ნეტგაზეთი • RU

„ვქსოვთ და ვყიდით საყელოებს, მძივებსა და სამაჯურებს“ – ბავშვების მაღაზია ბათუმში

„ულამაზესი ნაქსოვი საყელო არ გნებავთ? თქვენს კაბას მოუხდებოდა ძალიან” – მეუბნება 10, 11 წლის გოგო ლერმონტოვის ქუჩაზე და ხის პატარა დახლისკენ მივყავარ. ახლომახლო სხვა ბავშვებიც დგანან და თვალით მზომავენ რისი მყიდველი ვარ, ძალას და ენერგიას არ იშურებენ ყველაფერი რომ მომაწონონ: აგერ მძივებიც, სამაჯურები, თმისსაბნევები, ყველაფერი გვაქვს!”.

ერთი თვეა ბათუმში, ლერმონტოვის ქუჩის ერთ კუთხეში, უცნაური „მაღაზია“ გაიხსნა. მაღაზია ბავშვებისაა. ერთი დახლისგან და თაროსგან შედგება და ბავშვები აქ თავიანთ ხელნაკეთ ნივთებს ყიდიან: მძივებით აწყობილ ყელსაბამებსა და სამაჯურებს, კაბის საყელოებს, ზედმეტ სათამაშოებს და ა.შ.

„მაღაზიასთან“, ლერმონტოვის ქუჩაზე, მთელი ეზოს ბავშვები არიან შეკრებილი და მომხმარებლებს ელოდებიან: 11 წლის მარინა მირზოევა, მისი მეგობრები: ბარბარე არძენაძე, მარიამ ჩეჩელაშვილი, მარიამ ბაგრატიონი და ლუკა და დანიკ დავიდიანები.

ბავშვებს ფუნქციები გადანაწილებული აქვთ, მარინა მირზოევა „მაღაზიის“ მენეჯერია, ბარბარე არძენაძე „მაღაზიის“ იდეის ავტორი, მარიამ ჩეჩელაშვილს და მარიამ ბაგრატიონს საკუთარი ნამუშევრები მოაქვთ და „მაღაზიის“ დახლზე აწყობენ გასაყიდად.

მენეჯერი მარინა მირზოევა ამბობს, რომ მათ საბავშვო მაღაზიაში ასეთი პრინციპი მოქმედებს: ვის რა ნივთიც უნდა მოიტანს და დადებს მათ მაღაზიაში, რაც გაიყიდება, იმის ფული ნივთის მეპატრონეს მიაქვს დღის ბოლოს:

„იყო დღე, როცა დღის ბოლოს 36 ლარი გვქონდა, მხოლოდ ჩემი ნაკეთობებით. ჩემი მეგობარი ამავე მაღაზიაში თავის პროდუქციას ყიდის ცალკე და მან 25 ლარი შეაგროვა დღის ბოლოს ერთხელ.

რასაც ვყიდით, იმ ფულით სასუსნავებს და გემრიელობებს ვყიდულობთ.

აბა, ბავშვებს სახლში გვქონდა ნივთები, რაც არ გვჭირდებოდა და რა გვექნა? გამოვიტანეთ და ვყიდით. მჩუქნიდენ, რაც არ მჭირდებოდა, თმის სარჭებს,  მაგალითად, რასაც არასდროს ვიყენებდი, მძივებისგანაც ვაკეთებ სამკაულებს და ვყიდი.

ბეჭდები, სამაჯურები და ყელსაბამები, რასაც ამ დახლზე ხედავთ, ჩემი გაკეთებულია, ჩემი მეგობარი კი სპეციალურ საყელოებს ქსოვს. რაც არ გვჭირდება, ისეთი სათამაშოებიც გამოგვაქვს, ძალიან პოპულარულია ჩვენს უბანში ეს მაღაზია,“ – ამბობს „მაღაზიის“ მენეჯერი.

მისივე თქმით, „მაღაზიას“ ჰყავს დაცვა: ლუკა და დანიკ დავიდიანები, როცა გოგოები დროებით სადმე გადიან, ეს ბიჭები მაღაზიას „მტრის“ შესაძლო შემოსევისგან იცავენ.

გოგოები ჰყვებიან, როგორ იშოვეს ხის დახლი, სადაც ახლა გასაყიდი ნივთებია ჩამწკრივებული.

„დავინახეთ, ერთ ბებოს აივანზე ხის ეს თარო ედგა, ვაკვირდებოდით დიდხანს, არაფერში იყენებდა. რად უნდოდა? მივედით და ვთხოვეთ მოეცა. მოგვცა.

გვყვავს სარეკლამო სამსახურის გოგოებიც, მარიამ ჩეჩელაშვილი და მარიამ ბაგრატიონი გამვლელ-გამოვლელებს აჩერებენ და ჩვენი მაღაზიის შესახებ ეუბნებიან, აჩვენებენ გასაყიდ ნივთებს და ეკითხებიან, რის შეძენას ისურვებდნენ,“ – ამბობს მარინა მირზოევა.

ბავშვებს სათამაშო სალარო აპარატიც აქვთ ქვითრის გამოსაწერად. დააკვირდნენ და დილის საათები მათი მაღაზიისთვის არცთუ ისე ხელსაყრელი პერიოდია. როგორც გვიხსნიან, ამ დროს ყველა სამსახურშია და მაღაზიაში არავინ არაფერს ყიდულობს, ამიტომ ლერმონტოვის ქუჩის საბავშვო მაღაზია 4, 5 საათის შემდეგ იხსნება, როცა ხალხი სამსახურიდან ბრუნდება და ქუჩა ხალხით ივსება.

ნეტგაზეთის მასალების სხვა გამოცემებში გადაბეჭდვის წესი
ავტორი
თამარ ნერგაძე არის "ბათუმელების" რეპორტიორი 2017 წლის ოქტომბრიდან. ტელ.: 568 81 41 75 / E-mail.: tamarnergadze123@gmail.com