Batumelebi

ჩემი პირველი გეგმაა დავუბრუნდე ჩემს სამშობლოს (გერმანიას). წიგნს რაც შეეხება, ამასთან დაკავშირებით დაპირება მაქვს მიღებული. ასევე 2013 წელს უამრავ საღამოს ჩატარებას ვგეგმავ. დიდი სურვილი მაქვს თბილისშიც მოვახერხო ერთი საღამოს ჩატარება.

როდესაც დასტურდება, რომ ადამიანებს აწამებენ ინსტიტუციურად, ამ შემთხვევაში როგორია სახელმწიფოს პასუხისმგებლობა?

ინსტიტუციურად ეს უნდა შეაფასოს საერთაშორისო თანამეგობრობამ, ჰააგის სასამართლომ. არსებობს გარკვეული მექანიზმები, მაგრამ ეს ხანგრძლივი პროცედურაა და პასუხისმგებლობაც კონკრეტულ ადამიანებთან მიდის, შეიძლება პრეზიდენტის ან რომელიმე მინისტრის გასამართლება მოითხოვო… მაგრამ ეს არის მრავალწლიანი პროცედურა, ასეთი მასშტაბური მტკიცებულებები, ჯერჯერობით, არ არსებობს, მიუხედავად იმისა, რომ მე, როგორც წამების ცენტრის თანამშრომელი, დარწმუნებული ვარ, ეს იყო წინასწარგანზრახული, გამიზნული გეგმა. სიტუაციის მართვის გეგმაში წამებას თავისი კონკრეტული და უაღრესად მნიშვნელოვანი ადგილი ეჭირა.

 

ამ პატიმრების წამების საქმე ჰააგის სასამართლომ რომ განიხილოს, რა მტკიცებულებებია საჭირო?

უნდა დამტკიცდეს, რომ ამაში მონაწილეობდა ყველა ის პირი, ვინც სისტემას მართავდა. უნდა დამტკიცდეს, რომ წამების შესახებ იცოდა ხათუნა კალმახელიძემ, დიმიტრი შაშკინმა, ბაჩო ახალაიამ და ისინი მოქმედებდნენ იმ გეგმის მიხედვით, რომელიც მათ მიიღეს ზემოდან – პრემიერ-მინისტრის ან პრეზიდენტისგან. ამ ადამიანებმა ადგილობრივ სასამართლოებში უნდა გაიარონ ყველა ეტაპი და შემდეგ საერთაშორისო სასამართლო. თუ სტრასბურგში დაგროვდა საკმარისი მასალები, შემდეგ უკვე ჩაერთვება საერთაშორისო ტრიბუნალი, რომელიც იტყვის, არის თუ არა ეს კაცობრიობის წინაშე ჩადენილი დანაშაული.

 

ანუ მსხვერპლმა ისევ ქართულ სასამართლოებში უნდა ამტკიცოს, რომ მას ჯალათები აწამებდნენ?

რა თქმა უნდა, მაგრამ მეტ-ნაკლებად სამართლიანი სასამართლოც კი ამას ვერ გაექცევა. ჩვენ გვახსოვს მასობრივი წამების ფაქტები, განსაკუთრებით ორთაჭალის ციხის დაშლა, როცა პატიმრები გლდანში გადაჰყავდათ. სპეცრაზმთან ერთად ბაჩო ახალაია უსწორდებოდა პატიმრებს. თუ ეს დამტკიცდა, ძალიან დიდი სკანდალი იქნება. სამართლიანი სასამართლოს პირობებში ეს მარტივად დამტკიცებადია.

 

ამასთან, თუ წამება დაკავშირებულია მსხვერპლის მიერ მიცემულ ჩვენებასთან, მაშინ საქმე იშლება – ჩვენება მთლიანად ძალადაკარგულია… სასამართლო სისტემა, რომელიც წლების განმავლობაში მხოლოდ აღიარებით ჩვენებაზე იყო დაყრდნობილი, შეიძლება მალე კრახის წინაშე დადგეს. თუ დამტკიცდა, რომ წამებას ჰქონდა ჩვენების გამოძალვის ხასიათი, ეს ხდებოდა ადამიანებისგან ფულის გამოძალვის, საპროცესო შეთანხმების, მათი აგენტებად ქცევისთვის, ან უბრალოდ მათი თავიდან მოშორების მიზნით, ეს იქნება ერთ-ერთი კომპონენტი საერთაშორისო ტრიბუნალის დანიშვნისა.

 

ორთაჭალის ციხის შემთხვევაში მტკიცებულებები არსებობს?

რა თქმა უნდა. ეს ადამიანები იყვნენ საღსალამათები ორთაჭალის ციხეში და შემდეგ მრავალი მათგანი გლდანის ციხეში ხერხემალგადამტვრეული მიიყვანეს. ვინც ცოცხალი დარჩა, დადიან ეტლებით, მრავალ მათგანს აქვს მოტეხილობა – ნეკნების, კიდურების, თავის, აქვთ ნაჭდევები. არის უამრავი ჩვენება და სამედიცინო პროფილის ჩანაწერი… გარდა ამისა, პოლიციელები, ქურდებისგან განსხვავებით, როგორც წესი, ძალიან მალე იძლევიან აღიარებით ჩვენებას, ასევე ადვილად ადებენ ხელს ბრძანების მიმცემებს. ამის დამტკიცება პრობლემა ნამდვილად არ იქნება.

 

მტკიცებულებები რა სახის უნდა იყოს, მოწმეების ჩვენება საკმარისია?

ეს უნდა იყოს მოწმეების დაკითხვა, მათი დაზიანების შეფასება, არეალი – რამდენ საპატიმროში ხდებოდა ასე, რა მიზეზით ხდებოდა, რა იყო წამების მიზანი. ყველა კომპონენტს დიდი მნიშვნელობა აქვს. როდესაც წამებას აქვს ასეთი ტოტალური, მასობრივი და ინსტიტუციური ხასიათი, ეს არის დანაშაული ადამიანების წინაშე.

 

თქვენი, როგორც სპეციალისტის აზრით, ის, რაც ვნახეთ, არის თუ არა სისტემური დანაშაული?

რაც ვნახეთ, იმის მიხედვით, ჩვენ შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ეს იყო სისტემური დანაშაული და ამ დანაშაულს სახელმწიფო უკვეთავდა. მე მისაუბრია ძალადობის მსხვერპლთან, მას გადაღებული ვიდეომასალით აშანტაჟებდნენ, მოაწერინეს ხელი თანამშრომლობის ხელშეკრულებაზე და ითხოვდნენ მისგან ინფორმაციას

 

ამ ადამიანს არც მკურნალობა უნდოდა, არც ფსიქოლოგი და ფსიქიატრი, იმიტომ მოვიდა, რომ გაეგო, როგორ დაეღწია თავი სპეცსამსახურებისთვის. მხოლოდ ეს იყო მისთვის მნიშვნელოვანი.

 

მსხვერპლთა მიმართ სახელმწიფოს რა ვალდებულება აქვს?

ნებისმიერმა ადამიანმა, რომელიც აწამეს, აუცილებლად უნდა გაიაროს სამედიცინო, ფსიქოლოგიური და სოციალური რეაბილიტაცია. აუცილებლად უნდა მიიღოს კომპენსაცია. სახელმწიფოს აქვს უფლება სასამართლოს გარეშე, ამ ადამიანებზე პირდაპირ აიღოს ვალდებულება, ანუ აღიაროს თავისი დანაშაული სასამართლოების გარეშეც. ტუღუშმა უკვე გამოაცხადა, რომ დაწყებულია მათი სამედიცინო, ფსიქოლოგიური და სოციალური რეაბილიტაციის პროცედურები. ამ შემთხვევაში სახელმწიფომ უკვე აღიარა, რომ ისინი წამების მსხვერპლნი არიან. სხვა შემთხვევებში ამის დამტკიცება მოუწევთ პირებს, ან პირთა ჯგუფებს.

 

კომპენსაციას თავად სახელმწიფო განსაზღვრავს?

შეიძლება სახელმწიფომ თვითონვე განსაზღვროს კომპენსაცია, თუ მოურიგდა მხარეს. თუ ვერ მოურიგდა, მაშინ ევროსასამართლო განსაზღვრავს.

 

ისინი შეიძლება გამოუშვან კიდეც… ის საწყალი ბიჭუნა, რომლის სახელი და გვარიც დაასახელეს, იმედი მაქვს, რომ უკვე გაათავისუფლეს. თუ არ არის გათავისუფლებული, შევეცდები მაქსიმალურად გავახმაურო, რომ ეს ბავშვი მაინც გამოუშვან და სხვა არასრულწლოვნებიც. ცნობილია, რომ ეს ყმაწვილი ნარკოდანაშაულისთვის ზის. ეს ადამიანი ჯერ სისტემამ გაწირა და დაასახიჩრა და მერე ჩვენ, საზოგადოებამ, მის ხარჯზე, ჩვენი სურვილების რეალიზაცია მოვახდინეთ – სახელი, გვარი გამოვაცხადეთ, დამნაშავე რეჟიმი რომ გვემხილებინა. ამით ჩვენ მივაღწიეთ შედეგს, მაგრამ მას ფეხებით შევდექით.

 

ყოფილი სახალხო დამცველისთვის ციხეების ჩაბარების შემდეგ შეიძლება ვირწმუნოთ, რომ ვიღაცებს კვლავ არ აწამებენ?

არ გამოვრიცხავ წამების გაგრძელებას – უამრავი ჯალათი ისევ ციხეებში მუშაობს. შეიძლება მერვეში არაფერი ხდება, მაგრამ ქსანია, ქუთაისია, რომელიც ცნობილი იყო წამებით, ათობით დაწესებულებაა, სადაც იგივე ხალხია. არ გამოვრიცხავ, ჯურღმულებში დღესაც იმავეს იმეორებდნენ ჩვენების გამოსაძალად, განსაკუთრებით პოლიტიკური შეკვეთები არსებობს – შეიძლება ადამიანებს აიძულონ მათთვის სასურველი ჩვენების მიცემა. შეიძლება ეს ადამიანები ჩვენ უახლოეს დღეებში ვიხილოთ ტელეეკრანებზე. არც ამას გამოვრიცხავ.~

 

ამ ყველაფერში როგორია გიორგი ტუღუშის პასუხისმგებლობა?

ჩვენ გვყავს გიორგი ტუღუში ციხის მინისტრად, მაგრამ აღარ გვყავს ომბუდსმენი, წარმოგიდგენიათ, დაჩი ცაგურია სცემეს პოლიციაში, ვის უნდა მიმართოს ამ ადამიანმა ძალიან საინტერესოა, სახალხო დამცველი არ გვყავს ქვეყანაში და ვერც ავირჩევთ, რადგან მას მხოლოდ პარლამენტი ამტკიცებს…

 

რაც შეეხება წამების მსხვერპლთ – ამ ჯგუფთან მიმართებაში გიორგი ტუღუში მთლად სპეტაკი არ არის. იყო პატიმარი, რომელმაც წერილი გამოაგზავნა, რომ ერთ კვირაში მოკლავდნენ. ის ერთ კვირაში მართლაც ჩამომხრჩვალი იპოვეს… ამ ადამიანის სიცოცხლე ტუღუშის სინდისზეა – ის ვალდებული იყო მუდმივი მონიტორინგის ქვეშ ჰყოლოდა ეს პატიმარი. როდესაც პატიმარი აცხადებს, რომ არ აპირებს თვითმკვლელობას, მაგრამ მას აუცილებლად მოკლავენ, ეს იბეჭდება მედიაში, გადის ტელევიზიებში და ამ ადამიანს კლავენ, შენ ამ პასუხისმგებლობას ვეღარ გაექცევი. ის ვალდებული იყო, ამ ბიჭისთვის მიეხედა. 

 

გარდა ამისა, 2010 წელს ტუღუშმა განაცხადა, რომ ჩვენს საპატიმროებში არა თუ სისტემური, წამება საერთოდ არ არის, როდესაც, ფაქტობრივად, აპოგეა იყო წამების. მან თავის მონიტორინგის ჯგუფში შეიყვანა ისეთი ადამიანები, რომლებიც საკმაოდ აპელირებულები იყვნენ ხელისუფლებასთან. წინა ჯგუფის დროს წამების ასეთი ფაქტები აუცილებლად გახმაურდებოდა.

 

რა პასუხისმგებლობა აქვს საზოგადოებას?

ყველა ჩვენგანი არის დამნაშავე და ეს უნდა ვაღიაროთ. მაგრამ მეორე მხრივ, ვიცი, რომ თქვენი გაზეთი ბევრ ფაქტზე წერდა, ასევე ძალიან ბევრ ფაქტზე წერდა ჩვენი ორგანიზაცია, ტელევიზიებში იყო ათობით ჟურნალისტური გამოძიება წამების შესახებ. ვისაც გვევალებოდა გავკიოდით, მაგრამ გარღვევას ვერ მივაღწიეთ. სხვათა შორის, ესეც ერთ-ერთი მტკიცებულებაა დანაშაულის სისტემურობის.

 

 

როდესაც გაეროს კომიტეტი, ევროკავშირის სპეციალური ადამიანის უფლებათა დაცვის კომიტეტი, სახალხო დამცველი, შენი უფლებადამცველები, პატიმრების ოჯახები გეუბნებიან, რომ შენთან ხდება წამება და შენ არ ინტერესდები, ეს არის დანაშაულის დაფარვა. ეს არის ფაქტი და ამას ვერ გაექცევა ჩვენი ხელისუფლება თუ, რა თქმა უნდა, სამართლიანი სასამართლო ჩავატარეთ…

 

 

როდესაც ადამიანს აუპატიურებენ ხელკეტით ან ჯოხით, ეს ადამიანი საზოგადოების თვალში ხდება კეთროვანი, სტიგმატიზებულია ის არათუ კრიმინალური სამყაროსთვის ციხეში, არამედ მისი უახლოესი მეგობრების, ნათესავების თვალშიც კი. სწორედ ეს აძლევს სისტემას ამ ადამიანების გაუპატიურების სურვილს. დენზე როცა აერთებენ ადამიანს, არ მივიჩნევ, რომ ის დამცირებულია, მაგრამ როგორც კი სექსუალური ძალადობაა, ეს ადამიანი საზოგადოების თვალში ნულის ქვევით ჩამოდის. სწორედ, ეს არის ძირითადი საფუძველი სექსუალური ძალადობის. ეს სტიგმა რომ არ არსებობდეს საზოგადოებაში, ამგვარ ბარბაროსულ ქმედებებს მხოლოდ წმინდა წყლის მანიაკები ჩაიდენდნენ, ანუ სისტემა ასეთ დანაშაულს არ შეუკვეთავდა.

საზოგადოებამ ამას თუ არ შეხედა სხვანაირად, ჩვენ ვიქნებით საზოგადოება ბარბაროსული ელემენტებით.

თაკო შოთაძე

აჭარის ფინანსთა და ეკონომიკის სამინისტროში დღეს გამართულ ბრიფინგზე, მინისტრი გიორგი თავართქილაძე პრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილის მიერ 2 თებერვალს სოფელ ხუცუბანში, ფილების ქარხანაში გაკეთებულ განცხადებას გამოეხმაურა. მინისტრი ამბობს, რომ საწარმო ,,ლეგის“ ფუნქციონირება არ შეუწყვეტია:

 

„ის საწარმო ერთი კვირის წინ მოვინახულე და მილიონის ნაცვლად, რვა მილიონის ინვესტირება აქვთ გაკეთებული. ტელევიზიით როცა  ვნახე, რომ პრეზიდენტი იმ საწარმოს დახურვაზე საუბრობდა, სადაც მე რამდენიმე დღის წინ ვიყავი, გავოგნდი. საწარმო არ გაჩერებულა, უბრალოდ ამ ეტაპისთვის ისვენებს, რადგან მას დამზადებული აქვს მილიონი ლარის პროდუქცია. ეს მხოლოდ სეზონური მოვლენაა და ზამთრის დასრულებისთანავე მუშაობას განაახლებს“.

 

საწარმო „ლეგ-“ში ყოფნისას მიხეილ სააკაშვილმა განაცხადა: ,,ის ინფრასტრუქტურული პროექტები, რომლებსაც ვიღაცეებმა სააკაშვილის ხუშტურები უწოდეს, ახლა შეჩერებულია. ობიექტებზე სადაც დასაქმებული იყო 7-8 ათასი ადამიანი, ახლა გაჩერდა, რაც ნიშნავს იმას, რომ უამრავი ადამიანი ლუკმა-პურის გარეშე დარჩა’’.

 

  საკრებულოს წევრთა  2013 წლის 23 იანვარის   წერილობითი მოთხოვ­ნით განსაზღვრული მე-2 საკითხი  (საკრებულოს თავმჯდომარედ ირაკლი ჩავლეიშვილის არჩევა) გამომდინარებს პირველი საკითხიდან ამდენად შეუძლებელია ასევე ამ საკითხის განხილვა.

ამასთან თვითმმართველი ქ. ბათუმის საკრებულოს 2010 წლის 30 ივნისის N 9 დადგენილებით დამტკიცებული საკრებულოს დებულების (რეგლამენტის) 45-ე მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად საკრებულოს თავმჯდომარის უფლებამოსილების ვადამდე შეწყვეტის შემთხვევაში (გადაყენება, გადადგომა და ა.შ.) საკრებულოს თავმჯდომარე არჩეული უნდა იქნეს მომდევნო უახლოეს სხდომაზე და არა იმავე სხდომაზე, როდესაც საკრებულოს თავმჯდომარეს ვადაზე ადრე უწყდება უფლებამოსილება.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე შეუძლებელია თქვენს მიერ დასმულ საკითხებზე საკრებულოს რიგგარეშე სხდომის მოწვევა. ეს პასუხი გიორგი კირთაძემ საკრებულოს იმ წევრებს გადაუგზავნა, რომლებმაც მის გადაყენებასთან დაკავშირებით რიგგარეშე სხდომის მოწვევას ითხოვდნენ.

ოფიციალურ წერილში, რომელსაც ხელს გიორგი კირთაძე აწერს ნათქვამია: „ მოგეხსენებათ, რომ თვითმმართველ ქ. ბათუმის საკრებულოს 2012 წლის 19 ნოემბერს საკრებულოს სხდომას არ ესწრებოდენ საკრებულოს წევრთა სრული შემადგენლობის უმრავლესობა, რის გამოც საკრებულოს რიგარეშე სხდომა ვერ შედგა და საკრებულომ ვერ შეძლო დღის წესრიგით გათვალისწინებული საკითხის – საკრებულოს თავმჯდომარის გიორგი კირთაძის თანამდებობიდან გადაყენება.

,,ადგილობრივი თვითმმართველობის შესახებ“ საქართველოს ორგანული კანონის 33-ე მუხლის მე-6 ნაწილისა და თვითმმართველი ქ. ბათუმის საკრებულოს 2010 წლის 30 ივნისის N 9 დადგენილებით დამტკიცებული საკრებულოს დებულების (რეგლამენტის) 45-ე მუხლის მე-2 პუნქტით დადგენილია, რომ თუ საკრებულომ  ვერ შეძლო  საკრე­ბულოს თავმჯდომარის გადაყენება დაუშვებელია მომდევნო 3 თვის განმავლობაში საკრებულოს თავმჯდომარის გადაყენების პროცედურის ხელმეორედ დაწყება. აღნიშნულიდან გამომდინარე დგინდება, რომ იმ შემთხვევაში თუ ნებისმიერი მიზეზით (საკრებულოს სხდომა ვერ შედგა, საკრებულოს სხდომამ კენჭისყრით ვერ  დაგროვდა ხმების საკმარისი რაოდენობა და ა.შ.)საკრებულომ ვერ შეძლო საკრებულოს თავმჯდომარის გადაყენება დაუშვებელია მომდევნო 3 თვის განმავლობაში საკრებულოს თავმჯდომარის გადაყენების პროცედურების დაწყება.

საატესტაციო კომისიის შეფასებით, დაკავებულ თანამდებობას არ შეესაბამება 2 საჯარო მოხელე, შეესაბამება -15, ნაწილობრივ შეესაბამება  9 და შეესაბამება დაკავებულ თანამდებობას და ექვემდებარება დაწინაურებას – 1 თანამშრომელი.

 

საატესტაციო კომისიის ეს გადაწყვეტილება საჯარო მოხელეებს შეუძლიათ გაასაჩივრონ საპრეტენზიო კომისიაში.

 

საპრეტენზიო კომისიის შემადგენლობაში არიან: აკაკი ძნელაძე, ირაკლი ჯაში, სულხან ღლონტი და რობერტ ჩხაიძე.

 

28 იანვარს ატესტაციას, რეგლამენტის მიხედვით, კიდევ 7 საჯარო მოხელე გაივლის.

მაღაზია “iPhone+” – მა ბათუმში კონსულტანტისა და პროგრამული კონსულტანტის ვაკანსიები გამოაცხადა, თუმცა, იმის მიუხედავად, რომ სამუშაო ადგილი ბათუმშია, განცხადებაში აღნიშნული იყო, რომ ვაკანსია არ ვრცელდება ბათუმელებზე.  

 

რა გახდა

„ მე მივიღებ იმ გადაწყვეტილებას რა გადაწყვეტილებასაც მიიღებს საკრებულო, მოვლენებს წინ ნუ გაუსწრებთ“ – უთხრა ჟურნალისტებს ბათუმის საკრებულოს თავმჯმდომარემ ირაკლი ჩავლეიშვილმა, რომლისთვისაც განცხადება მერის წასვლის თაობაზე სიურპროზი იყო: „ დავურეკე და ვუთხარი ეს რა სიურპროზი მომიწყვე მეთქი“

დააკმაყოფილებს თუ არა ბათუმის საკრებულო ქალაქის მერის ჯემალ ანანიძის განცხადებას გადადგომის თაობაზე ეს 13 ივნისს, ხუთშაბათს საკრებულოს რიგგარეშე სხდომაზე გამოჩნდება.

 

 იმ შემთხვევაში კი თუ საკრებულო ჯემალ ანანიძეს თანამდებობაზე დატოვებს მას ექნება „ვადებულებები ახალი უმრავლესობის მიმართ“ – ამის შესახებ განცხადება ჯერ კიდევ მოქმედმა მერმა დღეს ჟურნალისტებთან საუბრისას გააკეთა:

 

„თუ საკრებულო მიიღებს გადაწყვეტილებას,  რომ  უნდა დავრჩე და  შეიძლება ასეც იყოს, ასეთ შემთხვევაში მე მექნება უკვე ახალი ვალდებულება ახალ უმრავლესობასთან. ამ შემთხვევაში  გარკვეულწილად მენეჯმენტი უნდა გადახალისდეს რომ მერია იყოს აღმასრულებელი ორგანო.“

 

 

მიუხედავად იმისა, რომ ბათუმის საკრებულოში ჯემალ ანანიძის გადაყენება არ გადაყენების საკითხზე საკრებულოს ყოფილი თავმჯდომარის გიორგი კირთაძის გადაყენების დღესვე დაიწყო საუბარი ის ამბობს, რომ გადაწყვეტილება დამოუკიდებლად მიიღო და მასზე არანაირ ზეწოლას ადგილი არ ქონია:

 

„…გადაწყვეტილება მივიღე დამოუკიდებლად ყოველგვარი პარტიული კონსულტაციების გარეშე, რადგან  არცერთი პარტიის წარმომადგენელი არ გახლავართ. გადაწყვეტილება მივიღე იმ პოლიტიკური ვითარებიდან გამომდინარე  რაც ბოლო პერიოდში  ჩვენს ქალაქში და თვითმმართველობაში ვითარდება.  ბათუმის მერის მოვალეობას  არჩევნებამდე ორი თვით ადრე ვასრულებდი, ამ თანამდებობაზე არჩევნების შემდგომ რამდენიმე დღეში დავინიშნე  მაშინ, როცა თვითმმართველობაში იყო ძალთა სხვა თანაფარდობა. ამის შემდგომ ქალაქშიც და პოლიტიკურ წრეებშიც წავიდა საუბარი იმაზე მე უნდა ვყოფილიყავი თუ არა  ახალი გუნდის წევრი ამიტომ ამ პერიოდის განმავლობაში რადგანაც ეს მითქმა-მოთქმა არ შეჩერდა, მათ შორის დეპუტატებს შორისაც, ამიტომ  მივიღე გადაწყვეტილება დამეტოვებინა განცხადება საკრებულოს თავმჯდომარის სახელზე.

ჩემი მუშაობის პერიოდში იყო პლიუსებიც მინუსებიც, იყო გაორებული მუშაობაც და ეს იყო არამარტო ჩემში არამედ მთელი მერიის კოლექტივში.  შეიძლება ქონდეს მნიშვნელობა კონკრეტულ პიროვნებებსაც  თუ ვინ იქნება ქალაქის მერი, რადგან ზოგადად ქალაქის გავითარება არ უნდა შეეწიროს პოლიტიკურ ინტრიგებს.“- ამბობს ჯემალ ანანიძე.

მოუწყობს თუ არა  თავის მხრივ საკრებულოც სიურპრიზს ჯემალ ანანიძეს ამის შესახებ საკრებულოში ჯერჯერობით არ საუბრობენ , ირაკლი ჩავლეიშვილის თქმით „მერს უნდა გამოეცადა ენდობა თუ არა მას თვითმმართველობა და ეს რიგგარეშე სხდომაზე გამოჩნდება.“

 

საკრებულოს „ნაციონალური მოძრაობის“ ფრაქციის „ ბათუმის მომავლისათვის“ თავმჯდომარე გიორგი კირთაძე კომენტარს არ აკეთებს: „ ჯერ ჯემალ ანანიძე არ მინახავს, მოგვიანებით დამორეკეთ.“   საპასუხოს არც ფრაქცია „მაჟორიტარის“ თავმჯდომარეს ნუკრი დოლიძეს სცალია.

პოზიციას მხოლოდ საკრებულოს ფრაქციის „ბათუმისათვის“  თავმჯდომარე ნაზიბროლა ქობულაძე აფიქსირებს: „ მე ვფიქრობ ჯემალ ანანიძემ თანამდებობა უნდა დატოვოს. თუმცა როგორც ჩანს მას აქვს იმედი, რომ დარჩება. “

დღესვე გავრცელდა ინფორმაცია იმის თაობაზე, რომ თანამდებობის დატოვების მოთხოვნით განცხადბები მერიის ზედამხედველობის სამსახურის უფროსმა და ბაღების გაერთიანების დირექტორმაც დაწერეს.

 

2 ივლისს ბათუმში მომხდარი, 16 წლის მარიამ კოჩილაძის მკვლელობის გამოძიების მსვლელობისას დადგენილია სავარაუდო მკვლელის ვინაობა. გამოძიებისთვის ცნობილია, რომ აღნიშნული პირი 1985 წელს დაბადებული ირანის მოქალაქე მოჰამადამინ როოინთანია, რომელიც საქართველოში სარფის სასაზღვრო-გამშვები პუნქტიდან 23 ივნისს შემოვიდა და 22 ივლისს, 19:22 საათზე საქართველოს ტერიტორია ასევე სარფის სასაზღვრო-გამშვები პუნქტის გავლით დატოვა.
აღნიშნული პირის დასაკავებლად შინაგან საქმეთა სამინისტრო მოლაპარაკებებს თურქ კოლეგებთან უკვე აწარმოებს.