ბათუმში არასრულწლოვნების ტრეფიკინგის მუხლით ბრალდებულ ცოლ-ქმარს, ვიდადი ა.-ს და ანჟელა ბ.-ს აღკვეთი ღონისძიების სახით პატიმრობა შეუფარდეს.
პროკურატურის ვერსიით, ბრალდებულები საკუთარ შვილებს – 11 და 12 წლის გოგონებს ბათუმში, ჭავჭავაძის და ბარათაშვილის ქუჩებზე მოწყალების მიღებას აიძულებდნენ. ბრალდებულები ბათუმში 2024 წლის მაისში დააკავეს.
„შრომითი ექსპლუატაციის მიზნით გადაიბირეს საკუთარი არასრულწლოვანი შვილები… ანტისაზოგადოებრივი საქმიანობაში ჩაბმით [მოწყალების მიღების იძულებით] უწევდნენ შრომით ექსპლუატაციას 2024 წლის იანვრიდან 2024 წლის მაისამდე, სრულად ისაკუთრებდნენ არასრულწლოვნების მიერ მოწყალების თხოვნით შეგროვებულ თანხას,“ – აღნიშნულია პროკურატურის დადგენილებაში პირის ბრალდების შესახებ.
„ბრალის დადასტურების შემთხვევაში მშობლებს მინიმუმ 15-15 წლით თავისუფლების აღკვეთა ელით. ეს დაუშვებელია და უსამართლობაა,“ – ამბობს ადვოკატი დავით ჯაფარიძე. ის ბრალდებულის ინტერესებს უფასოდ იცავს და საპროცესო შეთანხმების მოთხოვნით უკვე მიმართა პროკურატურას.
ბრალდებული ცოლ-ქმარი აზერბაიჯანიდან არიან. ისინი 15 წლის წინ შემოვიდნენ საქართველოში საცხოვრებლად. ბავშვები, რომლებზე ძალადობასაც პროკურატურა ედავება ცოლ-ქმარს, არასდროს უვლიათ სკოლაში – ისინი თავს ქუჩაში, მოწყალების მიღების გზით ირჩენდნენ.
ადვოკატი დავით ჯაფარიძე მიიჩნევს, რომ პროკურატურას ამ შემთხვევაში ბრალი დაკავებული ცოლ-ქმრისთვის უნდა წარედგინა არა ტრეფიკინგის მუხლი, რაც განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულია, არამედ სისხლის სამართლის კოდექსის 171-ე მუხლით, რაც გულისხმობს „არასრულწლოვნის ჩაბმას ანტისაზოგადოებრივ საქმიანობაში“.
ადვოკატს მოსამართლისთვის უზენაესი სასამართლოს მიერ მსგავს შემთხვევაზე განხილული საქმე შეუხსენებია.
უზენაესი სასამართლოს მიერ 2018 წელს მიღებული ერთ-ერთი განჩინების მიხედვით, კაცი 9 წლის შვილზე ფიზიკურად ძალადობდა. ასევე „2016 წლის მაისიდან 2017 წლის 24 აპრილამდე პერიოდში სისტემატურად აიძულებდა თავის 9 წლის შვილს ი.ლ.-ს რომ ემათხოვრა. იძულების პერიოდში ი.ლ. მათხოვრობდა თბილისის ტერიტორიაზე,“ – ვკითხულობთ განჩინებაში.
„ეს იყო მოზარდების ჩაბმა ანტისაზოგადოებრივ საქმიანობაში და არავითარი შეხება ამ საქმეს ტრეფიკინგთან არ აქვს. ბრალდებულებმა არ იციან წერა-კითხვა, მათ არც ქართული და რუსული ენები იციან, ვერსად იმუშავეს და დაიწყეს მოწყალების მიღება ბათუმის ქუჩებში,“ – გვიყვება ადვოკატი დავით ჯაფარიძე, რომელსაც დაპატიმრებული ცოლ-ქმრის ამბავი აზერბაიჯანის კონსულისთვისაც უცნობია:
„მივიღე კონსულის თანამშრომლისგან პასუხი, რომ ბრალდებულებს საპროცესო შეთანხმების მიღწევაში დაეხმარებიან…
სამართალდამცველებმა ერთიანად 15-20 ქურთი დააკავეს ბათუმში, ქუთაისსა და თბილისში. ვინც კანონის დარღვევით იყო შემოსული სხვა ქვეყნიდან, მათ ბრალი საზღვრის უკანონო კვეთისთვის წარუდგინეს, ჩემი დაცვის ქვეშ მყოფებს კი, არასრულწლოვნებით ჯგუფურად ვაჭრობას ედავებიან. ეს ოჯახი ერთად გადიოდა ქუჩაში და ითხოვდა მოწყალებას. ერთ-ერთ ფარულ ვიდეოში ეს ჩანს კიდეც: დედა დგას ბათუმში, ბარათაშვილის ქუჩაზე შვილთან ერთად…
წლების წინ ანჟელას [არასრულწლოვანი გოგონების დედა] მკერდის სიმსივნე გაუჩნდა და მას ხანგრძლივად გადაადგილება არ შეუძლია, ვიდადი ა.-ს კი, გველმა უკბინა შარშან, დარღვეული აქვს სმენა, მხედველობა და მეტყველება… 2024 წლის იანვარში სწორედ ამიტომ დაიწყეს მათხოვრობა გოგოებმა. უსახსრობის გამო ანჟელას და ვიდადის საქართველოში არასდროს მიუმართავთ ექიმისთვის,“ – გვითხრა დავით ჯაფარიძემ.
„ადამიანით ვაჭრობის [ტრეფიკინგის] წინააღმდეგ განხორციელებული ღონისძიებებით, საქართველო კვლავ უმაღლეს საფეხურზეა და მსოფლიოს მასშტაბით, 33 ქვეყანას შორის უკვე მე-9 წელია ინარჩუნებს ადგილს უმაღლეს საფეხურზე – „პირველ კალათაში“, – აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის მიერ 2024 წლის ივნისში გამოქვეყნებულ ანგარიშის შესახებ ინფორმაციას პროკურატურა ოფიციალურ ინტერნეტგვერდზე ავრცელებს.
სად არიან ახლა ბავშვები, რომლებსაც პროკურატურის ვერსიით მოწყალების მიღებას აიძულებდნენ?
„ორი თვეა ჩემთან არიან, არავის არაფერი გაუკეთებია ჯერ მათთვის გარდა იმისა, რომ ზეწოლა იყო ჩემზე, თუ ბავშვები ჩვენებას არ მისცემდნენ გამოძიებას,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ თამარ ჯ. ის ტრეფიკინგში ბრალდებული ქალის, ანჟელა ბ.-ს რძალია. თამარი ამბობს, რომ ბავშვები სოციალურმა მუშაკებმა ბათუმში, თავშესაფარში გადაიყვანეს, რამდენიმე დღეში კი, ბავშვები თავის ოჯახში, თბილისში წაიყვანა.
„დედის და მამის ფოტოებით იძინებენ ამ დრომდე ბავშვები… სკოლაში არ დადიან, რადგან საბუთები არ აქვთ, სოციალურმა მუშაკმა თქვა, რომ ვინაობა უნდა დადგინდეს და დოკუმენტაცია როცა იქნება, სკოლაში წავლენო,“ – გვითხრა თამარ ჯ.-მ. მას თავისი სოციალური პრობლემები აქვს, თუმცა გამორიცხავს, ბავშვებს ისევ ქუჩაში მოუწიოთ გასვლა.
„მოვიდნენ და შეგვამოწმეს. მე ონლაინგაყიდვებზე ვმუშაობ… ჩემს შვილებზე ვიღებ მხოლოდ სოციალურ შემწეობას, ჩვენი ოჯახი არ იღებს შემწეობას. მე ჩემი ბინა არ მაქვს თბილისში, ახლობელმა დამითმო დროებით… მე ვითხოვ იმას, რომ მშობლები დაუბრუნონ ბავშვებს“, – ითხოვს თამარ ჯ.
„ბათუმელები“ ამ საქმეზე და არასრულწლოვანთა ტრეფიკინგის მაჩვენებელზე პროკურატურას მეტი დეტალის გასარკვევად დაუკავშირდა. თუმცა პროკურატურის პრესცენტრიდან ინფორმაცია არ მიგვიღია.
