სუნი, ანტისანიტარია და აქა-იქ დაზიანებული კედლები. წლების წინ კაფე „რვაფეხა“ ბათუმის სავიზიტო ბარათად მიიჩნეოდა, თუმცა დღეს მივიწყებული და უპატრონოა. მისასვლელთან ქვის ლოდების გროვაა, რომელიც ეშმაკის ბორბალის გადატანის შემდეგ გაჩნდა და მათ გატანაზე შესაბამის სამსახურებს არ უზრუნიათ. ნაგებობის ერთ კუთხეში რამდენიმე ახალგაზრდა ზის და მზესუმზირას შეექცევა: „სიბინძურეა, მაგრამ მაინც ვზივართ. რაღაცნაირი სიწყნარეა, არავინ მოდის და ჩვენთვის ვართ“. ლიკა, ლაშა, გიო და ალენი მოსწავლეები არიან, კაფეს გარემონტებას არ ელიან: „ამას ვინ გაარემონტებს, მიგდებულია ამდენი წელი, დაანგრევენ ალბათ“.
ლელა დუმბაძე