მაშინ, გარდა ამ ფუნქციებისა, სხვა ქვეყნისათვის მნიშვნელოვან საკითხების მოგვარება ვის პრეროგატივაში განიხილება? – პასუხი მარტივია – პარლამენტის რომელიც ერთი წლის წინ ავირჩიეთ და კოლეგიალური მთავრობის ხელში. პარლამენტის ფორმირების შესახებ ყველაფერი ნათელია გარდა არჩევნებსი შედეგად მოპოვებული 85 მანდატისა კოალიცია „ქართულ ოცნებას“ მარაგში აქვს ნაციონალური მოძრაობისგან წამოსული 13 დეპუტატის ხმა. ანუ რეალური შეფარდება 97/52-ზეა(კობა დავითაშვილმა დატოვა კოალიცია).
2010 წლის საკონსტიტუციო ცვლილებების საფუძველზე 2013 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებშის შემდეგ უფლებამოსიულება უწყდება არსებულ მთავრობას, შესაბამისად პარლამენტმა პრეზიდენტის წარდგინებით უნდა დაამტკიცოს ახალი მთავრობა პრემიერ-მინისტრის ხემძღვანელობით. გამომდინარე იქიდან რომ აღნიშნული რეგულაციებით აღმასრულებელი ხელისუფლების ცენტრი გადადის პრმიერ-მინისტრზე, მნიშვნელოვანია ის თუ ვინ გახდება პრემიერ-მინისტრი. პრემიერ-მინისტრ ბიძინა ივანიშვილის განცხადებით, ის მალე წავა პოლიტიკიდან, შესაბამისად საქართველოს პოლიტიკის დღის წესრიგში დგება ახალი პრემიერ-მინისტრისა და მთავრობის არჩევის საკითხი. აქ ერთი ნიუანსიც აღსანიშნავია, კოალიციის ლიდერი საუბრობს ახალ წლამდე პოლიტიკიდან წასვლაზე, თუმცა არავინ არ საუბრობს იმაზე, რომ თუ ის იანვრამდე არ მიიღებს საქართველოს მოქალაქეობას, ის კი არ გადადგება საკუთარი ნებით, არამედ კონსტიტუციის საფუძველზე მას მოუწევს პოსტის დატოვება.
დღეს თითქმის ყველა საუბრობს საპრეზიდენტო არჩევნებზე, მის მოსალოდნელ შედეგებზე, ამასთან შედარებით გაცილებით მცირე ჯგუფები საუბრობს, იმ არაორდინალურ სიტუაციაზე რომელიც დღეს არის შექმნილი, როცა რეალურად ქვეყნის მომავალი პირველი პირის შესახებ, გარდა დღევანდელი პრემიერისა არავინ არაფერი არ იცის. ბიძინა ივანიშვილი დიდაქტიკურად მიგვითითებს საქართველოს მოქალაქეებს „პოლიტიკურ უკულტურობაზე“, მაშინ როცა ის რატომღაც არ მიიჩნევს საჭიროდ „პოლიტიკურად უკულტურო“ მოქალაქეები ინფორმირებული გახადოს ქვეყნის მომავალი ლიდერის შესახებ. მიუხედავად პარლამენტის თავმჯდომარის ცოტახნის წინანდელი განცხადებისა, რომ „თუ არ იქნება მისაღები პრემიერობის კანდიდატი, ის მხარს არ დაუჭერს“, დიდი ალბათობით, პარლამენტის თავმჯდომრის ფრაქციის მხრიდან ბიძინა ივანიშვილის „ფავორიტზე“ მხარის არ დაჭერისას, უმრავლსობა აღნიშნულ კანდიდატს მაინც მარტივად დაამტკიცებს.
საქართველოს დღევანდელი პოლიტიკური რეალობა ერთგვარ ნონსენს წარმოადგენს, მოქალაქეები კონცენტრირებული არიან შეკვეცილი უფლებების მქონე პრეზიდენტის არჩევაზე, ხოლო ამ დროს დღევანდელი პრემიერ-მინისტრი იმპერატიული ძალაუფლებით თავს გვახვევს და „ჩაუკითხავად“ გვინიშნავს ახალ ლიდერს. ივანიშვილის წასვლის შემდეგ კი ვიქნებით ასეთი რეალობის წინაშე, გვეყოლება (სავარაუდოდ მართული) უფუნქციო პრეზიდენტი და მძლავრი „პრემიერის პრემიერი“.
