„ბათუმელების“ ინფორმაციით, საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიაში უკვე ორი დღეა აგროვებენ ხელმოწერებს. ამ ორგანიზაციის თანამშრომლების ერთი ჯგუფი ითხოვს ხელფასების გაზრდას, სხვები ფიქრობენ, რომ აუცილებლად გადააყენებენ დირექტორს. არიან ისეთებიც, ვინც, ზოგადად, პოლიტიკის შეცვლას ითხოვს. ის, რაც აჭარის ტელევიზიაში ხდება, არის თუ არა გარედან მართული? რა ინფორმაციას ფლობს ორგანიზაციაში არსებულ ვითარებაზე ამ ტელევიზიის მრჩეველთა საბჭო? „ბათუმელების“ კითხვებს მაუწყებლის მრჩეველთა საბჭოს თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელი, ნატა იმედაიშვილი პასუხობს.

ნატა, რამდენად ხართ ხელმოწერების შეგროვების თაობაზე ინფორმირებული. რას ითხოვენ ტელევიზიის თანამშრომლები?

ისევე როგორც თქვენ, მეც დაახლოებით ასე ვარ ინფორმირებული. მე დოკუმენტი არ მინახავს, არც ის მინახავს, რომ ხელმოწერები გროვდებოდა, მეც, უბრალოდ, არაოფიციალურად ვარ ინფორმირებული. რაღაც პეტიცია თუ მოთხოვნა რომ უნდა შემოვიდეს საბჭოს სახელზე, ამის შესახებ მითხრა არა ტელევიზიაში დასაქმებულმა, არამედ გარეთ მყოფმა ადამიანმა.

ტელევიზიის რამდენიმე თანამშრომლემა კერძო საუბარში თქვა, რომ ეს პროცესი შეიძლება იყოს გარედან მართული. თქვენ როგორ ფიქრობთ?

თუ მივყვებით თანმიმდევრულად საკითხს, მაგალითად, თეატრალურ საზოგადოებასა და მაუწყებელს შორის რაღაც ნაპრალი გაჩნდა იმის გამო, რომ გადაცემა დაიხურა და ითქვა, რომ აღარ გაგრძელდება. იმ ადამიანებს, ვინც ამ პროექტს აკეთებდა, ხელშეკრულება შეუწყდათ.  ეს პროცესი არ შეიძლება ჩავთვალოთ, რომ ვინმესგან იყო ნაკარნახევი, რადგან ფაქტი იყო უკვე დამდგარი. მეორე მომენტი – ის, რომ ხელფასებთან დაკავშირებით უკმაყოფილება იყო, ესეც, ვფიქრობ, ფაქტის გამოძახილია, რადგან ახალ ხელშეკრულებებზე ხელმოწერა ხდება ეხლა, იანვრის თვეში და მათ [თანამშრომლებმა] როცა ნახეს, რომ დაპირებული ხელფასები, როგორც თვითონ ამბობდნენ, არ იყო მომატებული, ან ვიღაცას მოემატა, ვიღაცას არა… ვფიქრობ. ეს პროცესიც არის ფაქტის შემდგომი გამოძახილი, რომელიც ადამიანს უქმნის პროტესტის გრძნობას.

ვერც იმას ვიტყვი, რომ ხელისუფლების ინტერესებია ამაში, რადგან რაღაცაში ხომ უნდა გამოჩენილიყო, ბორდთან ამაზე მინიშნება არ ყოფილა.

ტელევიზიის ხელმძღვანელს და სხვა ჯგუფებს შორის ღია კონფლიქტი მართლაც მას შემდეგ გამოვლინდა, რაც გადაცემა „ტელესპექტაკლების“ გაუქმებაზე გაიმართა შეხვედრები. თქვენ თქვით, რომ გადაცემა უნდა დარჩენილიყო ეთერში. რატომ ფიქრობთ ასე?

მე ვთქვი, რომ უნდა დარჩეს, რადგან მგონია, რომ ამ გადაცემას ჰყავს თავისი მაყურებელი. მით უმეტეს, რომ საზოგადოების ერთი ნაწილისგან იყო თხოვნა, რომ ეს გადაცემა დარჩენილიყო.

თუ არის თქვენთვის ცნობილი, რამდენია „ტელესპექტაკლების“ ბიუჯეტი და როგორი იყო მისი რეიტინგი?

მე განმარტებისთვის გავაკეთე ის, რომ საზოგადოებრივი მაუწყებელი ვერ ფიქრობდეს რეიტინგზე, მაგრამ ის ფიქრობდეს სამიზნე აუდიტორიაზე და ამაში მას აქვს თავისი როლი. ამ კონკრეტულ გადაცემასთან დაკავშირებით არის მოძრავი რეიტინგი, ხან აქვს, ხან – არა. იყო ისეთი სპექტაკლები, რომლებსაც არ ჰქონდა რეიტინგი, მაგრამ ჩვენ არ ვართ დაინტერესებული კომერციულ ნაწილში, რადგან რეკლამას არ ვყიდით.

თქვენი, პირადად, თუ მოგწონდათ ეს გადაცემა?

ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, რომ საინფორმაციო და ანალიტიკური გადაცემები იყოს რეიტინგული აჭარის ტელევიზიის არხზე, ვინაიდან ის უნდა იყოს ინფორმაციის წყარო და გამავრცელებელი. „ტელესპექტაკლებს“ რაც შეეხება, იყო გარკვეული სპექტაკლები, რომლებიც იყო თეატრში დადგმული და აჩვენებდნენ ამას, მაგრამ ისეთიც იყო გადაღებული, რომელიც „ტელესპექტაკლის“ ნიმუში იყო. შევეცადე რომ მენახა, მაგრამ მე, მაგალითად, ვერ გავხდი მისი მაყურებელი. დასწრების ეფექტი ვერ  შემიქმნა.

ბიუჯეტს რაც შეეხება, გადაცემას ჰყავს ავტორი, რეჟისორი და ოპერატორები, რომლებიც ფიქსირებულ ხელფასს იღებენ, სამივლინებო ხარჯებიც ჰქონდათ, ხანდახან 3-4 დღით უწევდათ გასვლა. ზუსტად არ ვიცი, მაგრამ დაახლოებით 17 ათასი ლარია წლიური ბიუჯეტი, მაგრამ ამ ხარჯებში არ არის ჩათვლილი რეჟისორისა და ოპერატორების ხელფასი, რომლებიც სხვა პროექტებშიც არიან დაკავებული.

ტელევიზიას „ტელესპექტაკლის“ გარდა ამ მიმართულების კიდევ ორი გადაცემა აქვს. თქვენი აზრით, საჭიროა ამდენი გადაცემა ერთი მიმართულებით?

დიახ, აქვს ინგა ხალვაშის გადაცემა „სცენა“ და არ არის ხელოვნების გარეშე სატელევიზიო ბადე. ხელოვნებას ასევე აშუქებს „არტ ექსპერტი“ –  ხათუნა მანაგაძის გადაცემა, რომელიც ასევე მიმდინარე მოვლენების შესახებ საზოგადოებას აყენებს საქმის კურსში.

თქვენ თქვით, რომ გულისტკივილი არსებობს ტელევიზიაში ხელფასებთან მიმართებაში. მაშინ ახსენეთ, რომ არ შეიძლება ასეთ ვითარებაში გარედან ხალხის დამატება. ეს ხომ არ ნიშნავს იმას, რომ ხარისხის გაზრდა ტელევიზიისთვის არასდროს იქნება პრიორიტეტული, რადგან ხელფასები შეიძლება არასდროს არ იყოს საკმარისი?

რა თქმა უნდა არა, მე ვამბობდი იმ განცხადებასთან დაკავშირებით, რომელიც დირექტორმა წარმოადგინა და სადაც საუბარი იყო იმაზე, რომ შესაძლებელია იყოს თანამშრომლობა დრამატურგებთან, მსახიობებთან და ეს შეთავაზებასავით იყო, მაგრამ ეს გადაწყვეტილება შეიცვალა – თეატრალური საზოგადოების წევრები იყვნენ დღეს დირექტორთან შეხვედრაზე და ისინი შეთანხმდნენ გარკვეულ პირობებზე. სამუშაო პროცესი ისევ გაგრძელდება და ისინი წარმოადგენენ სამუშაო გეგმას. თუმცა, მე, რა თქმა უნდა, ვარ მოწადინებული, რომ პრიორიტეტების გამრავალფეროვნებაზეც ვიფიქროთ, რა ფინანსური შესაძლებლობაც აქვს ტელევიზიას, იმის მიხედვით.

თქვენი აზრით, რა უნდა გაკეთდეს იმისათვის, რომ ტელევიზიის 310 თანამშრომლის ხელფასები გაიზარდოს. ტელევიზიის ბიუჯეტი იძლევა დღეს ხელფასების გაზრდის საშუალებას?

ტელევიზიის ბიუჯეტის 52 პროცენტი იხარჯება ხელფასებზე, ჩვენ გვაქვს ასეთი გადაწყვეტილება, მათ შორის დირექტორის არჩევნების დროსაც იყო საუბარი კონცეფციის წარმოდგენის დროს, რომ ვილაპარაკოთ სამართლიან სახელფასო კალათაზე. ეს იმას ნიშნავს, რომ კრიტერიუმები იყოს გაწერილი. ეს კრიტერიუმები შესაძლებელია იყოს სტაჟი, გამოცდილება, დამოკიდებულება ახალ ამბავთან, დამოკიდებულება ექსკლუზიურობასთან, ახალი მოტანილი თემები და ა.შ. ამის მიხედვით გაიზარდოს ხელფასი და არა ყველაზე თანაბრად, რომ ყველა თანამშრომელს ჰქონდეს სურვილი, რაც შეიძლება ახლოს იყოს ამ კრიტერიუმებთან და მე ამ გადაწყვეტილებას ვემხრობი. ტელევიზიის თანამშრომლების განწყობაც იგივე იყო და ისინი იყვნენ ამაზე თანახმა.

ითქვა, რომ ბორდმა გაიზარდა ბოლო დროს ხელფასები. თუ იყო მატება, რამდენით და რატომ?

არა, ბორდის წევრების ხელფასები არ გაზრდილა. ბოლოს ხელფასების ზრდა მოხდა შარშანწინ.

ნათია კაპანაძის [დირექტორი] ტელევიზიაში მოსვლამდე სხვადასხვა კვლევა აჩვენებდა, რომ აჭარის ტელევიზია ყოველთვის გამოირჩეოდა თავისი ლოიალობით ხელისუფლების მიმართ. კაპანაძის პირობებში კი, კვლევებმა საპირისპირო შედეგი აჩვენა. ჩვენ ვიცით, რომ თქვენი თანამშრომლები ხელმოწერებს პოლიტიკის შეცვლაზეც აგროვებენ. როგორ ფიქრობთ, რის შეცვლას ითხოვენ ისინი?

არ ვიცი, რა იგულისხმება ამაში. ეს არის, ალბათ, ადამიანებთან ურთიერთობის პოლიტიკა, ვერ გეტყვით ზუსტად რა პოლიტიკაზეა საუბარი. ჩვენთან თუკი შემოვა ეს პეტიცია, გავეცნობით და ვიმსჯელებთ მის შინაარსზე.

ტელევიზიის არც ერთ თანამშრომელს არ ექნება ასეთი მიამიტური დამოკიდებულება, რადგან ისინი იყვნენ ამაყები, საერთაშორისო ორგანიზაციების ბოლო დასკვნების გამო და ყოველდღიურ რეჟიმში ცდილობენ, რომ ეს ვითარება შენარჩუნდეს. რომ იყოს დაბალანსებული, ობიექტური და მიუკერძოებელი ჟურნალისტიკა, ამის მსურველი არის თითქმის ყველა.

 

მახინჯაურში „მზიურის“ ტერიტორია 2016 წელს გაყიდა აჭარის მთავრობამ. მყიდველს აქ 100-ნომრიანი სასტუმრო 38 თვეში უნდა აეშენებინა. ხელშეკრულების გაფორმებიდან 15 თვე უკვე გავიდა, მაგრამ ტერიტორიაზე არავითარი სამუშაოები არ დაუწყიათ. ბიძინა ივანიშვილის დენდროლოგიური პარკისთვის ხეები სწორედ ამ ტერიტორიიდან გაჰქონდათ.

ყოფილ პანსიონატ „მზიურის“ გასხვისებასთან დაკავშირებით დღეს უმაღლესი საბჭოს წევრმა ენმ-დან, გია აბულაძემ აუდიტის სამსახურსა და პროკურატურას მოუწოდა, „დაიწყოს შესწავლა რა ზიანი მიადგა სახელმწიფოს ამ ობიექტის გასხვისების შემდგომ და დაისაჯონ ის პირები, ვინც უშუალო მონაწილეობა მიიღო საეჭვო გარიგების დადებაში და სახელმწიფოსათვის ზიანის მიყენებაში“.

უმაღლესი საბჭოს წევრი აცხადებს, რომ კომპანია, რომელსაც „მზიური“ მიჰყიდეს, პირდაპირ კავშირშია აჭარის მთავრობის თავმჯდომარესთან, ზურაბ პატარაძესთან: „აღნიშნული ობიექტების გასხვისებაზე პროკურატურამ დაიწყო გამოძიება, თუმცა დღემდე არანაირი შედეგი არ დამდგარა. დღემდე ამ ობიექტებზე არაფერი გაკეთებულია, პირიქით დაზიანდა და განადგურდა… კომპანიის მიმართ არანაირი სანქციები არ გატარებულა მიუხედავად იმისა, რომ დღემდე ვალდებულებებს არ ასრულებს. აღნიშნული ფაქტი კიდევ ერთხელ ადასტურებს ზურაბ პატარაძის პირდაპირ კავშირსა და ინტერესს ობიექტის გასხვისებასთან“.

„ტერიტორიების გასხვისებამდე, 2016 წლის 10 მაისს, აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროში შევიდა შპს „გრინ ვალი ჯორჯიას“ განცხადება, რომლითაც კომპანიამ მოითხოვა პანსიონატ „მზიურის“ პრივატიზების მიზნით აუქციონის გამოცხადება. კომპანია გეგმავდა 38 მილიონი აშშ დოლარის ინვესტირებას, ასევე მიწის ნაკვეთში გადაიხდიდა 3 მილიონ დოლარს. სამინისტრომ გამოცახადა აუქციონი, მაგრამ რატომღაც კომპანია ,,გრინ ვალ ჯორჯიამ“ არ მიიღო მონაწილეობა. ამ პერიოდში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ბიძინა ივანიშვილი გეგმავდა აღნიშნული ტერიტორიიდან ხეების გადატანას და ტერიტორია გასხვისდებოდა მის მიერ რეკომენდებულ კომპანიაზე. სავარაუდოდ, სწორედ ამან განაპირობა, რომ აუქციონში აღარ მიიღო მონაწილეობა ,,გრინ ვალ ჯორჯიამ“. მოგვიანებით მართლაც განხორციელდა პირდაპირი მიყიდვით, გაცილებით ნაკლებ ფასად – 3,9 მილიონ ლარად გარდა სანატორიუმ „მზიურისა“, გოგირდის აბანოების ტერიტორიაც შპს „სტატოტელიზე“ გასხვისება და გაცილებით ხელსაყრელი პირობებით“, – აცხადებს გია აბულაძე.

ყოფილი პანსიონატი „მზიური“ და სანატორიუმი „მახინჯაური“ კომპანია „სტატოტელს“ აჭარის მთავრობამ, პირდაპირი მიყიდვის წესით, 3,9 მილიონ ლარად, პირობებით, 2016  წლის სექტემბერში მიჰყიდა. კომპანიამ ნასყიდობის ხელშეკრულების გაფორმებიდან ზუსტად 20 დღეში, 2016 წლის 4 ოქტომბერს, სამინისტროს ორი წერილით მიმართა, რომლებითაც ამ ქონების [ან ქონების ნაწილის] იპოთეკით დატვირთვასა და გასხვისებაზე ითხოვდა ნებართვას. გასულ წელს აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროში „ბათუმელებს“ განუცხადეს, რომ კომპანიის წერილი განიხილებოდა.

ხელშეკრულების მიხედვით, მახინჯაურში, „მზიურის“ ტერიტორიაზე, 100-ნომრიანი სასტუმრო 38 თვეში, ხოლო სარეაბილიტაციო გამაჯანსაღებელი დაწესებულებისთვის განკუთვნილი შენობა-ნაგებობა „მახინჯაურის“ ტერიტორიაზე [„გოგირდის აბანოები“] ექსპლუატაციაში 42 თვეში უნდა შევიდეს. მესაკუთრემ უნდა დაასაქმოს 120 მოქალაქე და ობიექტებს პროფილი 10 წლის განმავლობაში შეუნარჩუნოს. კომპანიამ 3370 კვ/მ-ზე, 42 თვეში უნდა მოაწყოს სარეკრეაციო ზონაც. ამ ყველაფერში კი „სტატოტელმა“ 10 მილიონი აშშ დოლარის ექვივალენტი ლარის ინვესტიცია უნდა განახორციელოს.

ამ ხელშეკრულებაში ცვლილებები 2017 წლის დეკემბერში შევიდა. „ბათუმელები“ დაუკავშირდა აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს, თუმცა ინფორმაცია, თუ რა ცვლილებები შევიდა ნასყიდობის ხელშეკრულებაში, ამ დრომდე ვერ მივიღეთ.

2016 წლის სექტემბრიდან დღემდე „მზიურისა“ და „მახინჯაურის“ ტერიტორიაზე სამუშაოები არ დაწყებულა. ამ დრომდე „მზიურის“ ტერიტორიას ბიძინა ივანიშვილის პარკში მრავალწლოვანი ხეების გადასატანად იყენებდნენ.

რეესტრის ბოლო ამონაწერით, „მზიური“ და „მახინჯაური“ შპს „სტატოტელის“ საკუთრებაშია, თუმცა შეიცვალა კომპანიის მესაკუთრე. შპს „სტატოტელის“ 100% წილის მფლობელი, 2017 წლის დეკემბრიდან დიდი ბრიტანეთისა და ჩრდილოეთ ირლანდიის გაერთიანებულ სამეფოში რეგისტრირებული კომპანია „MPMU ინთერნეშანალია“. „სტატოტელის“ მესაკუთრე კი, მაშინ, როცა სამინისტრომ ქონება გაასხვისა, შპს „კაპიტოლ ჰოლდინგი“ იყო.

შპს „სტატოტელი“ 2013 წლის 16 დეკემბერს დარეგისტრირდა, შპს „კაპიტოლ ჰოლდინგი“ კი – 4 დღით ადრე, 2013 წლის 12 დეკემბერსაა დარეგისტრირებული [ორივე თბილისში]. შპს „კაპიტოლ ჰოლდინგის“ მესაკუთრე, რეესტრის ბოლო ამონაწერის მიხედვით, ყაზახეთის მოქალაქე ვერა ჯახუტაშვილია. კომპანიის მესაკუთრე ადრე ასევე ყაზახეთის მოქალაქე შალვა ჯახუტაშვილი იყო.

ამავე თემაზე:

ახალი „ყაზახური ინვესტიცია“ ძველის ნაცვლად

რეკრეაციულ ზონაში ბიძინა ივანიშვილისთვის ხეებს ჭრიან და თხრიან

მთავარი ფოტო: ხის გადატანა „მზიურის“ ტერიტორიიდან / ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან.

საჯარო სკოლებისთვის ელექტრონული ლაბორატორიების შექმნა 2019 წლისთვის გადაიდო. საქართველოს განათლების მინისტრის მოადგილე, თემურ მურღულია „ბათუმელებთან“ ამბობდა, რომ ელექტრონული ლაბორატორიების საპილოტე პროექტი 2017 წლის შემოდგომაზე დაიწყებოდა. ლაბორატორიების შესყიდვის გადადების მიზეზად ახალი ეროვნული სასწავლო გეგმა სახელდება.

„რადგან ჩვენ ერთი წლით გადავწიეთ ახალი ეროვნული სასწავლო გეგმის დანერგვა მე-7 და მე-9 კლასებში, შესაბამისად, გვინდა ელექტრონული ლაბორატორიები თავსებადი იყოს ეროვნულ სასწავლო გეგმასთან. ამ კლასებში ახალი ეროვნული სასწავლო გეგმა შემოვა 2019 წელს და ამ დროისთვის ამოქმედდება ლაბორატორიებიც,“ – ამბობს თემურ მურღულია.

„ბათუმელების“ კითხვაზე, თუ რა გაკეთდა ამ ერთი წლის განმავლობაში ელექტრონული რესურსების შესაქმნელად და შეთანხმებას მიაღწიეს თუ არა რომელიმე მწარმოებელთან, თემურ მურღულია ამბობს, რომ სამინისტრო პოტენციურ მიმწოდებლებთან შეხვედრას ერთ თვეში აპირებს.

„ტენდერი ელექტრონული რესურსების შესყიდვაზე ჯერ გამოცხადებული არ გვაქვს, მაგრამ როგორც წიგნების, ასევე ელექტრონული კონტენტის გამომცემლებს, ალბათ, თებერვლის ბოლომდე შევხვდებით და გვექნება დიდი პრეზენტაცია იმაზე, თუ როგორი იქნება მე-7 და მე-9 კლასის სასწავლო სივრცე, რა ტექნოლოგიების დანერგვას ველოდებით“.

მურღულიას თქმით, გარდა ელექტრონული ლაბორატორიებისა, სამინისტრო მიმდინარე წელს დისტანციური გაკვეთილების დანერგვას აპირებს. „დისტანციურ სწავლებაში იგულისხმება ის, რომ წარმატებული მეცნიერები მთელი საქართველოს მასშტაბით ელექტრონულად ჩაატარებენ გაკვეთილებს. უფრო მეტი აქცენტირება მოხდება მათემატიკასა და საბუნებისმეტყველო საგნებზე.

დისტანციური სწავლების პროექტი ამ სასწავლო წლის დასრულებამდე უნდა ჩაეშვას. გაკვეთილები იქნება პირდაპირ ეთერში და სკოლებს შესაძლებლობა ექნებათ Live-ები გაკვეთილის პროცესში ჩართონ. შეინახება ჩანაწერებიც, რომელიც ხელმისაწვდომი იქნება ყველა მოსწავლისთვის,“ – გვეუბნება მურღულია.

მისივე თქმით, გაკვეთილის ხანგრძლივობას და თემატიკას შერჩეული პედაგოგები განსაზღვრავენ. დისტანციური გაკვეთილების Live და ჩანაწერები სამინისტროს შესაბამის ვებგვერდზე იქნება განთავსებული.

თემურ მურღულია ამბობს, რომ მეცნიერები, ვინც მოსწავლეებისთვის დისტანციური გაკვეთილებს ჩაატარებენ, ჯერ შერჩეული არ არიან.

„მიმდინარეობს მუშაობა იმ მეცნიერებთან, ვინც განიხილება ამ პროექტისთვის და მალე მოხდება მათი შერჩევა.  ყველაზე მთავარი არის ის, რომ ეს პროცესი იყოს თავსებადი ეროვნულ სასწავლო გეგმასთან და მასზე იყოს მორგებული.“

მინისტრის მოადგილის ინფორმაციით, 2018 წელს ყველა ელექტრონული რესურსისთვის ბიუჯეტში 2 მილიონი ლარია გათვალისწინებული.

ქობულეთში, ფიჭვნარის დასახლებაში, კაკალაძეების საცხოვრებელ სახლს ცეცხლი გაუჩნდა. ხანძრის შედეგად სახლის ნაწილი დაიწვა. სახლში ექვსსულიანი ოჯახი ცხოვრობდა.

ხანძრის გამომწვევი მიზეზი ამ დროისთვის უცნობია. შინაგან საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, დაიწყო გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 187-ე მუხლის მეორე ნაწილის მიხედვით, რაც სხვისი ნივთის დაზიანებას ან განადგურებას გულისხმობს.

შემთხვევის ადგილზე იმყოფებოდა ქობულეთის მერი მირიან ქათამაძე. მისი თქმით, ხანძრის შედეგად დაზარალებულების მდგომარეობას სტიქიის შემსწავლელი კომისია განიხილავს.

როცა დისნეიზე ვფიქრობთ, წარმოვიდგენთ ლამაზ, ემოციურ ზღაპრებს, სადაც ბოლოს ყველა ბედნიერად ცხოვრობს. მაგრამ მექსიკელი ვიზუალური არტისტი, ხოსე როდოლფო ლოაიზა ონტივეროსი, სხვა თვალით ხედავს ზღაპრების გმირებს.

მხატვრის შავი იუმორით გაჯერებული ნამუშევრები მულტფილმების კლასიკური გმირების ტრანსფორმაციას გვაჩვენებს.

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

 

9.

10.

11.

წყარო: boredpanda

ბათუმში, გორგილაძისა და გრიბოედოვის ქუჩების კვეთაში, 9-სართულიან საცხოვრებელ კორპუსზე დამონტაჟებულ საკვამლე მილში ცეცხლი გაჩნდა. ამ ინფორმაციას ადასტურებენ სახანძრო სამსახურშიც. ცეცხლის გაჩენის მიზეზი ჯერჯერობით უცნობია.

ადგილზე მობილიზებულია სახანძრო და სამაშველო სამსახურის ჯგუფები. მათი ინფორმაციით, ცეცხლი უკვე ლოკალიზებულია.

„ნაბიჭვრეთი“- ეს აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებლის შენობის ფასადზე რამდენიმე წუთის წინ წააწერეს. როგორც ტელევიზიის თანამშრომლები ამბობენ, წარწერა ტელევიზიის ყოფილმა თანამშრომელმა, ირაკლი ანთიძემ გააკეთა. ანთიძესა და ტელევიზიის თანამშრომლებს შორის სიტყვიერი დაპირისპირებაც მოხდა.

გამოძახებული იყო საპატრულო პოლიცია.

აჭარის ტელევიზია განთავსებულია შენობაში, რომელსაც კულტურული მემკვიდრეობის სტატუსი აქვს.

კანონი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის დაზიანების შემთხვევაში ჯარიმას ითვალისწინებს.

2018 წლის პირველი იანვრიდან აჭარის მუნიციპალიტეტების პირველადი ჯანდაცვის ცენტრების ექთნების შრომის ანაზღაურება გაიზარდა. სახელფასო დანამატს აჭარის ჯანდაცვის სამინისტრო გასცემს. უწყება „სოფლის სამედიცინო პერსონალის დამატებითი შრომის ანაზღაურების“ პროგრამას წელს პირველად ახორციელებს.

პროგრამის ფარგლებში, მაღალმთიანი მუნიციპალიტეტების პირველადი ჯანდაცვის ცენტრების ექთნების შრომის ანაზღაურება 150 ლარით, ხოლო ბარში დასაქმებულების 100 ლარით გაიზრდება. დანამატს 110 ექთანი მიიღებს.

ამ სიახლის შესახებ დღეს აჭარის ჯანდაცვის მინისტრმა, ზაალ მიქელაძემ, შეხვედრა ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლის ექთნებთან გამართა. მინისტრმა სამედიცინო პერსონალს სამინისტროს 2018 წლის პროგრამები და სიახლეები გააცნო.

სამინისტრო 2014 წლიდან დამატებით შრომის ანაზღაურებას სოფლის ექიმებზეც გასცემს. მაღალმთიანი მუნიციპალიტეტების სოფლის ექიმებისათვის  300 ლარი, ხოლო ბარში დასაქმებულთათვის – 150 ლარი გამოიყოფა.  ამ დრომდე მათი ხელფასი დარიცხვის გარეშე 455 ლარს შეადგენდა.  დანამატს 107 ექიმი იღებს.

პროგრამის მიზანია სოფლის ექიმებისა და ექთნების ადგილზე დამაგრება, ასევე, სოფლის მოსახლეობის უწყვეტი, ბაზისური სამედიცინო მომსახურებით უზრუნველყოფა.

2018 წელს პროგრამის ბიუჯეტი 429 600 ლარით განისაზღვრა.

20 იანვარს ბათუმში, თანამედროვე ხელოვნების სივრცეში, კანადელი ურბანისტის, სიუზან ჰერის-ბრენდტსის, ფოტოსერია გამოიფინება. გამოფენის თემაა ისლამური არქიტექტურული მემკვიდრეობა აჭარაში.

„კანადელმა ურბანისტმა აჭარაში ხანგრძლივი მოგზაურობის შედეგად საფრთხის წინაშე არსებული ისლამური არქიტექტურის ძეგლები გამოიკვლია. მისი პროექტის არეალში ძირითადად ხის მეჩეთები მოექცა. პროექტის ავტორი წერს, რომ ოსმალთა იმპერიისა და საბჭოთა მმართველობის აღზევება ხის მეჩეთების ისტორიაში საუკეთესო პერიოდია. დღეს კი ეს ძეგლები მრავალკონფესიული კავკასიის თავისებურ ანდერძს წარმოადგენს და ხაზს უსვამს მის გამორჩეულ არქიტექტურულ ღირებულებას,“ – ნათქვამია პრესრელიზში.

ორგანიზატორთა ინფორმაციით, 1817-1926 წლებში აჭარაში დაახლოებით 50 მეჩეთი აშენდა, ნაწილი რელიგიურ ცენტრად იქცა, ნაწილი მიტოვებულია სეკულარიზაციისა თუ მოსახლეობის შემცირების გამო, ნაწილი კი ახალაშენებულმა მეჩეთებმა ჩაანაცვლა.

„კანადელი ურბანისტის პროექტი მოგვითხრობს აჭარაში არსებული ხის მეჩეთების ისტორიას, ხაზს უსვამს მდებარეობის მრავალფეროვნებასა და კონსერვაციის სტატუსს. არქიტექტურული მემკვიდრეობის შესწავლასთან ერთად, პროექტი ახალ, დამატებით ინფორმაციას გვაწვდის მდიდარი, ქართული კულტურული მემკვიდრეობის შესახებ.

სიუზან ჰერის-ბრენდტსი ამჟამად მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტის დოქტორანტობის კანდიდატია. სწავლობს და მუშაობს ურბანული მეცნიერებისა და დაგეგმარების მიმართულებით. სიუზანის კვლევის თემაა სამხრეთ კავკასიის არქიტექტურული და ურბანული პოლიტიკა. მუშაობდა მნიშვნელოვან პროექტებზე ტორონტოში, ვანკუვერში, ლონდონში, ახლო აღმოსავლეთისა და არაბეთის ქვეყნებში.

სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის ერთ-ერთმა თანამშრომელმა „ბათუმელებს“ უთხრა, რომ დღეგამოშვებით ამუშავებენ. დაცვის თანამშრომლები  სახელმწიფო სხვადასხვა ობიექტს იცავენ და მათი სამუშაო ცვლა 24 საათს გრძელდება.

„ბოლო სამი თვეა ასეა, გამოვიძინებ თუ არა, ისევ სამსახურში ვარ წასასვლელი. უფროსებს რამდენჯერმე მივმართე, მაგრამ რეაგირება არ არის. სინამდვილეში ვაკანსიაა ბევრი და ახლების აყვანა არ უნდათ. აუდიტია ჩასატარებელი, სად მიდის ეს ფული… ჩვენ მხოლოდ 400-450 ლარს გვიხდიან,“ – ამბობს სახელმწიფო დაცვის თანამშრომელი, რომელმაც ვინაობის გამხელა არ ისურვა.

„ზამთარია, ბევრი ცივდება და ამიტომ ხდება ასე,“ – გვითხრეს სახელმწიფო დაცვის სპეციალურ სამსახურში. უწყების პრესსამსახურში განმარტავენ, რომ ყოველ მეორე დღეს მუშაობას რეგულარული ხასიათი არ აქვს და ეს მაშინ ხდება, როცა დაცვის რამდენიმე თანამშრომელი ერთდროულად ბიულეტენზე გადის.

სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის შინაგანაწესის მიხედვით, განსაკუთრებულ შემთხვევებში დაცვის თანამშრომელს შეიძლება მოეთხოვოს ორ დღეში ერთხელ მუშაობა.

სახალხო დამცველის აპარატში აღნიშნავენ, რომ მიმართვის შემთხვევაში ისინი სახელმწიფო დაცვის სამსახურიდან ოფიციალურ დოკუმენტაციას გამოითხოვენ.

მთავარი ფოტო „ბათუმელების“ არქივიდან

 

ქობულეთსა და ხულოს მუნიციპალიტეტებში დაზარალებულ რვა ოჯახს საცხოვრებელი სახლების აღდგენა-მშენებლობის მიზნით მთავრობის სარეზერვო ფონდიდან 79 169 ლარი გამოეყოფა. ინფორმაციას აჭარის ჯანდაცვის სამინისტრო ავრცელებს.

სამინისტროს ინფორმაციით, სარეკომენდაციო სახის გადაწყვეტილება შერეულმა სამთავრობო კომისიამ მიიღო, „დოკუმენტი კი დასამტკიცებლად უახლოეს დღეებში მთავრობის თავმჯდომარეს გადაეგზავნება“.

ოფიციალური ინფორმაციით, სარეზერვო ფონდიდან 59 169 ლარს ქობულეთის მუნიციპალიტეტის მერია მიიღებს. თანხა ხანძრის შედეგად დაზარალებული 6 ოჯახის საცხოვრებელი სახლების აღდგენას მოხმარდება, ხოლო 20 000 ლარი ხულოს მუნიციპალიტეტის მერიას გადაერიცხება, აქ თანხას ხანძრის შედეგად დაზარალებული 2 ოჯახი მიიღებს.

ევროკავშირის წევრი 28 ქვეყნიდან პოლონეთი არის გამონაკლისი, სადაც საქართველოს მოქალაქეებს ლეგალურად დასაქმების საშუალება აქვთ. საქართველოს და კიდევ ოთხი ქვეყნის მოქალაქეებს (ბელარუსი, მოლდოვა, რუსეთი და უკრაინა) შეუძლიათ წელიწადში 12 თვიდან 6 თვე სამუშაოს ნებართვის გარეშე იმუშაონ პოლონეთის ეკონომიკის ნებისმიერ სექტორში. მსგავსი შეთანხმება არსებობს ესტონეთთანაც, თუმცა სქემა ჯერ პილოტირების ეტაპზეა და დასახვეწია.

მიგრაციის საერთაშორისო ორგანიზაციამ 2017 წელს გამოაქვეყნა კვლევა, რომელიც საქართველოს მოქალაქეების პოლონეთში დროებით შრომით მიგრაციას ეძღვნება. კვლევის დროს გამოკითხეს უშუალოდ ის მიგრანტები, ვისაც პოლონეთში მუშაობის გამოცდილება ჰქონდა. ასევე დამსაქმებელი და შუამავალი სააგენტოები. კვლევის მიხედვით, პოლონეთში დასასაქმებლად, ძირითადად, 20-45 წლამდე  ასაკის ადამიანები მიდიან, უმეტესად მამაკაცები. კვლევა ბევრ ასპექტს მოიცავს.

ერთ-ერთი ასპექტის მიხედვით, არ არსებობს სახელმწიფო ან კერძო სქემა, რომელიც პოლონეთში შრომით მიგრაციას ხელს შეუწყობდა, რასაც კარგად იყენებენ შუამავალი კომპანიები, რომლებიც საქართველოს მოქალაქეებს პოლონეთში ასაქმებენ. კვლევის მიხედვით, მოქალაქეებისთვის ყველაზე რთული პოლონეთის საელჩოში სავიზო განაცხადის დამოუკიდებლად დარეგისტრირებაა: საელჩოში გასაუბრებისთვის ხელმისაწვდომი თარიღების გამოცხადებისთანავე შუამავლები (სააგენტოები, რომლებიც შრომით მიგრანტებს პოლონეთში ასაქმებენ) იკავებენ. შედეგად მოქალაქე, რომელიც თვეების მანძილზე ვერ ახერხებს დარეგისტრირებას, იძულებულია შუამავალ კომპანიას დაუკავშირდეს.

საქართველოს ჯანმრთელობის, შრომისა და სოციალური დაცვის სამინისტრო, მიგრაციის საერთაშორისო ორგანიზაციასთან ერთად, მუშაობდა პილოტურ პროექტზე, რომელიც ითვალისწინებდა ორ ქვეყანაში (პოლონეთსა და ესტონეთში) ლეგალური მიგრაციის სქემების დანერგვის წინაპირობის მომზადებას. პროექტი 24 თვეს მოიცავდა.  24 თვის განმავლობაში, ანუ 2015-2017 წლებში სახელმწიფომ სულ 15 ადამიანის ლეგალურად დასაქმებას შეუწყო ხელი. ყველა დასაქმებული პროფესიით ელექტროშემდუღებელი იყო.

ეს 15 ადამიანი, worknet.gov.ge-ზე, დასაქმების სამთავრობო პორტალზე, დარეგისტრირებული სამუშაოს მაძიებლებიდან აარჩია შრომისა და დასაქმების პოლიტიკის დეპარტამენტმა. დასაქმების საიტზე 70 ათასზე მეტი დასაქმების მსურველია დარეგისტრირებული. ადამიანები, ვინც სამუშაოს პოვნას საზღვარგარეთ ცდილობს, არ და ვერ ელოდებიან როდის მოხვდებიან საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს შრომისა და დასაქმების პოლიტიკის დეპარტამენტის სიაში. ისინი სამუშაოს საკუთარი ძალებით ეძებენ და ამ მიზნით ხშირად საკმაოდ დიდი თანხის გადახდა უწევთ შუამავალი კომპანიებისათვის.

გიორგის არ სურს მისი ვინაობა გავამჟღავნოთ. ის დეტალურად გვიყვება გზას, რომელიც უკანასკნელ წელიწად-ნახევარში გაიარა. არ მინდა სხვასაც ის დაემართოს, რაც მე გამოვიარეო, – გვითხრა.

პოლონეთში სამუშაოდ 2016 წლის აპრილში წავიდა. საქართველოში უმუშევარი იყო. დასაქმების შუამავალი სააგენტო თავისი ძალებით იპოვა. პოლონეთის სამუშაო ვიზაში, ჯამში, 1000 ევრო გადაუხადა სააგენტოს. პირობისამებრ, შუამავალ სააგენტოს უნდა ეპოვა სამსახურიც. გიორგის პირობა იყო, რომ მისი ფიზიკური მონაცემებიდან გამომდინარე, არ შეეძლო მშენებლობაზე ემუშავა, სხვა ნებისმიერ სამსახურზე იყო თანახმა. საბოლოოდ დასაქმების სააგენტომ მას პოლონეთ-გერმანიის საზღვართან ახლოს, მშენებლობაზე უშოვა სამსახური. გიორგი არ დათანხმდა. ვიზის ათვლა უკვე დაწყებული იყო.

გიორგი კიდევ ერთი კვირა ელოდა სააგენტოდან პასუხს. ბოლოს ადგა და პოლონეთში ისე წავიდა, არ იცოდა, იქ სად უნდა ემუშავა. გზა დასაქმებამდე საკმაოდ რთული აღმოჩნდა. რამდენიმე სამსახური გამოიცვალა. მოუწია ავეჯის საამქროში მუშაობა – ავეჯს ღებავდა. უხელფასოდ. მერე ერთ-ერთ ეკლესიასთან არსებულ სათნოების სახლში მზარეულის დამხმარედ მუშაობდა. მოატყუა მღვდელმა, რომელმაც თავიდან სამსახურში აიყვანა და კარტა პობიტუს – სამუშაო ნებართვის აღებაში დახმარებას დაჰპირდა. იმის გამო, რომ ქვეყანაში ყოფნის ნებართვა ეწურებოდა, მოუწია სხვადასხვა მძიმე სამუშაოზე მუშაობა, საკმარისი ფული რომ მოეგროვებინა სამუშაო ნებართვის ასაღებად.

გიორგი ამბობს, რომ ყველა ის ილუზია, რომელიც ქართველებს საზღვარგარეთ წასვლამდე აქვთ, დანიშნულების ქალაქში ჩასვლისთანავე ქრება. პირველი მოლოდინი – ხელფასი თითქმის არასდროსაა ისეთი, როგორსაც ელოდები. თუ დამსაქმებელი საათში 9 ზლოტს გიხდის, მაშინ გთავაზობს ჰოსტელის ტიპის საცხოვრებელს. ხოლო თუ თქვენი ანაზღაურება საათში 11 ზლოტია, მაშინ ღამის გასათევზე ზრუნვა თავად გიწევთ. საშუალო ხელფასი თვეში დაახლოებით 500 ევროა. თუმცა არსებობს მაღალანაზღაურებადი პროფესიებიც. 800 ევრო და უფრო მეტი აქვს პროფესიონალ შემდუღებელს, ტრაილერის მძღოლს, ელექტრიკოსს. ის მძიმეს უწოდებს საცხოვრებელ პირობებს, რომელშიც თავად ცხოვრობს. დაქირავებული ბინის გაზიარება უწევს სამ სხვა ადამიანთან, სადაც ყველაფერი საერთოა – სააბაზანო, სამზარეულო, მაცივარი.

საქართველოს მოქალაქეებს აქვთ უფლება, მუშაობის ნებართვის გარეშე დასაქმდნენ პოლონეთის ეკონომიკის ნებისმიერ სექტორში, არაუმეტეს ექვსი თვისა ერთი წლის განმავლობაში. პოლონელი დამქირავებელი, როდესაც აპირებს სამუშაოზე უცხოელის აყვანას, ვალდებულია ადგილობრივ [პოლონურ] შრომით სააგენტოს აცნობოს ამის შესახებ და შეავსოს განაცხადი. სამუშაოს მაძიებელმა უნდა მოიძიოს პოტენციური დამსაქმებელი ან სააგენტო, რომელიც დაეხმარება, შეავსოს დეკლარაცია და შემდეგ ეს საბუთები გამოიყენოს პოლონეთის საელჩოში ვიზის მისაღებად.

შუამავალმა სააგენტომ უნდა შეგავსებინოთ დეკლარაცია, რომელიც უნდა შეიცავდეს შემდეგ ინფორმაციას: თქვენი პირადი მონაცემები, მომავალი დამსაქმებლის მონაცემები, იმ სამუშაოს აღწერა, რომელიც უნდა შეასრულოთ. სამუშაო ადგილის მისამართი, მოსალოდნელი ხელფასი, სამუშაოს დაწყების თარიღი, კონტრაქტის ხანგრძლივობა და კონტრაქტის სახეობა (შრომითი ან სამოქალაქო).  დეკლარაციის ფორმა და რეგისტრაცია არის უფასო.

www.praca.pl/en –ეს არის საიტი, სადაც შეგიძლიათ ინგლისურ ენაზე გაეცნოთ ვაკანსიებს. ამ საიტებზე კი ვაკანსიები მხოლოდ პოლონურ ენაზეა – www.ngo.pl ; www.pracuj.pl

აქ შეგიძლიათ გადაამოწმოთ ინფორმაცია იმ კომპანიის შესახებ, სადაც დასაქმებას აპირებთ: stat.gov.pl/en/ ან www.krs-online.com.pl. ამავე ვებგვერდზე შეძლებთ შეამოწმოთ ნამდვილად არის თუ არა ის დასაქმების სააგენტო დარეგისტრირებული დამსაქმებელთა სააგენტოების სიაში, რომელ სააგენტოსაც მიმართავთ.

პოლონეთში დასაქმების გამარტივებამ გააჩინა სხვადასხვა სააგენტო თუ კერძო პირი, რომლებიც მოქალაქეებს გარკვეული ანაზღაურების სანაცვლოდ საზღვარგარეთ დასაქმებას სთავაზობენ.

„800 დოლარი უვიზოდ და 1000 დოლარი ვიზით,“ –  ასეთია თბილისში მდებარე ერთ-ერთი დასაქმების სააგენტოს პირობა, რომელსაც ის სამუშაოს მაძიებლებს უყენებს. დასაქმების სააგენტოების წარმომადგენლებს, რომლებსაც „ბათუმელები“ დაუკავშირდა, ღიად საუბარი არ სურთ, ამიტომ ჩვენ მათ განმეორებით დავუკავშირდით, როგორც სამუშაოს მაძიებელი.

ერთ-ერთი სააგენტოს წარმომადგენლის თქმით, პოლონეთის სამუშაო ვიზის გაკეთებას თვე-ნახევარი სჭირდება, ამიტომ გვირჩია უვიზო მიმოსვლით გვესარგებლა და ასე 200 დოლარს დავზოგავდით. 800 დოლარში, რომელსაც დამსაქმებელი ითხოვს, შედის ერთი გზის ავიაბილეთი და სააგენტოს მომსახურების მოსაკრებელი. კითხვაზე, რა მოხდებოდა იმ შემთხვევაში, თუკი მესაზღვრე შენგენის საზღვრის გადაკვეთის უფლებას არ მოგვცემდა, სააგენტოს წარმომადგენელმა გვიპასუხა, რომ პასუხისმგებლობას მთლიანად იღებდნენ.

დასაქმების კერძო სააგენტოების შესახებ 181-ე კონვენციის მიხედვით, რომელიც ჟენევაში 1997 წელს შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის გენერალური კონფერენციაზე მიიღეს და რომლის რატიფიცირებაც საქართველოს პარლამენტმა მოახდინა, დასაქმების სააგენტოებს არ აქვთ უფლება სამუშაოს მაძიებლებიდან ჰონორარი ან სხვა მოსაკრებელი აიღონ. სააგენტოები ამ თანხას იღებენ უშუალოდ დამსაქმებლისგან, იმ კომპანიისგან, რომელშიც თქვენ გასაქმებენ.

ბევრი სააგენტო, რომელიც დღეს პოლონეთში დასაქმებას ჰპირდება მოქალაქეებს, ამტკიცებს, რომ სამუშაო ვიზა არ გჭირდებათ. გარკვეული მომსახურების სანაცვლოდ სააგენტოები მოქალაქეებს აკავშირებენ დამსაქმებელთან, მოქალაქე მიდის პოლონეთში, საზღვრის კვეთისას კი სარგებლობს უვიზო მიმოსვლით.

თუკი შუამავალი დამსაქმებელი სააგენტო მსგავს პირობებს გთავაზობთ, არ გირჩევთ თანხის გადახდას. ყველა ოფიციალურ დოკუმენტში, რომელიც პოლონეთთან გამარტივებულ პროცედურას ეხება, გარკვევით წერია, რომ სამუშაო ვიზა გჭირდებათ. ამ ვიზის მიღებაში კი, თუ თავად ვერ ახერხებთ, დამსაქმებელი სააგენტო უნდა დაგეხმაროთ.

მას შემდეგ, რაც ვიზას მიიღებთ და პოლონეთში ჩახვალთ, აუცილებლად უნდა გააფორმოთ კონტრაქტი დამქირავებელთან. გაქვთ უფლება მოითხოვოთ კონტრაქტის მშობლიურ ან სხვა, თქვენთვის გასაგებ ენაზე თარგმნა. კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი რამ – უშუალოდ სამუშაო ადგილზე ჩასულ მოქალაქეებს არ მოსწონთ ის პირობები, რასაც დამსაქმებელი ახვედრებს. მოქალაქეს აქვს უფლება, იპოვოს ახალი დამქირავებელი და სწორედ მასთან გააფორმოს კონტრაქტი. ოღონდ ამ შემთხვევაში ახალმა დამქირავებელმა აუცილებლად უნდა გაიაროს სარეგისტრაციო პროცედურა ადგილობრივ შრომით ოფისში.

სამუშაოს ნებართვის გარეშე პოლონეთში მუშაობა 6 თვის მანძილზე შეგიძლიათ. თუ უფრო დიდხანს აპირებთ დარჩენას, ამ შემთხვევაში თქვენმა დამქირავებელმა უნდა შეიტანოს განცხადება თქვენთვის მუშაობის ნებართვის გაცემის თაობაზე. მუშაობის ნებართვის გაცემაზე გადაწყვეტილების მიღების ვადა არის 30 დღე და, როგორც წესი, 3 წლამდე ვადით გაიცემა.

რაც შეეხება ვიზის გაგრძელებას, ეს თავად უნდა მოახერხოთ. მოქმედი ვიზის ამოწურვამდე 45 დღის განმავლობაში შესაბამის ადგილობრივ მმართველ ორგანოს (ვოივოდას) უნდა წარუდგინოთ განაცხადი დროებითი ცხოვრების ნებართვის ვადის გაგრძელების თაობაზე.

მთავარი დაბრკოლება, რომელიც ქართველ მიგრანტებს პოლონეთში ხვდებათ, არის ენის ბარიერი. სამუშაოდ წასვლის მსურველები იმედოვნებენ, რომ ინგლისურად ან რუსულად შეძლებენ კომუნიკაციას. ეს უმრავლეს შემთხვევაში არ მართლდება. პოლონეთში დასაქმებულები ამბობენ, რომ ხშირად პოლონელებს ესმით რუსული, თუმცა პრინციპულად არ საუბრობენ ამ ენაზე.

ნინი ვარშავაში მეუღლესთან ერთად სამი თვის წინ წავიდა. წასასვლელად შუამავალ კომპანიას მიაკითხა. სააგენტომ მას მომსახურებაში 500 ევრო გადაახდევინა. ცოლ-ქმარს პოლონეთის ვიზა არ აუღია. მათ, ისე როგორც არაერთმა სხვა ქართველმა, რომელიც ბოლო დროს პოლონეთში სამუშაოდ მიდის, უვიზო მიმოსვლით ისარგებლეს და ქვეყანაში უვიზო რეჟიმის წყალობით შევიდნენ.

„სააგენტოში გვითხრეს, რომ აქ [პოლონეთში] კარგი სიტუაცია დაგვხვდებოდა, რომ 700 ევრო იქნებოდა ანაზღაურება, ბინას სამსახური მოგვცემდა და რაც მთავარია,  ენის ბარიერი არ გვექნებოდა, რუსულად საუბრობენო. წამოვედით. დაგვხვდა სხვა სიტუაცია. პირველი სამსახური, რომელიც დამსაქმებელმა დაგვახვედრა, იყო ლაბორატორია. 12 ქართველი ვმუშაობდით. რამდენიმე დღე ვიყავით მხოლოდ. ერთმა ქართველმა ვერ გაუძლო, უფრო სწორად, ვერ გაიგო რას ეუბნებოდა დამსაქმებელი. ყველა ერთად გამოგვიშვეს. ქართველმა დამსაქმებელმა სხვა სამსახურში გაგვიშვა, იქიდანაც გამოგვიშვეს. მოტივი ის იყო „ენა არ გესმით, ჩვენ კიდევ ვალდებულები არ ვართ რუსულად გესაუბროთ. კეთილი ინებეთ და პოლონური ისწავლეთო“. ჩემი მეუღლე სხვაგან მუშაობდა. უმუშევარი ვერ ვიქნებოდი. ხუთი ქართველი გოგო წავედით, საკონდიტრო ქარხანაა დიდი – „ტაგო“ და იქ დავიწყე მუშაობა. ვერ გეტყვით, რა გადავიტანე. ფილმებში  ხდება მარტო მსგავსი დამცირება, შეურაცხყოფა…  გვიყვიროდნენ, უზრდელურ სიტყვებს გვეუბნებოდნენ, მუდმივად ფსიქოლოგიური ზეწოლის ქვეშ ვმუშაობდით. ძალიან ცუდ პირობებში ვიყავით. მაგრამ სხვა გზა არ გვქონდა. უნდა გვემუშავა და გაგვეძლო როგორმე ერთი თვე, რომ გზის  ფული გვქონოდა. იყვნენ გოგოები, რომლებმაც ვერ გაუძლეს – 12 საათი ვმუშაობდით და 15 წუთი გვქონდა შესვენება. ამ დროში უნდა მოგესწრო ჭამა. თუ ვერ მოასწრებდი, კამერა იყო სამზარეულოში და ჯარიმას გიწერდნენ, ანუ თანხა გაკლდებოდა“.

ნინი და მისი მეუღლე საქართველოში დაბრუნებას აპირებენ, რადგან პოლონეთში ლეგალურად ყოფნის ვადა ეწურებათ.

საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს შრომისა და დასაქმების პოლიტიკის დეპარტამენტის უფროსმა, ელზა ჯგერენაიამ, „ბათუმელებთან“ თქვა, რომ როდესაც პილოტურ პროექტზე მუშაობა დაიწყეს, მთავარი იყო ბაზრის კვლევის ჩატარება და იმის გაგება, თუ რა საჭიროებები ჰქონდა პოლონურ შრომით ბაზარს, რომელი პროფესიები იყო დეფიციტური, სადაც შესაძლებელი იქნებოდა სამუშაოს მაძიებელთა დასაქმება.

worknet.gov.ge-ზე დარეგისტრირებული სამუშაოს მაძიებლებიდან შერჩეულ ელექტროშემდუღებლებს დასაქმებამდე ტესტირება ჩაუტარდათ, მათი კვალიფიკაციის გადასამოწმებლად კი უშუალოდ პოლონელი დამსაქმებლები იყვნენ ჩამოსული.

„მნიშვნელოვანია ევროკავშირთან უვიზო მიმოსვლის შეჩერების მექანიზმის ამოქმედების ალბათობის მინიმუმამდე დაყვანა, ვინაიდან ლეგალური სქემა ადამიანებს დასაქმების შესაძლებლობას აძლევს. პოლონეთის პარალელურად მიმდინარეობს ესტონეთში შრომის ბაზრის მოთხოვნის კვლევა. შერჩევა შესაბამისი პროფესიის ადამიანების და შემდეგ ზუსტად იმავე სცენარით მოხდება ამ ადამიანების ლეგალური სქემების გზით დასაქმება,“ – ამბობს ელზა ჯგერენაია.

მისივე თქმით, საქართველო აქტიურად განიხილავს ავსტრიასთან, რუმინეთთან, საბერძნეთთან და კატარის რესპუბლიკასთან ლეგალური დასაქმების სქემების ამოქმედებას.

2017 წლიდან საქართველოს მოქალაქეებს შეუძლიათ ევროკავშირში უვიზოდ იმოგზაურონ. თუმცა არ აქვთ უფლება, ევროკავშირის ტერიტორიაზე დასაქმდნენ. ევროკავშირთან უვიზო მიმოსვლის ამოქმედებიდან 7 თვეში უვიზო მიმოსვლით   დაახლოებით 160 ათასმა საქართველოს მოქალაქემ ისარგებლა, პროცედურა კი  6%-მა დაარღვია, ანუ 9600 ადამიანი საზღვარგარეთ 90 დღეზე მეტი ხნით დარჩა.

 

 

ის სახლიდან გავიდა და აღარ დაბრუნდა. 19 წლის ბექა [სახელი შეცვლილია] ტრანსგენდერი ქალია. ამის შესახებ ერთ-ერთ სატელევიზიო გადაცემაში ღიად თქვა და პირდაპირ თურქეთში წავიდა. რამდენიმე დღეში გაიგო, რომ მამა სახლიდან გაიქცა, დედა – ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში მოხვდა.

„მებაჟეები გაფრთხილებული არიან, რომ საბაჟოზე არ შემოუშვან. ეს უნდა იცოდეს მან,“ – ეს ქობულეთში მცხოვრებმა გვითხრა, რომელიც ბექას ოჯახის ახლობელია. ბექას დედა ქობულეთიდანაა, მამა – სამეგრელოში ცხოვრობს.

„ტრაგედია მას შემდეგ დატრიალდა, როცა ბექამ ტელევიზიით ისაუბრა. მანამდე თითქოს ყველამ ყველაფერი იცოდა, მაგრამ არავინ აქცევდა ყურადღებას, ეს ამბავი გასული წლის ზაფხულში მოხდა,“ – გვიყვება ბექას ოჯახის ახლობელი. „თურქეთში წასვლის შემდეგ ბექამ ოჯახთან კონტაქტი გაწყვიტა, აღარავის პასუხობდა. ბექას მამამ ცოლს დაუწყო ჩხუბი, შვილი ვერ გაზარდეო. ბოლოს მამა წავიდა სახლიდან. ბექას დედამ ერთი დღე დაუსრულებლად იცინა და შემდეგ ფსიქიატრიულში წაიყვანეს.“

ბათუმის ფსიქიატრიული საავადმყოფოს ინფორმაციით, ბექას დედა გასული წლის 10 ოქტომბრიდან გადის მკურნალობის კურსს. მან  დაწესებულება რამდენჯერმე  დატოვა, ჰქონდა სუიციდის მცდელობაც, რის შემდეგაც ისევ ფსიქიატრიულში დააბრუნეს. ბექამ დედა საავადმყოფოში მოინახულა.

„ცოტა ხნის წინ გავიგეთ, რომ ბექა დაბრუნებულა,“ – დასძენს ბექას ოჯახის ახლობელი. – „პირდაპირ ფსიქიატრიულში მისულა დედასთან. თანამშრომლებმა გვითხრეს, ტიროდა ორივე, არაფერი ულაპარაკიათო…“

ბექა ამჟამად თურქეთშია. მან „ბათუმელების“ შეტყობინება უპასუხოდ დატოვა.

ავტორი: თამთა კურცხალიძე, იურიდიული ფაკულტეტის სტუდენტი

2017 წლის ნოემბრის შუა რიცხვებში ჩვენი – ახალშექმნილი სტუდენტური ორგანიზაცია ლექციების ჩასატარებლად გავიდა მუნიციპალიტეტებში, კონკრეტულად შუახევის ერთ-ერთი სოფლის საჯარო სკოლაში. ჩვენი თემა იყო ოჯახში ძალადობა. დისკუსიის მონაწილე მოსწავლე მოგვიყვა თანასოფლელი, კონკრეტული ქალის ისტორიას. გავიგეთ მსხვერპლის საცხოვრებელი და გადავწყვიტეთ პირადად გვენახა.

ქალზე ძალადობა დაიწყო ქორწინებიდან რამდენიმე თვის შემდეგ და 10 წელი გრძელდებოდა. 16 წლის იყო, როდესაც გაათხოვეს და მას შემდეგ მის მიმართ ფსიქოლოგიური, ფიზიკური და ეკონომიკური ძალადობა არ შეწყვეტილა. მოძალადე ალკოჰოლდამოკიდებული ქმარი ორჯერ არის ნასამართლევი სხვადასხვა დანაშაულზე.

ქალი ძალადობის პირისპირ სრულიად მარტო იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ჰყავს ბევრი ნათესავი, მათ შორის ქალებიც. დებს, მამიდას, დედას – ყველას ეშინოდა მისი მხარდაჭერა. ამ ყველაფერს კი ერთი თვითმხილველიც ჰყავდა – მცირეწლოვანი შვილი.

„ჩვენ, ძალადობაში მცხოვრები ქალები, მუდმივად ვიმეორებთ, რომ ამდენ დისკომფორტს და ძალადობას ბავშვების გამო ვითმენთ. მაგრამ, ჩემ შემთხვევაში შვილიც დამეღუპა – მთვრალმა მეუღლემ ჩვენი მცირეწლოვანი ბავშვი მანქანაში ძალით ჩაისვა და წაიყვანა. ის ავარიაში მოყვა და ბავშვი გარდაიცვალა. სწორედ ამის შემდეგ მივხვდი, რომ ამ ძალადობის თმენა, თუნდაც ბავშვების კეთილდღეობის მოსაზრებით, ჩემი მხრიდან დიდი შეცდომა იყო. თუ გინდა, რომ შვილი ცოცხალი და ბედნიერი გყავდეს, არ უნდა მოითმინო არაფერი, მაგრამ მქონდა დამაბრკოლებელი ფაქტორი, თუკი ქმარს ვუჩივლებდი, უსახლკაროდ ვრჩებოდი, რადგან ჩემი მშობლები „გათხოვილ ქალიშვილს“ უკან აღარ მიიღებდნენ, ხოლო დედამთილი სახლიდან გაგდებით მემუქრებოდა“, – გვიყვება ქალი თავისი პირადი ტრაგედიის ყველაზე მძიმე მონაკვეთს.

ქალს პირველ ეტაპზე ყველაზე მეტად ესაჭიროებოდა ფსიქოლოგი. ჩვენმა ახალშექმნილმა სტუდენტურმა ორგანიზაციამ – „დემოკრატ იურისტთა საერთაშორისო ასოციაციამ“ [IADL], პირველ ეტაპზე ახალგაზრდა ქალს სწორედ ფსიქოლოგის მხარდაჭერა შესთავაზა.

სპეციალისტის თქმით, ქალს მძიმე ფსიქოლოგიური ტრავმა აქვს მიღებული, ყველაფრის ეშინია და ვერავის ენდობა. შესაბამისად, მასთან ხანგრძლივი მუშაობაა საჭირო.

მთელი ამ ხნის განმავლობაში ჩვენ ვფიქრობდით კიდევ რისი გაკეთება შეგვეძლო ამ ქალისთვის – ცხადია, სამართლებრივი მხარდაჭერა შევთავაზეთ. მისი თანხმობით უკვე  სასამართლოში შეგვაქვს სარჩელი. მის ინტერესებს სასამართლოში ადვოკატი დურმიშხან გურგენაძე დაიცავს. ადვოკატი დაგვთანხმდა, რომ უსასყიდლოდ იმუშავებს ამ საქმეზე.

ჩარევის პირველი შედეგი ის არის, რომ ქალის ნათესავებმა და ოჯახის წევრებმა, რომლებიც მანამდე პოზიციის დაფიქსირებას ერიდებოდნენ, სასამართლოში ჩვენების მიცემაზე დაგვთანხმდნენ. ახლა შეგვიძლია იმის თქმა, რომ ამ ყველაფრის შემდეგ, ბენეფიციარს ნელ-ნელა უბრუნდება თავდაჯერება. ის ფიქრობს, რომ როგორც კი საქმე მის სასარგებლოდ დასრულდება, თავის ისტორიაზე ღიად ისაუბრებს, რათა სხვა მსხვერპლ ქალებს მაგალითი მისცეს. ამ ეტაპზე კი მას ურჩევნია ინკოგნიტოდ დარჩეს, რადგან ბოლომდე დაცულად მაინც ვერ გრძნობს თავს.

ჩვენ, სტუდენტებს, მსხვერპლი ქალების მხარდაჭერის შესაძლებლობა მოგვცა პროექტმა, რომელსაც ვახორციელებთ სამოქალქო განათლების კურსის ფარგლებში – დემოკრატია და მოქალაქეობა.

 

 

 

 

დღეს, 15 იანვარს, აჭარის მთავრობის ადმინისტრაციულ შენობასთან ენმ-ის წევრების საპროტესტო აქცია გაიმართა. ისინი მთავრობის სახლის წინ ბენზოხერხებით და იმ ადგილზე გადაღებული ფოტოებით მივიდნენ, საიდანაც ბიძინა ივანიშვილს ხეები გადააქვს. მათი განცხადებით, ხეების გადატანის გამო გაჩეხილია 800-მდე მწვანე ნარგავი, დაზიანებულია გარემო, რაზეც ხელისუფლება არ რეაგირებს.

„ამ ბენზოხერხების ხმა ისმის დღეს ქობულეთში, ჩაქვში, ციხისძირში, ბათუმში და ყველგან, მაგრამ ეს ხმა არ ესმის იმ ადამიანს, რომელიც ზემოთ, მთავრობის შენობაში ზის და რომელსაც ბიძინა ივანიშვილის რაიკომის მდივანი ჰქვია. რაიკომის მდივანი იმიტომ შევარქვით, რომ არც მაშინ ესმოდა ხელისუფლებას ხალხის ხმა და არც ახლა ესმის ხალხის, არც ხის და არც არავის ხმა.

ხეგლეჯიები არიან ასევე ის ადამიანები, ვინც ჩუმად ზიან სახლში და არ აპროტესტებენ იმას, რასაც მთელი ჩვენი თაობები შემდგომში მოვიმკით. ამიტომ, ჩვენი პროტესტი იქნება ყოველდღიური. ზურაბ პატარაძემ უნდა იცოდეს, რომ ის ციხეში არ წავა, არამედ მას მიესჯება მილიონი ხის დარგვა. ეს იქნება მისთვის სასჯელი, რადგან მას არ უყვარს ბუნება, არ უყვარს აჭარა, არ უყვარს რეგიონი“, -აცხადებს რეზო ხარაზი.

საპროტესტო აქციის მონაწილეების თქმით, თუკი არ შეწყდება აჭარიდან ხეების მოჭრისა და გადაზიდვის პროცესი, ისინი უკიდურეს ფორმებს მიმართავენ. მათი განცხადებით, უკიდურესი ფორმები შესაძლოა გამოიხატოს დაუმორჩილებლობასა და შიმშილობაში.

„ოლიგარქის ხუშტურების შემსრულებლის წინააღმდეგ ყოველდღიურად გაიმართება საპროტესტო აქციები, რადგან ჩვენი მიზანია გვქონდეს უკეთესი ბუნება და გარემო“, – ამბობენ აქციის მონაწილეები.

ენმ-ეს  წევრების განცხადებით, აქციების მთავარი მიზანია ხმა მიაწვდინონ ხელისუფლებას. „ივანიშვილი ნამდვილად არ არის ხეგლეჯია, ხეგლეჯიები არიან ის ადამიანები, ვინც ამ შენობაში ზიან და ხმას არ იღებენ“, – ამბობენ ისინი.