112-ის წინააღმდეგ საკონსტიტუციო სასამართლოში რამდენიმე მოქალაქე დავობს. მათი აზრით, კონსტიტუციას ეწინააღმდეგება წესი, რომლის მიხედვითაც აბონენტებს ყოველთვიურად უწევთ 20 თეთრის, კომპანიებს – 50 თეთრის გადახდა. 112-ის ანუ შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცხელი ხაზის მომსახურების საფასურს თითოეული მოქალაქე იხდის. ეს წესი 2011 წლიდან მოქმედებს, როცა მთავრობამ შესაბამისი დადგენილება მიიღო.
მოსარჩელე მხარე [ლევან ალაფიშვილი „კს ალაფიშვილი და ყავლაშვილი – საქართველოს ადვოკატთა ჯგუფი“] მიიჩნევს, რომ სადავო ნორმებით განსაზღვრული საფასურის გადახდის ვალდებულება ეწინააღმდეგება კონსტიტუციით განმტკიცებულ საკუთრების უფლებას, ვინაიდან „112“-ის მომსახურების საფასურის დაკისრება ხდება აბონენტის ნების მიუხედავად ისე, რომ გაურკვეველია, თუ რა კონკრეტული მომსახურების გაწევას ემსახურება აღნიშნული საფასური. ამასთან, ზოგადი სერვისებით სარგებლობს თითოეული მოქალაქე და, შესაბამისად, ეს სერვისები უნდა დააფინანსოს სახელმწიფომ, ბიუჯეტიდან გამოყოფილი თანხის ფარგლებში.
„საფასურის გადახდის ვალდებულება აქვს მხოლოდ იმ აბონენტს, რომელიც თვის განმავლობაში 5-ზე მეტი ლარის მომსახურებას შეიძენს. ადგილი აქვს დაცულ სფეროში შეჭრას გონივრული, ლეგიტიმური და ვარგისი დასაბუთების გარეშე…
აბონენტი შესაძლოა სულაც არ სარგებლობდეს საკომუნიკაციო მომსახურებით, მაგრამ გასაჩივრებული ნორმებით მაინც ეკისრება 112-ის საფასურის გადახდა. მაგალითად, მხოლოდ „მხიარული ზუმერის“, „ნომრის დაფარვის“ ან „დაფარული ნომრის ამოცნობის“ სერვისით სარგებლობისას აბონენტს ეკისრება 112-ის საფასურის გადახდა,“ – აღნიშნულია საკონსტიტუციო სარჩელში.
საქმეს საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მეორე კოლეგია განიხილავს.
