Tag Archives: ემიგრაციაში მყოფი ქალების ხმები

„ჩვენ ერთ საქმეს ვაკეთებთ ვითომ, მაგრამ ყველაზე მთავარს ვაფუჭებთ – შვილებს ვკარგავთ, ახლობლებს ვკარგავთ, მეგობრებს… ყველაფერს ვკარგავთ, აბსოლუტურად. ჩემი შვილი 14 წლის გათხოვდა – აი, ეს გააკეთა ჩემმა აქ წამოსვლამ… ამას ვერანაირი ფული ვერ აანაზღაურებს“- ციტირებს ერთ-ერთი ემიგრანტი ქალის ნათქვამს კვლევა, რომელიც წელს, 10 ნოემბერს გამოქვეყნდა. კვლევა ჩაატარა არასამთავრობო ორგანიზაციამ „ქალები საერთო მომავლისათვის (WECF) – …

Continue reading “ემიგრანტი ქალები შვილიშვილებისთვისაც აგრძელებენ შრომას ემიგრაციაში – კვლევა”

„რომ ჩამოვედი, შვილებს დავურეკე და ვუთხარი, თეატრთან მიდით, ერთი ქალი გელოდებათ-მეთქი, არ იცოდნენ, რომ ჩამოვდიოდი. იმ ღამეს ბავშვებს თვალი არ დაუხუჭავთ. გათენებამდე ასე ვიყავით, ერთი მარჯვნივ იჯდა, მეორე – მარცხნივ, ხელებს არ მიშვებდნენ. ანდრეას ვკითხე, დედა, რატომ არ იძინებ-მეთქი, მეშინია თვალების დახუჭვის, რომ გავახელ და არ დამხვდეო? მივხვდი, რომ შვილების ეს განცდები არაფრად ღირს. ამიტომ …

Continue reading “საბერძნეთიდან როცა ჩამოვედი, იმ ღამეს ჩემს შვილებს თვალი არ დაუხუჭავთ – ემიგრანტი ქალი | ვიდეო”

ნინო ჩოგოვაძე პროფესიით ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელია. უმაღლესი განათლება ქუთაისში მიიღო, აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტი დაამთავრა. 90-იანი წლების მიწურულს საქართველოდან ამერიკის შეერთებულ შტატებში ემიგრაციაში წავიდა. ის ე.წ. პირველი თაობის ემიგრანტია. განსხვავებით დღევანდელი ემიგრაციული ტალღისა 90-იანებში საქართველოდან წამსვლელები ტოტალურ შიმშილს, ომს, კრიმინალს და სრულ უიმედობას გაურბოდნენ. „ანდაზის მიხედვით წყალწაღებული ხომ ხავსს ეჭიდებოდა, მე ის მოსაჭიდებელი …

Continue reading “ბევრმა ემიგრანტმა ქალმა თავისი გაკეთებული რემონტი თვალითაც ვერ ნახა – ისინი გადავასვენეთ”

„სახელმწიფო ალბათ ყველაფერს უნდა აკეთებდეს იმისათვის, რომ ხალხი დასაქმდეს, ხელფასი ჰქონდეს. აი, რამდენი წელი გავიდა, აქ ცხოვრება სულ უფრო უარესი და უარესი ხდება. იმდენი ადამიანი მიდის… მე და ჩემი შვილი საქართველოში რომ ვბრუნდებოდით, ავედით თვითმფრინავში, მეგონა შემეშალა – ქართული საუბარი არ ისმოდა. ჩვენ გარდა ქართველი უკან არავინ ბრუნდებოდა. მარტო ჩვენ მოვდიოდით უკან და უცხოელი ტურისტები. …

Continue reading “წამსვლელი თვითმფრინავები გაჭედილია ქართველებით, უკან დამბრუნებლები არა – ემიგრანტი”

„ნუნუ იტალიაშია, ნანა, აგერ, ჩვენს ზემოთ ცხოვრობს – საბერძნეთშია. თამილა ცხოიძე თურქეთშია, ბევრი, ბევრი ქალია სოფლიდან წასული. მე ვისაც ვიცნობ უმეტესობა იტალიაშია. შორენა იტალიაშია, ლამარა… ბევრია რა“, – თამარ ტყემალაძე იმ მეზობლების სახელებს თვლის, რომლებიც მისი სოფლიდან, ხიდისთავიდან ემიგრაციაში წავიდნენ. ყველა მათგანი ქალია. ემიგრანტი იყო თამარიც. ხუთი წელი მუშაობდა თურქეთში, სტამბოლში, სადაც მოხუც ქალს უვლიდა. …

Continue reading “შვილებმა, ოღონდ შენ დაბრუნდი და ჩვენ მივხედავთ ყველაფერსო – ემიგრაციიდან დაბრუნებული ქალი”

„ემიგრაციიდან დაბრუნებული დედების ყველაზე დიდი გასაჭირი შვილების გაუცხოებაა. ჩამოდიან, ეხუტებიან შვილებს და მათგან იმავე სიყვარულს ვეღარ გრძნობენ. თითქოს ფულის მანქანად ვიქეცით მშობლები. ყველა შვილი ასეთი არ არის, ბავშვებს არ ვაკნინებ, მათ შემოვევლე, ყველა დედას გვიხარია მათთვის რამის გაკეთება. შეიძლება ჩვენი ბრალიცაა ბევრი რამ, ფინანსურად შვილები ჩვენვე გავათამამეთ – როცა ემიგრაციიდან სიყვარულს ვერ აძლევ შვილებს, ცდილობ …

Continue reading “ემიგრაციიდან დაბრუნებული დედების გასაჭირი შვილების გაუცხოებაა – ემიგრანტი ქალი”

„სტატისტიკის თანახმად, 55 წლის ზემოთ ასაკის მქონე ქალები უფრო მეტი მიდის ემიგრაციაში, ვიდრე ამავე ასაკის კაცები. ვფიქრობ ამას ორი მიზეზი აქვს:  საქართველოში 55 წლის შემდგომ ქალების აუნაზღაურებელი ზრუნვითი საქმიანობა და პასუხისმგებლობები იზრდება, რის გამოც ისინი წყდებიან შრომით ბაზარს; ამ ასაკში ქალებისთვის რთულია ისეთი სამუშაოს პოვნა, სადაც ღირსეული ანაზღაურება ექნებათ. ამიტომ ისინი გამოსავალს ემიგრაციაში ხედავენ, ოჯახების …

Continue reading “რას მოუტანს საქართველოს შრომისუნარიანი მოქალაქეების ქვეყნიდან გადინება”

„საქართველოში რომ დავბრუნდი ემიგრაციაში ყოფნის 7 წლის შემდეგ, საკუთარი ოჯახის წევრებთან ურთიერთობა გამიჭირდა. იმიტომ კი არ გამიჭირდა, რომ სიცივე ვიგრძენი ან აღარ ვუყვარდი და შეიცვალნენ. არა. უბრალოდ, მე აღარ მქონდა საერთო. ის ყოველდღიური რამ, რაც გვაერთიანებდა, გამოვტოვე. მივხვდი, რომ აქ, იტალიაში, უფრო მეტ ხალხთან მქონდა კავშირი. რადგან გვაქვს საერთო დარდი, საერთო საფიქრალი, საერთო საქმე. და …

Continue reading “მამა დამეღუპა 2 წლის წინ და ვერ წავედი, ფრენები არ იყო. ბილეთებს ახლაც ვინახავ – ემიგრანტი ქალი”

„თქვენ რომ ნახოთ, როგორ ზრდიან იტალიელები თავიანთ შვილებს, იტყვით, რომ საქართველოში გაზრდილები არიან ესენიო. არცერთი ევროპელი მშობელი შვილს არ აძლევს მოწევის და თმის შეღებვის უფლებას სკოლის პერიოდში. არ აძლევენ ტელეფონს. საქართველოში უფრო ბევრ ბავშვს უჭირავს ტელეფონი, ვიდრე აქ. აქ 14 წლის ზემოთ ყიდულობენ ბავშვებისთვის ტელეფონს და ისიც დროებით – სკოლაში არ ატანენ. მე სადაც მიმუშავია, …

Continue reading “„შენს გარეშე რომ მიდის ბედნიერი თუ მწუხრის დღეები, ეგ არის შენი დაკარგული დრო””

უკანასკნელი 28 წლის განმავლობაში საქართველოში მიგრაციული სალდო დადებითი ერთადერთხელ იყო – 2020 წელს, როცა ქვეყანაში 15 732 ადამიანით მეტი შემოვიდა, ვიდრე ქვეყნიდან წავიდა. “2020 წლის მაჩვენებელზე დიდი გავლენა იქონია „COVID-19-ის პანდემიამ და მისგან გამოწვეულმა გადაადგილების შეზღუდვებმა“ – ასეთია დადებითი მიგრაციული სალდოს ოფიციალური ახსნა საქართველოს მიგრაციის 2021 წლის პროფილის დოკუმენტის მიხედვით. 2020 წლამდეც და 2020 წლის …

Continue reading “თუ ასე გაგრძელდა ემიგრაცია, ალბათ შეიცვლება ქვეყნის დემოგრაფიული მდგომარეობა – ინტერვიუ”

2023 წლის ბოლო სამ თვეში (ივლისი, აგვისტო, სექტემბერი) საქართველოში ევროკავშირის ქვეყნებიდან 1070 მოქალაქის შესახებ გაიცა დაბრუნების ნებართვა რეადმისიის შეთანხმებით. სულ 1074 განაცხადი განიხილეს, აქედან მხოლოდ 4 განაცხადი არ დაკმაყოფილდა. ორი გერმანიიდან, ერთი საბერძნეთიდან და ერთიც შვეიცარიიდან. ყველაზე მეტი თანხმობა საქართველოს მოქალაქეების გერმანიიდან დაბრუნებაზე გაიცა, საიდანაც ჯამში 696 ადამიანი დააბრუნეს საქართველოში, მათგან: 333 კაცი, 164 ქალი …

Continue reading “ბოლო სამ თვეში საქართველოში ევროპიდან 1070 პირი დააბრუნეს – ყველაზე მეტი გერმანიიდან”

ბაღდათელი ნათია თოლორდავა იტალიიდან საქართველოში 16-წლიანი ემიგრაციის შემდეგ დაბრუნდა. 19 წლის იყო, როცა გერმანიაში წავიდა თავიდან AU PAIR-ის პროგრამით. ნათიას დედაც ემიგრაციაში იყო ამ დროს, დედა-შვილს ერთმანეთი 5 წელი არ ჰყავდათ ნანახი. ნათიას მიზანი ახალ გარემოში ცხოვრება, ენების სწავლა, მოგზაურობა და დედასთან ახლოს ყოფნა იყო. ნათია იტალიასა და გერმანიაში ემიგრაციის გამოცდილებაზე, დაბრუნების მიზეზსა და სამომავლო …

Continue reading “„ემიგრანტი აღარ  ვიქნები“ – დაბრუნება ემიგრაციიდან 16 წლის შემდეგ”

„ისწავლე, შენი სწავლით სამსახური იშოვე და იშრომე იმისათვის, რომ შენი შვილები მისმა დედამ გაზარდოს, – ასე ვარიგებ ჩემს 22 წლის ბიჭს, რომელიც სტუდენტია და რომელიც 8 წლის იყო, როცა პირველად დავტოვე და სამუშაოდ თურქეთში წამოვედი,“ – ასე იწყებს საუბარს 57 წლის ნაზიკო გოგიტიძე. ნაზიკო სამი შვილის დედა და 4 შვილიშვილის ბებიაა. პირველად თურქეთში 1999 წელს …

Continue reading “რატომ დავასრულე პირველი ქორწინება 28 წლის შემდეგ – 3 შვილის დედა, რომელიც უცხოეთში მუშაობს”

თეა გონგაძე 13 წელია ამერიკაში ცხოვრობს. 2010 წელს წავიდა საქართველოდან, 18 წლის. მანამდე ამერიკაში წასვლაზე არასდროს უფიქრია. კავკასიის ბიზნესსკოლაში სწავლობდა პირველ და მეორე კურსზე მანამ, სანამ ეკონომიკის ლექტორმა არ დაიბარა და ურჩია, რომ მისი უნარებით უმჯობესი იყო ამერიკაში ეცადა სწავლის გაგრძელება. თეამ იცოდა, რომ გაცვლითი პროგრამები არსებობდა, მაგრამ ვერ წარმოიდგენდა, საქართველოდან თუ დაწერდა ესეებს, გაგზავნიდა …

Continue reading “„ჩემი თაობა არ კმაყოფილდება საკვებითა და ტანსაცმლით“ – ქართველი ემიგრანტი აშშ-დან”

ევროკავშირის სტატისტიკის სამსახურის მონაცემებით საქართველო იმ 15 ქვეყანას შორის, რომლის მოქალაქეებიც 2022 წელს ყველაზე ხშირად ითხოვდნენ თავშესაფარს ევროპაში. ერთი წელია გერმანიის სახელმწიფოს სთხოვს თავშესაფარს საქართველოს მოქალაქე ნათია ბაიაძეც, რომელსაც ორი მცირეწლოვანი შვილი ჰყავს და მესამეს ელოდება. ნათია მკერავია. შვილებს ხაშურში მარტო ზრდიდა, მაგრამ ამბობს, რომ ემიგრაციაში წასვლის მიზეზი მხოლოდ მატერიალური პრობლემები არ ყოფილა: „გარშემომყოფების გამო …

Continue reading “რატომ გადაწყვიტა მარტოხელა დედამ შვილებთან ერთად ემიგრაციაში წასვლა”

57 წლის ციცინო ქადაგიძე 11 წელია ყოველ დილით საქართველო-თურქეთის საზღვარს კვეთს. ციცინო ხელვაჩაურში, სოფელ თხილნარში ცხოვრობს. ამიტომ სამსახურში მისასვლელად სამი სამარშრუტო ტაქსი უნდა გამოიცვალოს – ორი სარფში ჩასასვლელად, მესამე კი სარფიდან ქემალფაშამდე. ტანსაცმლის მაღაზია, სადაც ის გამყიდველად მუშაობს, ქემალფაშაში მდებარეობს. ციცინო ერთ-ერთია იმ ასობით ქალს შორის, ყოველდღიურად რომ კვეთს საქართველო-თურქეთის საზღვარს სამსახურში წასასვლელად. საზღვარზე უმეტესწილად …

Continue reading “რისი ატანა უწევთ ქალებს, რომლებიც ყოველდღე თურქეთში გადადიან სამუშაოდ”

ეკა ვაჩაძეს მეუღლე და ორი შვილი ორი წელი არ ჰყავდა ნანახი. ორი წლის წინ იგი გერმანიაში მარტო წავიდა სამკურნალოდ, ერთი თვის წინ კი მისი ოჯახიც ჩავიდა გერმანიაში და ეკამ შვილები და მეუღლე პირველად ნახა ხანგრძლივი განშორების შემდეგ. ეკა გერმანიაში თავშესაფრის მაძიებელია, რაც იმას ნიშნავს, რომ ის სტატუსს ელის. გერმანიის სახელმწიფო, მიუხედავად იმისა, რომ ეკას ჯერ …

Continue reading “„გამოვიქეცი გერმანიაში, ჩემს შვილებს რომ არ ენახათ, როგორ მოვკვდებოდი“ – ემიგრანტი ქალი”

„არჩევნებში რეგისტრაციის ვადის გახანგრძლივება და საზღვარგარეთ საარჩევნო უბნების რაოდენობის გაზრდა,“ – ასეთია რეფორმებისა და კვლევის ჯგუფის მთავარი მოთხოვნა ცესკოსადმი 2024 წლის არჩევნებზე, იმისათვის, რომ არჩევნებში მონაწილეობა მაქსიმალურად მეტმა ემიგრანტმა მიიღოს. მოქმედი კანონმდებლობით, ემიგრანტებს საპარლამენტო არჩევნებში მონაწილეობის უფლება აქვთ. არსებული პრაქტიკით საზღვარგარეთ საარჩევნო უბნები ძირითადად დედაქალაქებში იხსნება. დედაქალაქიდან შორს მყოფი საქართველოს მოქალაქეები კი უმეტესად ვერ ახერხებენ …

Continue reading “უცხოეთში 300 000 ამომრჩეველი დარეგისტრირდება, თუ ცესკო იმუშავებს – ვინ დაიბრუნებს დაკარგულ ხმებს”

მარი ოზაშვილს არასდროს უფიქრია, რომ ემიგრაციაში წავიდოდა. უბრალოდ ათწლიანი ვიზა მიიღო მეგობრებთან ერთად და ამერიკაში მცხოვრებ დასთან წასვლა გადაწყვიტა ქვეყნის დასათვალიერებლად 2019 წლის ზაფხულში. მაშინ ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციაში [საია] მუშაობდა, ბევრი პროექტი ებარა და შვილიც პატარა ჰყავდა, მერე პანდემია დაიწყო და საზღვრები დაიკეტა. არ იყო მზად ახალი ცხოვრება დაეწყო სხვა ქვეყანაში, მაგრამ მარიზე გავლენა დამ …

Continue reading “საზღვრის გადმოკვეთისთანავე გააგზავნე თავშესაფრის მოთხოვნა – რა უნდა იცოდეთ აშშ-ში წასვლამდე”

„მეტი რა უნდა მოხდეს ცხოვრებაში, რომ ვერ გავუძლო? რის ატანას ვეღარ შევძლებ ამის მერე? იცი, რა კარგია, როცა სირთულეებს დაძლევ და ასე იწყებ ფიქრს? ვფიქრობ ახლა ასე. ორთვიანი სამხედრო წვრთნების გავლის შემდეგ ამერიკის საჰაერო ძალებში მოსახვედრად. წარმოიდგინეთ, ტეხასის 45 გრადუსი სიცხე, 18 საათი დგახარ ფეხზე და ღამით საშუალოდ 5 საათი გძინავს. გწვრთნიან ფიზიკურად და ფსიქოლოგიურად. …

Continue reading “ქართველი ქალი, რომელიც აშშ-ის საჰაერო ძალებში მსახურობს – რამდენიმე თვეში მივიღე მოქალაქეობა”

34 წლის იყო, ემიგრაციაში რომ წავიდა. სამი პროფესია აქვს, ჟურნალისტია, რეალტორი და კომპიუტერული მეცნიერებების სპეციალისტი. ბოლო ორი საქმე ამერიკაში ჩასვლის მერე ისწავლა. „ძიების პროცესში ვიყავი. ამერიკაში რომ ჩავედი, რეალტორის საქმის სწავლა დავიწყე, პარალელურად კომპიუტერულ მეცნიერებებს ვსწავლობდი, მომავლის ეს პროფესია იქცა ჩემს ძირითად საქმედ, ყოველდღიურად ვითარდება კომპიუტერული მეცნიერებები და არასდროს გაძლევს მოდუნების უფლებას, სულ სიახლეებს უნდა …

Continue reading “„კომპიუტერული მეცნიერებები 39 წლისამ შევისწავლე“ – ქართველი ემიგრანტი აშშ-ში”

მეგი გონჩაროვამ საქართველო 2021 წლის სექტემბერში დატოვა და ერთი წლის შვილთან ერთად, ეტლში მჯდომმა, ჯერ საქართველოდან თურქეთში იფრინა, შემდეგ კი საფრანგეთამდე ავტობუსით იმგზავრა. ერთი კვირა ტულუზას აეროპორტში ეძინა შვილთან ერთად, შემდეგ კი საფრანგეთის მთავრობას ლტოლვილად ჩაბარდა. მეგი რამდენიმე წლის წინ მეორე სართულიდან გადმოვარდა და ხერხემალი დაიზიანა. მხოლოდ ეტლით შეეძლო გადაადგილება, თუმცა არსებობდა იმედი, რომ ოპერაციის …

Continue reading “ეტლით საფრანგეთში, ემიგრაციაში – საქართველოში ფული არ მქონდა, აქ უფასოდ მმკურნალობენ”

მიგრაციის საკითხთა სამთავრობო კომისიის შეფასებით საქართველოში, სხვა ქვეყნების მსგავსად, ემიგრაციის გამომწვევი ფაქტორები კომპლექსურია და დაკავშირებულია როგორც ეკონომიკურ, სოციალურ და პოლიტიკურ ცვლილებებთან, ისე ადამიანების ინდივიდუალურ გადაწყვეტილებებთან. ამავე კომისიის დაკვირვებით, საქართველოს უახლესი ისტორიის ერთ ეტაპზე ემიგრაცია ძირითადად, ქვეყანაში არსებული არასტაბილური სიტუაციით და უსაფრთხოებასთან დაკავშირებული გარემოებებით, სამოქალაქო ომით, შეიარაღებული კონფლიქტებით იყო გამოწვეული. მოგვიანებით კი, ემიგრაციული ნაკადების ზრდაში უფრო …

Continue reading “„აქ სახელმწიფო არ გტოვებს ბედის ანაბარა“ – ემიგრანტი ქალი ირლანდიიდან”