ერთ გრამამდე ნარკოტიკული ნივთიერების ფლობისთვის უნდა იხდიდეს თუ არა ადამიანი სასჯელს ციხეში – საკონსტიტუციო სასამართლოს პირველი კოლეგია დღეს, 11 ოქტომბერს, ამ სარჩელზე მსჯელობს. განმწესრიგებელი სხდომის შემდეგ გაირკვევა, განიხილავს თუ არა სასამართლო არსებითად მოქალაქე ნიკოლოზ ექიზაშვილის სარჩელს პარლამენტის წინააღმდეგ.
ნიკოლოზ ექიზაშვილი 2017 წლის 3 ივლისს თბილისის საქალაქო სასამართლომ გაასამართლა 0,000097 გრამი ნარკოტიკული საშუალება მეტამფეტამინის და 0,00002 გრამი ამფეტამინის ფლობისთვის.
„ეს ოდენობა არათუ გასასაღებლად, არამედ პირადი მოხმარებისთვისაც გამოუსადეგარია,“ – აცხადებს ნიკოლოზ ექიზაშვილი. მას სასამართლომ ნარკოტიკული საშუალების ფლობისთვის 6 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა.
სისხლის სამართლის კოდექსის 260-ე მუხლის მესამე ნაწილი არ ადგენს ამ ნივთიერებებზე სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობის საწყის ოდენობებზე. „დასახელებული ნარკოტიკული საშუალებების ის ნებისმიერი ოდენობა, რომელიც არ აღემატება ერთ გრამს, კვალიფიცირდება როგორც დიდი ოდენობა, განურჩევლად იმისა, გამოსადეგია თუ არა იგი მოსახმარად. შესაბამისად, აღნიშნული ოდენობის ამფეტამინისა და მეტამფეტამინის შეძენა-შენახვა არ უქმნის საფრთხეს არც საზოგადოებრივ ჯანდაცვას და არც საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას,“ – აღნიშნულია საკონსტიტუციო სარჩელში.
მოსარჩელის აზრით, სისხლის სამართლის კოდექსის ეს კონკრეტული ნორმა ეწინააღმდეგება საქართველოს კონსტიტუციის მე-17 მუხლს, რომლის მიხედვითაც „დაუშვებელია ადამიანის წამება, არაჰუმანური, სასტიკი ან პატივისა და ღირსების შემლახავი მოპყრობა და სასჯელის გამოყენება“.
მოსარჩელე ნიკოლოზ ექიზაშვილი საკონსტიტუციო სასამართლოს „ბექა წიქარიშვილის საქმეს“ ახსენებს, სადაც აღნიშნულია: „ამა თუ იმ უკანონო ნივთიერების/საგნის ფლობის, შეძენის, შენახვის დასჯადობა, როგორც წესი, დაკავშირებულია სწორედ მათი ბრუნვაში გაშვებისა და რეალიზაციის რისკებთან. ცალკეულ შემთხვევაში, კონკრეტული საგნის, ნივთის ფლობა, შეძენა, შენახვა, დამზადება რეალიზაციის მიზნების გარეშეც საფრთხის შემცველი შეიძლება იყოს, თავად ამ ნივთიერების/საგნის ბუნებიდან, თვისებებიდან გამომდინარე. მაგალითად, ასაფეთქებელი ნივთიერებები, რომელთა ფლობისა და შენახვის თავად ფაქტი უკვე, საფრთხის შემცველი რისკის თავისთავად მატარებელია“.
„ნიკოლოზ ექიზაშვილი არ შეიძლება იქნას სახელმწიფოს ინსტრუმენტად გამოყენებული, ვინაიდან ქმედება, რომლისთვისაც მას სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა დაეკისრა თავისი არსით და ბუნებით არ შეიძლება წარმოადგენდეს დანაშაულს. ნიკოლოზ ექიზაშვილის სახლში აღმოჩენილი ნარკოტიკული ნივთიერებების ოდენობები გამოუსადეგარია როგორც პირადი მოხმარებისთვის, ასევე გასაღებისთვის. შესაბამისად, სასჯელის მიზანი რესოციალიზაციის კუთხით და სამართლიანობის აღდგენის კუთხით სახეზე არ გვაქვს; მხოლოდ ზოგადი პრევენციის მიზნით ადამიანისთვის სასჯელის დაკისრება წარმოადგენს ადამიანის ინსტრუმენტად გამოყენებას, რაც ეწინააღმდეგება ღირსების უფლებას,“ – აღნიშნულია საკონსტიტუციო სარჩელში.
