„მათი ეს მოქმედება, პირველ რიგში, იმპულსური, ნერვული ხასიათის რეაქციაა, ნაცვლად იმისა, რომ კრიტიკაზე ოდნავ მაინც დაფიქრდნენ“ – ამბობს საერთაშორისო გამჭვირვალობა – საქართველოს“ ადამიანის უფლებათა და მართლმსაჯულების პროგრამის მენეჯერი სანდრო ბარამიძე „ოცნების“ პროკურატურის განცხადებაზე, რის მიხედვითაც უკვე პატიმრობაში მყოფ ოპოზიციის ლიდერებს საბოტაჟსა და „უცხო ქვეყნისთვის“ მტრულ საქმიანობაში დახმარებაში დებენ ბრალს.
როგორ აპირებს „ოცნება“ ამტკიცოს საბოტაჟი და რატომ არ ასახელებს იმ „უცხო ქვეყნებს“, რომლებსაც ის მტრად მოიხსენიებს? – „ბათუმელები“ სანდრო ბარამიძეს ამ თემაზე ესაუბრა.
- ბატონო სანდრო, „ქართულმა ოცნებამ“ პატიმრობაში მყოფ ოპოზიციის ლიდერებს ახალი ბრალდებები წაუყენა და მათ საბოტაჟსა და „უცხო ქვეყნისთვის მტრულ საქმიანობაში“ დახმარებას ედავება. შეიძლება თუ არა მსგავსი ბრალდება სხვა ოპონენტების წინააღმდეგაც გამოიყენოს „ოცნებამ“ და გაუჭირდება თუ არა მას ამ ბრალის დამტკიცება?
რამდენიმე მომენტს გამოვყოფ. პირველ რიგში, ყურადღებას იქცევს ის გარემოება, რომ ბრალის წარდგენა მოხდა მეორე დღეს, როცა ევროკომისიამ გამოაქვეყნა თავისი გაფართოების ანგარიში საქართველოსთან მიმართებით, სადაც უკიდურესად ნეგატიურად არის შეფასებული ბოლო წლის განმავლობაში განვითარებული მოვლენები და კაია კალასმა, ევროკავშირის უმაღლესმა წარმომადგენელმა საგარეო და უსაფრთხოების საკითხებში, ისიც კი თქვა, რომ საქართველოსთვის უბრალოდ აღარ არის არანაირი გზა დარჩენილი იმისთვის, რომ ამ ვითარებაში გახდეს ევროკავშირის წევრი და რომ საქართველოს კანდიდატი ქვეყნის სტატუსიდან დარჩა მხოლოდ სახელი.
ასე მოხდა შარშან ნოემბერშიც, როდესაც ევროპარლამენტმა გამოაქვეყნა უკიდურესად ნეგატიური რეზოლუცია საქართველოს შესახებ და მეორე დღეს, 28 ნოემბერს, გამოვიდა კობახიძე და თქვა, რომ ვაჩერებთ ყველანაირ მოლაპარაკებებს ევროკავშირთანო.
აქედან გამომდინარე, მათი ეს მოქმედება, პირველ რიგში, იმპულსური, კონვულსიური, ნერვული ხასიათის რეაქციაა. ნაცვლად იმისა, რომ კრიტიკაზე ოდნავ მაინც დაფიქრდნენ, – არა, უბრალოდ, ახორციელებენ ისეთ მოქმედებას, რომელიც მიანიშნებს, რომ სჯიან საქართველოს მოქალაქეებს იმისთვის, რომ თვითონ ჩააგდეს ყველაფერი ევროკავშირთან და საერთოდ ჩვენ დასავლურ პარტნიორებთან ურთიერთობაში.
მეორე საკითხი: ივანიშვილის მიზანია ჩაახშოს, დახუროს დემოკრატია საქართველოში, დახუროს წარმომადგენლობითი დემოკრატია, პოლიტიკური პლურალიზმი და ასეთ ვითარებაში ქვეყანაში დარჩეს ვითომ პარტიები რომ არსებობენ, უცნაური, მართლა თითო-ოროლა კაციანი, ნაყიდი რომ აქვთ მათი ლოიალობა და სხვა აღარავინ.
თუ არჩევანი არ გვექნება, მაშინ, ბუნებრივია, არჩევნებიც, როგორც ასეთი, არ იქნება.
ასეთი არჩევნები საბჭოთა კავშირშიც ტარდებოდა, მაგრამ არჩევნებს არავინ არ უწოდებდა და ეს უნდა, რომ გააკეთოს ივანიშვილმა დღეს.
ფაქტობრივად, ეს ახალი ბრალი, მურუსიძე-ჩინჩალაძის სასამართლოს სტილში გამოტანილი განაჩენით უნდათ, რომ გახადონ პრეიუდიციად, რადგან იმ სარჩელში რაიმე დასაბუთებული მტკიცებულება არ არის წარმოდგენილი და საკონსტიტუციო სასამართლომ თქვას, რომ ფაქტების დადგენის, ასე ვთქვათ, მოვალეობა მე არ გამაჩნია, იმიტომ, რომ ფაქტები აგერ დაადგინა ვთქვათ თბილისის საქალაქო სასამართლომ ამ ბრალის საქმეში.
- „ოცნება“ პატიმრობაში მყოფ პოლიტიკოსებზე ამბობს, რომ ისინი ყველაფერს აკეთებდნენ ჩვენთვის საერთაშორისო სანქციების დასაწესებლადო. რა ტიპის „ბრალია“ ეს. ან რა ფორმით უნდა ამტკიცოს ეს ბრალდების მხარემ?
არცერთ ბრალში ეს არ ჯდება. მოგეხსენებათ, რომ სამი მუხლით მიმდინარეობდა აქამდე გამოძიება, ამ გამოძიების ფარგლებში იყო, რომ ჯერ ნანუკას ფონდი და სხვა ფონდების წარმომადგენლები დაკითხეს მაგისტრანტ მოსამართლესთან და მერე სექტემბერში, უკვე არასამთავრობო ორგანიზაციების ხელმძღვანელები, მათ შორის, ჩვენი ორგანიზაციის ხელმძღვანელი, ეკა გიგაურიც დაკითხეს. ეს იგივე გამოძიებაა, ეგრეთ წოდებული საბოტაჟის, ეგრეთ წოდებული უცხო ქვეყნისთვის დივერსიულ საქმიანობაში დახმარების გაწევის ბრალდებით.
სანქციების საკითხი არცერთი მუხლის კვალიფიკაციაში არ ჯდება. ჯერ ერთი, როცა ამბობ, რომ „მტრულ სახელმწიფოს“, მტრულ ორგანიზაციას დაეხმარე, იქვე უნდა მიუთითო, ვინ არის ეს მტრული სახელმწიფო, რომელია ეს უცხო სახელმწიფო, რომელიც მტრულ საქმიანობას ეწევა და იყენებს ამ ადამიანების დახმარებას.
- როგორ ფიქრობთ, შეძლებენ იმას, რომ სასამართლოში ხელი დაადონ ვთქვათ ევროკავშირის რომელიმე წევრ ქვეყანას, როცა მოუწევთ „მტრულ სახელმწიფოს“ განმარტება?
არ ვიცი, თუმცა, თუმცა რაღაც ალუზიები და მინიშნებები ამ კუთხით არის დაფიქსირებული წულუკიანის კომისიის დასკვნაში, რომელიც საფუძვლად უდევს ვთქვათ, საკონსტიტუციო სარჩელს [ოპოზიციური პარტიების აკრძალვაზე].
ერთი-ორ ადგილას ამერიკის ყოფილი ელჩის გამონათქვამია მითითებული, ევროკავშირის ყოფილი, საგარეო და უსაფრთხოების საკითხებში უმაღლესი წარმომადგენლის, ბორელის სიტყვებია მითითებული, თუმცა პირდაპირ იმის თქმა, რომ ვიღაცას ხელს ადებენ, ასე არ არის, რა თქმა უნდა.
- თუ პირდაპირ ვერ დაასახელებენ „მტრულ ქვეყნებს“, მაშინ როგორ დაამტკიცებენ ბრალს. ვისთვის მუშაობდნენო, რას იტყვიან?
მარტო ეს არ არის, რასაც ვერ დაამტკიცებენ. საერთოდ, ვერცერთ მუხლთან მიმართებით ვერ დაამტკიცებენ ბრალს. მათ შორის საბოტაჟის მუხლთან მიმართებით, ასე ვთქვათ, არანაირი საფუძველი არ არსებობს, არათუ მტკიცებულებები.
ისინი არც აღწერენ ქმედებებს, რაში გამოიხატა ეს ყველაფერი. უნდა აღწერო რაღაც მოქმედება, რომ თქვა, ეს ქმედება შეესაბამება სისხლის სამართლის კოდექსის ამა და ამ მუხლით დადგენილი დანაშაულის შემადგენლობას. ასეთი რამე უბრალოდ არც არის აღწერილი.
საბოტაჟს აბრალებენ ფაქტობრივად ყველას. ზოგის შემთხვევაში მარტო საბოტაჟია ბრალად წაყენებული. იგივე გვარამია, მელია, ხაზარაძე, ჯაფარიძეს მარტო საბოტაჟში აქვთ ბრალი წაყენებული და რაში გამოიხატა საბოტაჟი? ეს აღწერილი არ არის.
თუ ლაპარაკია იმაზე, რომ რუსთაველზე მიმდინარეობდა პერმანენტული აქციები, აქ საბოტაჟი რაში ვლინდება?
საბოტაჟი არის ის, როდესაც, ხელს უშლი ვთქვათ პარლამენტის მუშაობას ისე, რომ ის მუშაობას ვერ ახერხებს. ასეთი რამ არ ყოფილა.
მოგეხსენებათ, იგივე რუსული კანონის მიღების პერიოდში, მიუხედავად იმისა, რომ მართლა მასობრივი აქციები იმართებოდა ყოველდღიურად პარლამენტის წინ, ერთი წამით არ შეუჩერებია პარლამენტს მუშაობა და ერთმანეთის მიყოლებით იღებდნენ კანონებს, მათ შორის ეს რუსული კანონიც მიიღეს თვე-ნახევარში. ამიტომ, საბოტაჟი რაში ვლინდება, თუ ხელი რეალურად ამ აქციებმა ვერ შეუშალა პარლამენტის მუშაობას?!
პროკურორმა უნდა იფიქროს ამაზე, მაგრამ სად აქვს მაგათ ან ფიქრის უნარი ან ფიქრის ვალდებულება. მათი ერთადერთი ვალდებულებაა, რასაც ეტყვიან, ის გააკეთონ.
- ბრალდებაში საუბარია ცრუ ინფორმაციის გავრცელებაზე [„აწვდიდნენ ინფორმაციას საქართველოში ნავთობპროდუქტების იმპორტის, ასევე საქართველოს სამხედრო სფეროში მათ ხელთ არსებული თუ გამოგონილი ვითარების შესახებ, ავრცელებდნენ ცრუ ინფორმაციას, რომ თითქოს საქართველოს საჰაერო სივრცე გამოიყენებოდა ირანული საბრძოლო დრონების რუსეთის ფედერაციისათვის მისაწოდებლად…“]. მსგავსი ბრალდება შესაძლოა ყველა ოპონენტის წინააღმდეგ გამოიყენონ, მით უმეტეს, თუ არც ბრალდების დასაბუთება დასჭირდებათ. ამ ნაწილზე რა შეგიძლიათ გვითხრათ?
მე ჯერ ეს წაყენებული ბრალდებები და მით უმეტეს მტკიცებულებები არ წამიკითხავს, ამიტომ არ ვიცი რას ეყრდნობა ბრალდება. მაგრამ ეჭვი მაქვს, რომ ამისთანა მტკიცებულება ბუნებაში არ არსებობს.
- ასევე, თქვეს, რომ რუსული ნავთობპროდუქტების იმპორტზე აწვდიდნენ ინფორმაციასო. არადა ამაზე უცხოური მედიები ავრცელებდნენ ინფორმაციას და ეს ვერ იქნებოდა დამალული.
არ ვიცი რას ეყრდნობა მათი ბრალდებები, მაგრამ მე ერთი რამ შემიძლია გითხრათ, რომ ევროკავშირის, ევროპარლამენტის დონეზე იქნება ეს, ევროკომისიის თუ მათი ხელმძღვანელების გამონათქვამების დონეზე, მთავარი საყვედურები „ქართული ოცნებისკენ“ არის მიმართული, სადაც საუბარია ადამიანის უფლებების დარღვევებზე. იმიტომ, რომ ქუჩაში ადამიანებს სცემდნენ, აწამებდნენ, უსამართლოდ ასამართლებდნენ, უსამართლოდ აპატიმრებდნენ, აკავებდნენ და ამის გამო აკისრებენ მათ სანქციებს.
ამის გამოა, რომ დასავლეთი აღარ გვიდგას გვერდით და ამას უკვე დემოკრატიული უკუსვლა კი არა, უკვე დიქტატორის დამყარება ჰქვია.
რა შუაშია აქ ირანი, ნავთობი ან სანქციები.
- ადამიანებს რომ სცემდნენ ეს იყო ფაქტი, რადგან ამ ყველაფერს აშუქებდა როგორც ადგილობრივი, ასევე საერთაშორისო მედია. რის საფუძველზე იტყვიან, რომ უცხო ქვეყნებს აწვდიდნენ ინფორმაციას პოლიტიკოსები? ეს ხომ ისედაც ფაქტი იყო.
ვერაფერს ვერ დაამტკიცებენ.
ეს სანქციებიც სინამდვილეში არის შესვლაზე აკრძალვები ანუ მგზავრობის აკრძალვები უცხო ქვეყნებში და ესეც ცალკეულ ქვეყნებში, ხომ? ზოგ შემთხვევაში გერმანია, ჩეხეთი და ასე შემდეგ და ეს ყველაფერი განპირობებულია „ქართული ოცნების“ მხრიდან ადამიანის უფლებების დარღვევით და არა იმის გამო, რომ საქართველოა რაღაცაში მხილებული.
აქ ლაპარაკია ადამიანის უფლებების ფეხქვეშ გათელვაზე, ლაპარაკია ხელისუფლების მიტაცებაზე, ლაპარაკია სამართლის უზენაესობის მოშლაზე და დემოკრატიის დამარცხებაზე. ამიტომ არის, რომ მთელი დასავლეთი, „ქართულ ოცნებას“ განიხილავს როგორც ავტორიტარულ რეჟიმს.
- სააკაშვილის ფაქტორის შემოტანა რაში დასჭირდათ და იმის თქმა, რომ თურმე პატიმრობაში მყოფი პირი სოციალური ქსელებით ამხობდა „ოცნების“ ხელისუფლებას?
პროპაგანდისტული ტრიუკია ესეც და ამით უნდათ რაღაცნაირად „გაამყარონ“ მათი ფუყე, ვითომ სარჩელი, რომელიც შეიტანეს საკონსტიტუციო სასამართლოში.
საზოგადოებაზე მათი ცარიელი ფრაზები გავლენას ვერ მოახდენს, რადგან რაიმე დასაყრდენი არ აქვთ. მხოლოდ ადმინისტრაციული რესურსი უჭირავთ და ისიც ზოგი მოსყიდვით, ზოგი დაშინებით, ეს არის სულ მათი რესურსი.
საზოგადოებაში რა დასაყრდენიც აქვთ, ეს აჩვენა თუნდაც ამ თვითმმართველობის არჩევნებმა, სადაც უამრავმა ადამიანმა საერთოდ არც მიიღო მონაწილეობა და რომელიღაც კალაძემ სულ რაღაც 20%-ი მიიღო თბილისის საარჩევნო ოლქის.
ამ 20%-საც ვერ აიღებდა, რომ არ ყოფილიყო შიშის ფაქტორი, რომ არ ყოფილიყო ადმინისტრაციული ზეწოლის და პენსიაზე, ხელფასზე დამოკიდებული ადამიანების ფაქტორი.
- არასამთავრობოებიც იყო ნახსენები, რომ თითქოს მათთან ერთად მოქმედებდნენ ოპოზიციის ლიდერები. ფიქრობთ, რომ ეს სპეციალურად ჩაწერეს, რომ შემდეგი ისრები მათზე გადაიტანონ?
რა თქმა უნდა. ტყუილად არ არის ეს ფრაზა გამოყენებული. გადავლენ თუ არა არასამთავრობო ორგანიზაციების წინააღმდეგ პირდაპირ ნადირობაზე, ამას ვნახავთ გარკვეულ დროში.
- მთავარი მაინც იკითხება პირადი შურისძიება ივანიშვილის ან მისი პარტიის იმ წარმომადგენლების, რომლებიც დაასანქცირა დასავლეთმა? რადგან აქცენტი სწორედ ამაზე და ძალაუფლების შენარჩუნებაზეა გაკეთებული. თქვენ როგორ ფიქრობთ?
ყველაზე მთავარი რაც იკითხება არის ის, რომ ივანიშვილს, რასაკვირველია, ძალიან არ უნდა ძალაუფლების დაკარგვა და ის იმდენად შორს წავიდა ამ თავის ავტორიტარულ და რეპრესიულ პოლიტიკაში, სახელმწიფოს მიტაცებაში და ასე შემდეგ, რომ მისთვის უბრალოდ სხვა გამოსავალი არ არის, გარდა იმისა, რომ ამ ჭაობში კიდევ უფრო ღრმად შეტოპოს.
თუმცა, არცერთ დიქტატორს ბოლომდე, გრძელვადიან პერსპექტივაში ეს არ გასვლია. საბოლოო ჯამში დაინგრა ისეთი ძლევამოსილი დიქტატორები, დიქტატურები, როგორიც იყო იგივე საბჭოთა კავშირი, ნაცისტური გერმანია და უფრო უახლესი მაგალითებიც გვაქვს სირიის და ლიბიის სახით.
- თუმცა, გვაქვს სხვა მაგალითებიც თუნდაც აზერბაიჯანის ან იგივე თურქეთის სახით, სადაც დღემდე ავტორიტარული რეჟიმები მართავენ. ალბათ იმავეს იმედი აქვს ივანიშვილსაც?
თურქეთი და აზერბაიჯანი ორი სხვადასხვა რამ არის მაინც. მაგრამ საბოლოო ჯამში, რით დამთავრდება ეს ამბავი, როდესაც ერდოღანს აღარ ექნება უკვე არჩევნებში მონაწილეობის საკონსტიტუციო უფლება, მერე ვნახავთ.
ალიევს რაც შეეხება, იქ ცოტა სხვაგვარი ვითარებაა იმ კუთხით, რომ ალიევი, რა თქმა უნდა, ავტორიტარული მმართველია, მაგრამ, მეორე მხრივ, ალიევს აქვს ძალიან მყარი საფუძველი ნავთობის და გაზის სახით, რაც, ასე ვთქვათ, ეკონომიკურ საფუძველს უქმნის მის რეჟიმს.
გარდა ამისა, ალიევის წარმატებები, იგივე ყარაბაღთან მიმართებით და ასე შემდეგ, განაპირობებს აზერბაიჯანული საზოგადოების ლოიალობას მის მიმართ. ამისთანა ფაქტორები ამ ქვეყანაში არ არის, არც ნავთობი და გაზი აქვს ივანიშვილს და მით უმეტეს, არც რაიმე წარმატება.
- მაგრამ აქვს რუსეთის მხარდაჭერა.
კი ბატონო, რუსეთის მხარდაჭერა აქვს და ამაზე დგას სინამდვილეში, მისი რეჟიმის განგრძობითობის ფაქტორი, რომ რუსეთის ემისარია და რუსულ რეჟიმს მიტმასნილი ფიგურა.
მაგრამ როდესაც რუსულ რეჟიმს დაემართება რაღაც განსხვავებული, მაგალითად, უკრაინაში მარცხის მერე, რაშიც დარწმუნებული ვარ, ეს ჯაჭვური რეაქციით გამოიწვევს რაღაც შედეგებს ივანიშვილის რეჟიმისთვის.
___________
ფოტოზე: სანდრო ბარამიძე. კადრი „ფორმულას“ ვიდეომასალიდან.
ამავე თემაზე:
პროკურატურამ დაარღვია კანონი, დასავლეთს მიანიჭა მტრული ქვეყნების სტატუსი – კომენტარი
