამაღლობელის მიმართ უდანაშაულობის პრეზუმფციას და მას აბრალებენ, თითქოს მზია ამაღლობელი „დავალებით მოქმედებდა“, მაშინ როცა მსგავს ბრალდებას მზია ამაღლობელს პროკურატურაც კი არ უყენებს.

მზია ამაღლობელის საქმის გარშემო გაერთიანდნენ პრესის თავისუფლების საკითხებზე მომუშავე წამყვანი გლობალური ორგანიზაციები.

ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტის [CPJ], პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტის [IPI] და რეპორტიორები საზღვრებს გარეშეს [RSF] წარმომადგენლები 13 ივლისს რუსთავში, ქალთა კოლონიასთან მივიდნენ და ასე გამოხატეს სოლიდარობა უკანონოდ დაკავებული მზია ამაღლობელის მიმართ. ისინი ბათუმის სასამართლოში 14 ივლისს პროცესსაც დაესწრნენ.

მზია ამაღლობელის „დაუყოვნებლივი და უპირობო გათავისუფლებისა და მის წინააღმდეგ პოლიტიკურად მოტივირებული ყველა ბრალდების მოხსნის“ შესახებ, ჩანაწერი გაკეთდა ასევე ევროპარლამენტის რეზოლუციაში.

ამავე რეზოლუციით, ევროპარლამენტი „გამოხატავს ღრმა შეშფოთებას პატიმრობაში მისი [მზია ამაღლობელის] მხედველობის კრიტიკული გაუარესების გამო და მოუწოდებს სანდო სამედიცინო მომსახურების დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომობისკენ“.

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა დაიწყო ასევე სტრასბურგის ევროპულმა სასამართლომ.

მზია ამაღლობელის მხედველობა გაუარესდა ბოლო კვლევის თანახმად – ადვოკატი

დღეს, 4 აგვისტოს, ბათუმის საქალაქო სასამართლოში, მზია ამაღლობელის დასკვნითი სიტყვის წარმოთქმამდე მზია ამაღლობელის ადვოკატმა, მაია მწარიაშვილმა სასამართლოს მიაწოდა მზია ამაღლობელის მხედველობასთან დაკავშირებული ბოლო, უახლესი კვლევის შედეგები.

„ცნობის სახით მინდა მოგაწოდოთ.

ესაა ბოლო დღეების კვლევა მის თვალთან დაკავშირებით. აქ ნახავთ თქვენ, რომ მისი მხედველობა კიდევ უფრო გაუარესდა, ახლა მას ორივე თვალზე აქვს კერატოკონუსი. ერთ თვალში პრაქტიკულად არ არის მხედველობა და მეორე თვალში, სათვალის შემთხვევაში, მხოლოდ 30 პროცენტამდეა გაუმჯობესება შესაძლებელი“ – განაცხადა მაია მწარიაშვილმა.

მზია ამაღლობელს, რომელიც 205 დღეა უკანონო პატიმრობაშია, მხედველობა მკვეთრად დაუქვეითდა.

ჯერ კიდევ 23 ივნისს ბათუმის საქალაქო სასამართლოში გამართულ სასამართლო პროცესზე ცნობილი გახდა, რომ მზია ამაღლობელმა ერთ თვალში მხედველობა თითქმის სრულად დაკარგა, მეორე თვალში კი მას მხედველობა 10%-მდე დაუქვეითდა.

შესაბამისი კვლევები მზია ამაღლობელს საპატიმროში მოხვედრის შემდეგ, 4 და 6 თებერვალს აქვს ჩატარებული კლინიკა „ვივამედში“.

  • რა ხდება?

პროკურატურა „ბათუმელების“ დამფუძნებელს, ჟურნალისტსა და მედიამენეჯერს, მზია ამაღლობელს 12 იანვარს, ბათუმში, პოლიციის შენობასთან მიმდინარე აქციაზე ბათუმის პოლიციის უფროსისთვის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნისთვის პოლიციელზე თავდასხმაში ადანაშაულებს – სისხლის სამართლის კოდექსის 3531-ე მუხლით, რაც 4-დან 7 წლამდე პატიმრობით ისჯება.

ავტორიტეტული უფლებადამცველების შეფასებით, სილის გაწვნა, რასაც არანაირი ზიანი არ მოჰყოლია, არათუ თავდასხმა, საერთოდ არ არის სისხლის სამართლის დანაშაული. სილის გაწვნა რომ თავდასხმა არ არის, ამას ადასტურებს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკაც.

მზია ამაღლობელის საქმეში არაერთი ცრუმოწმეა და ყველა მათგანი პოლიციელია.

მზია ამაღლობელის პატიმრობის განმავლობაში „ოცნების“ ლიდერები არღვევენ მზია ამაღლობელის მიმართ უდანაშაულობის პრეზუმფციას და მას აბრალებენ, თითქოს მზია ამაღლობელი „დავალებით მოქმედებდა“, მაშინ როცა მსგავს ბრალდებას მზია ამაღლობელს პროკურატურაც კი არ უყენებს.

მზია ამაღლობელის საქმის გარშემო გაერთიანდნენ პრესის თავისუფლების საკითხებზე მომუშავე წამყვანი გლობალური ორგანიზაციები.

ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტის [CPJ], პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტის [IPI] და რეპორტიორები საზღვრებს გარეშეს [RSF] წარმომადგენლები 13 ივლისს რუსთავში, ქალთა კოლონიასთან მივიდნენ და ასე გამოხატეს სოლიდარობა უკანონოდ დაკავებული მზია ამაღლობელის მიმართ. ისინი ბათუმის სასამართლოში 14 ივლისს პროცესსაც დაესწრნენ.

მზია ამაღლობელის „დაუყოვნებლივი და უპირობო გათავისუფლებისა და მის წინააღმდეგ პოლიტიკურად მოტივირებული ყველა ბრალდების მოხსნის“ შესახებ, ჩანაწერი გაკეთდა ასევე ევროპარლამენტის რეზოლუციაში.

ამავე რეზოლუციით, ევროპარლამენტი „გამოხატავს ღრმა შეშფოთებას პატიმრობაში მისი [მზია ამაღლობელის] მხედველობის კრიტიკული გაუარესების გამო და მოუწოდებს სანდო სამედიცინო მომსახურების დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომობისკენ“.

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა დაიწყო ასევე სტრასბურგის ევროპულმა სასამართლომ.

ბათუმის საქალაქო სასამართლოში დღეს დასრულდება მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა

დღეს, 4 აგვისტოს, 13 საათზე ბათუმის საქალაქო სასამართლოში დასრულდება მზია ამაღლობელის საქმის არსებითი განხილვა.

დღეს მზია ამაღლობელი სასამართლოს დასკვნითი სიტყვით მიმართავს.

ამით დასრულდება ბათუმის საქალაქო სასამართლოში მზია ამაღლობელის საქმის 7-თვიანი განხილვა და დიდი ალბათობით, დღესვე იქნება ცნობილი მოსამართლის, ნინო სახელაშვილის გადაწყვეტილებაც – განაჩენი მზია ამაღლობელის საქმეზე.

მზია ამაღლობელი 2025 წლის 12 იანვარს დააკავეს სისხლის სამართლის წესით. იგი 200 დღეზე მეტია წინასწარ პატიმრობაში იმყოფება. მიუხედავად იმისა, რომ მისი წინასწარ პატიმრობაში დატოვების საფუძველი არ არსებობდა, მოსამართლე ნინო სახელაშვილმა ეს არ გაითვალისწინა და მზია ამაღლობელი პატიმრობაში დატოვა.

  • რა ხდება?

პროკურატურა „ბათუმელების“ დამფუძნებელს, ჟურნალისტსა და მედიამენეჯერს, მზია ამაღლობელს 12 იანვარს, ბათუმში, პოლიციის შენობასთან მიმდინარე აქციაზე ბათუმის პოლიციის უფროსისთვის, ირაკლი დგებუაძისთვის სილის გაწვნისთვის პოლიციელზე თავდასხმაში ადანაშაულებს – სისხლის სამართლის კოდექსის 3531-ე მუხლით, რაც 4-დან 7 წლამდე პატიმრობით ისჯება.

ავტორიტეტული უფლებადამცველების შეფასებით, სილის გაწვნა, რასაც არანაირი ზიანი არ მოჰყოლია, არათუ თავდასხმა, საერთოდ არ არის სისხლის სამართლის დანაშაული. სილის გაწვნა რომ თავდასხმა არ არის, ამას ადასტურებს უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკაც.

მზია ამაღლობელის საქმეში არაერთი ცრუმოწმეა და ყველა მათგანი პოლიციელია.

მზია ამაღლობელის პატიმრობის განმავლობაში „ოცნების“ ლიდერები არღვევენ მზია ამაღლობელის მიმართ უდანაშაულობის პრეზუმფციას და მას აბრალებენ, თითქოს მზია ამაღლობელი „დავალებით მოქმედებდა“, მაშინ როცა მსგავს ბრალდებას მზია ამაღლობელს პროკურატურაც კი არ უყენებს.

მზია ამაღლობელის საქმის გარშემო გაერთიანდნენ პრესის თავისუფლების საკითხებზე მომუშავე წამყვანი გლობალური ორგანიზაციები.

ჟურნალისტთა დაცვის კომიტეტის [CPJ], პრესის საერთაშორისო ინსტიტუტის [IPI] და რეპორტიორები საზღვრებს გარეშეს [RSF] წარმომადგენლები 13 ივლისს რუსთავში, ქალთა კოლონიასთან მივიდნენ და ასე გამოხატეს სოლიდარობა უკანონოდ დაკავებული მზია ამაღლობელის მიმართ. ისინი ბათუმის სასამართლოში 14 ივლისს პროცესსაც დაესწრნენ.

მზია ამაღლობელის „დაუყოვნებლივი და უპირობო გათავისუფლებისა და მის წინააღმდეგ პოლიტიკურად მოტივირებული ყველა ბრალდების მოხსნის“ შესახებ, ჩანაწერი გაკეთდა ასევე ევროპარლამენტის რეზოლუციაში.

ამავე რეზოლუციით, ევროპარლამენტი „გამოხატავს ღრმა შეშფოთებას პატიმრობაში მისი [მზია ამაღლობელის] მხედველობის კრიტიკული გაუარესების გამო და მოუწოდებს სანდო სამედიცინო მომსახურების დაუყოვნებლივ ხელმისაწვდომობისკენ“.

მზია ამაღლობელის საქმის განხილვა დაიწყო ასევე სტრასბურგის ევროპულმა სასამართლომ.

ახალი მონაცემები რუსეთის და უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ომში – 4 აგვისტო

უკრაინის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის დღევანდელი მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 4 აგვისტომდე პერიოდში, რუსეთის არმიის საბრძოლო დანაკარგი არის:

  • ცოცხალი ძალა – დაახლოებით 1 057 140 ადამიანი [გასულ დღე-ღამეში +1 010]
  • ტანკი – 11 069 ერთეული [+1]
  • ჯავშანტექნიკა – 23 079 ერთეული [+8]
  • საარტილერიო სისტემა – 31 053 ერთეული [+28]
  • MLRS – 1 452 ერთეული [+0]
  • საზენიტო საბრძოლო სისტემა – 1 203 ერთეული [+0]
  • თვითმფრინავი – 421 ერთეული [+0]
  • ვერტმფრენი – 340 ერთეული [+0]
  • უპილოტო საფრენი აპარატის ოპერატიულ-ტაქტიკური დონე – 49 451 ერთეული [+77]
  • ფრთოსანი რაკეტა [ჩამოაგდეს] – 3 553 ერთეული [+1]
  • გემი/ნავი – 28 ერთეული [+0]
  • წყალქვეშა ნავი – 1 ერთეული [+0]
  • მანქანები და საწვავის ავზები – 57 244 ერთეული [+85]
  • სპეცტექნიკა – 3 935 ერთეული [+0]

უკრაინის გენერალური შტაბის განცხადებით, საომარი მოქმედებების მაღალი ინტენსივობის გამო მონაცემები იცვლება.

უკრაინის სამხედრო დანაკარგებზე ინფორმაცია ჯერ არ განუახლებია რუსეთს.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს მიერ გავრცელებული მონაცემებით, ომის დაწყებიდან 2025 წლის 3 აგვისტომდე პერიოდში სულ განადგურებულია უკრაინის:

  • 664 თვითმფრინავი
  • 283 ვერტმფრენი
  • 74 460 უპილოტო საფრენი აპარატი
  • 625 საზენიტო სარაკეტო სისტემა
  • 24 432 ტანკი და სხვა ჯავშანტექნიკა
  • 1 584 მრავალჯერადი სარაკეტო გამშვები
  • 28 136 საველე არტილერია და ნაღმმტყორცნი
  • 39 069 სპეციალური სამხედრო მანქანა

რუსეთის თავდაცვა, ამ მონაცემებთან ერთად, უკრაინის არმიის ცოცხალი ძალის დანაკარგების შესახებ სტატისტიკას არ აქვეყნებს.

ეს ის მონაცემებია, რომელსაც უკრაინა და რუსეთი ოფიციალურად ავრცელებენ, თუმცა ომის პირობებში შეუძლებელია ზუსტად გადამოწმება, რამდენად შეესაბამება მხარეების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დანაკარგების შესახებ რეალურ რიცხვებს.

რუსეთი უკრაინაში 2022 წლის 24 თებერვალს გამთენიისას შეიჭრა და სრულმასშტაბიანი ომი დაიწყო.

ამავე თემაზე:

“მედვედევს გადაეცით…” – ტრამპმა რუსეთის ექსპრეზიდენტს მიმართა

იმედგაცრუებული ვარ პუტინით, ვაპირებ, 50-დღიანი ვადა შევამცირო – ტრამპი

 

მთავარი ფოტო: უკრაინის გენშტაბი/facebook
Exit mobile version