Batumelebi

საკონსტიტუციო სასამართლომ 260 ათას ლარად იყიდა 2026 წელში გამოშვებული Toyota-ს მარკის ჯიპი [Toyota LC300 3.5P Hybrid პაკეტი SE].

დოკუმენტებში ეწერა, რომ 1 ერთეული მაღალი გამავლობის სატრანსპორტო საშუალების შესყიდვა „საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს საჭიროებისათვის“ იყო აუცილებელი.

სასამართლომ ჯიპი ტენდერში გამარჯვებულ „ტოიოტა ცენტრი თეგეტასგან“ იყიდა.

1 ჯიპის შესყიდვაზე ტენდერი საკონსტიტუციო სასამართლომ 2026 წლის 9 სექტემბერს 294 ათას 194 ლარით გამოაცხადა.

„ტოიოტა ცენტრი თეგეტასთან“ კი ხელშეკრულება 2026 წლის 29 სექტემბერსაა დადებული.

„სატრანსპორტო საშუალებაზე ვრცელდება გარანტია მიღება-ჩაბარების აქტის გაფორმებიდან არანაკლებ 5 წელი ან 150 000 კილომეტრი (რომელიც ადრე შესრულდება) სრულ ავტომანქანაზე, გარდა სწრაფცვეთადი ნაწილებისა და მასალებისა (ფრეონი, საბურავები, ელექტრონათურები, ელექტრომცველები, შუშის საწმენდი ჯაგრისები, გადაცემათა კოლოფის გადაბმულობის ქურო, გადაცემათა კოლოფის მომჭიმი საკისარი, გადაცემათა კოლოფის გადაბმულობის დისკი და საყრდენი დისკი)…“ – აღნიშნულია ხელშეკრულებაში.

შესყიდვების პორტალზე ატვირთული დოკუმენტებით არ ჩანს, თუ როგორი ფერის ავტომობილი იყიდა საკონსტიტუციო სასამართლომ.

• საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოში დაწყებულია „ოპოზიციური პარტიების აკრძალვის საქმის“ განხილვა, თუმცა სასამართლომ თავისი საიუბილეო ღონისძიებების გამო საქმის განხილვა 9 ნოემბრისთვის გადადო. 5 ნოემბერს ბათუმში, სასტუმრო „ჰილტონში“ კი სასამართლო კონფერენციას მართავს.

ამ თემაზე:

უნგრეთმა კომუნისტური წარსულის გამოაშკარავებისკენ მნიშვნელოვანი ნაბიჯი გადადგა –  ხელისუფლებამ ყოფილი სადაზვერვო სამსახურების არქივები საჯარო წვდომისთვის გახსნა.

ეს არქივები შეიცავს ინფორმაციას ათიათასობით ინფორმატორის შესახებ, რომლებიც კომუნისტური მმართველობის დროს სპეცსამსახურებთან თანამშრომლობდნენ.

4 ნოემბერს უნგრეთის სახელმწიფო უშიშროების სამსახურების ისტორიულმა არქივმა თავის ვებგვერდზე დაახლოებით 60 000 ყოფილი ინფორმატორის ჩანაწერები გახადა საჯარო,

„1945-1990 წლებში მოქმედი პოლიტიკური პოლიცია საზოგადოების კონტროლის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ინსტრუმენტი იყო. ამ პროცესში ჩართული იყო მრავალი ადამიანი. მათ ხშირად აგენტებს უწოდებენ. ჩვენი მიზანია, რომ ახლა გამოქვეყნებული წყაროების დახმარებით, ფართო საზოგადოებამ გადადგას პირველი ნაბიჯი უახლოესი წარსულის შესახებ ცოდნის მისაღებად“ – ვკითხულობთ ვებგვერდზე.

უნგრული მედიის ცნობით, არქივები 4 ნოემბერს, 1956 წლის უნგრეთის რევოლუციის საბჭოთა კავშირის მიერ ჩახშობის წლისთავზე გაიხსნა.

„ეს მნიშვნელოვანი ნაბიჯია ე.წ. აგენტების ფაილების გახსნისკენ, რაც დიდი ხნის მოთხოვნა, რომელიც რეჟიმის შეცვლის შემდეგ მთავრობებმა ვერ შეასრულეს“ – წერს გამოცემა Daily News Hungary.

ამჟამად ხელმისაწვდომია ისტორიული ჩანაწერების სამი ტიპი:

მონაცემთა ბაზა – აგენტურული ქსელის რეესტრი, რომელშიც დაახლოებით 55 000 ადამიანის სახელი და ძირითადი მონაცემებია დაფიქსირებული. ეს პირები სახელმწიფო უსაფრთხოების სისტემის ყურადღების არეალში მოხვდნენ. ინფორმაცია შეიძლება მოიცავდეს მათ ფსევდონიმს, გაფორმების (გადაბირების) საქმის ნომერს, სამუშაო ადგილსა და სხვა პირად მონაცემებს. თუმცა, ეს მონაცემთა ბაზა არასრულია და არ შეიცავს უშუალოდ საინფორმაციო შეტყობინებებს (ანგარიშებს) ან ფოტოებს.

„B“ რეესტრები, რომლებიც 1957-1962 წლებს მოიცავს და დაახლოებით 25 000 ადამიანის მონაცემებს შეიცავს — იმ პირთა ჩამონათვალს, რომლებზეც სახელმწიფო უსაფრთხოების ორგანოებში საქმეები გაიხსნა.

და „ფორმა 6“ ბარათები, რომლებიც უფრო დეტალურ ინფორმაციას იძლევა, მათ შორის: პირად მონაცემებს, პროფესიას, სამუშაო ადგილს, დაბირების თარიღსა და იმ საფუძვლებს, რის გამოც პირი გადაიბირეს. ასევე შესაძლოა მითითებული იყოს, თუ რამდენ ხანს ირიცხებოდა პირი სახელმწიფო უსაფრთხოების აღრიცხვაზე და რომელი ოფიცერი კურირებდა მის გადაბირებას.

უნგრული მედია ასევე წერს, რომ ფაილებში ადამიანის სახელისა და გვარის ყოფნა ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ის აუცილებლად სპეცსამსახურების აგენტი იყო, რადგან დოკუმენტები მოიცავს ადამიანთა განსხვავებულ კატეგორიებს, რომლებიც კომუნისტური სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურების ყურადღების ცენტრში მოექცნენ. ზოგიერთი მათგანი გადაიბირეს და ისინი აქტიურად აწვდიდნენ ინფორმაციას სპეცსამსახურებს; სხვები კი ეწინააღმდეგებოდნენ გადაბირების მცდელობებს, არასდროს წარუდგენიათ ანგარიშები, ან აწვდიდნენ ისეთ ინფორმაციას, რომელსაც ხელისუფლება უსარგებლოდ მიიჩნევდა. ზოგიერთი პირი უბრალოდ აღრიცხვაზე აიყვანეს, რადგან ისინი უსაფრთხოების სამსახურებისთვის ინტერესს წარმოადგენდნენ.

რაც შეეხება ინფორმატორების მიერ ადამიანების შესახებ დაწერილი რეალურ ანგარიშებს – ეს მონაცემთა ბაზაში არ გამოქვეყნდება. უნგრეთის ხელისუფლების განცხადებით, ეს აუცილებელია თვალთვალის მსხვერპლთა დასაცავად, რათა არ გასაჯაროვდეს მათი პირადი მონაცემები და კერძო ცხოვრების დეტალები, თუმცა, დაზარალებულ პირებსა და მათ ნათესავებს შეუძლიათ, არქივებიდან მოითხოვონ წვდომა შესაბამის დოკუმენტებზე.

უნგრული მედიის ცნობით, პრემიერ-მინისტრმა მადიარმა განაცხადა, რომ მთავრობა 1990 წლის დემოკრატიული გარდამავალი პერიოდის ხარვეზს ასწორებს. მან 4 ნოემბერს, ბრიფინგზე, ხაზი გაუსვა, რომ დოკუმენტების გასაჯაროების პროცესი ღირსეულად და ჰუმანურად უნდა წარიმართოს და ამავდროულად, აღნიშნა, რომ სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურების წარსული სოციალურ ტრავმას წარმოადგენს, რომელიც უნდა გამოაშკარავდეს, რათა შესაძლებელი გახდეს შერიგების პროცესის დაწყება.

მადიარმა ასევე განაცხადა, რომ გადაბირების დოსიეებისა და დარჩენილი მონაცემების დამუშავება და ატვირთვა დასრულდება 2027 წლის 25 თებერვალს – უნგრეთში კომუნიზმის მსხვერპლთა ხსოვნის დღეს.

პროკურატურის ცნობით, არასრულწლოვანი გერის გაუპატიურების და იძულების ფაქტებზე ბრალდებული დამნაშავედ ცნეს.

უწყების ინფორმაციით, სასამართლო პროცესზე გამოკვლეული მტკიცებულებებით დადგინდა, რომ ბრალდებულმა სხვადასხვა დროს არასრულწლოვანი გერი გააუპატიურა.

„ასევე, ბრალდებული დაზარალებულის მიმართ ფსიქიკურ იძულებას ახორციელებდა, რა დროსაც მოკვლით ემუქრებოდა, თუ გაუპატიურების ფაქტების შესახებ ვინმეს ეტყოდა“ – წერს პროკურატურა.

დაკავებულს ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 11 პრიმა 137-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტით, მე-4 ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით (გაუპატიურება, ჩადენილი არასრულწლოვანი ოჯახის წევრის მიმართ (ხუთი ეპიზოდი)) და 11 პრიმა 150-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით (ოჯახის არასრულწლოვანი წევრის მიმართ ჩადენილი იძულება (სამი ეპიზოდი)) წარედგინა.

ზესტაფონის რაიონულმა სასამართლომ ბრალდებული დამნაშავედ ცნო წარდგენილ ბრალდებაში და სასჯელის ზომად 18 წლით თავისუფლების აღკვეთა განუსაზღვრა.

____________

ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან

„პრეზიდენტ ტრამპის გამარჯვების ფორმულა მარტო იმაში კი არ არის, რესპუბლიკელები იგებენ თუ აგებენ. მან, განსხვავებით ყველა სხვა წინა პრეზიდენტისგან, შექმნა „ტრამპიზმი“ – ასეთი მოვლენა გააჩინა. ეს ტრამპიზმი დღეს არ დამარცხებულა და ის მარტო ამერიკაში აღარ არსებობს,“ – მიიჩნევს თინა ხიდაშელი, რომელსაც აშშ-ში შუალედური არჩევნების შედეგებზე ვესაუბრეთ, ასევე, ევროკომისიის ახალ ანგარიშსა და ბრიუსელში ირაკლი კობახიძის მიერ გაკეთებულ მორიგ ანტიდასავლურ განცხადებებზე.

„ეს იყო პირველი ღია, საჯარო გამოსვლა საქართველოდან ბრიუსელში, რომლითაც, პრინციპში, უარი ითქვა საქართველოს ევროკავშირში გაწევრიანებაზე. ეს არ იყო ნათქვამი მხოლოდ „იმედის“ მაყურებლისთვის. ამჯერად, ეს მოვისმინეთ ბრიუსელში. პირდაპირ, ღიად, სრულიად ღია ტექსტით ითქვა უარი,“ – ამბობს თინა ხიდაშელი.

„ბათუმელებმა“ თინა ხიდაშელთან, „სამოქალაქო იდეის“ დამფუძნებელთან ინტერვიუ ჩაწერა. იგი საქართველოს თავდაცვის ყოფილი მინისტრია.

• ქალბატონო თინა, წინასწარი მონაცემებით, დემოკრატებმა სენატსა და წარმომადგენელთა პალატაში გაიმარჯვეს და დონალდ ტრამპის საპრეზიდენტო ვადის დარჩენილ პერიოდში კონგრესზე სრული კონტროლი მოიპოვეს. რა მოლოდინი იქნებოდა გონივრული, როცა უკვე გამოჩნდა ამერიკელი ამომრჩევლის კრიტიკული დამოკიდებულება, მათ შორის, ტრამპის მიერ შეცვლილ აშშ-ს საგარეო პოლიტიკაზე?

ამ არჩევნებში მთავარია ის, რომ ამერიკელმა ხალხმა აირჩია დემოკრატია. მათ დემოკრატებს კი არ მისცეს ხმა, არამედ აირჩიეს დემოკრატია. თქვეს, რომ მათთვის მნიშვნელოვანი და ღირებულია ხელისუფლების დანაწილება, კონტროლი ხელისუფლების, ხელისუფლების სხვადასხვა შტოს შორის ანგარიშვალდებულება, რომ მიუღებელია ერთპარტიული მმართველობა.

ჩვენ, ქართველები, არც დემოკრატები ვართ და არც რესპუბლიკელები – პარტიულად ვამბობ. მთავარი ის არის, თუ როგორი იქნება პოლიტიკა საქართველოს მიმართ, ჩვენი რეგიონის მიმართ, ამავდროულად – რუსეთის მიმართ.

ამიტომაც, ყველაზე მნიშვნელოვანი გზავნილი ზუსტად ეს იყო. დღეს მთელ მსოფლიოში ავტორიტარები ამაყად საუბრობენ – „ქართული ოცნების“ ჩათვლით – თითქოს ტრადიციული დემოკრატიული სისტემის კრიზისია, ლიბერალური დემოკრატია გარდაიცვალა. ცდილობენ, ეს როგორც შემდგარი ფაქტი, ისე მოგვასაღონ. მათ ამის მთავარ არგუმენტად სწორედ ამერიკის შეერთებული შტატები მოჰყავდათ და ამბობდნენ, რომ აი, ლიბერალური დემოკრატიის ციტადელშიც კი, გამოემშვიდობა ხალხი ლიბერალურ დემოკრატიასო.

არჩევნების შედეგებმა კი აჩვენა, რომ ეს ყველაფერი, რა თქმა უნდა, სისულელეა. გამოჩნდა, რომ ლიბერალური დემოკრატია მყარად დგას. ის ადამიანები და საზოგადოებები, რომლებიც მიჩვეული არიან ასეთ რეჟიმში ცხოვრებას და იციან, რა სარგებელი მოაქვს დემოკრატიას, იბრძვიან დემოკრატიის გადასარჩენად.

ეს არის, ჩემი აზრით, მთავარი გზავნილი, რომელიც ჩვენ უნდა მივიღოთ ამერიკის არჩევნებიდან, ასევე, სულ ცოტა ხნით ადრე – სერბეთში მომხდარი ამბებიდანაც.

• აშშ-ს, როგორც გლობალურად დემოკრატიის დამცველის მიმართ, გაჩნდა სკეპტიკური ხედვა, ტრამპის რიტორიკის შესაბამისად. უნდა ველოდეთ ამის შემოტრიალებას? 

ამერიკაში ლიბერალური დემოკრატიის დაკნინებას პრეზიდენტი ტრამპი ხელს უწყობს იმით, რომ კითხვის ნიშნის ქვეშ დააყენა ისეთი თემები, რომლებიც მანამდე ითვლებოდა, რომ საყოველთაოდ შეთანხმებული იყო და ამაზე აღარ ვკამათობდით, მაგალითად, სიტყვის თავისუფლებაზე არავინ კამათობდა, ან სასამართლოს დამოუკიდებლობაზე, ხელისუფლების შტოები რომ ერთმანეთს უნდა აკონტროლებდნენ, იმაზე, რომ თანამედროვე ცივილიზაციები სწორედ ასეთ დემოკრატიულ წყობაზე უნდა ყოფილიყო დამყარებული.

ამ ყველაფერს დიდი კითხვის ნიშნები დაესვა ბოლო 2 წლის განმავლობაში. ამას ერთგვარი გადამდები ეფექტი ჰქონდა იმ ქვეყნებისთვის, სადაც დემოკრატიული მმართველობა და ინსტიტუტები ჯერ კიდევ მყიფეა და უფრო ადვილად მსხვრევადი. რა თქმა უნდა, ყველანაირი ტიპის პოპულისტების მიერ ხდებოდა იმ პროცესის სრულფასოვანი მანიპულაცია და ინსტრუმენტალიზაცია – რაც რიტორიკულად მიმდინარეობდა ამერიკაში.

დღეს კი დავინახეთ, რომ ეს მხოლოდ რიტორიკის ნაწილი იყო და ამერიკულ საზოგადოებას სინამდვილეში ძალიან მყარი საფუძველი აქვს. ამიტომაც, რიტორიკის იქეთ ვერ წავიდა ეს ამბავი. როგორც კი, პირველი შესაძლებლობა გაჩნდა, მაშინვე ბალანსი აღდგა. იმედი მაქვს, ამას გადამდები ეფექტი ექნება დიდ ევროპულ ქვეყნებშიც, სადაც არჩევნები წინაა და გარკვეული საფრთხეები არსებობს პოპულისტური, ავტორიტარული ძალების მოსვლის.

• კვლევების მიხედვით, ტრამპის რეიტინგის შემცირების მთავარი ფაქტორი ეკონომიკა იყო – გაზრდილი ფასები. არჩევნების ეს შედეგი იყო პასუხი ტრამპის რიტორიკაზე? 

რა თქმა უნდა, ყველაზე მთავარი სიტყვა ამ არჩევნებში იყო affordability, ანუ ხელმისაწვდომობა. ეს მოიცავდა ხელმისაწვდომობას ჯანდაცვაზე, ყოველდღიურ პროდუქტებზე, ნავთობპროდუქტებზე, განათლების ხელმისაწვდომობას და ასე შემდეგ.

საოცარი სისწრაფითა და ტემპით იზრდებოდა ფასები ამერიკაში, რაც შეგვიძლია ვთქვათ, რომ საგარეო ფაქტორებთანაც არის დაკავშირებული – ბოლო წვეთი აღმოჩნდა ომი ირანში. ამერიკელი ამომრჩევლისთვის ადვილად დასანახი გახდა: რა გავლენას ახდენს მის ყოველდღიურ ცხოვრებაზე საგარეო-პოლიტიკური გადაწყვეტილებები. ამიტომაც, შეგვიძლია თამამად ვთქვათ, რომ საგარეო-პოლიტიკურმა გადაწყვეტილებებმაც მოახდინა გავლენა.

• ტეხასში 1988 წლის შემდეგ პირველად მოიგეს არჩევნები დემოკრატებმა შუალედურ არჩევნებში, თანაც მასკი იყო ჩართული რესპუბლიკელი კანდიდატის კამპანიაში… 

ეგ კი არა, არის შტატები, სადაც გასული საუკუნის 30-იანი წლების მერე არ მოუგიათ დემოკრატებს და იქაც მოიგეს.

ტეხასის მნიშვნელობა იმაშია, რომ იქ ილონ მასკმა უზარმაზარი რესურსი ჩადო რესპუბლიკელი კანდიდატის გამარჯვებაში. რესპუბლიკელი კანდიდატი პირდაპირ იყო მისგან წყალობამიღებული. ამიტომაც, გამოცხადდა ერთგვარ ღირსების ბრძოლად იმ ამერიკის წინააღმდეგ, რომელიც დგას მხოლოდ ფულზე და არ გააჩნია ღირებულებები.

• ტეხასის შემთხვევამ აჩვენა, რომ არჩევნებს ვერ მოიგებ მხოლოდ ფულით – მასკის ფინანსებმაც კი ვერ უშველა კანდიდატს, რომ მას არჩევნები მოეგო? 

შეიძლებოდა რესპუბლიკელებს მოეგოთ თუნდაც იმ ერთი მანდატით, რომელიც სჭირდებოდათ სენატში უმრავლესობისთვის, ან იმ ოთხი მანდატით, რომელიც სჭირდებოდათ წარმომადგენელთა პალატაში უმრავლესობისთვის. ამის ნაცვლად, მივიღეთ მოცემულობა, როცა დღეს ამერიკული მედია წერდა „ლურჯ ტერორზე“ – ლურჯმა ფერმა [დემოკრატების ფერი] წალეკა ამერიკაო.

ასეთ ამბავზე შეიძლება თქვა, რომ აი, ხალხმა თავისი სიტყვა თქვა. ბევრ შტატში ისტორიულ რეკორდზე გავიდნენ აქტივობის მაჩვენებლით.

ეს ნიშნავს იმას, რომ ხალხმა საფრთხე დაინახა და ვეღარ მისცა თავს უფლება, სახლში დარჩენილიყო. როდესაც ასეთი აქტივობაა, იქ რთულია, რამე სხვა გახდეს გადამწყვეტი.

• საქართველოშიც უშვებთ, რომ იგივე მოხდება, თუ ამომრჩევლის მაღალი აქტიურობა იქნება? 

დიახ. 2020 წლის არჩევნებზეც მაგას ვამბობდით და 2024-შიც, რომ ამომრჩევლის აქტიურობა გადამწყვეტია. 2012 წლის არჩევნებზე საქართველოში ეს მოხდა.

• მაგრამ 2028 წლის არჩევნებზე საქართველოში პრაქტიკულად აღარ გვეყოლება ოპოზიციური პარტიები. მაინც უშვებთ, რომ ამომრჩეველს შეუძლია თავისი სიტყვა თქვას? 

ოპოზიციური პარტიები იქნება აკრძალული, ხალხი ხომ არ გაქრება? ამას წინათ, ეთერში დავით უსუფაშვილი იხსენებდა: 1990 წლის არჩევნებზე პარტიები, რომლებიც გავიდნენ არჩევნებზე „კომუნისტური პარტიის“ გარდა, არცერთი არ იყო რეგისტრირებული, როგორც პარტიაო. ბიულეტენში მოხვდნენ იმიტომ, რომ ის რეალობა დადგა არჩევნების წინ, რაც დადგა.

მაშინ ცენტრალურ საარჩევნო კომისიაში, სადაც დავით უსუფაშვილი მუშაობდა იურიდიული სამსახურის უფროსად, არეგისტრირებდა, როგორც საარჩევნო სუბიექტებს, მაგრამ არა, როგორც პარტიებს.

თუ გააუქმებს საკონსტიტუციო სასამართლო პარტიებს, ჩვენ ვერაფერს გავაკეთებთ, ამის გამო კი არ უნდა ვიტიროთ – უნდა ჩავთვალოთ, რომ ისტორიის ეს ფურცელი გადავშალეთ, წინ უნდა წავიდეთ და იმაზე ვილაპარაკოთ: ხვალ რომ გათენდება დილა და ეს პარტიები აიკრძალება, გეგმა რა არის? ჩვენი ქვეყნის გამოცდილება გვეუბნება: არჩევნებში მონაწილეობის პრობლემა არ იქნება, თუკი ვითარება შეიქმნება ისეთი, რომ „ოცნება“ დაინახავს, რომ გარდაუვალია პროცესი.

ფული, დეზინფორმაცია, სხვადასხვა მანიპულაცია, არჩევნების შედეგების მოპარვა, ძალადობა, პოლიციის გამოყენება და ასე შემდეგ – ეს ყველაფერი მუშაობს მანამ, სანამ ამომრჩევლის რაოდენობა არ მიაღწევს იმ ზღვარს, რომლის იქითაც აღარ ყალბდება. არსებობს ზღვარი, რომლის მერე აღარ ყალბდება, რადგან ხელისუფალიც ხედავს: ამ ფონზე თუ არ აღიარა, მერე გაცილებით უარესი იქნება მისი ხვედრი. ხვდება, რომ წალეკავს ეს ტალღა – პირდაპირი მნიშვნელობით წალეკავს.

ეს მოხდა, მაგალითად, 2012-ში. პირველი ოქტომბრის ღამის ჩათვლით, მიხეილ სააკაშვილი არ აპირებდა ხელისუფლების დათმობას და იგი არსად წასვლას არ გეგმავდა, მაგრამ მისული ამომრჩევლის რაოდენობამ გადაწყვიტა ყველაფერი. მისული ამომრჩევლის რაოდენობამ დაანახა „ნაციონალურ მოძრაობას“, რომ წალეკავდა მას ეს ხალხი. ამიტომ წავიდა კომპრომისზე.

რაც მოიპარა, მოიპარა, მაგრამ იმის მერე უკვე მიხვდა, რომ უნდა ეღიარებინა შედეგი, რომელიც დადგა, თორემ არჩევნების შედეგი, რაც დაიწერა 2012 წელს, ის ნამდვილი შედეგი კი არ იყო – გაცილებით უფრო დიდი შედეგით მოიგო მაშინ „ქართულმა ოცნებამ“, უბრალოდ, რაღაც დონეზე შეძლო გაყალბება და მერე დაინახა, რომ უკვე აზრი აღარ ჰქონდა.

ეს ვერ მოხდა ვერც 2020-ში და ვერც 2024-ში. ამომრჩევლის აქტივობა არ იყო იმ მასშტაბის და სიმძლავრის, რომელიც შეაშინებდა „ქართულ ოცნებას“ – როგორც მოხდა, მაგალითად, დღეს ამერიკის შეერთებულ შტატებში.

წინა დღეებში გვახსოვს, რა განცხადებებსაც აკეთებდა ტრამპი, მაგრამ აქტივობა რომ ნახა, სადღაც შუადღიდან უკვე დაიწყო საუბარი იმაზე, რომ, რა თქმა უნდა, ითანამშრომლებს დემოკრატებთან. გამარჯვების გამოცხადების შემდეგ ერთ-ერთი პირველი იყო სწორედ პრეზიდენტი ტრამპი და არა ვინმე დემოკრატი, რომელმაც მიულოცა დემოკრატებს გამარჯვება.

• თქვენი დაკვირვებით, რამდენად იქონიებს ტრამპის ეს მარცხი გავლენას უშუალოდ საპრეზიდენტო არჩევნებზე 2028 წელს?

ალბათ ყველა ფიქრობს, რომ რა თქმა უნდა იქონიებს გავლენას და ლოგიკურია, რომ ასე ფიქრობენ, მაგრამ წინ ორი წელია და პრეზიდენტი ტრამპი ძალიან დინამიკური კაცია. ვნახოთ, რა არის მისი „გეგმა B“ და რას შემოგვთავაზებს.

პრეზიდენტი ტრამპის გამარჯვების ფორმულა მარტო იმაში კი არ არის, რესპუბლიკელები იგებენ თუ აგებენ. მან, განსხვავებით ყველა სხვა წინა პრეზიდენტისგან, შექმნა „ტრამპიზმი“ – ასეთი მოვლენა გააჩინა.

ტრამპიზმი დღეს არ დამარცხებულა და ის მარტო ამერიკაში აღარ არსებობს. ტრამპიზმი იყო ორბანის მმართველობა ევროპაში. ტრამპიზმია ბევრი პოლიტიკური ძალა, რომელიც ახლა გამოჩნდა დიდ ევროპულ ქვეყნებში და ჭიდაობენ სერიოზულად გამარჯვებისთვის მომავალ არჩევნებში. ეს არის მიმდინარეობა.

რას აკეთებს, საფრთხეა თუ არ არის – ეს მეორე თემაა, რაც მნიშვნელოვანი, რა თქმა უნდა, მაგრამ მე თავისთავად ფენომენზე ვლაპარაკობ, რომ დონალდ ტრამპში აღარ არის საქმე. დონალდ ტრამპი არც იქნება 2028 წლის არჩევნებში ბიულეტენში. ამ ორი წლის განმავლობაში გამოჩნდება, ეს ფენომენი – ტრამპიზმი გადარჩება თუ ვერა;

თავად „რესპუბლიკური პარტია“ დარჩება ტრამპიზმის რელსებზე და მისი ერთგული, თუ გადაწყვეტს, რომ – პირობითად რომ დავარქვათ – რეიგანის რესპუბლიკანიზმთან დაბრუნების დროა?

• აშშ-ს მომავალი საპრეზიდენტო არჩევნების საკითხი იქნება დამოკიდებული რუსეთ-უკრაინის ომზეც? 

მსოფლიოში რუსეთის დამარცხებაზე ბევრი რამეა დამოკიდებული, მაგრამ ეს არ არის ყველაზე მთავარი და გადამწყვეტი ამ წუთას ამერიკის შეერთებული შტატების შიდაპარტიული პოლიტიკისთვის.

ჩემი აზრით, გაცილებით უფრო მრავალსაფეხურიანია ეს პროცესი. ღრმა და მყარი ფუნდამენტი შეუქმნა ამას დონალდ ტრამპმა თავისი მმართველობით, რომ ერთი რომელიმე თემა არ იყოს გადამწყვეტი და ინდივიდუალურად შემძლე მარცხის ან გამარჯვების.

• საქართველოსთან მიმართებით შეიძლება ველოდეთ ცვლილებებს? 

საქართველოსთან მიმართებაში პირდაპირი მნიშვნელობით არაფერი არ შეიცვლება – ამერიკის შეერთებულ შტატებში აღმასრულებელ ხელისუფლებაში ისევ იგივე ხალხია და იგივე მმართველობაა, რომელიც დღეს დილამდე იყო.  სანქციებზე ვისაუბრებთ, საგარეო პოლიტიკაზე ვისაუბრებთ თუ სხვადასხვა ტიპის დახმარების ან განვითარების ბიუჯეტზე, ეს ყველაფერი ისევ სახელმწიფო დეპარტამენტზე, მარკო რუბიოზე და პრეზიდენტ ტრამპზე გადის.

როგორც ვიცი, ჯო უილსონმა მოიგო არჩევნები. მისმა შვილმაც მოიგო გუბერნატორის არჩევნები სამხრეთ კაროლინაში. ასე რომ, საქართველოს თემის ჩემპიონები შესაძლოა კიდევ უფრო გააქტიურდნენ და შესაძლოა, კონგრესიდან უფრო მეტი ხმაური იყოს საქართველოსთან მიმართებაში, მაგრამ საბოლოო გადაწყვეტილებები, რა თქმა უნდა, ისევ აღმასრულებელთან არის.

• ბოლოს ევროკომისიის გაფართოების ანგარიშზე მინდა გკითხოთ, სადაც ჩაწერეს, რომ „საქართველო მხოლოდ სახელით რჩება ევროკავშირის კანდიდატად“. ეს არაა ახალი ამბავი, მაგრამ ამ რთულ სიტუაციაში რა აჩვენა თქვენთვის ირაკლი კობახიძის პოზიციებმა ბრიუსელში, „ევრონიუსის“ მიერ ორგანიზებულ სამიტზე? 

ვიცი, რომ საზოგადოებას არ მოეწონება, რასაც ვიტყვი: ვნახე დღეს სოციალურ მედიაში საერთო სახალხო აჟიტირება და ბედნიერება. სიმართლე რომ გითხრათ, კარგად ვერ ვხვდები, რა უხარიათ. ჟურნალისტის მიერ – როგორც ახლა პოპულარულია თქმა – „სახის ახევა“ კობახიძისთვის თუ არის ჩვენი ბედნიერებისთვის საკმარისი – კი ბატონო, ეს ვნახეთ. მაგრამ მე ნამდვილად ვერ ვიღებ ამით მაინცდამაინც ბედნიერებას.

მთავარი და მნიშვნელოვანი ისაა, რომ ირაკლი კობახიძეს ჰქონდა ძალიან მწყობრი „ლოგიკა“. მან თქვა ყველაფერი, რისი თქმაც და რის გაგონებაც უნდოდა მის პატრონს. მან ტოლობის ნიშანი გააკეთა ევროკავშირსა და საბჭოთა კავშირს შორის. ამის შემდეგ საერთოდ რაზე ვლაპარაკობთ?!

წარმოიდგინეთ, საქართველოს მმართველი ბრიუსელში ევროკავშირის გაფართოებაზე საუბრობს – იმ ქვეყნის, რომლის ჯარისკაცებიც ათეული წლების განმავლობაში ევროკავშირის დროშის ქვეშ იბრძვიან მალიში, თუ ცენტრალურ აფრიკაში; საქართველოს წარმომადგენელი, რომელიც 30 წელია იბრძვის ევროკავშირში გაწევრიანებისთვის, რომელიც ჩემპიონი და სანიმუშო მაგალითი იყო მთელ რეგიონში ევროპასთან დაახლოებისთვის ბრძოლაში. აი, ამ ქვეყნის მეთაური ჩადის ბრიუსელში და ამბობს: საბჭოთა კავშირშიც ვიყავითო და იქ რაღაცები ხდებოდაო, ტოლობის ნიშანს აკეთებს.

ეს რა დონის დეგრადაციაა ჩვენი, როგორც ქვეყნის?! რა მნიშვნელობა აქვს, როგორ გახდა ის პრემიერ-მინისტრი, მას ვაღიარებთ ჩვენ თუ არა, ქუჩაში აქცია გვაქვს თუ არა? Euronews-ს უყურებს მილიონობით ადამიანი და იმ ადამიანების ალბათ 1%-მა იცის, რა ხდება საქართველოში.

მილიონობით მაყურებელმა წაიკითხა ტიტრი, რომ საქართველოს პრემიერ-მინისტრი საუბრობდა, და აი, ასე საუბრობდა! ეს იყო კატასტროფა, აბსოლუტური კატასტროფა. არაფერი ამაში არ იყო არც სასიამოვნო და არც საინტერესო. მან თქვა, რომ არავითარი გეგმა არ აქვს, რომ ევროკავშირმა აქეთ უნდა მოიხადოს ბოდიში, ჩვენ არაფერი გასაკეთებელი არ გვაქვსო, ანუ არავითარი დაშვებაც კი არ გააკეთა იმის, რომ ევროკავშირში გაწევრიანებისთვის რამის გასაკეთებლად არიან მზად.

მოკლედ, სრული პაკეტით და სრული სვლით ასიამოვნა თავისი პატრონები მოსკოვშიც და შუშის სასახლეშიც.

• რაში სჭირდებოდა ეს შუშის სასახლეში მყოფ ივანიშვილს? 

ქვეყნის შიგნითაც სჭირდება და მოსკოვისთვისაც სჭირდება – მუდმივად ლოიალობის ჩვენება, რომ აი, თანმიმდევრულები არიან ამ გზაზე და ნუ გეშინიათ, ბატონო პუტინო, არაფერი არ იცვლება აქ!

ეს კატასტროფა იყო. პირადად ჩემთვის ტრაგედიის ერთ-ერთი მორიგი ფურცელი იყო, როგორც ამ ქვეყნის მოქალაქისთვის.

• გამოდის, რომ ივანიშვილს ფსონი ისევ რუსეთზე აქვს? ის რიტორიკასაც კი არ ცვლის ევროპასთან… 

არათუ რიტორიკას არ ცვლის, არამედ მე ვიტყოდი, რომ ეს იყო პირველი ღია, საჯარო გამოსვლა საქართველოდან ბრიუსელში, რომლითაც, პრინციპში, უარი ითქვა საქართველოს ევროკავშირში გაწევრიანებაზე. ეს არ იყო ნათქვამი მხოლოდ „იმედის“ მაყურებლისთვის. ამჯერად, ეს მოვისმინეთ ბრიუსელში. პირდაპირ, ღიად, სრულიად ღია ტექსტით ითქვა უარი.

ჟურნალისტი ძალიან ნათლად ეუბნებოდა მას: გავიგეთ, რომ თქვენ ამბობთ, გინდათ ევროკავშირში გაწევრიანება, აგერ 27 წევრი ამას ამბობს და რა დათმობაზე ხართ წამსვლელი? კობახიძე ამბობდა, რომ იმათ უნდა მოიხადონ ბოდიში და უნდა გადმოდგან ნაბიჯი.

ირაკლი კობახიძეს დაახლოებით ათჯერ უთხრა ჟურნალისტმა, რომ საქართველოსთვის ევროკავშირი არ შეიცვლება და მაშინ რატომ უნდა ასეთ ევროკავშირში? კობახიძე ამბობდა, რომ აი, საქართველოსთვის რომ შეიცვლება თურმე 27-ვე ქვეყანა, მერე შეიძლება რამეზე ვილაპარაკოთ. ეს პირდაპირი მნიშვნელობით არის უარი ევროკავშირში გაწევრიანების პერსპექტივაზე, შესაძლებლობაზეც კი.

ეს კობახიძემ პირველად თქვა ბრიუსელში, მიმართა იმ ადამიანებს, რომლებიც არიან გადაწყვეტილებების მიმღებები.

• ლოგიკურად ჩვენ უნდა ველოდოთ უარეს, პრორუსულ ნაბიჯებს? 

კი, მე ვფიქრობ, რომ გუშინდელი ინტერვიუ იყო იმის დასტური, რომ მათი გეგმა არის გაცილებით უფრო მეტად სიტუაციის დამძიმება.

ჩემი აზრით, მთავარი კითხვა ეს არის: დანარჩენი საზოგადოების გეგმა რა არის? პოლიტიკური კლასის, რომელსაც პრეტენზია აქვს ხელისუფლების ცვლილებაზე. პოლიტიკური პარტია თუ ხარ, ეს ნიშნავს, რომ ხელისუფლების ცვლილებისთვის იბრძვი და შენ გინდა, რომ მოხვიდე ხელისუფლებაში. აი ამ ადამიანების გეგმა რა არის, ეს უნდა როგორმე გავიგოთ და იქნებ გვითხრან.

არჩევნებამდე ძალიან დიდი დროა და შეიძლება არაფერი აღარ იყოს იქამდე.

#გივიმოდი – რამდენიმე დღეა, სოციალურ ქსელში ამ ჰეშთეგით არაერთი პოსტი დაიწერა.

კამპანია, რომელიც ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტებმა წამოიწყეს, 18 ნოემბერს დასრულდება. სწორედ 18 ნოემბერს, 17:00 საათზე ელიან უნივერსიტეტში გივი მიქანაძის.

უცნობია, მივა თუ არა „ოცნების“ განათლების მინისტრი უნივერსიტეტში, რომლის სასწავლო მიმართულებების 90%-ზე მეტი გააუქმა და შეხვდება თუ არა სტუდენტებს, რომლებიც უკვე თვეებია საკუთარი უნივერსიტეტის დასაცავად იბრძვიან.

„მე ყველას ვხვდები“ – უთხრა მან TV პირველის ჟურნალისტს, თუმცა იქამდე დასძინა – „ყველა ფორმატი ვნახეთ მათ ხელმძღვანელობასთან და ვერაფერი ვერ აქვთ სათქმელი“ [სტილი დაცულია].

მიქანაძე უნივერსიტეტში სტუდენტებმა მიიწვიეს – „დაიცავი ილიაუნის“ წევრებმა, რომლებსაც სურთ პირადად მინისტრისგან მისმინონ განმარტებები განათლების რეფორმაზე, რომელიც, სტუდენტების შეფასებით, ზღუდავს უნივერსიტეტის ავტონომიასა და აკადემიურ თავისუფლებას.

„ჩვენ არ გვჭირდება ზოგადი განმარტებები და წინასწარ მომზადებული პასუხები. ჩვენ გვჭირდება ღია დისკუსია, კონკრეტული არგუმენტები და ის, რომ სტუდენტების წინაშე აიღოთ მათთან კომუნიკაციის პასუხისმგებლობა. არ ვართ თანახმა შეხვედრის ფორმატის არც ერთ ცვლილებაზე და არ ვართ თანახმა სამთავრობო ტელევიზიებში მოსვლაზე. ეს ჩვენი დიალოგი უნდა იყოს.

თუ დარწმუნებული ხართ საკუთარი გადაწყვეტილების სისწორეში, მოსვლა არ უნდა გიჭირდეთ და თავს არ უნდა არიდებდეთ სტუდენტებთან შეხვედრას, რომელთა მომავალსაც ეს გადაწყვეტილებები განსაზღვრავს“, – წერია განცხადებაში, რომელიც 2 ნოემბერს, „დაიცავი ილიაუნის“ სახელით მოძრაობის წევრმა, იოანე ქაფიანიძემ წაიკითხა.

უნივერსიტეტის სტუდენტურმა თვითმმართველობამ, განათლების სამინისტროში ოფიციალური განცხადებაც შეიტანა მიქანაძესთან შეხვედრის მოთხოვნით.

როდის და რატომ გადაწყვიტეს სტუდენტებმა ბრძოლა უნივერსიტეტისთვის – ამ საკითხებზე „ბათუმელები“ მოძრაობის წევრებს ესაუბრა.

„ერთ საღამოს, სტუდენტები შევიკრიბეთ აუდიტორიაში და ვთქვით, რომ ყველა ჩვენი რესურსით შევეწინააღმდეგებოდით დეფორმას, რომელმაც დიდი ზიანი მიაყენა ჩვენს უნივერსიტეტს“, – ასე დაიწყო ამბის მოყოლა ლადო ჯახუამ. ის ილიას უნივერსიტეტში პოლიტიკის მეცნიერების ფაკულტეტზე სწავლობს.

როგორც სტუდენტები ჰყვებიან, მოძრაობა 9 თვის წინ, 2026 წლის თებერვალში შეიქმნა.

12 თებერვალს მთავრობამ სახელმწიფო უნივერსიტეტებში სტუდენტების მიღების კვოტა დაამტკიცა. იქამდე დაანონსებული „ერთი ქალაქი, ერთი ფაკულტეტის“ შესახებ რეფორმით აღმოჩნდა, რომ ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში უქმდება თითქმის ყველა ფაკულტეტი და სასწავლო პროგრამა.

უნივერსიტეტს დარჩა მხოლოდ პედაგოგიკის პროგრამები და სპეციალური საერთაშორისო აკრედიტაციის მქონე რამდენიმე პროგრამა, რომლის გაუქმება სამინისტროს ფიზიკურად არ შეეძლო.

• ამავე თემაზე: პრორექტორის ცნობით, ილიაუნი 55 პროგრამას და სტუდენტების 90%-ს კარგავს

სწორედ 12 თებერვლიდან დაიწყო ილიაუნის სტუდენტების პროტესტი. დაახლოებით 2 კვირაში ის გარდაიქმნა მოძრაობად, რომელიც ერთ-ერთ ყველაზე აქტიურ ახალგაზრდულ გაერთიანებად ჩამოყალიბდა.

ლიზი შანშაშვილი გვიყვება, რომ პირველი „ჩატი“ მესენჯერში, რომელშიც უნივერსიტეტის ბედით შეწუხებული სტუდენტები გაერთიანდნენ, სწორედ მან შექმნა.

„12 თებერვალს გამოქვეყნდა კვოტები და აღმოჩნდა, რომ ილიაუნის ფაკულტეტების 92% აქვს წართმეული. უცებ გავაკეთე მესენჯერ „ჩათი“ და ლინკები დავაგზავნე ილიაუნის ფეისბუქ-ჯგუფებში, რომ უნივერსიტეტის სტუდენტები დამატებულიყვნენ. 5-6 საათში უკვე ლიმიტი ამოიწურა – 250 ადამიანი დაემატა ჩატს და კიდევ იყვნენ მსურველები. ხალხს აშკარად ადარდებდა უნივერსიტეტის ბედი“, – იხსენებს ლიზი.

სტუდენტებმა პირველი აქცია 12 თებერვალსვე გამართეს – სტუდენტები და პროფესორები, მხარდამჭერებთან ერთად, მარშით გაემართნენ უნივერსიტეტიდან პარლამენტისკენ, სადაც მათ უწყვეტი პროევროპული აქციის 442-ე დღეს შეკრებილმა მოქალაქეებმა მხარდაჭერა გამოუცხადეს.

სტუდენტები პერიოდულად იკრიბებოდნენ და მსჯელობდნენ, როგორ დაეცვათ უნივერსიტეტი. ხვდებოდნენ, რომ არსებული გამოწვევებსა ორგანიზებული და თანმიმდევრული პასუხი სჭირდებოდა. ამიტომ, მორიგი შეხვედრის დროს გადაწყვიტეს შეექმნათ მოძრაობა, რომელსაც დაარქვეს ზუსტად ის, რაც იყო მათი მიზანი – „დაიცავი ილიაუნი“.

„ყოველ კვირა ვაწყობდით შეხვედრებს B201 აუდიტორიაში. თავიდან ვიყავით 30-მდე. მერე ვთქვით, მოდი, ყველამ მოვიყვანოთ ჩვენ-ჩვენი მეგობარი და შემდეგ შეხვედრაზე თითქმის 60 ადამიანი მოვიდა. კიდევ, კიდევ და ასე გავიზარდეთ.

21 თებერვლისთვის გადავწყვიტეთ, რომ შევქმნათ მოძრაობა. მოვიფიქრეთ სახელი, შევქმენით გვერდი, გავწერეთ ვინ ვართ, რას ვაკეთებთ და ა.შ. ჩამოვყალიბდით, რომ ჩვენი მიზანია, ილიაუნს ჰქონდეს აკადემიური თავისუფლება. ზოგადად, გვინდა, რომ აკადემიურ სივრცეში კრიტიკული აზრი ისმოდეს, რასაც ეწინააღმდეგება ეს რეფორმა. შესაბამისად, ჩვენი პირველი მიზანია ამ რეფორმის გაწვევა“, – ამბობს ლიზი შანშაშვილი.

მოძრაობის შექმნის შემდეგ სტუდენტებმა არაერთი მარში, დემონსტრაცია, საქველმოქმედო თუ საინფორმაციო კამპანია დაგეგმეს და ჩაატარეს.

გვიყვებიან, რომ მკაფიოდ აქვთ გაწერილი მუშაობის სტრუქტურა. მოძრაობის 150-მდე წევრი გადანაწილებულია 4 ჯგუფში – პიარი, მობილიზაცია, კოორდინაცია და გარე კომუნიკაცია. გარდა ამისა, არსებობს საბჭო, რომელშიც თითოეული ჯგუფიდან 2-2 წევრი შედის – როტაციის პრინციპით ენაცვლებიან ერთმანეთს.

ამბობენ, რომ მათ მუშაობას ეფექტიანს როლების გადანაწილება ხდის.

აპრილში, ილიას უნივერსიტეტში სტუდენტური თვითმმართველობის არჩევნები ჩატარდა, სადაც „დაიცავი ილიაუნიმ“ საკუთარი კანდიდატი, დავით მშვენიერაძე წარადგინა. მოძრაობის წევრები ზრუნავდნენ იმაზე, რომ არჩევნები ზედმიწევნით სამართლიანად ჩატარებულიყო. მას შემდეგ, რაც მოძრაობის მხარდაჭერლმა კანდიდატებმა თვითმმართველობის არჩევნებში გაიმარჯვეს, მათი მუშაობაც უფრო ეფექტიანი გახდა.

„დაიცავი ილიაუნი“ პერიოდულად ატარებს პლენუმს, სადაც აჯამებენ წინა პლენუმის შემდეგ განხორციელებულ ღონისძიებებს და გეგმავენ სამომავლო აქტივობებს. ბოლო, მე-4 პლენუმი მათ რამდენიმე დღის წინ, 23 ოქტომბერს ჩაატარეს. სწორედ ამ პლენუმზე შეთანხმდნენ უნივერსიტეტში მინისტრის მოწვევის შესახებ.

„არ ვიცი, რამდენად არის გივი მიქანაძე ის ადამიანი, რომელიც მიიღეს ამ გადაწყვეტილებას, მაგრამ ველოდები მის მოსვლას და კითხვებზე პასუხის გაცემას. თუ ეს რეფორმა კარგია, მაშინ აგვიხსნას, პირადად გვითხრას და მოვუსმენთ. თუ არ მოვა, ჩემთვის ეს იმის მანიშნებელია, რომ მას ეს არ შეუძლია“, – ამბობს ლადო ჯახუა.

ლუკა მიშველაძე, მოძრაობის კიდევ ერთი წევრი, თითქმის დარწმუნებულია, რომ მიქანაძე სტუდენტებს არ შეხვდება.

„მე არ მაქვს მოლოდინი, რომ მიქანაძე მოვა. აქამდეც არაერთი მოთხოვნა იყო პროფესორების მხრიდან, სტუდენტების მხრიდან – მოდით, დაგველაპარაკეთ, დისკუსია შედგეს. მაგრამ, პასუხი არავის მიუღია. „იმედზე“ მოაწყვეს ცირკი, რომელსაც დაარქვეს დებატები, სადაც არავის და არცერთ კითხვას არ უპასუხა.

რა არგუმენტით შეიძლება მოვიდეს მინისტრი ამ უნივერსიტეტში და აგვიხსნას, რატომ გააუქმეს ჩვენი მიმართულებების 92%?! რამეში წაადგება ეს ქვეყანას?! ანადგურებენ, ასუსტებენ უნივერსიტეტს, რომელიც არის ერთ-ერთი აქტიური აკადემიური სივრცე ამ ქვეყანაში.

 ძალიან ბევრ ადამიანი, თვითონ სტუდენტები, კიდევ ერთხელ დაინახავენ, რას ვაკეთებთ ჩვენ და რომ სწორია, ის რასაც ვაკეთებთ. რომ რეალურად, განათლების მინისტრად გვყავს კაცი, რომელიც ვერ ბედავს მივიდეს სტუდენტებთან და დაელაპარაკოს.

რომ მოვიდეს ძალიან ბევრი ჩვენი სტუდენტი, პროფესორები დასვამენ კითხვებს – თავს არავინ მოაჭამს, კითხვებს დავსვამთ, რომლებზეც, დარწმუნებული ვარ, პასუხს ვერ გაგვცემს“, – ამბობს მიშველაძე.

სტუდენტები გვიყვებიან, რომ ეს არ არის სამინისტროსთან კომუნიკაციის პირველი მცდელობა. „არ გვინდა დებატები რომელიმე ტელევიზიაში, არ გვინდა შოუ. ჩვენ გვინდა, რომ დაგვიჯდეს აუდიტორიაში, სადაც დავუსვამთ კითხვებს და ის გვიპასუხებს. კითხვები შეეხება ზოგადად, განათლების რეფორმას და კონკრეტულად, ილიას უნივერსიტეტის ბედს“, – ამბობს ლიზი შანშაშვილი.

შექმნის დღიდან მოძრაობის აქტიური წევრია მარიამ იმნაიშვილი. ის გვიყვება, რამხელა გამოწვევა იყო პირველკურსელი სტუდენტისთვის საკუთარი უნივერსიტეტის დასაცავად ბრძოლის დაწყება.

„ჯერ კიდევ ბოლომდე გააზრებული არ მქონდა სტუდენტობა და უკვე აღმოვჩნდი ისეთ სიტუაციაში, რომ სივრცე, რომელსაც არ იცნობ, ხდება შენი დასაცავი. არ არის მარტივი თუნდაც რაღაც შეხვედრაზე მიხვიდე უცხო ადამიანებთან იმაზე სალაპარაკოდ, რაზეც წარმოდგენა არ გვაქვს. 

საბოლოოდ, რამაც მომცა მუხტი და შემდეგ უკვე მოძრაობის ჩამოყალიბებაშიც მივიღე მონაწილეობა, არის ის, რომ დავინახე – ცვლილების სურვილი ჰქონდათ სხვებსაც. როდესაც ბევრი ისეთი ადამიანი ხვდება ერთმანეთს, რომლებიც ფიქრობენ, რომ პატარ-პატარა ნაბიჯებით შეიძლება დიდი მიზნის მიღწევა, ეს მართლა გამოდის. ჩვენ მივხვდით, რომ შეგვიძლია ერთად მივაღწიოთ საერთო მიზანს“, – ამბობს მარიამი.

მარიამს ვკითხეთ, რა პრობლემა შეუქმნა ამ რეფორმამ პირადად მას, როგორც ილიას უნივერსიტეტის სტუდენტს. ამბობს, რომ რეფორმამ განათლებასთან დაკავშირებული მისი გეგმები შეცვალა – ვეღარ ახერხებს ბაკალავრის საფეხურზე მიიღოს ის ცოდნა, რომლის მოლოდინიც ილიაუნიში ჩაბარებისას ჰქონდა.

„ამ რეფორმამ იძულებულები გაგვხადა, შეგვეცვალა ჩვენი გეგმები – მოულოდნელად გადამიყვანეს სამწლიან სწავლებაზე. როდესაც მე ჩავაბარე, მქონდა კონკრეტული გეგმა, რომ უნდა მესწავლა ოთხი წელი. ამ გეგმაში შედიოდა მაინორის [დამატებითი სპეციალობა] აღება, რისი უფლებაც მე წამერთვა.

პირობა იყო, რომ ვინც უკვე სტუდენტია, იმათ არ შეეხებოდა რეფორმა. ესეც აღმოჩნდა ტყუილი: ვინც პირდაპირ 3-წლიანზე ჩააბარა, იმათ შედარებით უკეთესი სიტუაცია აქვთ – გამზადებულ პროგრამაზე ჩააბარეს. მაგრამ ჩვენ, ვინც 4-წლიანზე ჩავაბარეთ, მთელი წელი ვისწავლეთ 4-წლიანი სისტემით და მერე, უცებ, ერთ დღეში გადაკეთებული პროგრამით მოგვიწია სწავლის გაგრძელება. 

საერთაშორისო ურთიერთობების პროგრამის სტუდენტებს, გარდა ინგლისურისა, კიდევ ერთი ენა გვემატებოდა [ეს ვეღარ ხერხდება]. გამოვიდა, რომ ჩვენ 1-2 დონთ ნაკლები უნდა ვისწავლოთ, რადგან ერთი წელი ჩამოგვეჭრა. მთავარი კითხვა, რაც მაქვს არის ის, რატომ შეიცვალა ჩვენი გეგმები ვიღაცის ახირების გამო“, – ამბობს მარიამი.

ლუკა მიშველაძე ამბობს, რომ ილიას უნივერსიტეტისთვის განვითარების შესაძლებლობის წართმევა ქვეყნის ინტერესების წინააღმდეგ მიმართული ქმედებაა.

„ილიას უნივერსიტეტი „ქართული ოცნების“ წინააღმდეგობის, პროპაგანდის და „გაშავების“ უამრავი მცდელობის მიუხედავად, ახერხებდა იმას, რომ ყოფილიყო ერთ-ერთი წამყვანი უნივერსიტეტი საქართველოში. გვინდა, რომ არ წაგვართვან ამ უნივერსიტეტში სწავლის შესაძლებლობა არა მარტო მე, რომელიც 2 წელში დავასრულებ აქ სწავლას, არამედ იმ ადამიანებს, რომლებსაც უნდოდათ ამ უნივერსიტეტში ჩაბარება. ძალიან ბევრი ისეთი მოსწავლე ვიცი, ვისაც უნდოდა პოლიტიკის მეცნიერებაზე, საერთაშორისო ურთიერთობებზე, ფსიქოლოგიაზე, იურიდიულზე ესწავლა ილიას უნივერსიტეტში, მაგრამ მათ ეს შესაძლებლობა წაართვეს.

ვიღაცას ჰგონია, რომ ეს მხოლოდ იმ 15 000 სტუდენტის პრობლემაა, რომლებიც აქ სწავლობენ, ან რექტორის და პროფესორის. ამ უნივერსიტეტმა აჩვენა, რომ მიუხედავად პრობლემებისა და გამოწვევებისა, შეუძლია იყოს ერთ-ერთი საუკეთესო. ამიტომ, მისი გაუქმება არის საქართველოს ინტერესების წინააღმდეგ მიმართული“, – ამბობს ლუკა მიშველაძე.

სტუდენტი ფიქრობს, რომ განათლების რეფორმა კონკრეტულად მისი უნივერსიტეტის წინააღმდეგ იყო მიმართული.

„ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტი იმიტომ არის სამიზნე, რომ ამ უნივერსიტეტიდან გამოსულმა ბევრმა ახალგაზრდამ გადაწყვიტა ხმის ამოღება, გაბედა, ყოფილიყო პასუხისმგებლიანი მოქალაქე. ეს სტუდენტები ჩართულები არიან იმ პოლიტიკურ პროცესებში, რომელიც დღეს საქართველოში მიმდინარეობს, იქნება ეს 2-წლიანი უწყვეტი პროტესტი თუ სხვა.

ჩვენ ვნახეთ, რომ რეფორმის იდეა – „ერთი ფაკულტეტი ერთ უნივერსიტეტში“ არ მუშაობს. ასევე, ჩვენ ვნახეთ უნივერსიტეტები, სადაც კვოტები გაუგებრად გაზარდეს და წარმოდგენა არ აქვთ, როგორ შეიძლება ლოჯისტიკურად გამართონ ის, რომ თუ აქამდე უნივერსიტეტი იღებდა 1000 კაცს, როგორ მიიღოს ხვალ 2000. ვნახეთ, რომ ეს რეფორმა მხოლოდ ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის წინააღმდეგაა მიმართული“, – ამბობს ლუკა მიშველაძე.

• „ილიას გზით განათლებისკენ“

„თუ ვიცავთ ილიაუნის, ვიცავთ განათლებასაც“ – ამბობს ლადო ჯახუა. „ილიას გზით განათლებისთვის“ – ამ სლოგანით სტუდენტებმა გასულ ზაფხულს 5 რეგიონი მოიარეს. ისინი აჭარაში, გურიაში, სამეგრელოში, იმერეთსა და კახეთში 100-ზე მეტ ოჯახს ეწვივნენ და 250-მდე მეტ ბავშვს აჩუქეს სასკოლო ინვენტარი – წიგნები, საკანცელარიო ნივთები, ჩანთები და ა.შ.

სოციალურად შეჭირვებული ოჯახების მხარდაჭერისა გარდა, ისინი ავრცელებდნენ იდეას განათლების მნიშვნელობის, განათლების ხელმისაწვდომობისა და განათლებისთვის ბრძოლის შესახებ.

„ერთ-ერთმა ბავშვმა ასეთი რაღაც გვითხრა – ჩემს ცხოვრებაში ასეთი ბედნიერ დღე არასდროს მქონია და თქვენ ხართ ის ადამიანები, ვინც მე ეს ბედნიერება მაჩუქეთო. მშობლებს დავანახეთ, რომ ერთიანობას და მხარდაჭერას აქვს ძალიან დიდი მნიშვნელობა“, – იხსენებს ლადო ჯახუა.

ამ კამპანიის ჩასატარებლად ფინანსები მათ ე.წ. ქრაუდფანდინგით შეაგროვეს – სოციალურ ქსელში გაავრცელეს ანგარიშის ნომერი, სადაც მოქალაქეები მათ ფულს ურიცხავდნენ. გარდა ამისა, გვიყვებიან, რომ ადამიანები აწვდიდნენ ინვენტარსაც – წიგნებს, ჩანთებს. წიგნების ნაწილი სტუდენტებს უსასყიდლოდ გადასცეს გამომცემლობებმაც.

• კამპანია დიუშენის მქონე ბავშვების მხარდასაჭერად

სანამ „ილიას გზით განათლებისკენ“ სვლას დაიწყებდნენ, მოქალაქეთა მხარდაჭერით ფულის შეგროვების გამოცდილება მათ უკვე ჰქონდათ – მაისში მათ 2 000 000-ზე მეტი ლარი შეაგროვეს დიუშენის მქონე ბავშვების მხარდასაჭერად.

მაშინ, როცა იშვიათი დაავადების მქონე ბავშვების მშობლები მთავრობის ადმინისტრაციის შენობასთან ღამეებს ათევდნენ საკუთარი შვილებისთვის სასიცოცხლოდ აუცილებელი წამლის მოთხოვნით, სტუდენტებმა ფულის შეგროვება გადაწყვიტეს.

ფულის შესაგროვებლად მათ ფეისბუქ-ლაივი ჩართეს, სადაც საზოგადოებას ამ დაავადებას, მშობლების საჭიროებებსა და მოთხოვნებზე ესაუბრებოდნენ. მათ განაცხადეს, რომ „ლაივს“ არ გათიშავდნენ იქამდე, სანამ 100 000 ლარი არ აგროვდებოდა.

საბოლოოდ მათ პირდაპირ ეთერში სრული 100 საათი გაატარეს და 2 მილიონზე მეტი ლარი შეაგროვეს.

„ეს იყო ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე ემოციური ოთხი დღე, სრული 100 საათი იყო. ეს იყო ისეთი რამე, რაზეც „ოცნებამაც“ კი ვერ გაგვაშავა“, – ამბობს ლიზი შანშაშვილი და გვიყვება იმ ემოციებზე, რომელიც სტუდენტებს ამ კამპანიის განმავლობაში ჰქონდათ:

„არ გვეძინა ეს 100 საათი. ერთმანეთს ძალით ვუშვებდით სახლში, რომ ცოტა მაინც დაგვესვენა, მაგრამ სახლიდანაც ლაივის ყურებაში გვითენდებოდა. თუ გვეძინა, გაღვიძებისთანავე ტელეფონს ვიღებდით და ვნახულობდით, რას აკეთებდნენ ჩვენი მეგობრები ლაივში.

ამ 4 დღის განმავლობაში მეტროში არ ჩავსულვარ, იქ ინტერნეტი არ იჭერს და არ მინდოდა ლაივი გამეთიშა. ფეხით დავდიოდი. მართალია, საბოლოოდ 2 მილიონზე მეტი შევაგროვეთ, მაგრამ ჩემთვის ყველაზე ემოციური მომენტი მაინც 100 000 ლარის შეგროვება იყო – ეს იყო ჩვენი მიზანი.

ერთხელაც, გავიღვიძე და ვნახე, ლაივში ამბობენ, 80 000-ია უკვეო. ვგრძნობდი, რომ მალე 100-ზე ავიდოდით – ისეთი მუხტი იყო, ძალიან სწრაფ-სწრაფად ირიცხებოდა თანხები. ლარი, ორი ლარიც კი ირიცხებოდა. ტაქსი გამოვიძახე, „საუბარში“ მივდიოდი, ბარში, სადაც ლაივი ჰქონდათ ჩართული.

კანცელარიასთან ვიყავი, როცა მძღოლმა მითხრა, 26 მაისისთვის მოსამზადებელი სამუშაოების გამო გადაკეტილია გზა და ვეღარ მიმყავხარ ასათიანზეო. იქვე ჩამოვედი და კანცელარიის კიბეზე ავდიოდი, როცა ყურსასმენში გავიგე ყვირილის ხმა – აგროვდა 100 000. ეგრევე მივვარდი და მშობლებს ვახარე. მე მინდოდა ვყოფილიყავი პირველი, ვინც ეტყოდა ამ ამბავს.მალე უკვე 115 000 იყო. ძალიან სწრაფად იმატებდა თანხა“, – იხსენებს ლიზი.

მარიამ იმნაიშვილი ამბობს, რომ დიუშენის მქონე ბავშვების მხარდამჭერი კამპანია მათთვისაც იყო გაკვეთილი, რომ ერთიანობით მიზნის მიღწევა შესაძლებელია.

„100 000-ის შეგროვებაც კი ურთულესი მიზანი იყო ჩვენთვის – ვინ ჩაურიცხავს ფულს სტუდენტს?! ნდობის ფაქტორი თითქოს საერთოდ არ უნდა ყოფილიყო ჩვენდამი – ადამიანები არ გვიცნობენ. მაგრამ, სწორად გადადგმულმა ნაბიჯებმა შედეგი დადო.

ხალხიც გამოგვყვა. ეს იყო ერთ-ერთი დიდი გაკვეთილი ჩვენთვის, რომ ინიციატივის აღება არის ძალიან მნიშვნელოვანი. ხალხი ელოდება ინიციატივას, ელოდება, რომ ვიღაც რაღაცაზე აიღებს პასუხისმგებლობას. ყველას გვინდა, რაღაც უკეთესი, მაგრამ ველოდებით ერთმანეთს“, – ამბობს მარიამი.

მოძრაობის წევრები ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებს გულგრილად არ უყურებენ და სჯერათ, რომ მათ ხმას, მათ აზრსა და მათ ქმედებას მნიშვნელობა აქვს. „ბათუმელებთან“ საუბრისას სტუდენტები ამბობენ, რომ არ აპირებენ გაჩერებას.

__

• წაიკითხეთ ინტერვიუ „დაიცავი ილიაუნის“ წევრთან, ალექსანდრე რიგვავასთან, რომელიც „ბათუმელებს“ სერბი სტუდენტების გამარჯვებასა და ზოგადად, ახალგაზრდების პოლიტიკურ პროცესებში ჩართულობაზე ესაუბრა: ქართველი სტუდენტი სერბი თანატოლების ბრძოლაზე

„ერთი 5-6 ადამიანი დღესვე წასაყვანია დასაძინებელია, ისეთ მდგომარეობაში არიან“, – განაცხადა კახა კალაძემ 3 ნოემბერს ჟურნალისტებთან ცხოველთა უფლებადამცველების მისამართით.

კალაძეს ჟურნალისტებმა ჰკითხეს გასული კვირის ბოლოს გამოქვეყნებულ, „ტვ პირველის“ გახმაურებულ სიუჟეტზე – „როგორ ხოცავს ძაღლებს სახელმწიფო“, რომლის თანახმადაც ცხოველთა უფლებების დამცველმა აქტივისტებმა თბილისში ძაღლების სასაკლაოები აღმოაჩინეს, არაერთი ორმოთი, რომლებიც მოკლული ძაღლებით იყო სავსე. სწორედ ამ თემაზე დასმული შეკითხვის საპასუხოდ თქვა თბილისის მერმა, რომ ეს ადამიანები [აქტივისტები, რომლებიც ცხოველთა უფლებებს იცავენ], „დასაძინებელი“ არიან.

რას ნიშნავს კალაძის განცხადება, შეიცავს თუ არა მუქარას? – ამ თემაზე „ბათუმელები“ ცხოველთა უფლებადამცველს, ეკოლოგს, ლაშა ჩხარტიშვილს ესაუბრა. მან გვითხრა, რომ დღეს, 4 ოქტომბერს პროკურატურას მიმართა ამ საკითხზე.

• ბატონო ლაშა, თქვენ აქტიურად ხართ ჩართული ცხოველთა უფლენების დაცვაში და კალაძის ეს განცხადება ალბათ თქვენც მოგემართებოდათ. როგორ აღიქვით მისი ეს სიტყვები?

კახა კალაძე რომ კორუფციის ჩემპიონი იყო და ძაღლების ჯალათი, ცხოველების დოქტორი მენგელე [ნაცისტი, ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკის ექიმი], აქამდეც ვიცოდით, უბრალოდ გუშინ დაადასტურა და თქვა, რომ ცხოველების დამძინებელი მკვლელია.

რაც გულში ჰქონდა, ის თქვა რეალურად.

ხოლო შემდეგ კობახიძის მხრიდან განმართლების მცდელობებიც წარმოუდგენელი ამბავია. კალაძისგანაც კი გამიკვირდა ასე ღიად, უტიფრად და თავზეხელაღებულად, ამგვარი განცხადების გაკეთება.

ეს ნიშნავს, რომ ძალიან მძიმე მდგომარეობაშია ფსიქოლოგიურად. ქურდს ქუდი ეწვისო და მკვლელს ქუდი ეწვისო, ასე გამოვიდა. თბილისის ყველაზე სისხლიანი მერის და კორუფციის ჩემპიონის სახელი უკვე  დაიმსახურა [მე მგონი ორივე მე დავარქვი] და დღეს უკვე ცხოველთა ჟლეტის „მეოცნებეც“ გახდა.

თუმცა ჩვენ არ ვაპირებთ, რომ მის ამ მუქარებს შევუშინდეთ, რადგან ეს ნამდვილად იყო მუქარა.

ეს არ დაწყებულა ამით, მანამდეც იყო მუქარები ცხოველთა დამცველების მისამართით სხვადასხვა ფორმით გამოხატული საჯაროდ, მაგრამ ფაქტია, რომ თბილისში ძაღლების მთავარი მკვლელი ის არის და მისი დაკვეთის შემსრულებლები არიან ცხოველთა მონიტორინგის სამსახური და ე.წ. თავშესაფარი, რეალურად კი ცხოველების საკონცენტრაციო ბანაკი.

• „ოცნების“ ხელისუფლება სოფო ბათილაშვილს ასამართლებს სიმღერისთვის, ქართველ დედას მიაყენა შეურაცხყოფაო. არც ის უნდა დაგვავიწყდეს, რომ მუდმივად მანიპულირებენ რელიგიით და თავს წარადგენენ, როგორც ქრისტიანობის დამცველები. რეალურად, რისი სახეა ეს განცხადება?

ადამიანების დაძინების ლეგალიზაციის და ნორმალიზაციის მცდელობა მე მგონი, ფაშისტური გერმანიის შემდეგ არავის ჰქონია. ახლა, თითო-ოროლა მუქარის განცხადება სხვა რეჟიმებისგანაც გვახსოვს, მაგრამ ყოველ შემთხვევაში, ამათ ყველას გადააჭარბეს, რადგან ეს რაღაც ნორმის ნაწილიაო, არავის არ უთქვამს.

• რამდენად ნორმალურია, რომ ამ ტიპის განცხადების შემდეგ მერი ისევ დარჩეს თანამდებობაზე? რომელიმე დემოკრატიულ ქვეყანაში რომ ეთქვა მსგავსი რამ მერს, როგორი იქნებოდა რეაქცია?

ნორმალურ ქვეყანაში, თავად ხელისუფლება შეუჩერებდა უფლებამოსილებას და დაიწყებდა გამოძიებას ცხოველთა მასობრივ სამარხებზე, რომელიც ეთიკური დანაშაულიცაა, პოლიტიკურიც,  სამართლებრივიც და ყველა სახის.

სახეზეა საქართველოს თუნდაც არასრულფასოვანი სისხლის სამართლის კოდექსის უხეში დარღვევა, რადგან ცხოველების მასობრივი ხოცვა-ჟლეტა 253-ე მუხლით დასჯადია.

გარდა ამისა, ეს არის გარემოს დაცვითი და ვეტერინარული კანონმდებლობის აბსოლუტურად ფეხებზე დაკიდება. სრული უგულებელყოფა ამისა, რადგან ეს სამარხები, გარდა იმისა, რომ არის მორალური კატასტროფის სახე ცხოველებთან მიმართებაში, სერიოზულ სანიტარულ საფრთხესაც ქმნის, რადგან ამ სამარხებს არც ღობე აქვს არც რაიმე ნიშანი, რაიმე დაცვა, არის ღია, თავგადახსნილი სამარხი, სადაც ძაღლებია დამარხული.

შესაბამისად, იქნება ეპიდემიის გავრცელების საფრთხეც. ტოქსიკოლოგიური დაბინძურების კუთხითაც, ნიადაგის და წყლის. მე თვითონ ეკოლოგი ვარ  და კარგად ვიცი ეს.

თავღია, რამდენიმე მეტრი სიღრმის ორმოებზეა ლაპარაკი, ის რაც მე ვნახე მუხათგვერდის შემთხვევაში. ამიტომ, ვამბობ, რომ კალაძე არის კრიმინალი, თავზეხელაღებული და სისხლიანი მერი.

ივანიშვილის რეჟიმმა გადააჭარბა სააკაშვილის რეჟიმს პრაქტიკულად ყველა მიმართულებით. თავზეხელაღებულობითაც, რუსეთზე საუბარი აღარ არის უკვე, რადგან ღია რუსული კურსი აქვთ, კორუფციითაც და აგერ უკვე ცხოველებზე ძალადობის მიმართულებითაც.

სხვათა შორის, დარბევების რაოდენობით და სისასტიკითაც. თუ, ვთქვათ, 2019 წელს გავრილოვის ღამით დაეწივნენ წინა ხელისუფლებას, 2024 წლის ნოემბერში გადააჭარბეს ძალადობით, რადგან აშკარად გამოიყენეს აკრძალული ნივთიერებები ხალხის წინააღმდეგ და ეს საკუთარ თავზეც მაქვს გამოცდილი, რადგან მხედველობის პრობლემები შემექმნა მეც და ბევრ სხვა ადამიანს.

დღეს კალაძის წინააღმდეგ პროკურატურაში შევიტანე საჩივარი და ვითხოვ არა მარტო უფლებამოსილების შეჩერებას მისთვის, არამედ ვითხოვ მისი პასუხისმგებლობის დაყენებასაც, რადგან კალაძე საშიშია როგორც საზოგადოებისთვის, ასევე ცხოველებისთვისაც. კალაძის ადგილი არის ციხეში.

რამდენად ირეაგირებენ ამაზე ცალკე საკითხია, რადგან მთლიანობაში დანაშაულებრივი სინდიკატი მართავს ქვეყანას, მაგრამ იქნებ საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე მაინც დააკავონ კალაძე, რადგან წესით არც მათ ინტერესში უნდა შედიოდეს ქალაქის გაცოფებული მერი. თუმცა ეს უკვე მათი გადასაწყვეტია.

მთლიანობაში, ჩვენი ამოცანაა როგორმე შევაჩეროთ ეს მასობრივი ხოცვა-ჟლეტა რეჟიმის შეცვლამდე, რადგან რეჟიმის შეცვლის გარეშე, ეს პრობლემა არ მოგვარდება. ამ პრობლემის მოგვარების ერთ-ერთი გზა კი არის ცხოველთა მასობრივი სტერილიზაცია – ვაქცინაცია, რაც უნდა იყოს უფასო და საყოველთაო.

ამისკენ მოვუწოდებ მე ყველა რეჟიმს და იმედი მაქვს, პოლიტიკურ სამარხში აღმოჩნდება ძაღლებზე მოძალადე რეჟიმი. პოლიტიკურში იმიტომ, რომ მე, კალაძისგან განსხვავებით, არ ვარ სიკვდილით დასჯის მომხრე, თუმცა უვადო პატიმრობას იმსახურებს კალაძე, ივანიშვილიც და კობახიძეც.

ნახეთ ვიდეო:

„ბათუმის მე-15 საბავშვო ბაღში, საპირფარეშოს ჭერი ჩამოვარდა. კიდევ კარგი, არასამუშაო დღე იყო და არავინ დაშავებულა.

ბაღში დაფიქსირდა ტარაკნები, მორიელები და თაგვები. ბაღში არ არის ცხელი წყალი და არ არის დაცული სანიტარულ-ჰიგიენური მდგომარეობა“, – გვწერს ერთ-ერთი მშობელი „ბათუმელებს“.

ის ასევე სვამს კითხვას – რამდენად უსაფრთხოა ასეთ შენობაში ბავშვების ყოფნა?

ინფორმაციის გადამოწმების მიზნით „ბათუმელები“ დაუკავშირდა ბაღის ხელმძღვანელს, რუსუდან დიასამიძეს. საპირფარეშოში ჭერის ჩამოვარდნას რუსუდან დიასამიძე ადასტურებს. ის არც მორიელების არსებობას უარყოფს.

მისი თქმით, ბათუმში პირველ სართულზე მორიელები ხშირად არიან, მაგრამ შენობას წამლავენ. „პირველი სართული სარემონტო და ბათქაშებიდან გამოდის ალბათ 1-2 მორიელი. ახლაც გამოძახებული გვყავს სადეზინფექციო სამსახური და შეწამლავს.

ლამინატი თუ რაღაც რომ არის შეჭედილი ჭერზე, ის ჩამოვარდა. თაგვები არ არიან და მორიელი ახლა ყველა პირველ სართულზეა ბათუმში. პერიოდულად ვწამლავთ ხოლმე. ორი კვირის წინაც შევწამლეთ“, – ამბობს რუსუდან დიასამიძე.

მისი თქმით, ამ ეტაპზე არც ცხელი წყალია ბაღში, მაგრამ აკეთებენ. „ქვაბია გაფუჭებული და დღეს დაიწყეს ნაწილების გამოცვლა“, – გვეუბნება ის.

როგორ იცავთ ბაღში ჰიგიენას თუ ცხელი წყალი არ არის? – ვკითხეთ დირექტორს. „აქამდე თბილი ამინდები იყო და არ დაგვჭირვებია თბილი წყალი და ახლა ვათბობთ. არაჰიგიენური მდგომარეობა ნამდვილად არ გვაქვს“, – გვეუბნება ის.

რაც შეეხება უსაფრთხოებას, დირექტორის თქმით, ბავშვები უსაფრთხოდ არიან. „ერთი ჯგუფი გავიყვანე მეორე სართულზე, უსაფრთხოდ არიან“, – გვეუბნება ის.

ბაღის ხელმძღვანელს ვკითხეთ, თუ პრობლემები არსებობდა შენობაში, რატომ არ გამოსწორდა ეს მაგალითად აგვისტოში, როცა ბაღში სააღმზრდელო პროცესი შეჩერებული იყო? – რაზეც მას კონკრეტული პასუხი არ აქვს. „ამაზე ვერაფერს გეტყვით“, – ამბობს დირექტორი.

რუსუდან დიასამიძის თქმით, ტენდერი გამოცხადებულია და შენობაში სარემონტო სამუშაოები დეკემბერში დაიწყება.

ამ ინფორმაციის გადამოწმება „ბათუმელებმა“ ბათუმის საბავშვო ბაღების გაერთიანებასთანაც სცადა. მათ ვკითხეთ, თუ არის გამოცხადებული ტენდერი შენობის რემონტზე, რამდენი ლარია ამისთვის ბიუჯეტიდან გამოყოფილი და როდის დაიწყება სარემონტო სამუშაოები? – გაერთიანების თქმით, მუნიციპალური განვითარების ფონდს გამოცხადებული აქვს ტენდერი მე-15 საბავშვო ბაღის რეაბილიტაციაზე.

„მიმდინარე ტენდერია“-გვეუბნებიან ბაღების გაერთიანებაში.

მათ ასევე ვკითხეთ, რეაბულიტაციის პროცესში ბავშვები დარჩებიან იგივე შენობაში თუ რა ზომები იქნებ მიღებული?

„ალტერნატიული საბავშვო ბაღების ჩამონათვალი მშობლებს კვირის ბოლომდე ეცნობებათ“-მოგვწერეს ბაღების გაერთიანებიდან.

მე-15 საბავშვო ბაღში ამ დროისთვის 240 ბავშვი ირიცხება, „ყოველდღიურად, დაახლოებით 180-მდე ბავშვი დადის“, – ამბობს ბაღის დირექტორი.

ბათუმის 2026 წლის ბიუჯეტის მიხედვით ბათუმის საბავშვო ბაღების გაერთიანებისთვის მთლიანობაში 45 მილიონი ლარია გამოყოფილი. აქედან 27.7 მილიონი ლარი ამ გაერთიანების თანამშრომელთა ხელფასებისთვისაა განკუთვნილი.

ხოლო საბავშვო ბაღების შენობების მშენებლობა და კაპიტალური რეაბილიტაციისთვის კი 16 მილიონი ლარი. ბიუჯეტის მიხედვით გაერთიანებაში სულ 1 686 პირი მუშაობს.

ამერიკული მედიის პროგნოზით, დემოკრატებმა სენატსა და წარმომადგენელთა პალატაში გაიმარჯვეს და დონალდ ტრამპის საპრეზიდენტო ვადის დარჩენილ პერიოდში კონგრესზე სრული კონტროლი მოიპოვეს.

NBC News-ის ცნობით, დემოკრატებმა რესპუბლიკელები ჩაანაცვლეს ექვს შტატში: მეინში, აიოვაში, კანზასში, ოჰაიოში, ჩრდილოეთ კაროლინაში, სამხრეთ კაროლინასა და ტეხასში.

„ზოგიერთ ამ შტატში გამარჯვებაზე დემოკრატები დიდ ხანს ოცნებობდნენ, ხოლო ზოგიერთი მათგანი ერთი წლის წინ შესაძლებლობების რუკაზეც კი არ ფიგურირებდა“, – წერს NBC News-ი.

ამ შტატების ნაწილში კანდიდატები პირადად ტრამპმა შეარჩია – ხშირად საკუთარი პარტიის წევრების წინააღმდეგობის მიუხედავად, რომლებიც შიშობდნენ, რომ ეს კანდიდატები ძირითად არჩევნებში სუსტები იქნებოდნენ.

„ორივე პალატაში უმრავლესობის მოპოვებით, ტრამპის ადმინისტრაციას ახლა მოუწევს შეეგუოს კონტროლსა და გამოძიებებს, რასაც აქამდე თავს აღწევდა რესპუბლიკელების ხელში არსებული ლოიალური კონგრესის წყალობით.

არჩევნების შედეგებმა შესაძლოა გავლენა იქონიოს უზენაესი სასამართლოს შემადგენლობაზე, 2028 წლის საპრეზიდენტო რბოლის დინამიკასა და ტრამპის საკანონმდებლო გეგმების ბედზე მისი ვადის მეორე ნახევარში“, – წერს NBC News-ი.

ამერიკული მედია წერს, რომ დემოკრატების ასეთი მასშტაბური გამარჯვება შუალედური საარჩევნო კამპანიის დასაწყისში წარმოუდგენელი ჩანდა და 2006 წლის შემდეგ უმცირესობაში მყოფ პარტიას ერთ ღამეში ორივე პალატაზე კონტროლი არ მოუპოვებია.

_______________

ფოტო: ევროპის პრესფოტო სააგენტო. EPA/JIM LO SCALZO

თბილისის მერი, კახა კალაძე ამბობს, რომ რამდენიმე აქტივისტი, რომლებიც ცხოველთა უფლებებზე ზრუნავენ, „დასაძინებელია“.

სიტყვას – „დაძინება“ ჩვეულებრივ იყენებენ ძაღლებისა და კატების ევთანაზიის, ანუ მოკვდინების სინონიმად. დედაქალაქის მერმა ეს სიტყვა ადამიანების მისამართით გამოიყენა. 

კალაძემ ეს დღეს, 3 ნოემბერს თქვა ჟურნალისტებთან. მას ჰკითხეს გასული კვირის ბოლოს გამოქვეყნებულ, „ტვ პირველის“ გახმაურებულ სიუჟეტზე – „როგორ ხოცავს ძაღლებს სახელმწიფო“, რომლის თანახმადაც ცხოველთა უფლებების დამცველმა აქტივისტებმა თბილისში ძაღლების სასაკლაოები აღმოაჩინეს, არაერთი ორმოთი, რომლებიც მოკლული ძაღლებით იყო სავსე.

ამ სიუჟეტის საპასუხოდ თბილისის მერიამ 31 ოქტომბერს განაცხადა, რომ სამართალდამცავ ორგანოებს მიმართეს, რადგან აქტივისტებმა „ვანდალური ქმედება“ ჩაიდინეს მოკლული ცხოველებით სავსე ორმოების გახსნით.

„სრული პასუხისმგებლობით გეუბნებით, რომ [ცხოველთა მონიტორინგის] სააგენტო მუშაობს აბსოლუტურად გამჭვირვალედ. გამოძიება, რა თქმა უნდა, ყველა იმ ბოროტმოქმედს, რომელიც მივიდა და სამარხების გათხრა დაიწყო.. აუცილებლად მოუწევთ პასუხისგება. გარწმუნებთ ამაში. სხვა ახლა… რაც არ უნდა ცილისწამება, სიბინძურეები ააგოროთ და ეცადოთ, რა თქმა უნდა, ცხოველთა თავშესაფარს ვერ დააზიანებთ. იმიტომ, რომ აღნიშნული ორგანიზაცია მუშაობს სუფთად, გამჭვირვალედ და ემსახურებიან ცხოველების კეთილდღეობას.

ადამიანი, რომელიც იქ იმყოფებოდა [აქტივისტები], როგორ შეიძლება იმ ადამიანების სადმე შეშვება, არათუ ცხოველთა მონიტორინგში. ერთი 5-6 ადამიანი დღესვე წასაყვანია და დასაძინებელია, ისეთ მდგომარეობაში არიან. არაჯანსაღი ფსიქოლოგიის ადამიანები. ყველაზე არ მაქვს საუბარი. რამდენიმე ადამიანი, რომ შეხედავ….“, — განაცხადა კახა კალაძემ. 

ბოლო თვეების განმავლობაში სოციალურ ქსელებში ვრცელდება ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ მიუსაფარი ძაღლები, რომლებზეც ცხოველთა უფლებადამცველები ზრუნავენ, ქუჩებიდან ქრებიან და მათ, შესაძლოა, მიზანმიმართულად, ფარულად კლავენ, რაც კანონდარღვევაა.

ცხოველთა უფლებადამცველები საუბრობენ არაერთ შემთხვევაზე, რაც ეჭვებს აჩენს, რომ სახელმწიფო შესაძლოა არაჰუმანური, უკანონო გზით ცდილობს გადაჭრას ეს პრობლემა.

ამავე თემაზე:

სახელმწიფო უწყებები და ორგანიზაციები მომავალ წელს 14 194 საოფისე [გორგოლაჭებიან] სავარძელს და 32 238 საკონფერენციო სკამს იყიდიან.

შავი ფერის სკამებისა და სავარძლების შესაძენად ორი კონსოლიდირებული ტენდერია გამოცხადებული. შესყიდვის სავარაუდო, ანუ სატენდერო ღირებულება კი ჯამში 3 937 791 ლარია.

კონსოლიდირებული ტენდერები ცენტრალურმა შემსყიდველმა ორგანომ გამოაცხადა. შემსყიდველი ორგანიზაციები კი სავარძლებს და სკამებს შემდგომში ამ ტენდერებში გამარჯვებულ[ებ]ისგან იყიდიან.

შემსყიდველებს შორის არიან როგორც სამინისტროები და მათდამი დაქვემდებარებული სამსახურები, ასევე მუნიციპალიტეტები, ააიპ-ები, სსიპ-ები და სხვა საბიუჯეტო ორგანიზაციები – საბავშვო ბაღების გაერთიანებების ჩათვლით. ამ ორგანიზაციების, ასევე, რომელი რამდენ სავარძელს, თუ სკამს შეიძენს, ჩამონათვალი ტენდერებს თან ახლავს.

14 194 ცალი საოფისე [გორგოლაჭებიანი] სავარძლის შესაძენად ტენდერი 2 342 010 ლარითაა გამოცხადებული, ხოლო 32 238 საკონფერენციო სკამის შესაძენად – 1 595 781 ლარით.

ანუ, ერთ ცალ სავარძელში მაქსიმუმ 165 ლარს გადაიხდიან, ხოლო ერთ ცალ საკონფერენციო სკამში – 49 ლარს და 50 თეთრს.

ორივე ტენდერში წინადადებების მიღება 2026 წლის 5 ნოემბერს დაიწყება და 6 ნოემბერს დასრულდება.

„თითოეული შემსყიდველი ორგანიზაცია და გამარჯვებული პრეტენდენტი ვალდებულნი არიან ხელშეკრულება გააფორმონ სატენდერო კომისიის სხდომის ოქმით ხელშეკრულების გაფორმების შესაძლებლობის დადასტურებიდან არაუგვიანეს 45 დღის ვადაში.

მიმწოდებელი ვალდებულია, საქონლის მიწოდება განახორციელოს ეტაპობრივად, შემსყიდველი ორგანიზაციების მოთხოვნების შესაბამისად, განსაზღვრული საორიენტაციო გეგმა-გრაფიკის გათვალისწინებით, თუმცა ხელშეკრულებ(ებ)ის გაფორმებიდან არაუგვიანეს 2027 წლის 15 დეკემბრისა [კონსოლიდირებული ტენდერების ფარგლებში საქონლის მიწოდების საბოლოო ვადა]“ – აღნიშნულია ტენდერის პირობებში.

შესასყიდი სავარძლებისა და სკამების ტექნიკური პარამეტრები ტენდერებიდან:

მედიკამენტები ძვირდება, ამ დროს პენსიას 45 ლარი დაუმატეს? – რას ფიქრობს ხალხი ბათუმში? ნახეთ „ბათუმელების“ გამოკითხვა.

კვარიათის პლაჟზე, იმ ადგილთან ახლოს, სადაც წლების განმავლობაში კაფე „რაკუშკები“ იყო, 2370 კვადრატული მეტრი ფართობის განაშენიანების დეტალური გეგმა [გდგ] ბათუმის საკრებულომ 2026 წლის მარტში დაამტკიცა. ივლისში კი ბათუმის მერმა, გიორგი ცინცაძემ მშენებლობის ნებართვა გასცა.

სამშენებლო ფართობი გზასა და პლაჟს შორისაა მოქცეული და აქ მშენებლობის მსურველმა კომპანიამ ტერიტორია კერძო მესაკუთრეებისგან გამოისყიდა. განაშენიანების დეტალური გეგმის მიხედვით, „იქ, სადაც ზღვა მთას ხვდება“ [ამ ადგილს ასე კვარიათში უწოდებენ] 23-სართულიანი აპარტოტელის მშენებლობას შპს „ლიც ანქორი“ გეგმავს.

კომპანიას სამშენებლო მოედნის მომზადების სამუშაოები უკვე დაწყებული აქვს.

არც გდგ-ში და არც მერიაში წარდგენილ დოკუმენტებში იახტკლუბისა და საბაგიროს მოწყობის თაობაზე საუბარი არ ყოფილა, თუმცა კომპანიის მფლობელს თავისი გეგმები საჯაროდ აქვს გაცხადებული.

შპს „ლიც ანქორის“ მფლობელი,  დიმიტრი ტვილდიანი „ბათუმელებთან“ ადასტურებს, რომ სარფის მთაზე საკუთარი სასტუმრო კომპლექს „ლიციდან“ სანაპირომდე საბაგიროს მოწყობა სურს, ასევე განზრახული აქვს იახტკლუბის მოწყობა სანაპიროზე მშენებარე აპარტოტელთან ახლოს.

„ის იახტები, რომლებიც მოინდომებენ თურქეთისკენ ან ხმელთაშუა ზღვაში წასვლას, საბაჟო კონტროლს გაივლიან ჩვენთან. ასევე გათვალისწინებული გვაქვს საბაგირო გზა, რომელიც კიდევ 5 მილიონი ევრო დაჯდება. ძალიან ოპტიმისტურად ვარ განწყობილი, რომ ორწელიწად-ნახევარში ყველაფერი დამთავრებული იქნება“, –  უთხრა დიმიტრი ტვილდიანმა ჟურნალისტებს „ლიც ანქორის“ პროექტის პრეზენტაციაზე.

პრეზენტაციაზე განაცხადეს ასევე, რომ კომპანიის გეგმებშია შენობის ბოლო სართულზე 100 მეტრი სიგრძის ოვალური საცურაო აუზის მოწყობა, რომელსაც ნელი დინება ექნება.

შპს „ლიც ანქორის“ დამფუძნებელი, დიმიტრი ტვილდიანი აუზის პროექტს „ზარმაცი მდინარის პროექტს“ უწოდებს.

კომპანიას მშენებარე პროექტში აპარტამენტების გაყიდვები უკვე დაწყებული აქვს.

პროექტის ვებგვერდზე, სადაც მის უპირატესობებზე ამახვილებენ ყურადღებას, სხვა უამრავ ფაქტორთან ერთად მიუთითებენ, რომ სასტუმროს „ექსკლუზიური პლაჟი“ ექნება, სადაც ზღვის წყალი ყველაზე სუფთაა.

„სასტუმროს აქვს ექსკლუზიური კერძო პლაჟი, რომელიც დანარჩენი სივრცეებიდან გამოყოფილია ერთი მხრიდან პატარა მთის მდინარით, მეორე მხრიდან კი – კლდით. სასტუმროს პლაჟზე ყველაზე სუფთა ზღვაა, რადგან მუდმივ დინებას ჭოროხის მიერ ჩამოტანილი ტალახი მიაქვს ბათუმისკენ. სამხრეთიდან მომავალ დინებას კი ბუნებრივი კონცხი გვაშორებს“,  – წერენ კომპანიის ვებგვერდზე.

საქართველოს კანონმდებლობა პლაჟის გაყიდვას არ უშვებს, შესაძლებელია მხოლოდ საიჯარო წესით გასხვისება გარკვეული ვადით და დათქმით, ისე, რომ საჯარო სივრცე, როგორც საზოგადოებრივი სიკეთე, სხვა მოქალაქეებისთვის არ შეიზღუდოს.

„ბათუმელებისთვის“ ცნობილია, რომ 2026 წლის თებერვალში სარფში ზღვის სანაპიროზე „ლიც ანქორის“ მშენებარე პროექტთან ახლოს მთავრობამ ზღვა 93 726 კვ.მეტრი ფართობი ხმელეთად დაარეგისტრირა.

რეესტრს შესაბამისი განაცხადით, ქონების ეროვნულმა სააგენტომ მიმართა.

მართალია, ის ჯერ საიჯარო წესით არ გაუსხვისებიათ, თუმცა ინფორმირებული წყარო სამთავრობო უწყებიდან „ბათუმელებთან“ ადასტურებს, რომ სარფის ზღვის ნაწილის ხმელეთად დარეგისტრირება „ლიცის“ ინტერესს უკავშირდებოდა. იგივე გვითხრეს „რაკუშკებისთვის“ ტერიტორიის დატოვების მოთხოვნის გადაწყვეტილებაზეც, მაშინ, როცა მფლობელს ჯერ კიდევ მოქმედი ხელშეკრულება ჰქონდა.

დიმიტრი ტვილდიანი „ბათუმელებთან“ არ უარყოფს, რომ მთავრობის წევრებთან  პლაჟზე იახტკლუბის  მოწყობის იდეაზე საქმიანი საუბარი ჰქონდა. მისივე ინფორმაციით, შეხვდა „ოცნების“ პრემიერს ირაკლი კობახიძეს და ეკონომიკის მინისტრს, მარიამ ქვრივიშვილს. მათ კი იდეა მოეწონათ.

რაც შეეხება პლაჟის ხმელეთად დარეგისტრირებას, დიმიტრი ტვილდიანი გვეუბნება, რომ „არასწორად შემოხაზეს“  და მისი პროექტი იახტკლუბის მოწყობას უფრო კლდოვანი სანაპიროს ნაწილში ითვალისწინებს: „ მე ვუთხარი მათ კიდეც, რომ ეს არასწორად არის შემოხაზული“.

ტვილდიანი გვარწმუნებს, რომ იახტკლუბი ჩაფიქრებულია ისე, რომ პლაჟი არ შევიწროვდეს. ის „ბათუმელებთან“ განმარტავს, რომ „ექსკლუზიური პლაჟი კერძოს არ ნიშნავს და მის შემოღობვას არავინ აპირებს“, თუმცა ამბობს, რომ კომპანია ამ პლაჟზე შექმნის ინფრასტრუქტურას, რომელიც ფასიანი იქნება.

„დიახ, საზოგადოებრივი პლაჟი იქნება. რა თქმა უნდა, მოღობვას არავინ აპირებს და არც შეიძლება, მე ამას არ ვეთანხმები. მიგიღებთ, რა თქმა უნდა, მაგრამ უფასოდ ტახტს ვერ დაგიდგამთ“, – გვითხრა მან, როცა ვკითხეთ, ხომ არ მოხდება ისე, რომ მომავალში პლაჟით ვეღარ ისარგებლებს ის, ვისაც უფასოდ მოუნდება პლაჟზე, მხოლოდ ქვებზე წამოწოლა.

დიმიტრი ტვილდიანის განმარტებით, სიტყვა ექსკლუზიურში გულისხმობენ იმას, რომ პლაჟის ეს ნაწილი გამოყოფილია პატარა მდინარით მათი სამშენებლო ტერიტორიის წინ.

პლაჟით პატარა მდინარით გამოყოფა არ ნიშნავს იმას, რომ ის შესაძლოა სხვანაირადაც გამოყონ და ჩაკეტონ საზოგადოებისთვის. დიმიტრი ტვილდიანმა ამ საკითხის განხილვისას მაინც გვკითხა: „გონიოდან ამ ადგილამდე პლაჟია და მაინცდამაინც აქ გინდათ პლაჟზე წამოწოლა?“ – მან იქვე გვითხრა, რომ პლაჟის ჩაკეტვის მომხრე არ არის და ამას არც აპირებს.

მისივე თქმით, მთავარია, იქ, სადაც ზღვა მთას ხვდება, სამედიცინო ტურიზმი, კერძოდ კი ე.წ. ფაგებით მკურნალობა განავითაროს და ამ შესაძლებლობით დააინტერესოს სხვა ქვეყნის მოქალაქეები, ამიტომაც სჭირდება საბაგიროც.

„საბაგიროს, ჩემი აზრით, სახელმწიფო უნდა აკეთებდეს. ეს უნდა შესთავაზოს დამსვენებელს, რადგან ასეთი ადგილი, ზღვა და მთა ერთად მსოფლიოში სულ სამია, ბევრი არ არის“.

საბაგიროს მოწყობაზე ჯერ ნებართვა არ არის გაცემული. ჯერ არც პროექტი არსებობს, მაგრამ განიხილება. 2026 წლის 27 ივლისს ბათუმის მერმა, გიორგი ცინცაძემ, გამოსცა ბრძანება მთელი რიგი რეკომენდაციებით, რითაც გაერთიანებულ მიწის ნაკვეთებზე სასტუმროს მშენებლობის პროექტი შეითანხმა.

მანამდე, 2026 წლის 30 მარტს, განაშენიანების დეტალური გეგმის მომზადებაზე დადგენილება გამოსცა ბათუმის საკრებულომ, რომლის მიხედვითაც კომპანია პროექტის კოეფიციენტის გადამეტებისთვის კომპენსაციის სახით [რაც კანონით დაწესებული] მერიის საბინაო ფონდში შეიტანს ნამატი ფართობის 10 პროცენტს [შავი კარკასი] ან ბიუჯეტში გადაიხდის შესაბამის ღირებულებას – ამ შემთხვევაში თეთრი კარკასის ღირებულებას, ოღონდ არა 10, არამედ 4 პროცენტიდან.

„ლიც ანქორის“ სამშენებლო პროექტის გვერდით მშენებლობის ნებართვას აქვს შპს „ახალ ჯგუფს“. კომპანიას მშენებლობა წლებია დაწყებული აქვს. მას შედარებით მცირე მასშტაბის პროექტი აქვს შეთანხმებული მერიასთან. „ლიც ანქორის“ მიერ გავრცელებული ფოტომასალა, ერთი მხრივ, ტოვებს შთაბეჭდილებას, თითქოს ეს ორი პროექტი გაერთიანდა.

აქვე გასათვალისწინებელია ისიც, რომ რთულად წარმოსადგენია, „ლიც ანქორის“ მიერ გაცხადებული გეგმებისთვის ის ფართობი იყოს საკმარისი, რაც კომპანიას ამ დროისთვის აქვს სანაპიროზე დარეგისტრირებული.

შეთანხმებული პროექტის პარამეტრები

„ბათუმელები“ ამ ინფორმაციის გადასამოწმებლად კომპანიას დაუკავშირდა, სადაც გვითხრეს, რომ მსგავსი შეთანხმება „ამ ეტაპზე არ არსებობს.“

დოკუმენტების მიხედვით კი, რომლებიც „ბათუმელებმა“ მოიპოვა, „ლიც ანქორს“  მერიაში წარდგენილი აქვს დოკუმენტი „ახალი ჯგუფის“ თანხმობის თაობაზე, თუმცა გარკვეული დათქმებით. ამ დათქმების შინაარსი გვაფიქრებინებს, რომ „ახალ ჯგუფში“ კარგად იციან „ლიც ანქორის“ გეგმების შესახებ კვარიათი-სარფის სანაპიროზე.

დიმიტრი ტვილდიანი „ბათუმელებთან“ არც იმას უარყოფს, რომ ამ ორი პროექტის გაერთიანებას განიხილავს და ამაზე ერთხელ უკვე ჰქონდა საუბარი შპს „ახალი ჯგუფის“ ერთ-ერთ მფლობელთან, ზაზა რობიტაშვილთან.

შპს „ლიც ანქორის“ მფლობელი დიმიტრი ტვილდიანი ფლობს ასევე შპს „ლიცს“, რომლის საკუთრებაშია სარფის მთაზე ერთ ჰექტრამდე ფართობზე გაშენებული სასტუმრო კომპლექსი. საჯარო რეესტრის ამონაწერით, ახლა ეს ქონება „ბაზისბაკზეა“ დარეგისტრირებული.

დიმიტრი ტვილდიანს ვკითხეთ, რა სახსრებით აპირებს ახალი პროექტების განხორციელებას, მაშინ, როცა შპს „ლიცის“ ქონება  ბანკშია დაგირავებული. მან გვითხრა, რომ ამ პროექტს ძალიან დიდი დანახარჯი ჰქონდა: „თქვენ იცით, რომ იქ არაფერი არ იყო – არც ინტერნეტი, არც გზა, ეკალ-ბარდი მხოლოდ“.

სხვა დეტალები კი არ დააკონკრეტა.

განიხილავს „ოცნების“ მთავრობა კვარიათი-სარფის პლაჟზე, ზღვის ნაწილის შპს „ლიც ანქორისთვის“ საიჯარო წესით გადაცემას? მართალია თუ არა, რომ კომპანიამ მიმართა მთავრობას მოთხოვნილ ტერიტორიაზე იახტკლუბის მოწყობის თაობაზე? ასევე, მიმართა თუ არა იგივე კომპანიამ მთავრობას სარფის მთიდან სანაპირომდე საბაგიროს მოწყობის პროექტთან დაკავშირებით? – ამ კითხვებით აჭარის მთავრობას დღეს, 2 ნოემბერს მივმართეთ.

დღეს, 2 ნოემბერს, ირაკლი ღარიბაშვილის სასამართლო პროცესი მიმდინარეობს, რომელსაც პარლამენტის ყოფილი დეპუტატი „ოცნებიდან“ და ასევე ამ პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, მოჭიდავე ლუკა კურტანიძე ესწრებოდა.

სასამართლოდან გამოსულმა ლუკა კურტანიძემ ჟურნალისტებთან მამუკა მდინარაძეს ვირთხა უწოდა. მისი თქმით, არავინ დაიჯერებს, რომ ირაკლი ღარიბაშვილმა ჯარი გაძარცვა.

„მაგ სისულელეს დაიჯერებენ მხოლოდ სულელები, ან ისეთი ვირთხები, როგორიც მდინარაძეა. მე ძალიან დიდი ეჭვი მაქვს, რომ ერისკაცი [ივანიშვილი] შეცდომაშია შეყვანილი. სიმართლეს როცა გაიგებს, ყველაფერს პასუხი გაეცემა“, – თქვა ლუკა კურტანიძემ.

ივანიშვილის გარეშე მდინარაძე გააკეთებდა რაიმეს? – ისევ ჰკითხეს მას ჟურნალისტებმა, რაზეც კურტანიძემ უპასუხა: ,,მკვდარზე ან კარგს ლაპარაკობენ, ან არაფერს. მდინარაძე მკვდარზე უარესია, ვირთხაა, რომელმაც თავის გუნდის წევრებს ასეთი რამეები შეუთხზა.

მდინარაძის პავლიკა მოროზოვები დატოვებულია სხვადასხვა სფეროში. გასუფთავდება ყველა, ბიძინა ივანიშვილიც გაერკვევა, რა არის სიმართლე და ყველაფერი დადგება წესრიგში“, – თქვა ლუკა კურტანიძემ.

ყოფილი პრემიერ-მინისტრი, ირაკლი ღარიბაშვილი 2026 წლის იანვარში დააკავეს.

პროკურატურის თანახმად, ღარიბაშვილმა ქრთამის სახით აიღო 750 ათასი ლარი. მას ეს ფული უშუალოდ ჯუანშერ ბურჭულაძემ გადასცა. მუხლი, რომლითაც მას ბრალი წარუდგინეს, 11-დან 15 წლამდე პატიმრობას ითვალისწინებს.

პატიმრობაში მყოფი „ქართული ოცნების“ ყოფილი ლიდერი და ყოფილი პრემიერი, ირაკლი ღარიბაშვილი, 17 აგვისტოს შემდეგ სოციალურ ქსელში წერილებს ავრცელებს. მისი მტკიცებით, „იძულებულს ხდიან“, რომ ბრძოლა დაიწყოს.

ღარიბაშვილი პატიმრობას იხდის სხვა ანუ მეორე საქმეზე – დაუსაბუთებელი შემოსავლის ლეგალიზება. ამ საქმეზე მას ბრალი აღიარებული აქვს და საპროცესო შეთანხმების საფუძველზე 5-წლიან პატიმრობაშია.

ყოფილი პრემიერ-მინისტრი და ბიძინა ივანიშვილის ყოფილი ფავორიტი ირაკლი ღარიბაშვილი ახალ საქმეში ბრალს არ აღიარებს.

ახალ საქმეზე ირაკლი ღარიბაშვილი სასამართლო პროცესებს არ ესწრებოდა. დღევანდელ სხდომაზე კი ის სასამართლოში გამოცხადდა, თუმცა დღეს სხდომა მოსამართლემ დახურა.

„მინდა რამდენიმე საკითხთან დაკავშირებით გავაკეთო ჩემი განმარტებები [აქ შეაწყვეტინეს და განუმარტეს, რომ მხოლოდ სხდომის დახურვა-არდახურვაზე შეეძლო საუბარი]. რა თქმა უნდა, ვეწინააღმდეგები ამ შუამდგომლობას. მე მინდა, რომ საზოგადოებამ გაიგოს სიმართლე, რომ ეს არის ცილისწამებაზე აგებული პოლიტიკურად მოტივირებული საქმე.

დიდი მნიშვნელობა აქვს, პროცესი ჩატარდეს ღიად და გამჭვირვალედ და დაინახოს ხალხმა ბრალდების აბსურდულობა. მოგმართავთ თხოვნით, რომ არ დაკმაყოფილდეს ეს შუამდგომლობა“, – თქვა ირაკლი ღარიბაშვილმა სხდომის დახურვამდე.

მოსამართლე თამარ მჭედლიშვილმა დააკმაყოფილა პროკურორ ანი ლეკიაშვილის შუამდგომლობა და ირაკლი ღარიბაშვილის ახალი, მიმდინარე საქმის განხილვა დახურა. პროცესი დახურულ კარს მიღმა წარიმართება. დაინტერესებულ პირებს, ჟურნალისტებს მასზე დასწრების საშუალება არ ექნებათ.