Batumelebi

– როგორც ვიცი, თქვენ გენერალური მდივნობის გარდა, დასავლეთ საქართველოში ბავშვთა ფეხბურთის განვითარების კურატორი ხართ, თუმცა, სანამ ბავშვებზე ვისაუბრებდეთ, „დინამოს“ შანსებზე თქვენი აზრი გვაინტერესებს და აგრეთვე, თქვენი კომენტარი იმის შესახებ, აპირებს თუ არა საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია უმაღლესი ლიგის გუნდების გაზრდას?

 

 

– პირველ რიგში მინდა აღვნიშნო, რომ წელს ბათუმის „დინამოს“ ორი იუბილე აქვს. კლუბი 90 წლის გახდა და 30 წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც სსრკ-ს დროს გუნდმა პირველ ლიგაში თამაშის უფლება მოიპოვა. ვულოცავ „დინამოს“ და მის გულშემატკივრებს. ახლა კი „დინამოს“ შანსებზეც მოგახსენებთ. წარუმატებელმა სერიამ გუნდს თავისი დაღი დაასვა და კვლავ აუტსაიდერებში დააბრუნა. ფაქტობრივად, მხოლოდ თეორიული შანსი დარჩა, მაგრამ ნაკლებსავარაუდოა ისე მოხდეს, როგორც ჩვენ გვინდა. არც ერთი გუნდი იოლად არაფერს დაგითმობს.

 

 

 

 

– უმაღლესი ლიგის გაზრდა ოთხი გუნდით, ამ საკითხზე უკვე ბევრი მსჯელობს. რამდენად რეალურია?

 

 

– დავიწყებ იმით, რომ ეროვნული ჩემპიონატი ჯერ არ დასრულებულა, ამიტომაც წინასწარ არაფრის თქმა არ შეიძლება. პირადად ჩემს აზრს კი მოგახსენებთ – მე მივესალმები გუნდების რაოდენობის გაზრდას, ეს თავად ჩემპიონატის დონის ამაღლებას შეუწყობს ხელს. ვნახოთ, ყველაფერი მალე გაირკვევა.

 

 

– „შუქურა“ პირველ ლიგაში მეორე ადგილისთვის იბრძვის და თუ სფფ–მ გაზარდა გუნდების რაოდენობა, არ არის გამორიცხული უმაღლესში აჭარას ორი გუნდი ჰყავდეს…

 

 

– მაგას რა სჯობია. პირდაპირ გეტყვით, დღესდღეობით ქობულეთს გაცილებით უკეთესი და გამართული ინფრასტრუქტურა აქვს, ვიდრე ბათუმს, რაც უდავოდ ქობულეთური კლუბის ხელმძღვანელობის დამსახურებაა. აქვე გეტყვით, რომ პირველი შემთხვევაა, როდესაც აჭარას სხვადასხვა ლიგაში ერთდროულად ხუთი გუნდი ჰყავს წარმოდგენილი. „დინამო“ უმაღლესში, „შუქურა“, „ბეთლემი“ და „ადელი“ პირველ ლიგაში და გუნდი „მაჭახელა“, რომელიც რეგიონალლიგაში თამაშობს და პირველ ლიგაში გადასვლის კარგი შანსი აქვს.

 

 

– ძალიან კარგი. „დინამოს“ თემას დავუბრუნდეთ. არც სტადიონი, არც ბაზა, არც ინფრასტრუქტურა…

 

 

– სამწუხაროდ, უნდა დაგეთანხმოთ.

 

 

– დიდი ხანია საუბრობენ სტადიონის მშენებლობაზე, მაგრამ დაპირებად რჩება…

 

 

 

– ყოფილი მანქანათმშენებელი ქარხნის ტერიტორიაზე ითქვა, რომ სტადიონი აშენდებოდა, მაგრამ ჯერჯერობით… ამაზე პირველ რიგში სახელმწიფომ, ხელისუფლებამ უნდა იზრუნოს.

 

 

– მწვრთნელთა ლიცენზირების შესახებ რას იტყვით?

 

 

– ამჟამად აჭარაში A ლიცენზიის მქონე ექვსი მწვრთნელია – ალექსანდრე კანთიძე, ვანო მახარაძე, ასლან ბალაძე, ავთო კუნჭულია, სოსო ნასუაშვილი და ამირან გოგიტიძე. მათ გარდა, B ლიცენზიის მქონე 20 მწვრთნელია. ვიმედოვნებ, მათი რიცხვი კვლავ გაიზრდება, ვინაიდან კვალიფიციური მწვრთნელები ნამდვილად გვჭირდება.

 

 

– სამსაჯო კომიტეტი როგორ მუშაობს?

 

 

– როგორც იცით, ჩვენ აჭარაში მოწვეული გვყავდა ფიფა-ს არბიტრი ოთარ გუნთაძე, რომელიც ფედერაციაში სამსაჯო კომიტეტს ხელმძღვანელობდა, თუმცა შემდეგ, ფინანსური პრობლემების გამო, თანამშრომლობა შეწყდა. ამჟამად აჭარაში არის ერთი ბრიგადა, რომელის პირველი ლიგის მატჩებს მსაჯობს.

 

 

– ბავშვთა ფეხბურთზე უნდა გკითხოთ. ხშირად აღნიშნავენ რომ კარგი თაობა მოდის, ეს გასაგებიცაა, მაგრამ გაიზარდა ბავშვი და გაუჩნდა უფრო მაღალ დონეზე თამაშის სურვილი, რას ვახვედრებთ?

 

 

– პირველ რიგში დაგეთანხმებით, რომ მართლა კარგი თაობა მოდის. ამჟამად ბავშვთა ფეხბურთში ყველაზე უკეთესი პირობები და განვითარებული ინფრასტრუქტურა საფეხბურთო სკოლა „ადელს“ აქვს და კარგ ფეხბურთელებსაც ზრდიან. ბევრი ფეხბურთელი, რომელმაც ფეხი აქ, ბათუმში აიდგა, სხვადასხვა კლუბებში თამაშობს. თბილისში, „დინამოს“ სკოლაში არიან ჩვენებურები, ასევე „საბურთალოს“ აკადემიაში. საბა ცინცქილაძე და ირაკლი კომახიძე, რომლებიც 14-15 წლის ბიჭები არიან, რუსეთის უმაღლესი ლიგის ბინადარი ყაზანის „რუბინის“ საფეხბურთო სკოლაში ირიცხებიან.

 

 

– და არის კიდევ ერთი ბიჭი, რომლითაც თვით „ბარსელონა“ დაინტერესდა…

 

 

– ნიკა კვანტალიანზე ამბობთ?! დიახ, ეს სრული სიმართლეა. ეს ბიჭი საფეხბურთო სკოლა „ლუკას“ აღზრდილია, სამწხაროდ, ეს სკოლა უკვე აღარ არსებობს, დაიხურა. ნიკას მწვრთნელი მერაბ გეთია გახლავთ. ამ ბიჭმა მართლა დააინტერესა „ბარსელონას“ საფეხბურთო სკოლის წარმომადგენლები და მიიიწვიეს კიდეც კატალონიაში.  იმედია იქაურებსაც გამოადგება და პირველ რიგში, ქართულ ფეხბურთსაც.

საქართველოს ნაკრები ტურნირზე B ჯგუფში მოხვდა თურქეთის, ნახიჭევანისა და უკრაინის გუნდთან. პირველ შეხვედრაში ქართველებმა თურქებს 6:2 მოუგეს, ნახიჭევანთან 3:5 დამარცხდნენ,  საბოლოოდ კი უკრაინის 5:2 ძლევით ჯგუფში მეორე ადგილი დაიკავეს და მესამე ადგილისთვის რუსეთის ახალგაზრდულ ნაკრებს დაუპირისპირდნენ, რომელიც 7:1 მოიგეს. ბათუმელთაგან წარმატებით იასპარეზა ოთხივე ფალავანმა – ირაკლი შავაძე (50), ედნარ შავაძე (55), ფირუზ წულუკიძე (66) და ლაშა გობაძემ (74). 2-7 ივლისს ახალგაზრდა კლასიკოსები მაკედონიაში ევროპის ჩემპიონატზე იასპარეზებენ.

„მათ საკმაო ხანი დაჰყვეს კლუბის სათავეში და არაფერი სასიკეთო ცვლილებები არ მომხდარა, გუნდი პირველი ლიგიდან წელს გადმოვიდა უმაღლეს ლიგაში, და ახლა ისევ დაქვეითება ემუქრება, ეს კი პირველ რიგში, გუნდში გატარებული არასწორი პოლიტიკის ბრალია“, – განუცხადა ბათუმელებს „მეკობრეთა“ ერთ-ერთმა წევრმა გივი თალაკვაძემ.

 

ქომაგთა განცხადებით, ბათუმის „დინამო“ მარტო ხელმძღვანელობას არ ეკუთვნის, ეს ქალაქის და თითოეული ბათუმელის გუნდია. „პირველ რიგში მოვითხოვთ ხელმძღვანეობის გადადგომას. საჭიროა კლუბში ახალი სახეები მოვიდნენ და ისე წარმართონ მუშაობა, რომ ჩვენ, გულშემატკვირბესა და რა თქმა უნდა, თავად ფეხბურთელებს, მხოლოდ იმაზე არ უწევდეთ ფიქრი, გავარდებიან თუ არა. ამის გარდა, მოვითხოვთ, დაჩქარდეს სტადიონის მშენებლობის საკითხი. დიდი ხანია გვპირდებიან მაგრამ საშველი არ ჩანს. ნუთი ვერ გამოყვეს ერთი ტერიტორია ამხელა ქალაქში?“ – აცხადებენ ფან-კლუბის წევრები.

 

„თქვენზე არანაკლებ გვაღელვებს ბათუმის „დინამოს“ ბედი, ეს საკითხი უკვე შესწავლის პროცესშია და გპირდებით, აუცილებლად გავითვალისწინებთ თქვენს ინტერესებს და სწორედ იმ გადაწყვეტილებას მივიღებთ, რომელიც ჩვენს „დინამოს“ ეკადრება“, – ასეთი გახლდათ მერიის ოფიციალური პოზიცია.

ზვიად ჯაფარიძე: მინდა აღვნიშნო, რომ აღნიშნული ტურნირი არეულ კრივში, პირველად ჩატარდა აჭარაში. თავად არეული კრივი ქართული ორთაბრძოლის ერთ-ერთი უძველესი სახეობაა. მასში გამოყენებულია როგორც კრივის, ასევე ჭიდაობისა და სხვადასხვა ორთაბრძოლის ილეთები. გამოიყენებ ფეხით დარტყმაც და მახრჩობელა ილეთები, მარტივად რომ ვთქვათ, სხვადასხვა სახის ორთაბრძოლის სინთეზია, თუმცა საფუძვლად ქართული საბრძოლო ხელოვნება უდევს. დაახლოებით ორი წლის მანძილზე საგანგებოდ ვმუშაობდი ამ თემაზე, რათა არეული კრივი ნაკლებტრავმიანი ყოფილიყო და მისთვის სპორტული ხასიათი მიმეცა. გარკვეული წესებიც შევიმუშავეთ. საერთო ჯამში, კარგი ნაზავი გამოვიდა, დაინტერესებაც გამოიწვია როგორც სპორტსმენთა, ასევე გულშემატკივართა შორისაც. საქართველოს ყველა რეგიონიდან, სადაც კი ფუნქციონირებს ქართული ორთაბრძოლების შემსწავლელი ჯგუფები, იყო მონაწილე ჩამოსული. საერთო ჯამში მათმა რიცხვა 50-ს გადააჭარბა. ასაკობრივი კატეგორიაც განსაზღვრული გვქონდა. 7-დან 17 წლამდე მოზარდებში 7 წონითი კატეგორია გავაკეთეთ. წარმატებით იასპარეზეს ჩვენმა ბიჭებმა საერთო ჯამში, კმაყოფილი ვარ როგორც ტურნირის ორგანიზებით, ასევე მებრძოლთა მომზადების დონითაც.

 

 

 

– იყო დრო, როდესაც თქვენს წამოწყებას ბევრი არასერიოზულად აღიქვამდა, თუმცა, თანდათან დამოკიდებულება შეეცვალა. ეს კი განსაკუთრებით, შავფაროსნების მიერ რომის დაარსების დღისადმი მიძღვნილ ფესტივალზე გამოჩნდა…

 

 

– მართალია, გასული საუკუნის 1990-იან წლებში, არავინ სერიოზულად არ აღვიქვამდა. ჩვენ კი ვცდილობდით, ქართული კულტურის ერთ-ერთი ძირძველი ნაწილის, ქართული საბრძოლო ხელოვნების გადარჩენას, რათა დავიწყებას არ მოსცემოდა. დიდი სამუშაო გავწიეთ საქართველოში არსებულმა ყველა ორგანიზაციამ და ჩვენი წარმატება შარშან, იტალიაში, რომის დაარსების დღისადმი მიძღვნილ ფესტივალზე დაგვირგვინდა. ისე მოეწონათ ქართველი `შავფაროსნების~ გამოსვლა, რომ სხვებს აღარც უყურებდნენ. სამწუხაროდ, შარშან პირადად მე ვერ მოვახერხე გამგზავრება, წელსაც მიწვეულები ვიყავით, თუმცა წელს საერთოდ ვერ ჩავედით რომში. არ მინდა მიზეზებზე დავკონკრეტდე. თუმცა, დარწმუნებული ვარ, მომავალში აუცილებლად გავემგზავრებით.

 

 

– ბათუმში დავბრუნდეთ…

 

 

– ბათუმში ამჟამად ორი ჯგუფი ფუნქციონირებს, ერთი სპორტსკოლაში, ჭიდაობის დარბაზში. მოჭიდავეებს მინდა მადლობა გადავუხადო, რომ გამოგვიყვეს სავარჯიშოდ საათები და ვარჯიშის ნება დაგვრთეს. ასევე მეორე ჯგუფი ფუნქციონირებს ბათუმში არსებული კავკასიის ბიზნესის სკოლაში, სადაც ზურა ლაზარიშვილი წვრთნის. საერთო ჯამში, ამ ეტაპზე ბათუმში 50-ზე მეტი ბავშვი ვარჯიშობს. აქვე აღვნიშნავ, რომ ქართული საბრძოლო ხელოვნების შესწავლისას ბავშვები არა მარტო ჩხუბს სწავლობენ, არამედ საართველოს ისტორიას, უფროსისადმი პატივისცემას, კაცობას, ადამიანობას. დიდი ყურადღება ექცევა მათ სულიერ აღზრდასაც. ასე რომ, ვფიქრობ, კარგ საქმეს ვემსახურებით.

 

 

– თანადგომა როგორი გაქვთ?

 

 

– აჭარის სპორტის დეპარტამენტმა წელს დაფინანსება გაგვიზარდა, რისთვისაც მადლობას მოხასენებთ. ერთი ტურნირი ჩავატარეთ, მეორე, ანალოგიური ხასიათის ტურნირს ოქტომბერში ვგეგმავთ, ოღონდ მასში უფროსი ასაკის მებრძოლები მიიღებენ მონაწილეობას. ერთადერთი პრობლემა ისაა, რომ საკუთარი დარბაზი არ გაგვაჩნია. ცოტა სპეციფიკურია ჩვენი სახეობა, იარაღებთან მუშაობა გვჭირდება, ბავშვებს ვაჩვევთ სხვადასხვა სახის იარაღთან მუშაობას, ხმალი, მშვილდი, ნაჯახი და ასე შემდეგ. შესაძლოა მალე ზოგი მათგანი რომის ანალოგიურ ფესტივალებზე ვიხილოთ.

 

 

– საქართველოს სხვადასხვა კუთხე, განსაკუთრებით კი მთიანი საქართველო, გამოირჩევა საბრძოლო ხელოვნებების მრავალფეროვნებით. აქვს თუ არა აჭარას მისი კუთხისთვის დამახასიათებელი ორთაბრძოლის სახეობანი?

 

 

– მართალია, ქართული ორთაბრძოლის სახეობები მთიანეთში დღესაც შემორჩენილია, განსაკუთრებით კი ხევსურეთში. აჭარას რაც შეეხება, ჩვენ ერთ-ერთი ექსპედიციის დროს, სარფში, ერთ-ერთ სოფელში, შევხვდით ლაზ (სახელ და გვარს მოგვიანებით ჩავამატებ), რომელმაც გვითხრა, რომ აჭარაში, უძველესი დროიდან განვითარებული იყო შუბოსნობა, მშვილდისა და შურდულის ტყორცნა, ასევე ნაოსნობა, ანუ მებრძოლებ ძირითადად ბრძოლისას იყენებდნენ მშვილდსა და შურდულს, ასევე კარგად ხმარობდნენ შუბს. ბევრი რჩევაც მოგვცა, რაც გავითვალისწინეთ. კიდევ ბევრი რამ ჩვენ თვითონ სასწავლი გვაქვს. ვიმედოვნებ, რომ ერთ კარგ საქმეს ჩვენს ვაკეთებთ.

თამაზ ფხაკაძე: ფაქტია, რომ გუნდმა მეორე წრე უკეთ ჩაატარა ვიდრე პირველი. გვქონდა თეორიული შანსი, რომ პლეი-ოფში გვეთამაშა, მაგრამ ეს შესაძლებლობა ვერ გამოვიყენეთ. ექვსი შეხვედრიდან მხოლოდ სამი მოვიგეთ, საბოლოოდ კი მეშვიდე ადგილზე დავასრულეთ ჩემპიონატი. ასე რომ, პლეი-ოფი და საპრიზო ადგილები მომავალი წლისთვის გადაიდო.

 

 

– მეორე წრეში ახალი მწვრთნელი, ლევან მგელაძე მოიწვიეთ, ის საკმაოდ წარმატებული სპეციალისტია, ბათუმში ადრეც უმუშავია, კარგად იცნობს აქაურობას. იქნებ სწორედ ამან განაპირობა გუნდის უკეთ ათამაშება?

 

 

– ლევანი უდავოდ კარგი მწვრთნელია, თუმცა აქვე აღვნიშნავ, რომ დიდი წვლილი მიუძღვის კახა კუნჭულიასაც, რომელიც პირველ წრეში წვრთნიდა გუნდს. შემდეგ მან თანამდებობა საკუთარი სურვილით დატოვა. ლევან მგელაძე კი მართლა ერთ-ერთი წარმატებული მწვრთნელია, რაც გუნდის შედეგებზეც აისახა.

 

 

– პირველი წრის შემდეგ ბევრი მორაგბე გაუშვით და ძირითადად ადგილობრივები დაიმატეთ…

 

 

– ზოგს კონტრაქტი დაუმთავრდა და წავიდა, ზოგიც კლუბმა გაუშვა. თუმცა, ახალწვეულებმა კარგად წარმოაჩინეს თავი. ისინი ძირითადად ბათუმელები არიან. დარწმუნებული ვარ, მომავალში უკეთ ათამაშდებიან და „ბათუმს“  წარმატების მიღწევაში დაეხმარებიან.

 

 

– ისიც გავიგე, თითქოს გუნდის ზოგიერთ მოთამაშესთან კლუბის ხელმძღვანელობას რაღაც პრობლემები ჰქონია…

 

 

– არავითარი პრობლემა. თუ პატარა გაუგებრობა მოხდა, ეს უშუალოდ კლუბის „შიდა სამზარეულოა“.

 

 

– ახალი მორაგბეების დამატებას აპირებთ?

 

 

– ჩვენ დავიმატეთ გივი მეიშვილი და ბექა ნაგერვაძე, ასევე, შესაძლოა უახლოეს ხანში დავიმატოთ სერგო მოქია, რომელიც პოლონეთში თამაშობდა. შესაძლებელია, დავიმატოთ ნინიძე და გუგუშვილი, ვფიქრობ, მომავალი წლიდან გუნდი საგრძნობლად გაძლიერდება.

 

 

– ფედერაციის ხელმძღვანელობაც შეიცვალა, ერთ–ერთ სატელევიზიო გამოსვლაში ახალმა პრეზიდენტმა, ირაკლი ჩავლეიშვილმა აღნიშნა, რომ გუნდისთვის მაქსიმუმს გაიღებს და ეს შედეგებში აისახება…

 

 

– ირაკლი ჩავლეიშვილი აჭარის რაგბის ფედერაციის პრეზიდენტად იანვარში ავირჩიეთ, ვიცე-პრეზიდენტი გახლავთ ნური ძნელაძე. რაც თქვა ბატონმა ირაკლიმ, სრული სიმართლეა. პირველ რიგში, გუნდის ინფრასტრუქტურა მოწესრიგდება.

 

 

– ანგისის სტადინი, სადაც დღეს ვარჯიშობთ, დიდად ვერ აკმაყოფილებს თუნდაც ეროვნულ სტანდარტებს…

 

 

– მესმის რასაც გულისხმობთ. როგორც იცით, ბიძინა ივანიშვილის ფონდიდან საქართველოში რაგბის მოედნების აგება დაიწყო. ბათუმში, ლეონიძის ქუჩაზე, უკვე გამოიყო ტერიოტორია, სადაც სამი სარაგბო მოედანი აშენდება. ერთი ბუნებრივსაფარიანი, ერთზე ხელოვნური საფარი დაიგება, მესამე მოედანი ე.წ., სარეზერვო ანუ სავარჯიშო იქნება. აშენდება აგრეთვე სასტუმრო, მოეწყობა დახურული ტრიბუნები – ხელოვნურზე 500, ბუნებრივსაფარიანზე კი 5000-კაციანი. იქვე იქნება გასახდელები, საშხაპეები და სხვა აუცილებელი ატრიბუტი, რასაც სამწუხაროდ, ჯერჯერობით მოკლებულნი ვართ. ეს პირველ რიგში, რაგბის განვითარებას შეუწყობს ხელს. ბევრი გუნდი, მათ შორის რუსეთის უძლიერესი კლუბები, რომლებიც შეკრებას თურქეთში გადიან, აქ ჩამოვლენ, თურქეთში სათანადო ბაზები არა აქვთ, აქ კი მათ მასპინძლობასაც შევძლებთ და ამხანაგური მატჩების გამართვასაც.

 

 

– მიუხედავად იმისა, რომ მეშვიდე ადგილზე გახვედით, მგონი გაქვთ იმის უფლება, ევროპის რეგინალლიგის გათამაშებაში მიიღოთ მონაწილეობა?

 

 

– უფლება გვაქვს, მაგრამ წელს ამისთვის სათანადოდ მზად არ ვართ, ეს პირველ რიგში სათანადო ინფრასტრუქტურის, ანუ ბაზის არქონას ეხება. ვფიქრობ, 2014 წლისთვის, ამ პრობლემასაც მოევლება, სწორედ ამ წლისთვის ვვარაუდობთ სტადიონების მშენებლობის დასრულებას.

 

 

– ბავშვთა რაგბიში რა ხდება?

 

 

– B ლიგაში თამაშობს ბათუმის გუნდი, ასევე, ჭაბუკთა ლიგაში, დასავლეთის ზონაში ვასპარეზობთ. კარგი თაობა იზრდება და დარწმუნებული ვარ, ისინი მალე უმაღლეს ლიგაშიც ღირსეულად იასპარეზებენ.

თამაზ ფუტკარაძე: საქართველოს ქალთა ნაკრებს ხათუნა ნარიმანიძე, იულია ლობჟანიძე და ქრისტინე ესებუა წარმოადგენდნენ, ვაჟებში მამუკა შუშაძემ, ლაშა ფხაკაძემ და ჯაბა მოსეშვილმა იასპარეზეს. სამწუხაროდ, საპრიზო ადგილზე ვერც ერთი მათგანი ვერ მოხვდა.

 

 

– ქალებით დავიწყოთ…

 

 

– ნარიმანიძეს მედლამდე ერთი ნაბიჯი დააკლდა. ხათუნამ საკვალიფიკაციო ეტაპზე 1256 ქულა მოიპოვა და 44-ე ადგილზე გავიდა. ძირითად ტურნირზე კი პირველ შეხვედრაში შვედ ქრისტინე ბრეჟენდალს მოუგო 6:4, ფრანგი უდრა ადიგოე იოლად – 6:0 დაამარცხა, იმავე ანგარიშით სძლია უკრაინელ ლიდია სიშენკოვას. მეოთხედფინალში კი გერმანელ კარინა ვინტერს დაუპირისპირდა. აქ უკვე გერმანელი გამოდგა უფრო ზუსტი და ჩვენებური 7:3 დაამარცხა. ხათუნა საბოლოოდ მეექვსე ადგილზე გავიდა. ესებუამ საკვალიფიკაციოში მე-18 ადგილი დაიკავა, შემდეგ ჰოლანდიელ სარინა ლანსს მოუგო 6:0, მაგრამ მეთექვსმეტედფინალში თავად დამარცხდა რუს ქსენია პეროვასთან 3:7 და სმე-17 ადგილს დასჯერდა. იულია ლობჟანიძე იტალიელი ელენა ტოლეტას (6:0) და რუსი ქრისტინა ტიმოფეევას (6:2) დამარცხენის შემდეგ, მერვედფინალში თავად დამარცხდა 2:6 პოლონელ კარინა ლიპარსკასთან და მე-9 ადგილზე გავიდა. გუნდურ ჩათვლაში საქართველოს ქალთა ნაკრებმა მერვედფინალში შვედეთის გუნდს 212:194 მოუგო, მეოთხედფინალში კი გერმანელებთან 202:209 დამარცხდნენ და მეშვიდე ადგილი დაიკავეს.

 

 

– ვაჟებმა როგორ იასპარეზეს?

 

 

– ლაშა ფხაკაძე მეთექვსმეტედფინალში გავიდა, მაგრამ ესპანელ მიგელ გარსიასთან ვერაფერი გააწყო და მე-17 ადგილზე გავიდა, მამუკა შუშაძემ საკვალიფიკაციო ეტაპის დაძლევსი შემდეგ პირველივე რაუნდში წააგო გერმანელ სიმონ ნისემენთან და 57-ე ადგილი დაიკავა, ანალოგიური შედეგით დაასრულა ასპარეზობა ჯაბა მოსეშვილმაც, რომელმაც მხოლოდ სლოვაკი ჟან ლიჟევაკის დამარცხება იკმარა. ვაჟებმა გაცილებით უკეთ გუნდურ ჩათვლაში იასპარეზეს და მეცხრე ადგილზე გავიდნენ.

 

 

– თუ არ ვცდები, გრან–პრიზე შერეულმა წყვილებმაც ისროლეს…

 

 

– მართალია. ქრისტინე ესებუასა და ლაშა ფხაკაძის დუეტი სლოვაკებს შეხვდა მერვედფინალში და 121:134 დამარცხდნენ, რაც მხოლოდ მეცხრე ადგილის დასაკავებლად აღმოჩნდა საკმარისი.

 

 

– როგორ შეაფასებთ საქართველოს ნაკრების გამოსვლას?

 

 

– საერთო ჯამში, ვერ ვიტყვი რომ კმაყოფილი ვარ, თუმცა, დიდი უკმაყოფილების საბაბი ნამდვილად არ მაქვს. კარგად იცით, მე ნაკრების თავკაცად ახლახანს დავინიშნე. მართალია, მოსამზადებელი ეტაპი გავიარეთ, მაგრამ გუნდი რომ რეალურ ფორმაში შევიდეს და მისთვის ჩვეული შედეგი აჩვენოს, ამისათვის დროა საჭირო.

 

– მეორე ეტაპი როდის ტარდება? იმედია იქ უკეთეს შედეგს აჩვენებთ?

 

– მეორე ეტაპი მაისის ბოლოს, ერევანში ჩატარდება, თუმცა, საქართველოს მშვილდოსნობის ეროვნული ფედერაციის გადაწყვეტილებით, იქ აღარ გავემგზავრებით. უკეთესი იქნება, თუ ამ დროს მსოფლიო თასისთვის მზადებას მოვახმართ, რომელიც ივნისში, ანტალიაში გაიმართება. მანამდე კი, ივნისის დასაწყისში, ბათუმი საქართველოს ჩემპიონატს უმასპინძლებს, სადაც დაკომპლექტდება ეროვნული ნაკრები და არ არის გამორიცხული, გუნდში ახალი სახეებიც ვიხილოთ.

– შემადგნელობაში ცვლილებებს გეგმავთ?

– ეს უკვე იმაზეა დამოკიდებული, თუ როგორ წარმოაჩენენ თავს სპორტსმენები.

 

 

დღეს, ბათუმის სასპორტო სკოლაში დაიწყო ტურნირი ჭადრაკში ბათუმის უბნებს შორის. ტურნირი მუნიციპალური პროგრამის „ბათუმის 13 ადმინისტრაციაში შემავალ უბნებს შორის სპორტული თამაშები” ფარგლებში იმართება. პროგრამაში მონაწილეობა ბათუმში მცხოვრებ სპორტის მოყვარულებს შეუძლიათ.

 

ტურნირი ჭადრაკში 27 აპრილს დასრულდება.

 

აღნიშნული პროგრამის ფარგლებში, დაგეგმილია ტურნირი ფრენბურთში – 29 აპრილი – 4 მაისი, კალათბურთში – 17-23 მაისი და მინი-ფეხბურთში – 10-16 მაისი.

საერთო ჯამში საქართველოს ნაკრებმა 11 ოქროს, 12 ვერცხლისა და 27 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ბათუმელთაგან ბრინჯაოს მედლის მფლობელები გახდნენ: გია დიასამიძე (14-15 წლიანები, -70 კგ), ლაშა ვარშანიძე (18-34 წლიანები, 70 კგ) და ნანა მჟავანაძე (16-17 წლიანები, 55 კგ). მათ საპრიზო ადგილები კუმიტეში (ორთაბრძოლა) მოიპოვეს. საერთო ჯამში საქართველოს ნაკრები გუნდურ პირველობაში მხოლოდ აზერბაიჯანს ჩამორჩა და მეორე ადგილი დაიკავა, მესამეზე თურქეთის ეროვნული გუნდი გავიდა.

გოჩა სურმანიძე: ტურნირით კმაყოფილი ვარ, ხუთი სპორტსმენიდან სამ მედალს რომ მოიპოვებ, თან მსოფლიო ჩემპიონატზე, ურიგო ნამდვილად არ უნდა იყოს. რაც შეეხება კიდევ ერთ სიახლეს, ზაფხულში სემინარების ჩასატარებლად ვაპირებთ გაბი მიხაელის მოწვევას. გაბი მიხაელი გახლავთ მსოფლიო უსაფრთხოების აკადემიის მთავარი ინსტრუქტორი, ისრაელის დაზვერვის ინსტრუქტორი და მსოფლიოს კრავ-მაგას (თავდაცვისა და თავდასხმის სისტემა, რომელსაც გამოიყენებენ სპეცსამსახურები) ერთ-ერთი დამფუძნებელი.

მერაბ ჭანტურია: 2010 წლამდე ბავშვთა ლიგაში გამოვდიოდით, სადაც 1990-1992 წლებში დაბადებული ჭაბუკები ასპარეზობდნენ. შემდეგ კი, როდესაც ბიჭები წამოიზარდნენ, საქართველოს ეროვნულმა ფედერაციამ უმაღლეს ლიგაში ასპარეზობის ნება დაგვრთო. პირველივე წელს მესამე საპრიზო ადგილი ავიღეთ და ეს ბევრისთვის მოულოდნელი იყო. იმავე წელს, შანსი გვქონდა, როგორც საპრიზო ადგილზე გასულ გუნდს, ევროტურნირზემ იგვეღო მონაწილეობა, მაგრამ უსახსრობის გამო ვერ გავემგზავრეთ. ამან კი ერთ-ერთ ჩვენს სპორტსმენზე უარყოფითად იმოქმედა და გუნდი დატოვა, ასე ვთქვათ, პერსპექტივა ვერ დაინახა, თუმცა ჩვენ არ დაგვიყრია ფარ-ხმალი. მომდევნო, 2011 წელს საპრიზო ადგილი ვერ დავიკავეთ და მეოთხე ადგილზე გავედით. აქვე მინდა აღვნიშნო, რომ ჩვენი ჩემპიონატი ასე ვთქვათ, ღიაა და მასში მონაწილეობის მიღება ნებისმიერი ქვეყნის მსურველ გუნდს შეუძლია. იმ წელს „ნეფთჩი“ დაგვემატა აზერბაიჯანიდან. ეს ერთადერთი წელი იყო, როდესაც სამეულში ვერ მოვხვდით. 2012 წელს მეორე ადგილზე გავედით და წლევანდელ პირველობასაც ისეთი პირი უჩანს, რომ ჩემპიონატს მეორე ადგილზე დავასრულებთ.

 

 

– რატომ მეორე და არა პირველი?

 

 

– პირველ ადგილზე თბილისის ტექნიკური უნივერსიტეტის გუნდია, რომელიც სტუდენტთა შორის მსოფლიოს მოქმედი ჩემპიონები არიან. ძლიერი გუნდია. თან ნუ დაგვავიწყდება, რომ ჩემპიონატში საქართველოს ფაქტობრივად სამი ნაკრები ასპარეზობს. პირველი „გპი“, „იმედი“ და „მერანი“. და ასეთ კონკურენტებს შორის ვერცხლის მედლის მოგება ცუდი შედეგი არ უნდა იყოს.

 

 

– ვერცხლის მედლისა და ევროსაგზურის…

 

 

– ევროსაგზურის რა მოგახსენო?! თუ ადრე მესამეადგილოსანსაც ჰქონდა შანსი ევროტურნირებზე გასულიყო, წელს ვითარება შეიცვალა, მხოლოდ ჩემპიონი გადის, ასე ვთქვათ ჩემპიონთა ლიგაზე.

 

 

– ხელბურთის ევროპულმა ორგანიზაციამ მიიღო ასეთი გადაწყვეტილება?

 

 

– არა. საქართველოს ხელბურთის ფედერაციამ. ყველაფერი კი ფინანსებთან ასოცირდება. არადა სწორედ წელს გვყავს ისეთი გუნდი, რომელიც ღირსეულად წარსდგებოდა ევროტურნირებზე. მართალია, ნაკლებად მჯერა, მაგრამ შესაძლოა შეიცვალოს ვითარება და ევროპულ ტურნირებზე ასპარეზობის უფლება დაგვრთონ.

 

 

– სწორედ წელს გვყავს კარგი გუნდიო… ისეთი შთაბეჭდილება შემექმნა, თითქოს მომავალ წელს ცვლილებებს ელით შემადგენლობაში…

 

 

– ჩვენი ხელბურთელი, გიორგი ქავთარაძე საქართველოს ეროვნული ნაკრების კანდიდატია, მეორე, რეზო ჭანტურია, ჩემი შვილი, რომელიც ჩვენს გუნდში თამაშობს, ნაკრებში მიიწვიეს, მაგრამ, სწავლის გამო უარი თქვა. მისის ნებაა, ვერ დავუშლი. რაც შეეხება მომავალ წელს, ასაკობრივი სირთულეების წინაშე დავდგებით ალბათ. სწორედ ასაკის გამო ბევრი ხელბურთელი დატოვებს გუნდს. თუმცა, კარგი თაობა მოდის და იმედია, ამ დანაკლისს მალევე ავინაზღაურებთ.

 

 

– პირობებზე მინდა გკითხოთ…

 

 

– პირველ რიგში მინდა აღვნიშნო, რომ ჩვენი ფედერაციის პრეზიდენტია გიორგი კირთაძე, მან საკმაოდ ბევრი რამ გააკეთა აჭარაში ხელბურთის განვითარებისთვის, რისთვისაც გუნდის სახელით მადლობას მოვახსენებ. დღესდღეობით ქალაქ ბათუმის მერიის დაფინანსებაზე ვართ. მარტივად რომ გითხრათ, ფორმებით, ინვენტარით, შეჯიბრებეზე გამგზავრებით, სასტუმროს ხარჯებით და კვებისთვის აუცილებელი თანხით სწორედ მერია გვაფინანსებს და ამ მხრივ არანაირი პრობლემა არ გვაქვს. კმაყოფილები ვართ. შეძლებისდაგვარად ბიჭებს პრემიალური თანხებიც ეძლევათ. ერთადერთი პრობლემა, რაც გვაქვს დიდი ხანია, დარბაზის უქონლობაა. ხან უნივერსიტეტის დარბაზში ვვარჯიშობთ, ხან ბულვარში ღია მოედანზე, ხანაც ბონის სპორტდარბაზში. მომთაბარე ცხოვრებას ვეწევით.

 

 

– გამოსავალი არ ჩანს?

 

 

– გადატანილი ყინულის სასახლის გვერდით აიგო მსგავსი ნაგებობა და ჩემი ინფორმაციით, სწორედ იქ განთავსდება დარბაზი სპორტული თამაშებისთვის და ჩვენც სავარაუდოდ, იქ დავიდებთ ბინას.

 

 

– რეალური პერსპექტივა…

 

 

– პერსპექტივა ისააა, რომ ამ სახეობას მოვლა უნდა, თორემ ნიჭი და მონდომება არ გვაკლია. რატომ აქვს „გპი“-ს ასეთი კარგი შედეგები?! – იმიტომ რომ მათ ხელბურთელებს სოლიდურ ხელფასს უხდიან, საკუთარი დარბაზიც აქვთ…

 

 

– დარბაზს რაც შეეხება, ჯერჯერობით დაპირებების იმედად ხართ?

 

 

– დიახ, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, რომ აუცილებლად აშენდება. 2017 წელს ევროპის ჩემპიონატი ხელბურთში საქართველოში გაიმართება, ეს უკვე გადაწყვეტილია. სავარაუდოდ, სამი ჯგუფი იქნება, ერთი თბილისში ითამაშებს, ერთი ქუთაისში და ერთიც ბათუმში.

 

 

– ევროპის ჩემპიონატი საქართველოში?

 

 

– დიახ, რატომ გიკვირთ?! 2015 წელს თბილისში ახალგაზრდული ოლიმპიადა ტარდება და რატომ არ შეიძლება ხელბურთში ევროპის ჩემპიონატსაც ვუმასპინძლოთ?!

 

 

– კარგით, ახალგაზრდულ ოლიმპიადაზე სანაკრებოდ გყავთ გუნდში ვინმე?

 

 

– რა თქმა უნდა, როინ ბაინაზიშვილი, რომელიც დღესდღეობით საუცხოო ფორმაშია, ნაკრების კანდიდატია და დარწმუნებული ვარ, რომ ოლიმპიადაზე აუცილებლად ვიხილავ.