Batumelebi

„ქუჩა მსუბუქი კონსტრუქციით გადაიხურება და გაკეთდება იმდაგვარად, რომ ამ ქუჩაზე მცხოვრებლებს მზის სხივი არ მოაკლდეს. სახურავი მსგავსი უნდა იყოს ცის და ღრუბლების, რომ არ შეიქმნას ილუზია, თითქოს ტყვეობაში ხარ. ქუჩას არ დასჭირდება ხელოვნური განათება, მხოლოდ დღის და ღამის ბუნებრივი განათებები იქნება. განიხილება ნოდარ დუმბაძის ქუჩის გადახურვაც, თუმცა ჯერ გადაწყვეტილი არ არის “  –  ამბობს მერიის არქიტექტურისა და ურბანული დაგეგმარების სამსახურის უფროსი, ირაკლი სურმანიძე.

ბათუმის საკრებულომ მერიას ქუჩების გადახურვისთვის ბიუჯეტიდან 2 მილიონ 300 ათასი ლარის გამოყოფაზე თანხმობა უკვე მისცა, თუმცა ირაკლი სურმანიძე აცხადებს, რომ დასრულებული პროექტი ამ დროისთვის არ არსებობს.  „გვაქვს ქართველებისა და უცხოელების მიერ წარმოდგენილი რამდენიმე ესკიზი და როცა რომელიმე შეირჩევა, მერე გახდება ცნობილი შემსრულებლის ვინაობა“ – ამბობს ის. მისივე განმარტებით, ბიუჯეტიდან გამოყოფილი თანხა არის საორიენტაციო ღირებულებისა და საპროექტო-სახარჯთაღრიცხვო თანხა ცალკე იქნება გამოყოფილი: „რადგან ეს არის წინასახელშეკრულებო მოლაპარაკებების საგანი, მანამდე ვერ გავხდით საჯაროს პროექტის დეტალებს და ვერც იმას ვიტყვით, ვინ არიან ავტორები“.

ქუჩების გადახურვის თემა ბათუმში აქტუალური ხუთი წლის წინაც იყო. ამ საკითხზე 2008 წელს ბათუმის მაშინდელმა მთავარმა არქიტექტორმა ზვიად ბურჭულაძემ „ბათუმელებთან“ ინტერვიუში განაცხადა, რომ მემედ აბაშიძის ქუჩის გადახურვას აპირებდნენ: „იქედან გამომდინარე, რომ ბათუმი წვიმის ქალაქია, გაჩნდება ორი გადახურული ქუჩა-პასაჟი. წინასწარი პროექტის მიხედვით, ერთ-ერთი იქნება მემედ აბაშიძის ქუჩა, სადაც პირველ სართულზე მაღაზიები და ბუტიკები იქნება განთავსებული. მეორე ქუჩა რომელი იქნება, ჯერ არ ვიცით… ეს სამწლიანი პროგრამაა“.

მერიის ხუთი წლის წინანდელი „სამწლიანი პროგრამა“ არქიტექტურის  სამსახურმა საკრებულოს სხდომაზე მოუმზადებლად წარმოადგინა, რის გამოც, საკრებულოს თავმჯდომარემ გიორგი კირთაძემ, საკითხის განხილვა მომდევნო სხდომისთვის გადადო.

ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, ეკოლოგი ნოდარ ჩხეიძე, რომელიც ოთხი წლის წინ აჭარის მთავრობის საკონსულტაციო საბჭოს თავმჯდომარე იყო, ამბობს, რომ ქუჩის გადახურვის პროექტი ლევან ვარშალომიძეს რამდენიმე წლის წინ პირადად შესთავაზა: „მონახაზი მე და გია ბაღოშვილმა გავაკეთეთ, სულ რაღაც რვაასი ათასი ლარი ჯდებოდა, ახლა კი ორ მილიონს იხდიან. ჩვენ არა მემედ აბაშიძის, არამედ ყოფილი ბლაგოევგრადის ქუჩის გადახურვას მივიჩნევდით გამართლებულად, რადგან პატარა ქუჩაა, მხოლოდ ორსართულიანი სახლები დგას და თანაც პირველ და მეორე სართულებზე ძირითადად მაღაზიები და ოფისებია განთავსებული. მზიან ამინდში სახურავის გადახსნაც იქნებოდა შესაძლებელი“. 

ნოდარ ჩხეიძე მიიჩნევს, რომ ქუჩის გადახურვა, სადაც ადამიანები მუდმივად ცხოვრობენ, დაუშვებელია: „გადახურვის შემთხვევაში მოსახლეობა მეორადი სინათლის მიმღები ხდება, რაც ძალიან ცუდია. ასეთ დროს ბიოლოგიური რიტმი დაირღვევა, რადგან ადამიანმა ულტრაიისფერი სხივების პროცენტული რაოდენობა პირდაპირი დასხივებით უნდა მიიღოს. ეს იმ ადამიანების უფლებებს დაარღვევს, ვინც გადახურული ქუჩის ქვეშ მუდმივად იცხოვრებს“.   

„ბათუმელები“ არქიტექტორ გია რამიშვილსაც ესაუბრა. იგი ამბობს, რომ ბათუმში ქუჩების გადახურვის პირველი მცდელობა 80-იან წლებში იყო: „მოსკოვიდანაც ჩამოვიდა არქიტექტორთა ჯგუფი, მაგრამ იდეა მაშინდელმა ხელისუფლებამ დაიწუნა. ჩემი პოზიციაც უარყოფითია, რადგან ბათუმში ამის აუცილებლობა არ არის. მაშინ ეს ითვლებოდა ძალიან მაღალ სიტყვად არქიტექტურაში, მაგრამ დღეს ეს არის ჩვეულებრივი პასაჟი და ევროპაშიც ძირითადად იხურება სავაჭრო ქუჩები, ბათუმში კი ამის აუცილებლობა არ არის. ვფიქრობ, გაუაზრებელი იდეაა, გარდა ამისა, ბევრ ტექნიკურ სირთულესთან არის კავშირში, თუნდაც იმ შენობების განიავებასთან,  რომელიც სახურავის ქვეშ დარჩება. ადამიანებს ქუჩას ვერ გადაუხურავ, რადგან მათი ოთახები მეორადი შუქით განათებული გამოვა“. 

ავტორი: ლელა დუმბაძე

ბათუმის ბიუჯეტიდან კიდევ ერთი საათისთვის გამოიყო თანხა. 471 ათას 671 ლარის ღირებულების საათი ზურაბ გორგილაძის #2-ში მდებარე საცხოვრებელი სახლის კოშკურაში უნდა განთავსდეს. როგორც მერიის ფინანსური სამსახურის უფროსი არჩილ ვანაძე ამბობს, საათის შეძენა ევროპაში იგეგმება, „კერძოდ რომელ ქვეყანაში, ჯერ გადაწყვეტილი არ არის“.

ეს ბათუმში ბოლო ორი წლის მანძილზე შეძენილი მეოთხე ძვირადღირებული საათია. საათების შეძენის აუცილებლობას ბათუმის მერიაში ასე ხსნიან: „მნიშვნელოვანია ტურისტული თვალსაზრისით“. თუმცა ყველაზე ძვირადღირებული საათი, რომელიც ყოფილი ეროვნული ბანკის კოშკურაზეა დამონტაჟებული, ასტროლოგიურია და ამ საათით დროის განსაზღვრა ტურისტებს და ბათუმელებს, განსაკუთრებული ცოდნის გარეშე გაუჭირდებათ. ამ საათის ღირებულება 1 მილიონ 700 ათასი ლარია. მერიაში ამბობენ, რომ საათი გერმანიაშია დამზადებული, მიხეილ სააკაშვილს კი საათის დამზადებასთან დაკავშირებით სხვა ვერსია აქვს. გასულ წელს მან უკრაინელ ჟურნალისტებს განუმარტა, რომ ის იტალიის ქალაქ მანტუაში არსებული საათის ანალოგია: „ეს არის კოპიო, ქართველმა სპეციალისტებმა მე-14 საუკუნის ესკიზის მიხედვით გააკეთეს“ – განაცხადა მაშინ საქართველოს პრეზიდენტმა.

კიდევ ერთი ძვირადღირებული საათი „პიაცას“ კოშკურაზეა დამონტაჟებული. ამ საათში მერიამ 322 ათას 286 ლარი გადაიხადა.
ძვირადღირებული საათების შეძენის პარალელურად ევროპის მოედანზე, ასტროლოგიური საათიდან დაახლოებით 50 მეტრი მოშორებით, მერიის ბიუჯეტიდან 20 000 დოლარად (ექვივალენტი ლარებში) შესყიდულ საათზე დრო გაჩერებულია. საათი რამდენიმე თვეა არ მუშაობს.
საერთო ჯამში, ბოლო წლების მანძილზე ქალაქის მერიამ საათების შესაძენად 2 მილიონ 500 ათასზე მეტი ლარი დახარჯა.

 

ავტორი:ნათია ზოიძე
ბათუმის მერია ახალ დაპირებას იძლევა. ბათუმში საკუთრების უფლებით ბინებს იმ მოქალაქეებსაც გადასცემს, ვისაც ფართობი უკანონოდ ჰქონდათ დაკავებული. Continue reading “საცხოვრებელი ბინები ყველას! – ბათუმის მერიის ახალი დაპირება”

 

ინტერვიუ კოლუმბიის უნივერსიტეტის პროფესორთან, რომელიც ექსპერტია საქართველოს საკითხებში.
ავტორი: ეთერ თურაძე
თარგმანი: ხათუნა ბერიძე
_ ბატონო მიტჩელ, თქვენი ინფორმაციით, რა ხდება დღეს საქართველოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ანუ ამით იმის გაგება მინდა, რა იციან ამერიკაში თუნდაც იმ ადამიანებმა, რომლებიც საქართველოში პროცესებს აკვირდებიან?
_ ამჟამად ამერიკელი პოლიტიკოსების უმრავლესობა იმას ცდილობს, რომ გაიგონ ვინ არის ბიძინა ივანიშვილი და მეტი შეიტყონ მასზე; ის გასული ათწლეულის განმავლობაში კარჩაკეტილი ფიგურა იყო და არც მედიას ეკონტაქტებოდა, განსხვავებით მრავალი სხვა პოლიტიკოსისგან. ამიტომაც არ ვიცით მისი ვინაობის შესახებ. ამერიკაში მიესალმებიან იმ ფაქტს, რომ საქართველოში პოლიტიკურ ასპარეზზე გამოჩნდა ერთით მეტი მოთამაშე; აქ ცნობილია, რომ საქართველოს მთავრობამ საკმაოდ ავტორიტარული ნაბიჯები გადადგა ამ ადამიანთან მიმართებაში. იმ ზომამდე მივიდნენ, რომ მოქალაქეობაც კი ჩამოართვეს. პოლიტიკური მოვლენების განვითარების საწყის ეტაპზე ეს ექსტრემალური ნაბიჯად მიგვაჩნია. ამერიკელი ექსპერტები მზად არიან მეტი შეიტყონ ივანიშვილის შესახებ. მან თავი ახლა უნდა გააცნოს ფართო საზოგადოებას, დასავლეთსაც მათ შორის და ამაში სიფრთხილე სჭირდება _ ზოგი რამ მის სასარგებლოდ მეტყველებს, ზოგი არა.
_ ივანიშვილი საქართველოში აკრედიტირებული დიპლომატიური კორპუსის 18 წარმომადგენელს შეხვდა, მათ შორის აშშ-ის ელჩს ჯონ ბასს. როგორ ფიქრობთ, რა ცვლილება შეიძლება მოჰყვეს ამ შეხვედრას?
_ აშშ-ის პოზიცია იყო, არის და კიდეც იქნება ის, რომ ქართველმა ხალხმა თავად უნდა გააკეთოს საკუთარი ლიდერის არჩევანი, მათ ყველა შემთხვევაში უნდა მიეცეთ ამის შესაძლებლობა თავად გადაწყვიტონ ვინ იქნება მათთვის კარგი ხელმძღვანელი. შეერთებული შტატების ელჩის და უცხოეთის ქვეყნების წარმომადგენლობის საქმეა გაეცნონ ყველა მთავარ ფიგურას, ვინც პოლიტიკურ ასპარეზზე გამოჩნდება. შეერთებული შტატები ელჩისაგან მიიღებს საჭირო ინფორმაციას.
_ ივანიშვილმა ესესაა გააკეთა განცხადება, რომ პოლიტიკაში მოდის და მას მყისიერად ჩამოართვეს მოქალაქეობა. როგორ შეაფასებთ მმართველი ხელისუფლების ამ ქმედებას?
_ ძალიან უცნაური გადაწყვეტილება იყო საქართველოს მთავრობის. რეალურად სწორედ ამ ნაბიჯმა გვიჩვენა, რომ საქართველოს მთავრობას ივანიშვილის მართლაც ეშინია. საქართველოში და მის გარეთაც ეს უკვე ცნობილია. მისი პოლიტიკური სისტემიდან დაუყოვნებლივ გაყვანის მცდელობა სწორედ ასე თუ შეფასდება. უფრო ჭკვიანი რომ ყოფილიყო საქართველოს მთავრობა, აუცილებლად მოძებნიდა მასთან ურთიერთობის გზებს, მისი ეშინიათ და ეს გასაკვირიც არაა, რადგან მან თავად მოახერხა საკუთარი ბიზნესის წარმართვა და ფინანსურ წარმატებას მიაღწია. ივანიშვილს ფინანსურად იგივე შეუძლია გააკეთოს, რასაც მთავრობა აკეთებს. შეუძლია სატელევიზიო სადგური გააკეთოს და მედიაში არსებული სიტუაცია შეცვალოს. კი, მთავრობისთვის ეს მუქარის ტოლფასია. მე ასე მესმის, რომ თავისუფალ საზოგადოებაში ასე უცებ ვერავის წაართმევ მოქალაქეობას. იცით, მოქალაქეობის ჩამორთმევამ ორაზროვნებაც კი გამოიწვია: საქართველოში არის ვინმე, ვინც თვლის, რომ ის ქართველი არაა?
_ არა, აქ არავის მიაჩნია, რომ ივანიშვილი არაქართველია. უბრალოდ, ითქვა, რომ ის რუსული პროექტია, რომ მას ბიზნესი რუსეთში აქვს და ამიტომ პუტინის ხელდასხმულია.
_ ეს ის ხმებია, რასაც მთავრობა ავრცელებს. საერთოდ, საქართველოს მთავრობა მიიჩნევს, რომ ყველა, ვინც მას არ ეთანხმება, პრორუსული ძალაა. ასე თუ ვიმსჯელებთ, მეც პრორუსულ ძალად შეუძლიათ გამომაცხადონ. ჩემმა წინაპრებმა რუსეთი ერთი საუკუნის წინათ დატოვეს და ამერიკაში გადასახლდნენ და უკან აღარც მოუხედავთ; ვხედავ, რომ თუ რუსი ამერიკელი აიმაღლებს ხმას საქართველოს მთავრობის წინააღმდეგ ის პრორუსია, ჩინელი ამერიკელი გამოთქვამს კრიტიკას და ისიც პრორუსია, ხომ გესმით. ეს მშიშარას პოზიციაა. ასეთ უსაფუძვლო ბრალდებებს ვერავინ მიიღებს სერიოზულად. შეერთებული შტატები სერიოზულად იღებს რუსულ საფრთხეს საქართველოსადმი, მაგრამ გამუდმებით და განურჩევლად ყველას პრორუსი ეძახო ვინც არ გეთანხმება, ეს არასერიოზულია.
_ თქვენ საქართველოში მუშაობდით და სიტუაციას კარგად იცნობთ. თავად რომ ყოფილიყავით ამ ეტაპზე საქართველოს მთავრობის მრჩეველი, ურჩევდით, რომ ივანიშვილისთვის მიეცათ არჩევნებში მონაწილეობის საშუალება?
_ თუ ჩემს მოვალეობაში ის შევიდოდა, რომ განმესაზღვრა პრეზიდენტის მოკლევადიანი ინტერესები, ჩემი საქმე იქნებოდა პრეზიდენტისთვის მეთქვა საქართველოს ინტერესების შესაბამისად ემოქმედა; აუცილებლად ვეტყოდი, რომ კონკურენტუნარიანი არჩევნები საქართველოსთვის უკეთესი იქნებოდა და ნება მიეცა ივანიშვილისთვის მიეღო არჩევნებში მონაწილეობა. ვიცი, არჩევნების შესახებ რასაც ვამბობ, საქართველო მთავრობას სასტიკად არ მოსწონს, მაგრამ ამასვე ვეტყოდი მსოფლიოს ნებისმიერ ქვეყანაში. დემოკრატია მაშინ იქნებდაა საქართველოში, მეორე პარტიასაც რომ მისცენ არჩევნებში მონაწილეობის შანსი. ვიცი, მეორე პარტიას რომ შანსი მისცეს, მისთვის კატასტროფული იქნება. მე რომ სააკაშვილის მრჩეველი ვიყო, დაბეჯითებით ვურჩევდი, ურთიერთობა მოეგვარებინა ივანიშვილთან, თან რაც შეიძლება მალე. ვურჩევდი, რომ გვერდით დაეყენებინა და არ ეცადა ასპარეზიდან მის გაგდება. ივანიშვილს იცით რა შეუძლია თქვას? ფულიც მაქვს და საცხოვრებელიც პარიზშიო და გზას გაუდგეს, მაგრამ ისიც შეუძლია გადაწყვიტოს, რომ დარჩეს.
ამ ყველაფერმა ის გვიჩვენა, რომ საქართველო დემოკრატიისგან შორსაა, ეს იყო კიდევ ერთი მაგალითი, რომ კანდიდატს, რომელიც შესაძლოა უკეთესი აღმოჩნდეს პოსტზე, ვიდრე დღევანდელი პრეზიდენტია, ბოროტ ხმებს უვრცელებენ. ისევე როგორც ყველას, ვინც მათ არ მოსწონთ. ზოგი თითქოს რუსეთის ჯაშუშია, ზოგიც რუსული პროექტია, ეს მოქალაქე არ არის და ასე შემდეგ… ეს ნარატივი კი იმას გვიამბობს, რომ საქართველო არის ქვეყანა, სადაც დემოკრატია არაა, სადაც სულთნური რეჟიმია. ეს იმიჯი კი სულაც არ სჭირდება საქართველოს.
_ რა პროგნოზს გააკეთებდით, როგორ განვითარდება მოვლენები საქართველოში ივანიშვილთან დაკავშირებით?
_ ეს ვინ იცის? არ ვიცით ეს ადამიანი რას აპირებს. პოტენციურად მას შეუძლია საქართველოში არსებული სიტუაციის შეცვლა. თუ უფრო პოპულარულ კანდიდატებთან ალიანსს შექმნის, ან პოტენციურად პოპულარულ კანდიდატებთან. იქნებ რამე მოიმოქმედოს, მაგალითად, მედიაში არსებული კლიმატი შეცვალოს, ეს კი შეცვლიდა პოლიტიკას საქართველოში, ეს აიძულებდა საქართველო მთავრობას თავი დაენებებინა მძიმე ხელით მმართველობისთვის.
_ როგორ ფიქრობთ, ივანიშვილთან შეძლებენ კარგი ალიანსი შექმნას ის ადამიანები, ვინც დღეს პოლიტიკაში არიან?
_ დიახ, ვფიქრობ, რომ შეძლებენ. ისეთი ადამიანები, როგორიცაა ალასანია, არაპოპულარულებად აქციეს. ამას აკეთებს მთავრობის მიერ კონტროლირებული მედია. ახლა ერთ-ერთი კარგი რამ, რაც შეიძლება მოხდეს ისაა, რომ წინ წამოიწევიან ისეთი პოლიტიკური აქტივისტები, ვინც დღეს არ ჩანს, ეს მათი შანსი იქნება. ალასანიას მსგავსი პოლიტიკოსებს ბრძოლა ნამდვილად შეუძლიათ. შეცვლილ მედია კლიმატს კი ალასანიას წარმოჩენა ობიექტურად შეეძლება. ივანიშვილს შეუძლია დაალაგოს ურთიერთობები დასავლეთთან. საქართველოში მედია არ არის თავისუფალი და ხალხი საკუთარ აზრს ვერ გამოთქვამს თავისუფალ კონტექსტში, არაა თავისუფალი არჩევანის საშუალება, ეს შეიძლება შეცვალონ ალასანიას მსგავსმა პოლიტიკოსებმა.
_ ივანიშვილმა ასეთი რამ თქვა: ისეთ დემოკრატიას ავაშენებ, რომ ევროპელებსაც შეშურდებათ ჩვენიო. შეიძლება ეს ფრაზა გააანალიზოთ?
_ მე არ ვიცნობ ივანიშვილს, არ შემიძლია მასზე ვიმსჯელო _ კარგი ან ცუდი ვთქვა მასზე. რაზეც აქამდე ვისაუბრე, ეს პროცესია… ხოლო პოლიტიკური გარემო ამის შემდეგ შეიქმნება და ამ ადამიანზე მსჯელობაც პოლიტიკურ კონტექსტში ამის მერე იქნება შესაძლებელი. ჯერჯერობით, ისმის ბრალდებები მის მიმართ; პოტენციურად არსებობს შესაძლებლობა, რომ ივანიშვილი რაღაცას შეცვლის. საქართველოს მთავრობა უეჭველად დამნაშავეა იმაში, რომ დიდი მოლოდინი გააჩინა და შემდეგ ეს მოლოდინი არ გაამართლა, დღეს კი დრამატულად ამწვავებს სიტუაციას. ეს ვერანაირად ვერ დაეხმარება მათ.
ყველა ის ადამიანი, ვინც დღეს პოლიტიკაშია, უნდა მოერიდოს მაღალი ალბათობით რაიმეს მტკიცებას. ევროპულ დემოკრატიასთან გატოლების პერსპექტივაზე ივანიშვილის განცხადებაც ვერ იქნება მთლად რეალისტური და დამაჯერებელი. ნაკლებ სერიოზულად წარმოაჩენს მას. მას რომ ეთქვა, ჩვენ ვაპირებთ მთელი ძალისხმევით ვიმუშაოთ და თანდათანობით გავაუმჯობესოთ დემოკრატიის ხარისხიო, ეს უფრო სერიოზული განაცხადი იქნებოდა და დამაჯერებელიც. მან უნდა დახვეწოს განცხადებები. ბიზნესმენისთვის პოლიტიკაში მოსვლა იოლი არ გახლავთ, მაგრამ პოტენციურად შესაძლებელი. შეიძლება შეგვედარებინა მაიკლ ბლუმბერგის მსგავს პრეცედენტთან.
საქართველოს მიმართ ინტერესი არსებობს ამერიკაში, ჩვენ ისეთი ინსტიტუციების განვითარებას ველოდებით, რაც ხელს შეუწყობს დემოკრატიას. რეალურად სწორედ ეს საკითხია ჩვენთვის საინტერესო. არა კონკრეტულად რომელიმე ფიგურა, ვთქვათ, იგივე ივანიშვილი. ეს საქართველოს მომავალს ეხება და იმას, რაც ვერ გააკეთა სააკაშვილმა. ეს შეერთებული შტატების აზრია და უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ის, თუ რას ფიქრობს ლინკოლნ მიტჩელი ივანიშვილზე.
ლინკოლნ მიტჩელი არის საერთაშორისო პოლიტიკის ექსპერტი, კოლუმბიის უნივერსიტეტის პროფესორი, ექსპერტი საქართველოს საკითხებში, აშშ-ის ეროვნულ-დემოკრატიული ინსტიტუტის წარმომადგენელი საქართველოში 2002-2004 წლებში, ავტორი წიგნისა `არასტაბილური დემოკრატია: შეერთებული შტატების საგარეო პოლიტიკა და ვარდების რევოლუცია საქართველოში~.

 

ინტერვიუ კოლუმბიის უნივერსიტეტის პროფესორთან, რომელიც ექსპერტია საქართველოს საკითხებში.
ავტორი: ეთერ თურაძე
თარგმანი: ხათუნა ბერიძე
_ ბატონო მიტჩელ, თქვენი ინფორმაციით, რა ხდება დღეს საქართველოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ანუ ამით იმის გაგება მინდა, რა იციან ამერიკაში თუნდაც იმ ადამიანებმა, რომლებიც საქართველოში პროცესებს აკვირდებიან?
_ ამჟამად ამერიკელი პოლიტიკოსების უმრავლესობა იმას ცდილობს, რომ გაიგონ ვინ არის ბიძინა ივანიშვილი და მეტი შეიტყონ მასზე; ის გასული ათწლეულის განმავლობაში კარჩაკეტილი ფიგურა იყო და არც მედიას ეკონტაქტებოდა, განსხვავებით მრავალი სხვა პოლიტიკოსისგან. ამიტომაც არ ვიცით მისი ვინაობის შესახებ. ამერიკაში მიესალმებიან იმ ფაქტს, რომ საქართველოში პოლიტიკურ ასპარეზზე გამოჩნდა ერთით მეტი მოთამაშე; აქ ცნობილია, რომ საქართველოს მთავრობამ საკმაოდ ავტორიტარული ნაბიჯები გადადგა ამ ადამიანთან მიმართებაში. იმ ზომამდე მივიდნენ, რომ მოქალაქეობაც კი ჩამოართვეს. პოლიტიკური მოვლენების განვითარების საწყის ეტაპზე ეს ექსტრემალური ნაბიჯად მიგვაჩნია. ამერიკელი ექსპერტები მზად არიან მეტი შეიტყონ ივანიშვილის შესახებ. მან თავი ახლა უნდა გააცნოს ფართო საზოგადოებას, დასავლეთსაც მათ შორის და ამაში სიფრთხილე სჭირდება _ ზოგი რამ მის სასარგებლოდ მეტყველებს, ზოგი არა.
_ ივანიშვილი საქართველოში აკრედიტირებული დიპლომატიური კორპუსის 18 წარმომადგენელს შეხვდა, მათ შორის აშშ-ის ელჩს ჯონ ბასს. როგორ ფიქრობთ, რა ცვლილება შეიძლება მოჰყვეს ამ შეხვედრას?
_ აშშ-ის პოზიცია იყო, არის და კიდეც იქნება ის, რომ ქართველმა ხალხმა თავად უნდა გააკეთოს საკუთარი ლიდერის არჩევანი, მათ ყველა შემთხვევაში უნდა მიეცეთ ამის შესაძლებლობა თავად გადაწყვიტონ ვინ იქნება მათთვის კარგი ხელმძღვანელი. შეერთებული შტატების ელჩის და უცხოეთის ქვეყნების წარმომადგენლობის საქმეა გაეცნონ ყველა მთავარ ფიგურას, ვინც პოლიტიკურ ასპარეზზე გამოჩნდება. შეერთებული შტატები ელჩისაგან მიიღებს საჭირო ინფორმაციას.
_ ივანიშვილმა ესესაა გააკეთა განცხადება, რომ პოლიტიკაში მოდის და მას მყისიერად ჩამოართვეს მოქალაქეობა. როგორ შეაფასებთ მმართველი ხელისუფლების ამ ქმედებას?
_ ძალიან უცნაური გადაწყვეტილება იყო საქართველოს მთავრობის. რეალურად სწორედ ამ ნაბიჯმა გვიჩვენა, რომ საქართველოს მთავრობას ივანიშვილის მართლაც ეშინია. საქართველოში და მის გარეთაც ეს უკვე ცნობილია. მისი პოლიტიკური სისტემიდან დაუყოვნებლივ გაყვანის მცდელობა სწორედ ასე თუ შეფასდება. უფრო ჭკვიანი რომ ყოფილიყო საქართველოს მთავრობა, აუცილებლად მოძებნიდა მასთან ურთიერთობის გზებს, მისი ეშინიათ და ეს გასაკვირიც არაა, რადგან მან თავად მოახერხა საკუთარი ბიზნესის წარმართვა და ფინანსურ წარმატებას მიაღწია. ივანიშვილს ფინანსურად იგივე შეუძლია გააკეთოს, რასაც მთავრობა აკეთებს. შეუძლია სატელევიზიო სადგური გააკეთოს და მედიაში არსებული სიტუაცია შეცვალოს. კი, მთავრობისთვის ეს მუქარის ტოლფასია. მე ასე მესმის, რომ თავისუფალ საზოგადოებაში ასე უცებ ვერავის წაართმევ მოქალაქეობას. იცით, მოქალაქეობის ჩამორთმევამ ორაზროვნებაც კი გამოიწვია: საქართველოში არის ვინმე, ვინც თვლის, რომ ის ქართველი არაა?
_ არა, აქ არავის მიაჩნია, რომ ივანიშვილი არაქართველია. უბრალოდ, ითქვა, რომ ის რუსული პროექტია, რომ მას ბიზნესი რუსეთში აქვს და ამიტომ პუტინის ხელდასხმულია.
_ ეს ის ხმებია, რასაც მთავრობა ავრცელებს. საერთოდ, საქართველოს მთავრობა მიიჩნევს, რომ ყველა, ვინც მას არ ეთანხმება, პრორუსული ძალაა. ასე თუ ვიმსჯელებთ, მეც პრორუსულ ძალად შეუძლიათ გამომაცხადონ. ჩემმა წინაპრებმა რუსეთი ერთი საუკუნის წინათ დატოვეს და ამერიკაში გადასახლდნენ და უკან აღარც მოუხედავთ; ვხედავ, რომ თუ რუსი ამერიკელი აიმაღლებს ხმას საქართველოს მთავრობის წინააღმდეგ ის პრორუსია, ჩინელი ამერიკელი გამოთქვამს კრიტიკას და ისიც პრორუსია, ხომ გესმით. ეს მშიშარას პოზიციაა. ასეთ უსაფუძვლო ბრალდებებს ვერავინ მიიღებს სერიოზულად. შეერთებული შტატები სერიოზულად იღებს რუსულ საფრთხეს საქართველოსადმი, მაგრამ გამუდმებით და განურჩევლად ყველას პრორუსი ეძახო ვინც არ გეთანხმება, ეს არასერიოზულია.
_ თქვენ საქართველოში მუშაობდით და სიტუაციას კარგად იცნობთ. თავად რომ ყოფილიყავით ამ ეტაპზე საქართველოს მთავრობის მრჩეველი, ურჩევდით, რომ ივანიშვილისთვის მიეცათ არჩევნებში მონაწილეობის საშუალება?
_ თუ ჩემს მოვალეობაში ის შევიდოდა, რომ განმესაზღვრა პრეზიდენტის მოკლევადიანი ინტერესები, ჩემი საქმე იქნებოდა პრეზიდენტისთვის მეთქვა საქართველოს ინტერესების შესაბამისად ემოქმედა; აუცილებლად ვეტყოდი, რომ კონკურენტუნარიანი არჩევნები საქართველოსთვის უკეთესი იქნებოდა და ნება მიეცა ივანიშვილისთვის მიეღო არჩევნებში მონაწილეობა. ვიცი, არჩევნების შესახებ რასაც ვამბობ, საქართველო მთავრობას სასტიკად არ მოსწონს, მაგრამ ამასვე ვეტყოდი მსოფლიოს ნებისმიერ ქვეყანაში. დემოკრატია მაშინ იქნებდაა საქართველოში, მეორე პარტიასაც რომ მისცენ არჩევნებში მონაწილეობის შანსი. ვიცი, მეორე პარტიას რომ შანსი მისცეს, მისთვის კატასტროფული იქნება. მე რომ სააკაშვილის მრჩეველი ვიყო, დაბეჯითებით ვურჩევდი, ურთიერთობა მოეგვარებინა ივანიშვილთან, თან რაც შეიძლება მალე. ვურჩევდი, რომ გვერდით დაეყენებინა და არ ეცადა ასპარეზიდან მის გაგდება. ივანიშვილს იცით რა შეუძლია თქვას? ფულიც მაქვს და საცხოვრებელიც პარიზშიო და გზას გაუდგეს, მაგრამ ისიც შეუძლია გადაწყვიტოს, რომ დარჩეს.
ამ ყველაფერმა ის გვიჩვენა, რომ საქართველო დემოკრატიისგან შორსაა, ეს იყო კიდევ ერთი მაგალითი, რომ კანდიდატს, რომელიც შესაძლოა უკეთესი აღმოჩნდეს პოსტზე, ვიდრე დღევანდელი პრეზიდენტია, ბოროტ ხმებს უვრცელებენ. ისევე როგორც ყველას, ვინც მათ არ მოსწონთ. ზოგი თითქოს რუსეთის ჯაშუშია, ზოგიც რუსული პროექტია, ეს მოქალაქე არ არის და ასე შემდეგ… ეს ნარატივი კი იმას გვიამბობს, რომ საქართველო არის ქვეყანა, სადაც დემოკრატია არაა, სადაც სულთნური რეჟიმია. ეს იმიჯი კი სულაც არ სჭირდება საქართველოს.
_ რა პროგნოზს გააკეთებდით, როგორ განვითარდება მოვლენები საქართველოში ივანიშვილთან დაკავშირებით?
_ ეს ვინ იცის? არ ვიცით ეს ადამიანი რას აპირებს. პოტენციურად მას შეუძლია საქართველოში არსებული სიტუაციის შეცვლა. თუ უფრო პოპულარულ კანდიდატებთან ალიანსს შექმნის, ან პოტენციურად პოპულარულ კანდიდატებთან. იქნებ რამე მოიმოქმედოს, მაგალითად, მედიაში არსებული კლიმატი შეცვალოს, ეს კი შეცვლიდა პოლიტიკას საქართველოში, ეს აიძულებდა საქართველო მთავრობას თავი დაენებებინა მძიმე ხელით მმართველობისთვის.
_ როგორ ფიქრობთ, ივანიშვილთან შეძლებენ კარგი ალიანსი შექმნას ის ადამიანები, ვინც დღეს პოლიტიკაში არიან?
_ დიახ, ვფიქრობ, რომ შეძლებენ. ისეთი ადამიანები, როგორიცაა ალასანია, არაპოპულარულებად აქციეს. ამას აკეთებს მთავრობის მიერ კონტროლირებული მედია. ახლა ერთ-ერთი კარგი რამ, რაც შეიძლება მოხდეს ისაა, რომ წინ წამოიწევიან ისეთი პოლიტიკური აქტივისტები, ვინც დღეს არ ჩანს, ეს მათი შანსი იქნება. ალასანიას მსგავსი პოლიტიკოსებს ბრძოლა ნამდვილად შეუძლიათ. შეცვლილ მედია კლიმატს კი ალასანიას წარმოჩენა ობიექტურად შეეძლება. ივანიშვილს შეუძლია დაალაგოს ურთიერთობები დასავლეთთან. საქართველოში მედია არ არის თავისუფალი და ხალხი საკუთარ აზრს ვერ გამოთქვამს თავისუფალ კონტექსტში, არაა თავისუფალი არჩევანის საშუალება, ეს შეიძლება შეცვალონ ალასანიას მსგავსმა პოლიტიკოსებმა.
_ ივანიშვილმა ასეთი რამ თქვა: ისეთ დემოკრატიას ავაშენებ, რომ ევროპელებსაც შეშურდებათ ჩვენიო. შეიძლება ეს ფრაზა გააანალიზოთ?
_ მე არ ვიცნობ ივანიშვილს, არ შემიძლია მასზე ვიმსჯელო _ კარგი ან ცუდი ვთქვა მასზე. რაზეც აქამდე ვისაუბრე, ეს პროცესია… ხოლო პოლიტიკური გარემო ამის შემდეგ შეიქმნება და ამ ადამიანზე მსჯელობაც პოლიტიკურ კონტექსტში ამის მერე იქნება შესაძლებელი. ჯერჯერობით, ისმის ბრალდებები მის მიმართ; პოტენციურად არსებობს შესაძლებლობა, რომ ივანიშვილი რაღაცას შეცვლის. საქართველოს მთავრობა უეჭველად დამნაშავეა იმაში, რომ დიდი მოლოდინი გააჩინა და შემდეგ ეს მოლოდინი არ გაამართლა, დღეს კი დრამატულად ამწვავებს სიტუაციას. ეს ვერანაირად ვერ დაეხმარება მათ.
ყველა ის ადამიანი, ვინც დღეს პოლიტიკაშია, უნდა მოერიდოს მაღალი ალბათობით რაიმეს მტკიცებას. ევროპულ დემოკრატიასთან გატოლების პერსპექტივაზე ივანიშვილის განცხადებაც ვერ იქნება მთლად რეალისტური და დამაჯერებელი. ნაკლებ სერიოზულად წარმოაჩენს მას. მას რომ ეთქვა, ჩვენ ვაპირებთ მთელი ძალისხმევით ვიმუშაოთ და თანდათანობით გავაუმჯობესოთ დემოკრატიის ხარისხიო, ეს უფრო სერიოზული განაცხადი იქნებოდა და დამაჯერებელიც. მან უნდა დახვეწოს განცხადებები. ბიზნესმენისთვის პოლიტიკაში მოსვლა იოლი არ გახლავთ, მაგრამ პოტენციურად შესაძლებელი. შეიძლება შეგვედარებინა მაიკლ ბლუმბერგის მსგავს პრეცედენტთან.
საქართველოს მიმართ ინტერესი არსებობს ამერიკაში, ჩვენ ისეთი ინსტიტუციების განვითარებას ველოდებით, რაც ხელს შეუწყობს დემოკრატიას. რეალურად სწორედ ეს საკითხია ჩვენთვის საინტერესო. არა კონკრეტულად რომელიმე ფიგურა, ვთქვათ, იგივე ივანიშვილი. ეს საქართველოს მომავალს ეხება და იმას, რაც ვერ გააკეთა სააკაშვილმა. ეს შეერთებული შტატების აზრია და უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ის, თუ რას ფიქრობს ლინკოლნ მიტჩელი ივანიშვილზე.
ლინკოლნ მიტჩელი არის საერთაშორისო პოლიტიკის ექსპერტი, კოლუმბიის უნივერსიტეტის პროფესორი, ექსპერტი საქართველოს საკითხებში, აშშ-ის ეროვნულ-დემოკრატიული ინსტიტუტის წარმომადგენელი საქართველოში 2002-2004 წლებში, ავტორი წიგნისა `არასტაბილური დემოკრატია: შეერთებული შტატების საგარეო პოლიტიკა და ვარდების რევოლუცია საქართველოში~.

თეო მიქაძე, დამსახურებული ორდენოსანი მასწავლებელი, ომისა და შრომის ვეტერანი

86 წლის ვარ. 7 დედმამიშვილიდან მხოლოდ მე დავრჩი ცოცხალი. ჩემი წლოვანების გამო მეშინია, რომ იმ ქვეყნად არ წავიდე სოციალურად დაუცველი ადამიანის სახელით. ამიტომაც ვფიქრობ, იქნებ მაინც მოვესწრო თქვენი გუნდის წევრების გამარჯვებას.
ბატონო ბიძინა, კარგ დროს მობრძანდით, აგირჩევიათ სწორი გზა სამშობლოს გადასარჩენად. ახლა ჭირდებით მშიერ საქართველოს. განსაკუთრებით სოციალურად დაუცველ ადამიანებს, რომლებიც სულს მიათრევენ, მათ შორის მეც.
თქვენი თითოეული სიტყვა მოსაწონია, განსაკუთრებით ყურადღება მივაქციე თქვენ მიერ ნათქვამ ფრაზას: `პოლიტიკაში იმიტომ მოვედი მივხვდი, რომ სამშობლოს ვკარგავდიო~. და კიდევ: `არ მიყვარს სიტყვა რევოლუცია, მოვდივარ არჩევნების გზით“.
ზოგიერთი თბილისელი ჟურნალისტი ტატყანებს, რომ თითქოს ფული შეძენილი გაქვთ სხვადასხვა მახინაციით. არა, არა, არა, ამ კაცმა ყველაფერი თავისი ნიჭით გააკეთა, გონიერი ბიზნესმენია. ვერ ხედავთ სოფელი ჭორვილა როგორ ააყვავა. ვერ წაიკითხეთ იმ პროექტების შესახებ, რომლებიც ბიძინა ივანიშვილის ქველმოქმედებით განხორციელდა 2005 წლიდან 2010 წლის ჩათვლით.
ზოგიერთო ჟურნალისტო, ნუ იტყვით იმას, რაც არ იცით.
გეფერები შორიდან, ბატონო ბიძინა, ვკოცნი თქვენს ქართულ ოჯახს.
2011 წლის 4 ნოემბერი

თეო მიქაძე, დამსახურებული ორდენოსანი მასწავლებელი, ომისა და შრომის ვეტერანი

86 წლის ვარ. 7 დედმამიშვილიდან მხოლოდ მე დავრჩი ცოცხალი. ჩემი წლოვანების გამო მეშინია, რომ იმ ქვეყნად არ წავიდე სოციალურად დაუცველი ადამიანის სახელით. ამიტომაც ვფიქრობ, იქნებ მაინც მოვესწრო თქვენი გუნდის წევრების გამარჯვებას.
ბატონო ბიძინა, კარგ დროს მობრძანდით, აგირჩევიათ სწორი გზა სამშობლოს გადასარჩენად. ახლა ჭირდებით მშიერ საქართველოს. განსაკუთრებით სოციალურად დაუცველ ადამიანებს, რომლებიც სულს მიათრევენ, მათ შორის მეც.
თქვენი თითოეული სიტყვა მოსაწონია, განსაკუთრებით ყურადღება მივაქციე თქვენ მიერ ნათქვამ ფრაზას: `პოლიტიკაში იმიტომ მოვედი მივხვდი, რომ სამშობლოს ვკარგავდიო~. და კიდევ: `არ მიყვარს სიტყვა რევოლუცია, მოვდივარ არჩევნების გზით“.
ზოგიერთი თბილისელი ჟურნალისტი ტატყანებს, რომ თითქოს ფული შეძენილი გაქვთ სხვადასხვა მახინაციით. არა, არა, არა, ამ კაცმა ყველაფერი თავისი ნიჭით გააკეთა, გონიერი ბიზნესმენია. ვერ ხედავთ სოფელი ჭორვილა როგორ ააყვავა. ვერ წაიკითხეთ იმ პროექტების შესახებ, რომლებიც ბიძინა ივანიშვილის ქველმოქმედებით განხორციელდა 2005 წლიდან 2010 წლის ჩათვლით.
ზოგიერთო ჟურნალისტო, ნუ იტყვით იმას, რაც არ იცით.
გეფერები შორიდან, ბატონო ბიძინა, ვკოცნი თქვენს ქართულ ოჯახს.
2011 წლის 4 ნოემბერი

საქართველო ძალიან ძვირს იხდის  იმიჯის გამოსწორებითვის 

ამ სათაურით სტატიას DAILY NAთION აქვეყნებს წერილში საუბარია იმ ამერიკულ ლობისტურ კომპანიებზე რომელსაც საქართველოს მთავრობა ქირაობს . წერილი ქართულად უკვე თარგმნა ფორეიგნპრესს.გე სტატიას უცვლელად გთავაზობთ
საქართველოს მთავრობამ ამერიკულ პიარ-კომპანიებთან კონტრაქტები გააფორმა. ერთ-ერთი კომპანიაა Pოდესტა Gროუპ, ეს ის კომპანიაა, რომელიც საქართველოს პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილს 2010 წელს აშშ-ში ვიზიტის მოწყობაში დაეხმარა. ეს ბარაკ ობამას პრეზიდენტობის პერიოდში პირველი ვიზიტი იყო.
საქართველომ ლობისტურ ფირმასთან 300 000 დოლარის ღირებულების ექვსთვიანი კონტრაქტის ვადა გააგრძელა. კომპანიის მიერ შეერთებული შტატების იუსტიციის სამინისტროსთვის წარდგენილი დოკუმენტების თანახმად, Pოდესტა Gროუპ- მა „ლობირება უნდა გაუწიოს საქართველოს ინტერესებს და უნდა დაეხმაროს მას კავშირების დამყარებაში სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციებთან და პრესასთან“.
გარდა ამისა, მისი ვალდებულებაა ქართველი პოლიტიკოსებისთვის შეხვედრების მოწყობა ამერიკელ კონგრესმენებთან. წარსულში, ბ-ნი სააკაშვილი შეერთებული შტატების პრეზიდენტის უმცროსი ჯორჯ ბუშის ფავორიტი და დასავლურ ტელეარხებზე ხშირი სტუმარი იყო.
ის ყოფილ საბჭოთა კავშირში დემოკრატიას განასახიერებდა. თუმცა მისი პოზიცია გართულდა, როდესაც ევროკავშირმა 2008 წლის აგვისტოს კავკასიურ კონფლიქტზე ანგარიში გამოაქვეყნა, სადაც ნათქვამია, რომ სამხრეთ ოსეთში ომი საქართველომ დაიწყო.
ერთ დროს თბილი ურთიერთობები თბილისს და ვაშინგტონს შორის გაცივდა მას შემდეგ, რაც ბ-ნმა ბუშმა თეთრი სახლი დატოვა.
Pოდესტა Gროუპ-თან კონტრაქტი ერთადერთი შეთანხმება არ არის, რომელიც საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების საბჭოს ხელმძღვანელმა გააფორმა. კერძოდ, მსგავსი მოქმედი კონტრაქტი არსებობს ანალოგიურად გავლენიან ლობისტურ კომპანიასთან ვაშინგტონში – Gეპჰარდტ Gოვერნმენტ Aფფაირს-თან.
მის ოფიციალურ ვებ-გვერდზე კომპანია ამბობს, რომ მან „ხელი მოაწერა 430,000 დოლარის ღირებულების ერთწლიან კონტრაქტს საქართველოს მომსახურების უზრუნველყოფისთვის“.

საქართველო ძალიან ძვირს იხდის  იმიჯის გამოსწორებითვის 

ამ სათაურით სტატიას DAILY NAთION აქვეყნებს წერილში საუბარია იმ ამერიკულ ლობისტურ კომპანიებზე რომელსაც საქართველოს მთავრობა ქირაობს . წერილი ქართულად უკვე თარგმნა ფორეიგნპრესს.გე სტატიას უცვლელად გთავაზობთ
საქართველოს მთავრობამ ამერიკულ პიარ-კომპანიებთან კონტრაქტები გააფორმა. ერთ-ერთი კომპანიაა Pოდესტა Gროუპ, ეს ის კომპანიაა, რომელიც საქართველოს პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილს 2010 წელს აშშ-ში ვიზიტის მოწყობაში დაეხმარა. ეს ბარაკ ობამას პრეზიდენტობის პერიოდში პირველი ვიზიტი იყო.
საქართველომ ლობისტურ ფირმასთან 300 000 დოლარის ღირებულების ექვსთვიანი კონტრაქტის ვადა გააგრძელა. კომპანიის მიერ შეერთებული შტატების იუსტიციის სამინისტროსთვის წარდგენილი დოკუმენტების თანახმად, Pოდესტა Gროუპ- მა „ლობირება უნდა გაუწიოს საქართველოს ინტერესებს და უნდა დაეხმაროს მას კავშირების დამყარებაში სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციებთან და პრესასთან“.
გარდა ამისა, მისი ვალდებულებაა ქართველი პოლიტიკოსებისთვის შეხვედრების მოწყობა ამერიკელ კონგრესმენებთან. წარსულში, ბ-ნი სააკაშვილი შეერთებული შტატების პრეზიდენტის უმცროსი ჯორჯ ბუშის ფავორიტი და დასავლურ ტელეარხებზე ხშირი სტუმარი იყო.
ის ყოფილ საბჭოთა კავშირში დემოკრატიას განასახიერებდა. თუმცა მისი პოზიცია გართულდა, როდესაც ევროკავშირმა 2008 წლის აგვისტოს კავკასიურ კონფლიქტზე ანგარიში გამოაქვეყნა, სადაც ნათქვამია, რომ სამხრეთ ოსეთში ომი საქართველომ დაიწყო.
ერთ დროს თბილი ურთიერთობები თბილისს და ვაშინგტონს შორის გაცივდა მას შემდეგ, რაც ბ-ნმა ბუშმა თეთრი სახლი დატოვა.
Pოდესტა Gროუპ-თან კონტრაქტი ერთადერთი შეთანხმება არ არის, რომელიც საქართველოს ეროვნული უსაფრთხოების საბჭოს ხელმძღვანელმა გააფორმა. კერძოდ, მსგავსი მოქმედი კონტრაქტი არსებობს ანალოგიურად გავლენიან ლობისტურ კომპანიასთან ვაშინგტონში – Gეპჰარდტ Gოვერნმენტ Aფფაირს-თან.
მის ოფიციალურ ვებ-გვერდზე კომპანია ამბობს, რომ მან „ხელი მოაწერა 430,000 დოლარის ღირებულების ერთწლიან კონტრაქტს საქართველოს მომსახურების უზრუნველყოფისთვის“.

სამეცნიერო კონფერენციის შესახებ

[slideshow] სტუდენტურ დღეებთან დაკავშირებით საინტერესო და შინაარსიანი ღონისძიებები ტარდება ბათუმის სამედიცინო-პედაგოგიურ კოლეჯში. მეცნიერული ცოდნის გაღრმავებისა და სასწავლო-შემოქმედებითი მუშაობის თვალსაზრისით მეტად ნაყოფიერი იყო სტუდენტთა მე-17 სამეცნიერო კონფერენცია, რომელიც კოლეჯის დაარსების 20 წლისთავს მიეძღვნა.

სხდომა შესავალი სიტყვით გახსნა კოლეჯის დირექტორმა, პროფესორმა რევაზ უზუნაძემ.

კოლეჯის 20-წლიან ისტორიაზე, სწავლების, აღზრდის, სამეცნიერო და შემოქმედებითი მუშაობის საკუთარ სტილზე, გამოცდილებას და ტრადიციებზე ვრცლად ისაუბრა დოქტორმა აკაკი ზოიძემ.

სექციის სხდომაზე მოისმინეს სამეცნიერო და პრაქტიკული ღირებულების მქონე 20 მოხსენება.
მრავალფეროვანი და სადღეისო მოთხოვნებით ნაკარნახევი იყო მოხსენებათა თემატიკა. ისინი შეეხებოდა მედიცინის, ჰუმანიტარულ, საბუნებისმეტყველო დისციპლინებს, ფსიქოლოგიასა და ეთიკას. Continue reading “სტუდენტური დღეები”

 

ორი დღის წინ კვარიათში მდებარე სასტუმრო „მართინიმ“ ბლოგერებისთვის კონკურსი გამოაცხადა. გამარჯვებული ბლოგერი ხუთ დღეს კვარიათში, სასტუმროს კეთილმოწყობილ ნომერში დასვენებას, რაც არც თუ ურიგო საჩუქარია, თუ გავითვალისწინებთ იმას, რომ სეზონზე ამ სასტუმროში ერთი დღით ცხოვრება 150 ლარი ღირს.

კონკურსმა ქართველ ბლოგერების ინტერესი გამოიწვია, კონკურსში 74 ბლოგერი იღებს მონაწილეობს, თუმცა ბევრი მათგანი საკმაოდ ფრთხილად ეკიდება მსგავს კონკურსებს. რა უნდა სასტუმრო „მართინის“, რატომ აცხადებს კონკურსს საგანგებოდ ბლოგერებისათვის?

Continue reading “რა უნდა „მართინის“?”

ავტორი: ლელა დუმბაძე

“თეთრი ვარდები”, “სიმღერა სამეგრელოზე”, “აფხაზეთო ჩემო”, “ბათუმს ქათქათას” – ამ და სხვა მსგავსი კლიპების დამზადებაზე ფული სახელმწიფო ბიუჯეტიდან იხარჯება. მარტო ორ კლიპზე – “სიმღერა სამეგრელოზე” და “თეთრი ვარდები”, რომლებიც ქუთაისისა და სამეგრელოს რეკლამირებისთვისაა განკუთვნილი, 291 285 ლარი დაიხარჯა. Continue reading “სიმღერით გადაცემული ხალხის მილიონები ტელევიზიებს”

ავტორი:ლელა დუმბაძე

„თქვენ უყურებთ კურიერს ბათუმის სტუდიიდან“ – ამ სიტყვებით დაიწყო 6 მაისს საინფორმაციო გამოშვება „კურიერიის“ წამყვანმა. პოლიციის დღესთან დაკავშირებით გამართულ აღლუმს „რუსთავი 2“ პირდაპირ ეთერში ბათუმიდან, ანბანის კოშკიდან გადასცემდა. რა სამართლებრივი დოკუმენტის საფუძველზე სარგებლობს კერძო კომპანია სახელმწიფო ქონებით? – ამ კითხვაზე პასუხი არც ბათუმის მერიაში და არც აჭარის მთავრობაში არ აქვთ.

140 მეტრი სიმაღლის „ანბანის კოშკის“ ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-სთვის რაიმე სახით გადაცემას ბათუმის მერიაში არ ადასტურებენ. აჭარის ბიუჯეტიდან 64 მილიონით დაფინანსებული `ანბანის კოშკი~ საკუთრებაში ჯერ არც ბათუმის მერიას დაურეგისტრირებია ოფიციალურად. როგორც მერიის ადმინისტრაციული სამსახურის უფროსი, გელა მახარაძე „ბათუმელებთან“ აცხადებს, კოშკის მიღება-ჩაბარებისთვის საჭირო დოკუმენტაციას რამდენიმე დღეა რაც ადგენენ და ეს პროცესი ჯერ დასრულებული არ არის: „ახლა ვაწარმოებთ მიწერ-მოწერას აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროსთან მიწის გადმოცემის თაობაზე, რადგან მიწა, სადაც კოშკი ავაშენეთ, ეკონომიკის სამინისტროს ეკუთვნის, კოშკის მშენებლობაზე ფული ბათუმის ბიუჯეტიდან დაიხარჯა. რეგისტრაციის დასრულების შემდეგ კი ბათუმის ქონებად ვაქცევთ“.

რომელი უწყების ნებართვით და რა სამართლებრივ ნორმაზე დაყრდნობით ისარგებლა ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-მა კოშკის ტელესტუდიით? Continue reading “„რუსთავი 2“ ანბანის კოშკში”

ხვალ კინოთეტარ „აპოლოში“  რეჟისორ ბილ კონდონის ფილმს, „განთიადს” აჩვენებენ.

ხვალ კინოთეტარ „აპოლოში“  რეჟისორ ბილ კონდონის ფილმს, „განთიადს” აჩვენებენ.

ეთერ თურაძე, „ბათუმელების” მთავარი რედაქტორი

ეთერ თურაძე

<!** Image 1 align="" width="960" height="640" >

გენერალი რომან დუმბაძე, ჩემი აზრით, ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული ქართველია, ვისაც მე პირადად ვიცნობდი. ის ერთადერთი ქართველია, რომელის ფოტოებიც 2004 წელს ბათუმში გამოფინეს შემდეგი წარწერით – „მოღალატე“. ფოტოების სახელების კედლებზე გამოკვრამდე გენერალს ისეთი არაფერი ჩაუდენია, რასაც ქართული კანონის შესაბამისად ღალატის კვალიფიკაცია მიეცემოდა. მაშინ გენერალმა საშინელი შეცდომა დაუშვა – არ დაემორჩილა ქვეყნის პრეზიდენტს ნიშნად იმისა, რომ ასლან აბაშიძეს ემორჩილებოდა.

ამ ადამიანს რამდენიმე თვის განმავლობაში ბათუმის მე-3 საპყრობილის შენობის ხან რომელ ნაწილში ვხედავდი და ხან – რომელში. მაშინ მე-3 საპყრობილის მონიტორინგის ჯგუფის წევრი ვიყავი და საპყრობილეში შესვლა ნებისმიერ დროს შემეძლო. რომან დუმბაძე, სხვა პატიმრებისგან განსხვავებით, თავისუფლად გადაადგილდებოდა საპყრობილეში, როგორც მახსოვს, ადმინისტრაცია მაღალი სასჯელის გამო მისდამი მეტნაკლებად ლოიალური იყო.

მაშინ მეც მეგონა, რომ რომან დუმბაძე, როგორც სამშობლოს მოღალატე, ისე გაასამართლეს. ამის შესახებ მასთან საუბარს დიდხანს ვერ ვახერხებდი. ერთ დღეს კი მაინც ვკითხე. მახსოვს მაშინ რაც მითხრა – მე სამშობლოს მოღალატე არ ვარ და არც სასამართლოს გავუსამართლებივარ მაგ მუხლითო. დოკუმენტები მაჩვენა, რითაც დავრწმუნდი, რომ სასამართლოს შესახებ სიმართლეს მეუბნებოდა.

რომან დუმბაძის მოღალატეობის შესახებ გივი თარგამაძემ 2008 წლის აგვისტოს ომის დღეებში ისევ შეგვახსენა. პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარემ თქვა, რომ რუსმა გენერალმა მოღალატე დუმბაძე მოითხოვა 12 ტყვე ჯარისკაცის გათავისუფლების სანაცვლოდ. მაშინ გენერალი დუმბაძე ყველაზე ნაკლებად მადარდებდა, მაგრამ მაინც გაოგნებული ვიყავი გივი თარგამაძის განცხადებით. ვის ვის და გივი თარგამაძეს ყველაზე უკეთ უნდა სცოდნოდა, რომ გენერალი დუმბაძე ღალატის მუხლით არ გაუსამართლებიათ.

რომან დუმბაძის „სამშობლოს ღალატის“ ამბავი ქართულმა მედია კიდევ ერთხელ მისი მოკვლის შესახებ გავრცელებული ინფორმაციის შემდეგ გაიხსენა. ამაზე ისეთმა გამოცემებმაც კი დაწერეს, ვისაც პირადად მე ვენდობი. ანუ დეზინფორმაციის ტალღა გენერალ დუმბაძესთან დაკავშირებით იმდენად მასშტაბურია, რომ თითქმის შეუძლებელია, საზოგადოებამ სხვა ინფორმაცია მიიღოს…
არ ვიცი, მე-5 გვერდზე გამოქვეყნებული სტატია გარდაცვლილი გენერლის საქმის შესახებ, დეზინფორმაციის ამ ნიაღვარში რამდენად ბევრ ადამიანისთვის იქნება დამაჯერებელი, მაგრამ მაინც გადავწყვიტე ამ ამბის მოყოლა.

26 მაისს, ანუ საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეს, ჩემი „ფეისბუქის“ გვერდზე დილიდან შარშანდელი 26 მაისის ამსახველი ფოტოების ტალღა წამოვიდა. შარშან, 26 მაისს, „აღლუმისთვის მოედნის გასათავისუფლებლად“ პოლიცია დილამდე სდევდა მომიტინგეებს, იჭერდა, სცემდა… მაშინ ორი მოქალაქე დაიღუპა თუ ოთხი, დღემდე გაურკვეველია.

დღის მეორე ნახევარში ამ საშინელ ფოტოებს „ფეისბუქის“ გვერდზე ქუთაისის კადრები ჩაენაცვლა –  საქართველოს პარლამენტის ახალი შენობა და მის წინ გამართული აღლუმი. შარშანდელი 21 მაისისა (აჭარის ტელევიზიასთან მიტინგის დაშლა) და 26 მაისის შესახებ „ბათუმელების“ ამ ნომერში არაფერს ვწერთ, წლევანდელი 26 მაისის შესახებ პატარა ინფორმაცია კი მე-4 გვერდზე დევს.
გაზეთი დასაბეჭდად იყო გამზადებული, როდესაც დადასტურებული ინფორმაცია მოვიდა ბიზნესმენ ანზორ ქოქოლაძის შეწყალების შესახებ. ამ პოზიტიური ინფორმაციის წაკითხვა მკითხველს „ბათუმელების“ ამავე ნომერში შეეძლება.

ეთერ თურაძე, „ბათუმელების” მთავარი რედაქტორი

ეთერ თურაძე

<!** Image 1 align="" width="960" height="640" >

გენერალი რომან დუმბაძე, ჩემი აზრით, ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული ქართველია, ვისაც მე პირადად ვიცნობდი. ის ერთადერთი ქართველია, რომელის ფოტოებიც 2004 წელს ბათუმში გამოფინეს შემდეგი წარწერით – „მოღალატე“. ფოტოების სახელების კედლებზე გამოკვრამდე გენერალს ისეთი არაფერი ჩაუდენია, რასაც ქართული კანონის შესაბამისად ღალატის კვალიფიკაცია მიეცემოდა. მაშინ გენერალმა საშინელი შეცდომა დაუშვა – არ დაემორჩილა ქვეყნის პრეზიდენტს ნიშნად იმისა, რომ ასლან აბაშიძეს ემორჩილებოდა.

ამ ადამიანს რამდენიმე თვის განმავლობაში ბათუმის მე-3 საპყრობილის შენობის ხან რომელ ნაწილში ვხედავდი და ხან – რომელში. მაშინ მე-3 საპყრობილის მონიტორინგის ჯგუფის წევრი ვიყავი და საპყრობილეში შესვლა ნებისმიერ დროს შემეძლო. რომან დუმბაძე, სხვა პატიმრებისგან განსხვავებით, თავისუფლად გადაადგილდებოდა საპყრობილეში, როგორც მახსოვს, ადმინისტრაცია მაღალი სასჯელის გამო მისდამი მეტნაკლებად ლოიალური იყო.

მაშინ მეც მეგონა, რომ რომან დუმბაძე, როგორც სამშობლოს მოღალატე, ისე გაასამართლეს. ამის შესახებ მასთან საუბარს დიდხანს ვერ ვახერხებდი. ერთ დღეს კი მაინც ვკითხე. მახსოვს მაშინ რაც მითხრა – მე სამშობლოს მოღალატე არ ვარ და არც სასამართლოს გავუსამართლებივარ მაგ მუხლითო. დოკუმენტები მაჩვენა, რითაც დავრწმუნდი, რომ სასამართლოს შესახებ სიმართლეს მეუბნებოდა.

რომან დუმბაძის მოღალატეობის შესახებ გივი თარგამაძემ 2008 წლის აგვისტოს ომის დღეებში ისევ შეგვახსენა. პარლამენტის თავდაცვისა და უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარემ თქვა, რომ რუსმა გენერალმა მოღალატე დუმბაძე მოითხოვა 12 ტყვე ჯარისკაცის გათავისუფლების სანაცვლოდ. მაშინ გენერალი დუმბაძე ყველაზე ნაკლებად მადარდებდა, მაგრამ მაინც გაოგნებული ვიყავი გივი თარგამაძის განცხადებით. ვის ვის და გივი თარგამაძეს ყველაზე უკეთ უნდა სცოდნოდა, რომ გენერალი დუმბაძე ღალატის მუხლით არ გაუსამართლებიათ.

რომან დუმბაძის „სამშობლოს ღალატის“ ამბავი ქართულმა მედია კიდევ ერთხელ მისი მოკვლის შესახებ გავრცელებული ინფორმაციის შემდეგ გაიხსენა. ამაზე ისეთმა გამოცემებმაც კი დაწერეს, ვისაც პირადად მე ვენდობი. ანუ დეზინფორმაციის ტალღა გენერალ დუმბაძესთან დაკავშირებით იმდენად მასშტაბურია, რომ თითქმის შეუძლებელია, საზოგადოებამ სხვა ინფორმაცია მიიღოს…
არ ვიცი, მე-5 გვერდზე გამოქვეყნებული სტატია გარდაცვლილი გენერლის საქმის შესახებ, დეზინფორმაციის ამ ნიაღვარში რამდენად ბევრ ადამიანისთვის იქნება დამაჯერებელი, მაგრამ მაინც გადავწყვიტე ამ ამბის მოყოლა.

26 მაისს, ანუ საქართველოს დამოუკიდებლობის დღეს, ჩემი „ფეისბუქის“ გვერდზე დილიდან შარშანდელი 26 მაისის ამსახველი ფოტოების ტალღა წამოვიდა. შარშან, 26 მაისს, „აღლუმისთვის მოედნის გასათავისუფლებლად“ პოლიცია დილამდე სდევდა მომიტინგეებს, იჭერდა, სცემდა… მაშინ ორი მოქალაქე დაიღუპა თუ ოთხი, დღემდე გაურკვეველია.

დღის მეორე ნახევარში ამ საშინელ ფოტოებს „ფეისბუქის“ გვერდზე ქუთაისის კადრები ჩაენაცვლა –  საქართველოს პარლამენტის ახალი შენობა და მის წინ გამართული აღლუმი. შარშანდელი 21 მაისისა (აჭარის ტელევიზიასთან მიტინგის დაშლა) და 26 მაისის შესახებ „ბათუმელების“ ამ ნომერში არაფერს ვწერთ, წლევანდელი 26 მაისის შესახებ პატარა ინფორმაცია კი მე-4 გვერდზე დევს.
გაზეთი დასაბეჭდად იყო გამზადებული, როდესაც დადასტურებული ინფორმაცია მოვიდა ბიზნესმენ ანზორ ქოქოლაძის შეწყალების შესახებ. ამ პოზიტიური ინფორმაციის წაკითხვა მკითხველს „ბათუმელების“ ამავე ნომერში შეეძლება.