Batumelebi

ათი დღეა, რაც სარფში, მართლმადიდებელი ეკლესიის გვერდით, კაზინომ დაიწყო ფუნქციონირება. კაზინოს ამოქმედების პარალელურად გამოჩნდა ადამიანების ჯგუფი, რომელთაც მიაჩნიათ, რომ ეკლესიის გვერდით კაზინოს არსებობა  მიუღებელია.

ერთ-ერთი ასეთი მოწინააღმდეგე გონიოს მცხოვრები ედო ანთაძეა. „ბათუმელებთან“ საუბარში ის ამბობს, რომ, ზოგადად, კაზინოს წინააღმდეგი არ არის, მაგრამ ეკლესიის გვერდით არ უნდა მუშაობდეს.

„პირჯვარს რომ გადაიწერ, გაიხედავ გვერდზე და ეშმაკის სახლია. აქვე მეორე კაზინოცაა, მაგრამ ცუდი ის არის, რომ ეს კაზინო პირდაპირ ეკლესიის გვერდითაა“, – გვეუბნება ის.

ანთაძის აზრით, უკეთესი იქნებოდა, ეკლესიის გვერდით ინვესტორს სპორტულ-გამაჯანსაღებელი კომპლექსი გაეხსნა.

„გააკეთოს და ყველა ვივლით, სალოცავის გვერდით კაზინო არ მოგვწონს“, – ამბობს ის.

არასამთავრობო ორგანიზაცია „ჩვენი უფლებებისთვის“ ხელმძღვანელი, თამაზ ბაკურიძე რამდენჯერმე იმყოფებოდა საპროტესტო აქციაზე, რომელიც კაზინოს მოწინააღმდეგეებმა გამართეს.

ის ამბობს, რომ ეკლესიის გვერდით კაზინოს მოწინააღმდეგეთა რიგებში ძირითადად ამ ეკლესიის მრევლის წევრები არიან.

„მე მთხოვეს აქციის ორგანიზება და ვიყავი გასული. აქციაზე იყო რამდენიმე ადგილობრივი, დანარჩენები იყვნენ ბათუმიდან და ხელვაჩაურიდან. როგორც მითხრეს, იმ ეკლესიის მრევლია“, – გვითხრა თამაზ ბაკურიძემ.

მისი თქმით, აქციაზე საპირისპირო აზრის მქონე პირებიც მივიდნენ: „სამი ქალი მოვიდა – თქვენ ვინ გეკითხებათ, ბათუმელმა და ხელვაჩაურელმა რატომ უნდა გადაწყვიტოთ სარფში საკითხიო.

ერთი ადგილობრივი კაცი, რომელიც ასევე ამბობდა, რომ აქ უფრო ბიზნესკონკურენციის ამბავი იყო, ვიდრე რელიგიური. კაზინოს ახლოს სლოტკლუბიც ყოფილა და ის კაცი ამბობდა, რომ სწორედ სლოტკლუბის მფლობელმა მოიყვანა ეს ხალხი, რადგან კაზინოს მუშაობა მას არ აწყობსო“, – გვეუბნება თამაზ ბაკურიძე.

თამაზ ბაკურიძეს მიაჩნია, რომ „კაზინოებისა თუ სასტუმროების დახურვით ტურიზმი არ განვითარდება“.

„ბათუმელების“ კითხვაზე, რატომ არ აპროტესტებენ  კაზინოს არსებობას ბათუმში, ბარბარეს ეკლესიის გვერდით? თამაზ ბაკურიძე ამბობს, რომ „იქ კაზინოსა და ეკლესიას შორის საკმაოდ დიდი მანძილია, აქ კი გვერდიგვერდაა“.

თამაზ ბაკურიძის თქმით, კაზინოს წინააღმდეგ აქციები კიდევ გაიმართება.

ხელვაჩაურის მერი, ჯუმბერ ვარდმანიძე, კაზინოს მოწინააღმდეგეების მისამართით ამბობს, რომ „თავისუფალი ქვეყანა გვაქვს და ყველა მოქალაქეს უფლება აქვს, მისი აზრი გამოთქვას თავისუფლად“.

ინფორმაციას იმის შესახებ, რომ კაზინოს მშენებლობაზე ნებართვა გაცემული არ არის, ჯუმბერ ვარდმანიძე არ ადასტურებს:

„ნებართვა გაცემულია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტზე. კაზინოზე, სუპერმარკეტზე და ა.შ. არ ხდება ნებართვების გაცემა“.

ნებისმიერ ემიგრანტს, რომელიც უცხო ქვეყანაში არალეგალურად ცხოვრობს და საქართველოში დაბრუნებას თავისი ნებით გადაწყვეტს, დაადეპორტებენ ან რეადმისიის პროგრამაში მოხვდება, სახელმწიფო რეინტეგრაციაში დახმარებას სთავაზობს.

2017 წელს პროგრამის განხორციელებაზე სახელმწიფო ბიუჯეტიდან 590 ათასი ლარი დაიხარჯა, 2018 წელს კი, 650 ათასი ლარია გათვალისწინებული.

რამდენად არის ინფორმაცია „საქართველოში დაბრუნებულ მიგრანტთა სარეინტეგრაციო დახმარების“ პროგრამის შესახებ ხელმისაწვდომი, რამდენი მიგრანტი მიმართავს სახელმწიფოს და რამდენი იღებს დაფინანსებას – ეს არის ის საკითხები, რომლებითაც „ბათუმელები“ დაინტერესდა.

იმისთვის, რომ ქვეყანაში დაბრუნებული მიგრანტი სარეინტეგრაციო დახმარების პროგრამაში ჩაერთოს, რამდენიმე კრიტერიუმს უნდა აკმაყოფილებდეს – იყოს საქართველოს მოქალაქე, საზღვარგარეთ ერთ წელზე მეტი ხანი ჰქონდეს გატარებული არალეგალურად ან იყოს თავშესაფრის მაძიებელი. მისი საქართველოში დაბრუნებიდან არ უნდა იყოს ერთ წელზე მეტი გასული. პროგრამა არ ვრცელდება იმ ემიგრანტებზე, ვინც უცხოეთში ლეგალურად ცხოვრობს.

მიგრანტებს ოთხი მიმართულებით შეუძლიათ დახმარების მიღება. შეუძლიათ მოითხოვონ სამედიცინო მომსახურების და მედიკამენტების დაფინანსება, პროფესიული გადამზადების პროგრამაში ჩართვა, დროებითი საცხოვრებლის (4 დღე) ქირა და სოციალური პროექტის დაფინანსება. დაფინანსების მაქსიმალური ოდენობა, რაც შეიძლება ერთმა მიგრანტმა სახელმწიფოსგან მიიღოს, 4 ათასი ლარია. ამ თანხიდან მხოლოდ 1000 ლარი შეიძლება გამოიყენონ სამედიცინო პროცედურებისათვის. დანარჩენი თანხა სოციალური პროექტის განხორციელებას უნდა მოხმარდეს.

თბილისსა და რეგიონებში უკვე შერჩეულია ის ორგანიზაციები, რომლებიც სამინისტროსთან ერთად განახორციელებენ პროექტს. საქართველოში დაბრუნებულ მიგრანტთა სარეინტეგრაციო დახმარების პროგრამაში ჩართვის მსურველებმა მათი ადგილმდებარეობის მიხედვით უნდა მიმართონ შემდეგ ორგანიზაციებს: თბილისში საზოგადოებრივ დამცველს, სამცხე-ჯავახეთში რეგიონალურ ასოციაცია ტოლერანტს, ზუგდიდსა და ქუთაისში ფონდ „აფხაზინტერკონტს“, აჭარა-გურიაში ახალგაზრდა მეცნიერთა კავშირ „ინტელექტს“, კახეთში კი კახეთის რეგიონალური განვითარების ფონდს.

2013-2016 წლებში პროექტს საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტრო მიგრაციის საერთაშორისო ორგანიზაციასთან ერთად ახორციელებდა ევროკავშირის დაფინანსებით. 2017 წლიდან სამინისტრომ სრულად გადაიბარა პროგრამა და მას რეგიონებში პარტნიორი არასამთავრობოების დახმარებით ახორციელებს.

როგორც „ბათუმელებს“ სამინისტროში უთხრეს, 2017 წელს პროგრამაში მონაწილეობის სურვილი 482-მა მიგრანტმა გამოთქვა. მათგან მხოლოდ 147-მა მიიღო დაფინანსება. ეს ნიშნავს იმას, რომ თითოეული მიგრანტი, რომელიც პროგრამაში იღებს მონაწილეობას, კონკურენციაშია სხვა მიგრანტთან.

„ეს საბიუჯეტო თანხაა და მისი გაფლანგვა მიზანშეწონილი არ არის. ჩვენ გვინდა ჩავდოთ ინვესტიცია, მწირი დაფინანსებაა, მაგრამ მაინც გამართლებული უნდა იყოს. უნდა შევარჩიოთ ისეთი პროექტები, რომელსაც აქვს პერსპექტივა,“ – უთხრა „ბათუმელებს“ საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა მინისტრის მოადგილემ შოთა რეხვიაშვილმა.

2017 წლის მაისიდან 2018 წლის თებერვლამდე აჭარა-გურიის რეგიონში მცხოვრები 23 მიგრანტი დაფინანსდა. 2016 წელს კი 29 ბენეფიციარმა ისარგებლა პროგრამით. ბათუმში პროექტს კოორდინირებას GCRT წამების მსხვერპლთა ფსიქოსოციალური და სამედიცინო რეაბილიტაციის საქართველოს ცენტრის ბათუმის ფილიალი უწევდა. ორგანიზაციის წარმომადგენელი ნანა გორგილაძე ამბობს, რომ დაფინანსებულ პროექტებს შორის იყო ისეთი პროექტები, როგორიცაა, მაგალითად, ფუტკრის ოჯახის შეძენა, მინიტრაქტორი სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოებისთვის, სილამაზის სალონში საჭირო ინვენტარი, ერთ ქალბატონს კი მანქანა შეუძინეს, ტაქსიზე სამუშაოდ.

„ყველაზე მეტი მიგრანტი, რომელმაც მოგვმართა, რუსეთიდან იყო. ესენი იყვნენ ხელოსნები, რომლებიც დაადეპორტეს. დაწერეს პროექტები და შევუძინეთ სამუშაო იარაღები, რითაც სახლებში სარემონტო სამუშაოებს ატარებენ,“ – ამბობს ნანა გორგილაძე.

აჭარა-გურიაში 2018 წლის მაისიდან „საქართველოში დაბრუნებულ მიგრანტთა სარეინტეგრაციო დახმარების“ პროგრამას სამინისტროსთან ერთად არასამთავრობო ორგანიზაცია „ინტელექტი“ ახორციელებს. პროგრამის კოორდინატორი დავით არძენაძე ამბობს, რომ წელს მათ ორგანიზაციას 30-მა მიგრანტმა მიმართა. უმრავლესობა რუსეთიდან არის დეპორტირებული ან ნებაყოფლობით წამოსული. არძენაძე იმ ეტაპებს აღწერს, რაც მიგრანტმა უნდა გაიაროს, სანამ დაფინანსებას მიიღებს.

„პირველად ბაზაში ხდება პოტენციურ ბენეფიციართა რეგისტრაცია და დოკუმენტაციის მოგროვება. დოკუმენტების წარმოდგენის შემდეგ ხდება ერთიან ბაზაში რეგისტრაცია.

შემდეგ დადგინდება რა მიმართულებით სჭირდება დახმარება. მაგალითად, თუ სჭირდება სამედიცინო დახმარება, აუცილებლად უნდა მოიტანოს ექიმიდან „ფორმა 100“. პარალელურად ხდება სხვა სახელმწიფო პროგრამების ანალიზი – ხომ არ აფინანსებს რომელიმე სტრუქტურა აღნიშნულ მომსახურებას.

ბიზნესმიმართულებას რაც შეეხება, რამდენიმე ეტაპს გადის მიგრანტი  – პირველი არის ბიზნესიდეები წარმოდგენა და გაცხრილვა. ამის შემდეგ ვუტარებთ ტრენინგებს დაგეგმარებასა და ბიზნეგეგმის შემუშავებაზე. როდესაც წარმოადგენენ ბიზნესგეგმას, იქმნება კომისია, რომელიც საბოლოოდ აფასებს მათ. შემდეგი ეტაპია ბენეფიციართა გასაუბრება და საბოლოოდ იღებენ გადაწყვეტილებას დაფინანსებაზე,“ – ამბობს დავით არძენაძე.

აღსანიშნავია, რომ ბენეფიციარს უშუალოდ არ აქვს თანხასთან შეხება. საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტროს პარტნიორი ორგანიზაცია „ინტელექტი“ იძენს ყველა იმ ნივთს, რომლებიც მიგრანტს ბიზნესის დასაწყებად სჭირდება.

რამდენად ეფექტურად მუშაობს  პროგრამა – ვკითხეთ საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა მინისტრის მოადგილემ, შოთა რეხვიაშვილს.

შოთა რეხვიაშვილი: „ეს არის სოციალური პროექტი – საუბარია პატარა, მოკრძალებული პროექტების დაფინანსებაზე. სანამ დაბრუნებული მიგრანტი გაერკვევა, სად რა სახელმწიფო პროექტებია, ჩვენ უზრუნველვყოფთ მას პირველი ნაბიჯებისთვის. მდგრადობის თვალსაზრისით შეგვიძლია ვთქვათ, რომ 95 %-ზე მეტი ჩვენი დაფინანსებული პროექტები მუშაობს. ეს არის ძალიან კარგი შედეგი“.

2014-2016 წლების მონაცემებით, პროგრამაში ჩართვა მთელი ქვეყნის მასშტაბით 3527 მიგრანტს სურდა. აქედან პროექტის ბენეფიციარი 1104 ადამიანი გახდა – 619 ქალი და 485 კაცი. მათგან 903 საქართველოში ნებაყოფლობით იყო დაბრუნებული, 21 რეადმისიით და 180 კი დეპორტით.

რეადმისიის ვალდებულება  2011 წლიდან მოქმედებს ევროკავშირთან. რაც გულისხმობს შემდეგს – თუ ევროკავშირის წევრი ქვეყანა, თავის ტერიტორიაზე აღმოაჩენს სამართლებრივი საფუძვლის გარეშე მყოფ საქართველოს მოქალაქეს, საქართველო ვალდებულია, რომ უზრუნველყოს მისი უკან, საქართველოში დაბრუნება.

რეადმისიის ვალდებულების მნიშვნელობას განმარტავს ვანო ჩხიკვაძე, ფონდ „ღია საზოგადოება – საქართველოს“ ევროინტეგრაციის პროგრამის მენეჯერი.

„რეადმისიის ხელშეკრულება არის საქართველოს ვალდებულება და ერთ-ერთი პირობა უვიზო მიმოსვლის. ევროკავშირთან უვიზო მიმოსვლის შეჩერების მექანიზმზე როდესაც არის საუბარი, იგულისხმება რამდენიმე კრიტერიუმი, რა შემთხვევაშიც შეიძლება თეორიულად ამოქმედდეს შეჩერების მექანიზმი. ერთ-ერთი კრიტეტიუმი არის რეადმისიის შეთანხმების შეუსრულებლობა. იმ შემთხვევაში თუ საქართველო არ ითანამშრომლებს ან შეაჩერებს რეადმისიით ნაკისრი ვალდებულებების შესრულებას, ევროკავშირს გააჩნია უფლება, აამოქმედოს საქართველოსთან მიმართებაში შეჩერების მექანიზმი. აქედან გამომდინარე ეს არის ორმხრივი სამოძრაო ქუჩა. ერთის მხრივ ჩვენ გვაქვს გარკვეული უფლებები, რაც გამოიხატება საქართველოს მოქალაქეების უვიზოდ გადაადგილებაში, იგულისხმება ევროკავშირში და შენგენის ზონის ქვეყნებში და მეორეს მხრივ ჩვენ გვაქვს ვალდებულება, იმ შემთხვევაში თუ რომელიმე ქვეყანაში აღმოჩნდება სამართლებრივი საფუძვლის გარეშე საქართველოს მოქალაქე, ჩვენ უნდა დავაბრუნოთ ის საქართველოში“.

მასალა მომზადებულია პროექტის – „მოქალაქეთა ჩართულობის გაზრდა ასოცირების ხელშეკრულების შესრულების პროცესში “ ფარგლებში.

პროექტს ახორციელებს „თავისუფალ ჟურნალისტთა სახლი“.

პროექტი დაფინანსებულია „ფონდ ღია საზოგადოება – საქართველოს“ მიერ [ევროინტეგრაციის პროგრამა]. სტატიაში გამოთქმული შეხედულებები და მოსაზრებები არ არის აუცილებელი გამოხატავდეს დონორი ორგანიზაციის შეხედულებებს.

აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს შპს „სტადიონმა“, რომელიც ბათუმში სტადიონის მშენებლობის პროექტს ახორციელებს, ამ დრომდე ვერ გამოავლინა მშენებლობის ტექნიკური ზედამხედველი კომპანია, საფეხბურთო სტადიონი კი, მეხუთე თვეა შენდება.

„სტადიონი“ ამ ეტაპზე ტენდერში მონაწილე პრეტენდენტის მიერ წარმოდგენილი სპეციალისტის კვალიფიკაციას ადგენს, რაშიც თავის დროზე ეჭვიც არ შეუტანია. „სტადიონმა“ ჯერ ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის ბიზნესის სკოლას მიმართა, ამჯერად კი – განათლების ხარისხის განვითარების ეროვნულ ცენტრს.

„გთხოვთ, მაქსიმალურად შესაძლო მოკლე ვადაში გვაცნობოთ, შპს „კოლიერს ინტერნეიშენალ ჯორჯია“-ს მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტაცია ადასტურებს თუ არა იმას, რომ ჯავიდ ნაჯაფოვს გავლილი აქვს აკადემიური უმაღლესი განათლების მეორე საფეხურის საგანმანათლებლო პროგრამა პროექტების მართვაში (Project Management) და შესაძლებელია, თუ არა, ჯავიდ ნაჯაფოვის იმ პირად აღიარება, რომელსაც უმაღლესი განათლების მეორე საფეხურისათვის – მაგისტრატურისათვის დადგენილი კრედიტების რაოდენობის ათვისების შედეგად მინიჭებული აქვს მაგისტრის აკადემიური ხარისხი (Master’s Degree)“ – აღნიშნულია „სტადიონის“ მიერ ეროვნულ ცენტრში გაგზავნილ წერილში.

წერილში ნათქვამია, რომ „უმაღლესი განათლების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად, უცხოეთის უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებაში მიღებულ კვალიფიკაციას ან სწავლის პერიოდში მიღებულ განათლებას აღიარებს განათლების ხარისხის განვითარების ეროვნული ცენტრი და აღიარება ხდება იმ შემთხვევაში, თუ დადგინდება მისი შესაბამისობა საქართველოს უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების მიერ მინიჭებულ შესაბამის კვალიფიკაციასთან“.

შპს „სტადიონის“ სატენდერო კომისიამ თავიდან ჩათვალა, რომ ჯავიდ ნაჯაფოვს გააჩნდა შესაბამისი კვალიფიკაცია, თუმცა, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოსგან წერილის მიღების შემდეგ, „სტადიონმა“ ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტის ბიზნეს სკოლას მიმართა – გადამოწმების მიზნით. კომისიის ოქმის მიხედვით, ბიზნეს სკოლიდან მიღებულ განმარტებაში აღნიშნულია, რომ „მათ მიერ გაცემული სერტიფიკატები არის პროფესიული განვითარების დიპლომები, არ ანიჭებს მაგისტრის ხარისხს და Strategy Execution-ს არ გააჩნია ხარისხის პროგრამები“. ტენდერის პირობების მიხედვით კი, მენეჯერს უნდა გააჩნდეს მაგისტრის ხარისხი.

სატენდერო კომისიამ, ტენდერი უკან, შერჩევა-შეფასების ეტაპზე იმ დროს დააბრუნა, როცა გამარჯვებულად გამოცხადებული „კოლიერს ინტერნეიშენალ ჯორჯია“ უკვე ხელშეკრულების გასაფორმებლად ჰყავდა მიწვეული. მომსახურებისთვის ყველაზე დაბალი თანხა – 2 მილიონ 847 ათას ლარი, სწორედ „კოლიერს ინტერნეიშენალ ჯორჯიას“ ჰქონდა შეთავაზებული.

ტენდერში მონაწილე [და ერთხელ უკვე ხელშეკრულების გასაფორმებლად მიწვეული] კომპანია აცხადებს, რომ ყველა სამართლებრივ ბერკეტს გამოიყენებს თავისი ინტერესების დასაცავად. აღნიშნულთან დაკავშირებით უფრო დეტალურად იხილეთ ბმულზე.

არსებულ დოკუმენტებში არის კომპანია „სოკარის“ წერილიც, რომლის მიხედვითაც ჯავიდ ნაჯაფოვი „სოკარს“ დასაქმებული ჰყავდა მთავარ ინჟინრად ბაქოს ოლიმპიური სტადიონის მშენებლობაზე: „ეს სტადიონი სერტიფიცირებული იქნა IAAS, FIFA-სა და UEFA-ს მიერ…  სტადიონი 68 000 მაყურებელზეა გათვლილი და იქ ჩატარდა „ბაქო 2015“-ის საზეიმო ევროპული თამაშების გახსნისა და დახურვის ცერემონიები და სპორტული შეჯიბრებები“.

აღსანიშნავია, რომ ბათუმის მშენებარე საფეხბურთო სტადიონი ვერ აკმაყოფილებს იმ სტანდარტებს, რომ იქ საერთაშორისო მატჩების გახსნა-დახურვის ცერემონიები გაიმართოს.

აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს მიერ „ბათუმელებისთვის“ მოწოდებული ინფორმაციით: „ბათუმის საფეხბურთო სტადიონი ვერ უმასპინძლებს ჩემპიონთა ლიგის და უეფას ლიგის ფინალურ თამაშებს. ევროპის ჩემპიონატის ფინალის და გახსნა-დახურვის ცერემონიის ჩატარება ბათუმის საფეხბურთო სტადიონზე არ არის შესაძლებელი“.

სამინისტროს ინფორმაციითვე, ბათუმის საფეხბუთო სტადიონის მშენებლობის სამუშაოების ჯამური სავარაუდო ღირებულება 157 344 846 ლარია.

ამავე სამინისტროში „ბათუმელებს“ უთხრეს, რომ სტადიონის მშენებლობას, რომელიც 2018 წლის იანვრიდან შენდება, ორი ინჟინერ-კონსტრუქტორი ზედამხედველობს.

„ბათუმელებმა“ ვერ გაარკვია გააჩნიათ თუ არა ამ იჟინრებს მაგისტრის ხარისხი. სტადიონის მშენებლობასა თუ ტექნიკურ ზედამხედველობასთან დაკავშირებული დეტალური ინფორმაცია, მათ შორის „დროებითი ზედამხეველების“ კავლიფიკაციის შესახებ, წერილობით გამოვითხოვეთ. ინფორმაცია არც „სტადიონმა“ მოგვაწოდა, არც სამინისტრომ და არც აჭარის მთავრობამ.

აჭარის მთავრობიდან მოგვწერეს, რომ ინფორმაციის მისაღებად შეგვიძლია სასამართლოს მივმართოთ.

შესაბამისად, კითხვას, რამდენად უსაფრთხო იქნება სტადიონი, მაშინ როცა ასაიდუმლოებენ როგორც მშენებლობის ხარისხის დამადასტურებელ დოკუმენტებს, ასევე იმ პირების კვალიფიკაციას, რომლებიც ზედამხედველობენ მშენებლობას, მომავალი გასცემს პასუხს.

ამავე თემაზე:

რა ბედი ეწევა ბათუმის ბულვართან დაუსრულებელი „ბაბილონ თაურის“ მშენებლობას? – ამ კითხვაზე დაზუსტებული პასუხი ჯერ კიდევ არავის აქვს. ბათუმის რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გვერდით, რუსთაველის ქუჩის #30-ში, უკვე სამ წელზე მეტია დაუსრულებელი შენობის კარკასი ერთსა და იმავე მდგომარეობაში ხვდება ქალაქში ჩამოსულ დამსვენებელს. ამ დრომდე არც მისი შეფუთვა უცდიათ.

ინვესტორმა ახლახან კიდევ ერთხელ მიმართა მთავრობას თხოვნით, გაათავისუფლოს ხელშეკრულებით გათვალისწინებული ვალდებულებების დარღვევის გამო დაკისრებული პირგასამტეხლოს გადასახადისგან. კომპანია ასევე მშენებლობის ვადის 2021 წლამდე  გადავადებას ითხოვს.

აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროს სამართლებრივი უზრუნველყოფისა და სახელშეკრულებო მონიტორინგის დეპარტამენტის უფროსის, გელა ცინცაძის ინფორმაციით, მთავრობაში მიიჩნევენ, რომ ინვესტორის მიერ შეთავაზებული ვადა არაგონივრულია. შესაბამისად, ჯერჯერობით, შეთანხმება არ შედგა.

რაც შეეხება პირგასამტეხლოს, ამ თანხამ ხუთი წლის განმავლობაში 8 მილიონ დოლარს და 100 000 ლარს მიაღწია.

გელა ცინცაძე ვარაუდობს, რომ ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროსთან შეთანხმების მიღწევის შემთხვევაში შესაძლოა კომპანია პირგასამტეხლოს სახით დაკისრებული თანხის გადახდისგან გაათავისუფლონ.

„სასამართლოში რომ წავიდეს, სასამართლო ყველა შემთხვევაში შეუმცირებს ამ თანხას, მაგრამ ამ შემთხვევაში სასამართლოს მექანიზმიც არ არსებობს, რადგან დავის გადაწყვეტის მექანიზმად თავის დროზე ლონდონის არბიტრაჟი იყო განსაზღვრული და, შესაბამისად, ამ მიმართულებითაც მოსაგვარებელია მხარეთა შორის ურთიერთობა. ამ გარემოების გათვალისწინებით და კიდევ იმ მოტივით, რომ მთავრობისთვის პრიორიტეტულია ქალაქის ცენტრში მშენებლობა დასრულდეს, შესაძლებელია ასეც მოხდეს“, – აღნიშნა „ბათუმელებთან“ გელა ცინცაძემ.

მთავრობის ინფორმაციით, გასულ წელს კომპანიაში ფინანსური აუდიტი შევიდა, შემდეგ კი პარტნიორებმა წილების გასაყოფად სასმართლოს მიმართეს. სასამართლო დავა დასრულდა, თუმცა საჯარო რეესტრის მონაცემებით, წილებში ცვლილებები არ ასახულა.

ბათუმში 47-სართულიანი „ბაბილონ თაუერის“ მშენებლობა, რომელსაც თურქული კომპანია „TAM GEO LLC“-ი აშენებს, 2015 წლის ბოლოს უნდა დასრულებულიყო. მიწის ნაკვეთი რუსთაველის ქუჩაზე, #30-ში, ინვესტორს აჭარის მთავრობის ყოფილმა თავმჯდომარემ, ლევან ვარშალომიძემ, პირდაპირი მიყიდვის წესით, 2012 წელს გადასცა. ამ ნაკვეთთან ერთად ინვესტორს გადასცეს ნინოშვილის ქუჩის N23-ში მდებარე 513,3 კვ.მ სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის შენობა და მასზე დამაგრებული 982 კვ/მ არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთიც.

საფრანგეთის პროფესიულ კავშირში გაერთიანებულმა მოქალაქეებმა ქვეყნის 140 სხვადასხვა ქალაქში გამართეს საპროტესტო აქციები. საფრანგეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, ქვეყნის მასშტაბით დაახლოებით 139 000 დემონსტრანტი გამოვიდა ქუჩებში.

მხოლოდ პარიზში საპროტესტო აქციაზე 16 000-მდე უკმაყოფილო მოქალაქეა შეკრებილი: ექიმები, მასწავლებლები, სტუდენტები, ავიადისპეტჩერები და პენსიონერები აპროტესტებენ ქვეყანაში სამუშაო ადგილების შემცირებას, ხელფასების კლებას, მაკრონის ეკონომიკურ რეფორმებსა და უმაღლეს სასწავლებლებში ჩარიცხვის წესების ცვლილებებს.

აქციებს ულტრამემარცხენე „შავი ბლოკის“ წევრებიც შეუერთდნენ. რადიკალურად განწყობილმა ჯგუფმა მაღაზიის ვიტრინები და ავტობუსების გაჩერებები დააზიანა. პოლიციამ წყლის ჭავლის მანქანები და ცრემლსადენი გაზი გამოიყენა. დაკავებულია 20-ზე მეტი დემონსტრანტი.

პროფკავშირების საპროტესტო აქციის მონაწილეებმა დემონსტრაციაზე ემანუელ მაკრონის ფიტულიც დაწვეს.

პროფკავშირების მიერ ორგანიზებული საპროტესტო აქცია მაკრონის  პრეზიდენტობის ერთწლიან პერიოდში უკვე მესამედ იმართება.

როგორც ფრანგული გამოცემა le figaro იუწყება ელისეს სასახლეში უკვე მიიღეს გადაწყვეტილება, რომ კვირის დასასრულს პრემიერ-მინისტრი ედუარდ ფილიპი პროფკავშირების სხვადასხვა ჯგუფს შეხვდება მოსალაპარაკებლად.

________________________

წყარო:

euronews 

Le Figaro

აჭარის რესპუბლიკური ბიუჯეტი 20 521 500  ლარით გაიზარდა. როგორც „ბათუმელებს“ აჭარის უმაღლეს საბჭოში უთხრეს, ბიუჯეტი  საშემოსავლო გადასახადების ხარჯზე იზრდება და თანხის დიდი ნაწილი ინფრასტრუქტურულ პროექტებზე უნდა გადანაწილდეს. იგეგმება კურორტ „გოდერძიზე“ შიდა გზების გაყვანა.

ჯანდაცვის სამინისტროს ბიუჯეტი წელს ერთი მილიონი ლარით გაიზრდება. აჭარის ჯანდაცვის მინისტრი ამბობს, რომ აღნიშნული თანხა გულის ქირურგიის, ონკოლოგიის და ასევე ზრდასრული მოსახლეობის სამედიცინო რეაბილიტაციის პროგრამებს მოხმარდება.

დაახლოებით ერთი მილიონი ლარით იზრდება მაღალმთიანი მუნიციპალიტეტების ბიუჯეტიც, რომელიც წყლის სისტემების რეაბილიტაციისთვის იქნება გათვალისწინებული.

ქობულეთის ბიუჯეტი 3 მილიონი ლარით გაიზრდება, გაზრდილი ბიუჯეტი ჯებირის რეაბილიტაციას და ბულვარის განვითარებას უნდა მოხმარდეს.

უმაღლესი საბჭოს ინფორმაციით, 4 მილიონ 441 ათასი ლარია გათვალისწინებული მაღალმთიანი აჭარის გაზიფიკაციაზე.

საბიუჯეტო ცვლილების საფუძველზე, ხულოს მუნიციპალიტეტში კურორტ „გოდერძიზე“, ფიზიკურ პირთათვის მიწის ნაკვეთების სანაცვლოდ კომპენსაციების გაცემისთვის გათვალისწინებულია 1 674 500 ლარი.

შპს „სტადიონს“ კი  7 300 000 ლარით გაეზრდება ბიუჯეტი.

სარეზერვო ფონდი – 1,5 მილიონი ლარით უნდა გაიზარდოს, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს ასიგნება კი – 200 ათასი ლარით.

დაფინანსება გაეზრდებათ ასევე: გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების სამმართველოს [278,7 ათასი ლარით], აჭარის ტურიზმისა და კურორტების დეპარტამენტს [53,8 ათასი ლარით], ადგილობრივი მნიშვნელობის საავტომობილო გზებისა და სამელიორაციო სისტემების მართვის დეპარტამენტს [5 მილიონ 502 ათასი ლარით], საარქივო სამმართველოს [91,8 ათასი ლარით].

საბიუჯეტო ცვლილების შედეგად სოფლის მეურნეობის სამინისტროს ასიგნება  3 მილიონ 618 ათას 700 ლარით იზრდება, საიდანაც თანხის ნაწილი მოხმარდება „სოფლის მეურნეობის მექანიზაციის ტექნიკური საშუალებებით ფერმერთა და აგრომეწარმეთა უზრუნველყოფის ხელშეწყობას“, ნაწილი კი ბაღის მობილური შემასხურებელი აპარატებისა და მოტობლოკი სათიბელათი შესყიდვას.

ნახევარი მილიონი ლარი დაემატება ასევე „ციტრუსის მოსავლის რეალიზაციის ხელშეწყობის“ პროგრამას.

15-20 მაისს საბაჟო გამშვებ პუნქტებში – „სარფი“ და „ვალე“ ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მებაჟე ოფიცრებმა, ეჭვის საფუძველზე, თურქეთისა და აზერბაიჯანის მოქალაქეების: ე.ჩ-სა და ტ.ი-ს კუთვნილი ავტომობილისა და ფიზიკური დათვალიერებისას, ჯამში, 75 ცალი, ცეცხლსასროლი იარაღის ვაზნა აღმოაჩინეს. ამის შესახებ ინფორმაცია შემოსავლების სამსახურმა დღეს გაავრცელა.

საქმის მასალები, შემდგომი რეაგირების მიზნით, საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს შესაბამის ერთეულებს გადაეცა.

ავტორი: ესმა გუმბერიძე

ხშირად მეფიქრება გამდიდრების შესახებ ფილმებზე. მაგალითად, „უოლსტრიტის მგელი“ ან ფილმები კრიმინალურ სამყაროზე, სადაც ნაჩვენებია ლამაზი ცხოვრება, ფუფუნება, ძვირადღირებული მანქანები, ჩემოდნებით ფული, სეიფები. მთავარი გმირი ბოლოს კი გადარჩება და დიდ წარმატებას მიაღწევს, მაგრამ იმავე ფილმში რამდენი ადამიანი იღუპება, რამდენი კოტრდება, რამდენს არ გამოსდის ამ გზით სიმდიდრის მოხვეჭა და წარმატების მიღწევა.

ფილმში ესეც არის ნაჩვენებია, მაგრამ რადგან მთელი ყურადღება მთავარ პერსონაჟზეა გადატანილი, მაყურებელი ამას ვერ აღიქვამს. ერთ დღეში გამდიდრება ან ქუჩის მაწანწალადან მილიარდერ კრიმინალურ ავტორიტეტად გადაქცევა არის გამონაკლისი, უიშვიათესი რამ და არა – წესი.

ხშირად ფილმებში მთავარი გმირის იმედგაცრუებაც არის ნაჩვენები, მაგალითად, რომ წარმატების მიუხედავად მარტო რჩება. ზოგ მაყურებელს ეს გაუხარდება – აი, სიმდიდრეს და წარმატებას პიროვნული ბედნიერება არ მოაქვს, „უბრალო“ ადამიანები უფრო ბედნიერები ვართ ნაკლები ფულით. ვიღაცა კიდევ იფიქრებს, არ მაწუხებს მისი პირადი უბედურება, სიმდიდრეში ყველა პრობლემა უფრო მარტივად გადაიჭრება და ყველა პრობლემასთან ცხოვრება უფრო მარტივია, მზად ვარ, ეს ფასი გადავიხადოო.

საუბრებმა იმის შესახებ, თუ როგორ ამუშავებენ ქალებს ნარკოგამსაღებლებად, უფრო სწორად, ნარკოტიკის დამრიგებლებად, ოფიციანტებად, პასუხისმგებლობას როგორ კიდებენ ყველაფრისთვის, როგორ აშინებენ, ზემდგომები არ გათქვან და არწმუნებენ, რომ სანაცვლოდ არავინ ხელს არ ახლებს ან მერე ციხიდან „გამოაძვრენენ“… შემოსავლებს თვითონ იღებენ ისე, რომ იმ ქალების ხელში ნარკოტიკში გადახდილი ფული ვერ ხვდება, დამაფიქრა ბევრი სხვადასხვა მოწყვლადი ჯგუფის მდგომარეობაზე. სად უნდა წავიდნენ და რა უნდა ქნან, მაგალითად, მინდობით აღზრდიდან ან მცირე საოჯახო ტიპის ბავშვთა სახლებიდან? – მზრუნველობამოკლებულ ბავშვებს, როგორც კი ისინი 18 წელს მიაღწევენ, პირდაპირ ქუჩაში უშვებენ. ზოგჯერ შეიძლება, მინდობით აღზრდილი ოჯახმა გარეთ არ გამოაგდოს, გააგრძელოს მასთან ურთიერთობა, მასზე ზრუნვა და მისი მხარდაჭერა, მაგრამ ბევრი ოჯახი ხომ მინდობით აღმზრდელი მხოლოდ ფულის გამო ხდება.

მართალია, სახელმწიფო მათ უფინანსებს პროფესიულ ან უმაღლეს სასწავლებელში სწავლას, მაგრამ სწავლის დროს სადღაც ხომ უნდა იცხოვრო? თავი ხომ უნდა ირჩინო? ქირის, კომუნალურების, საჭმლის, ტანსაცმლის, მკურნალობის ხარჯები… ხომ კარგად ვიცით, რომ თან სწავლა და თან ისეთ ადგილას მუშაობა, რომ დახმარების გარეშე თავი ირჩინო, შეუძლებელია – დღეში 12 სთ-იან სამსახურშიც კი, ხშირად, 400 ლარზე მეტს არ იხდიან და ეგრე თუ იმუშავებ, ვეღარ ისწავლი. სტიპენდია კი, სემესტრში არის 750 ლარი. თანაც ხუთიათასსტუდენტიან თსუ–ს იურიდიულ ფაკულტეტზე, მაგალითად, მას დაახლოებით 100-მდე ადამიანი თუ იღებს…

ასე ვერ იცხოვრებ, ვერ ირჩენ თავს. სრულ განაკვეთზე იმუშაო და თან ისწავლო ისე, რომ სტიპენდია მოიპოვო, ერთდროულად არ გამოდის. სტიპენდიას აკადემიური მიღწევებისთვის იღებ შემდეგ სემესტრში წინა სემესტრში შენი საქმიანობის შედეგად.

ნაცნობი მყავს. სოფელში ცხოვრობს, მშობლები დაეღუპა, მკურნალობისთვის საჭირო ფული არ ჰქონდა. ადრე დაოჯახდა, მათ შორის მომავალი ქმრის მხრიდან ფინანსური მხარდაჭერის იმედით. სკოლა ვერ დაამთავრა. არც უცხო ენა იცოდა, არც მაღალკვალიფიციურ სამსახურში მუშაობის გამოცდილება და უნარები… ქმარს დაშორდა. სოფლის სახლი თავზე ენგრევა: მარტოა, ვერც თვითონ გაწვდება მის გარემონტებას და ვერც ოჯახი დაეხმარება, თუნდაც ფიზიკური შრომით. ვერ მუშაობს, პირუტყვი რომ იყიდოს, მაგალითად, ამის ფული არ აქვს. უნდა თბილისში საცხოვრებელი იქირავოს, მაგრამ ამდენს ვერ შოულობს დაბალანაზღაურებად სამსახურში (ჯიხურის გამყიდველი). შორეულ ნათესავებთან რჩებოდა თბილისში, მაგრამ ისინიც ვიწროდ იყვნენ და ასე უსასრულოდ ვერ გაგრძელდებოდა. მის ცხოვრებაში სასწაული თუ არ მოხდა, არაფერი შეიცვლება უკეთესობისკენ. მოხუცებულობამდე მოუწევს თავის გამოსაკვებად მუშაობა, მერე კი მხოლოდ სახელმწიფოს მიერ დანიშნულ მინიმალურ პენსიაზე იცხოვრებს ნახევრადმშიერი.

ცხოვრებას რამე აზრი რომ ჰქონოდა, დაორსულდა, ბავშვის გაზრდაში მაინც ვრეალიზდე, ცხოვრება მრავალფეროვანი და ღირებული გავხადოო. ბავშვის აღზრდაც სიღარიბეში მოუწევს. სოციალურ შემწეობაზე როგორ უნდა იცხოვრო, რომ იმუშაო, პატარა სად უნდა დატოვო?

ხშირად ვუთითებთ ადამიანებზე, რომლებმაც ამ ყველაფრის მიუხედავად შეძლეს წარმატების მიღწევა. ვამბობთ, რომ თუ მოინდომებ, ყველაფერი გამოგივა. კი, ასეულობით ათასებიდან ერთეულები, რომლებმაც სასწაული მოახდინეს – გამოვიდნენ ჩაკეტილი წრიდან – არსებობდნენ, არსებობენ და იარსებებენ. მაგრამ, თუ მხოლოდ ერთეულებს შეუძლიათ გაარღვიონ სიღატაკის წრე, ამას ქვეყნის „კარგად ცხოვრება“ არ ჰქვია.

მაშინ რაღა საჭიროა სახელმწიფოს არსებობა, რაღა უნდა აკეთოს მან, თუ მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობის მდგომარეობის გაუმჯობესებისთვის არ იმუშავებს.

ავტორის შესახებ:

ესმა გუმბერიძე არის 23 წლის, აქტივისტი, პლატფორმა „ახალი შესაძლებლობებისთვის“ თანადამფუძნებელი და სახალხო დამცველთან არსებული გაეროს 2006 წლის შშმ პირთა უფლებების კონვენციის პოპულარიზაციის, დაცვისა და იმპლემენტაციის მონიტორინგის საბჭოს მოწვეული წევრი.

ესმა გუმბერიძემ დაამთავრა უსინათლოთა სკოლა, ფლექსის პროგრამით ამერიკის შეერთებულ შტატებში სწავლობდა ერთი წლის განმავლობაში. შემდეგ განათლების მიღება გააგრძელა თავისუფალ უნივერსიტეტსა და თსუ-ში.

ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის ინფორმაციით, 22 მაისს „სარფის“ საბაჟო-გამშვებ პუნქტში ფინანსთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის მებაჟე-ოფიცრებმა ქვეყანაში ოქროს ნაკეთობების კანონდარღვევით შემოტანის ფაქტი გამოავლინეს.

თანამედროვეობის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ამერიკელი მწერალი, ფილიპ როთი 85 წლის ასაკში 22 მაისის ღამეს გულის უკმარისობით გარდაიცვალა.

როთი ლიტერატურულმა საზოგადოებამ 1959 წელს გამოცემული მოთხრობების კრებულით „მშვიდობით კოლუმბუს“ გაიცნო.

როგორც მწერლის ბიოგრაფი, ბლეიკ ბეილი ტვიტერში წერს, როთი მეგობრების გარემოცვაში გარდაიცვალა.

https://twitter.com/BlakeBaileyOn/status/999127578383409152

ყველაზე დიდი გამოხმაურება ფილიპ როთის „პორტნოის სინდრომს“ მოჰყვა. მწერალს ამ ტექტსმა ამერიკაში არნახული პოპულარობა მოუტანა.

„პორტნოის სინდრომში“, „ადამიანურ ლაქასა“ და „ამერიკულ პასტორალში“ როთი საკუთარ ამერიკულ-ებრაულ ფესვებს ხშირად უსვამს ხაზს და წარმოშობასთან დაკავშირებული თვითირონია, მისი ერთ-ერთი მთავარი მახასიათებელია. ამ ნიშნით წიგნებმა არაერთი კრიტიკა დაიმსახურა, თუმცა ზუსტად ეს იქცა ტექსტების წარმატების მიზეზადაც.

მოგვიანებით როთმა ისტორიული რომანების მთელი სერია, მათ შორის „ამერიკული პასტორალი“ გამოსცა 1997 წელს, რითაც პულიცერის პრემია დაიმსახურა.

ავტორს მთელი ცხოვრების განმავლობაში 30 წიგნი აქვს გამოცემული, ლიტერატურული კარიერა მან 2009 წელს დაასრულა.

ქართულ ენაზე ფილიპ როთის „ამერიკული პასტორალი“, „პორტნოის სინდრომი“ და „ადამიანური ლაქაა“ თარგმნილი.

ბათუმში, გორგილაძის ქუჩაზე, 15 წლის გოგოს მოპედი დაეჯახა. სასწრაფო სამედიცინო სამსახურის ინფორმაციით, მას მნიშვნელოვანი დაზიანებები არ მიუღია, თუმცა მაინც გადაიყვანეს ბავშვთა საავადმყოფოში.

შინაგან საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, ფაქტზე დაწყებულია გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 276-ე მუხლის პირველი ნაწილით, რაც ტრანსპორტის მოძრაობის უსაფრთხოების ან ექსპლუატაციის წესის დარღვევას გულისხმობს, რამაც ჯანმრთელობის ნაკლებად მძიმე დაზიანება გამოიწვია.