ნეტგაზეთი • RU

სიბერე საქართველოში

ისინი, ვინც დაბერდნენ საქართველოში და შეუძლიათ, მუშაობენ. ეს მათი არჩევანი არ არის, მცირე პენსია და სოციალური პირობები ხანდაზმულ მოქალაქეს დასვენების შესაძლებლობას არ აძლევს. მძიმე სამუშაოს შესრულება მათ თითქმის ყოველდღიურად უწევთ. არამხოლოდ იმიტომ, რომ 160-ლარიანი პენსია მათ საჭიროებებს არ ჰყოფნის. ისინი ოჯახებსაც ეხმარებიან.

69 წლის ასლან ჯაფარიძე სოფელ ახალშენიდან ბათუმში თბილისის მოედანზე სამუშაოდ ყოველდღე მიდის. ის დანებს, მაკრატლებსა და სხვა ბლაგვ ნივთებს ლესავს:

„პენსია საკმარისი არ არის იმისთვის, რომ წამლები იყიდო, ოჯახშიც მიიტანო რამე და საჭირო დროს ექიმთანაც მიხვიდე. ექიმთან მისვლა უფასო რომ გახდა, კმაყოფილი ვარ, მაგრამ ყველაფერი ხომ არ არის უფასო, წამალი გინდა. შვილიშვილებსაც რომ მიუტანო რამე, უნდა იმუშაო. დილიდან აქ ვდგავარ. ერთი დანის გალესვა 30 თეთრია. სამი ერთი ლარია, ხანდახან ხურდას მიტოვებენ, მჩუქნიან“.

რატომ ირჩევენ ხანდაზმულ ასაკში ისევ სამუშაოს, ამაზე მოხუცებს თითქმის იდენტური პასუხები აქვთ: პენსია მცირეა და ელემენტარულ საჭიროებებს ვერ უზრუნველყოფს, ოჯახებს კი დახმარება სჭირდება.
ბათუმელი მარტოხელა მოხუცები, რომლებსაც შრომა აღარ შეუძლიათ, უმეტესად მუნიციპალურ სასადილოში იკვებებიან. აქ მოხვედრის მსურველი უფრო მეტია, თუმცა ამ დროისთვის ადგილები უკვე შევსებულია. მუნიციპალურ სასადილოში ერთი ადამიანის გამოსაკვებად დღეში ორი ლარია გათვალისწინებული. მერიაში ორ ლარად ერთი ადამიანისთვის სადილის მომზადება შესაძლებლად მიაჩნიათ.

„სოციალური სერვისების სააგენტო 3500 ბენეფიციარს ემსახურება. სარგებლობენ სოციალურად დაუცველი პირები, მათ შორის მოხუცები, რომელთა სარეიტინგო ქულა არ აღემატება 57 000-ს. დღეში ერთხელ უზრუნველყოფილნი არიან ცხელი საკვებით. პროგრამის ბიუჯეტია 2 მილიონამდე ლარი, რომლის ფარგლებშიც გათვალისწინებულია ქალაქში მეექვსე მუნიციპალური სასადილოს დამატება. ერთი ულუფა 2 ლარი გვიჯდება“.

ბათუმში მარტო დარჩენილი 122 მოხუცი საპატრიარქოს მიერ დაარსებულ სათნოების სავანეში ცხოვრობს. ორგანიზაცია წელს მერიამ დაახლოებით 900 000 ლარით დააფინანსა. სავანეს დირექტორი დეკანოზი იოვანე ბარამიძე ამბობს, რომ სავანეში მოხვედრა კიდევ ოცამდე მოხუცს უნდა, მაგრამ სავანეში ადგილი აღარ არის: „როცა მოდიან, ვცდილობ პირდაპირ უარი არ ვუთხრა და ვეუბნები, როგორც კი ადგილი გამიჩნდება მიგიღებთ-მეთქი. იმაზე, რომ მსურველი უფრო მეტია და ადგილები არ გვაქვს, მერიაც ინფორმირებულია“.

საქართველოში 700 000-ზე მეტი პენსიონერი ცხოვრობს, მათ შორის 50 000-ზე მეტი _ აჭარაში. მათ სახელმწიფო 160-ლარიანი პენსიითა და საყოველთაო დაზღვევის შეღავათებით უზრუნველყოფს. სიღარიბის ზღვარს მიღმა მყოფი მოხუცებისა და მათი ოჯახებისთვის კი სოციალური პაკეტია გათვალისწინებული. ამას ემატება ბათუმის მერიის ბიუჯეტით დაფინანსებული პროგრამებიც, თუმცა ეს ყველაფერი მოხუცების მოვლა-პატრონობას ბოლომდე რეგიონის დონეზეც კი ვერ უზრუნველყოფს.

ცაგოს გადაცემა

აჭარის ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილე ზურაბ თენეიშვილის თქმით: „მთავრობა ბევრს აკეთებს, მაგრამ მართალია ისიც, რომ ეს ყველაფერი საკმარისი არ არის. თუ ვიმსჯელებთვ საიდან მოვდივართ და რამდენი შეძლო მთავრობამ, ამას შეიძლება მაღალი შეფასება მივცეთ, მაგრამ თუ იმ კუთხით განვიხილავთ კიდევ რაა საჭირო, მაშინ უნდა ვთქვათ ისიც, რომ მოხუცებზე ქვეყნის სოციალურ-ეკონომიკური პირობებიც აისახება. ოჯახში ყველა რომ იყოს დასაქმებული, მერწმუნეთ, ორი მოხუცის შენახვა პრობლემა არ იქნებოდა“.
ვიდრე მთავრობა საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამით დაწესებული შეღავათებით იწონებს თავს, თუმცა თავადვე აღიარებს, რომ ეს ყველაფერი ღირსეული სიბერისთვის საკმარისი არ არის,გაერომ გამოაქვეყნა მონაცემები, რომლის თანახმადაც დაბერება, როგორც მსოფლიო პრობლემა, განსაკუთრებულად აქტუალურია საქართველოსთვის. გაერო რეკომენდაციას აძლევს მთავრობას, აქტიურად იმუშაოს დაბერების შესახებ ეროვნულ სამოქმედო გეგმაზე.

ახალმა პრემიერმა უკვე გააჟღერა ინიციატივა დაგროვებითი პენსიის შემოღების აუცილებლობაზე.

ნეტგაზეთის მასალების სხვა გამოცემებში გადაბეჭდვის წესი
ავტორი