პოლონელმა მოხალისე ვეტერინარების ჯგუფმა, მარტვილში 185 მიუსაფარი ძაღლი და კატა გაასტერილეს.
როგორც მოხალისეების მასპინძელმა, მარიამ შეყილაძემ „ბათუმელებს“ უთხრა, პოლონელმა მოხალისეებმა ფაქტობრივად ის საქმე გააკეთეს, რაც ადგილობრივ თვითმმართველობას უნდა გაეკეთებინა, თუმცა არ აკეთებს.
მისი თქმით, მოხალისე ვეტერინარებმა ცხოველების გასტერილება საველე პირობებში შეძლეს.
„პროცედურები ოთხ დღეს გაგრძელდა და მთლიანობაში წარმოუდგენელი რაოდენობა – 185 ცხოველის სტერილიზაცია მოხერხდა.
შარშან ზუგდიდში იყვნენ მოხალისეები ჩამოსული და იქაც 4 დღეში 208 ძაღლის სტერილიზაცია გააკეთეს. წელს კი მარტვილი შევარჩიეთ იმიტომ, რომ აქ არ არსებობს ვეტერინარული კლინიკა და ხელმისაწვდომობა სტერილიზაცია-კასტრაციაზე, რის გამოც ძალიან ბევრი ცხოველი და მათ შორის ადამიანი იტანჯება“, – ამბობს მარიამ შეყილაძე.
მისი თქმით, სახელმწიფო წელიწადში ერთხელ აცხადებს ტენდერს, რომელსაც ძირითადად ოზურგეთის თავშესაფარი იგებს. „მთელი საქართველოდან სხვადასხვა კუთხიდან დაატარებენ ძაღლებს სტერილიზაციისთვის. ანუ სიცხეში, სიცივეში „მარშრუტკით“, რაც არც ისე კარგი პრაქტიკაა. თანაც, წელიწადში შეიძლება სადღაც 80 ცხოველი გაასტერილონ, რაც ზღვაში წვეთია.
ჩვენ მივესალმებით ადგილზე სტერილიზაციას ყველა მუნიციპალიტეტში, ყველა რეგიონში.

პოლონელი მოხალისები მარტვილში მიუსაფარ ცხოველებზე ზრუნავენ.
ჩვენს ორგანიზაციას (Zero Stray Georgia) ზუგდიდში ორ კლინიკასთან აქვს ხელშეკრულება, ვუფინანსებთ პატრონიან ძაღლებს და კატებსაც სტერილიზაციას, რადგან მიგვაჩნია, რომ ეს არის გაცილებით ჰუმანური პრაქტიკა, ვიდრე მაგალითად კახეთიდან ოზურგეთში ჩამოიყვანო ძაღლი გასასტერილებლად და დააბრუნო უკან.
ხშირ შემთხვევაში ავადმყოფებს აბრუნებენ, მალევე კვდებიან ან საერთოდ ვერ აბრუნებენ, ადგილზე უკვდებათ და ძალიან დიდია ვირუსების გავრცელების და იქით-აქეთ გადატანის რისკი“, – ამბობს მარიამ შეყილაძე.
მისი თქმით, თბილისს აქვს ცხოველთა მონიტორინგის სააგენტო და ადგილზე ასტერილებენ ცხოველებს, მაგრამ სხვა რეგიონებში ამის შესაძლებლობა ადგილზე არ არის.
„რეგიონებში საერთოდ მწირია სტერილიზაციაზე ხელმისაწვდომობა, რადგან არც კლინიკები არსებობს და არც ფული აქვს ამისთვის ხალხს. ამიტომ ვეხმარებით ადამიანებს შინაური ცხოველების სტერილიზაციაში და ასევე, ჩვენი ევროპელი მეგობრებიც გვეხმარებიან უსასყიდლოდ“, – ამბობს მარიამი.
მისი თქმით, ცხოველები, რომლებსაც აქვთ მძიმე ტრავმები, სტერილიზაციის შემდეგ, მათი ქუჩაში გადარჩენა ფაქტობრივად შეუძლებელია, ამიტომ მოხალისეები ასეთი ცხოველების აყვანაზეც ზრუნავენ.

მიუსაფარი ცხოველები, რომელიც მოხალისეებმა გადაარჩინეს.
„ქუჩაში, ერთ-ერთ გასვლის დროს, ვიპოვე ფეხმოტეხილი ძაღლი, რომელსაც დეფორმირებულად ჰქონდა შეზრდილი ფეხი. როგორც ჩანს მანქანა დაეჯახა და არასწორად შეუხორცდა ძვალი. იმდენად იყო დაზიანებული და ინფიცირებული, რომ სავარაუდოდ მალე მოკვდებოდა. წამოვიყვანეთ ეს ძაღლი საველე ვეტერინარულ კლინიკაში და გავასტერილეთ. ჩაუტარდა ფეხის ამპუტაციაც.
ახლა ამ ძაღლზე მე ვზრუნავ.
ჩვენი ერთ-ერთი მთავარი ფოკუსი არის ქუჩიდან აყვანილი ყველაზე მოწყვლადი, მიუსაფარი ცხოველების გამოჯანმრთელება, ოპერაციები. გვყავს შემფარებელი ოჯახები, რომლებსაც ფულს ვუხდით, რომ ჩვენს გადარჩენილ ცხოველებს მოუარონ. ამით ორმაგი სიკეთე გამოდის. ის, რომ მოწყვლადი ოჯახები იღებენ პატარა შემოსავალს და ცხოველიც გადარჩენილია.
სამი-ოთხი თვის განმავლობაში შეფარებულია ასეთი ცხოველი, შემდეგ კი ჩვენი ორგანიზაციიდანვე გაჩუქდება ჩეხეთში.
ხუთი ასეთი ძაღლი გვყავს ამ დროისთვის. სამწუხაროდ, ჯერ ყველასთვის არ გვყავს პატრონი“, – გვეუბნება მარიამ შეყილაძე.
მისი თქმით, მოხალისე ვეტერინარები წელს ახალი ზელანდიიდანაც გამოეხმაურნენ და შესაძლოა მომავალ წელს, ახალ მოხალისეებსაც უმასპინძლონ.
„ევროპაში, ქუჩაში, თითქმის, ვერ ნახავთ მიუსაფარ ცხოველებს. ნორმალურ ქვეყნებში ამ პრობლემას სახელმწიფო აგვარებს“, – ამბობს მარიამ შეყილაძე.
__________________
მთავარი ფოტო: პოლონელი მოხალისეები მარტვილში.






