Batumelebi

აჭარის ეროვნული ქართული ჭიდაობის ფედერაცია გაოგნებულია საქართველოს ქართული ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის ყოფილი პრეზიდენტის, უშანგი ყურაშვილის  მედია-კავშირ „ობიექტივის“ პირდაპირ ეთერში, 2012 წლის 7 ნოემბერს გაკეთებული ყოვლად უპასუხისმგებლო, ფაქტების შეგნებულად დამახინჯების და სათავისოდ ინტერპრეტირების, სპორტული საზოგადოების და რიგითი მოქალაქეების შეცდომაში შეყვანის გამო, რაც მისი მხრიდან რეპრესირებული კაცის ყალბი იმიჯის შემნის, ახალი ხელისუფლების ყურადღების მიპყრობის და საკუთარი თავის  რეაბილიტიაციის აშკარა მცდელობაა.

თავის დროზე უშანგი ყურაშვილის პრეზიდენტად არჩევას, მის დამაიმედებელ შეპირებებს, რომ ყველაფერს იღონებდა ქართული ჭიდაობის ასაღორძინებლად, მისთვის საკადრისი დიდების და ღირსების დასაბრუნებლად, ყველა აღფრთოვანებული შეხვდა. ბუნებრივია, მათ შორის იყვნენ აჭარის სპორტული წრეები, საზოგადოება, ჩვენი ფედერაცია. ამასთან დაკავშირებით,  აჭარის ქართული ჭიდაობის ფედერაციამ სპეციალური ფართიც კი დაუთმო უშანგი ყურაშვილის ინტევიუს ამონარიდს ეროვნული ფედერაციის გაზეთიდან ფედერაციის გაზეთ ,,ფალავანში,, მაგრამ, შემდგომმა მოვლენებმა, ყურაშვილის უტაქტო, ამბიციურმა და გაუაზრებელმა ქმედებებმა,  ჩვენც და ზოგადად, ქართული ჭიდაობის გულშემატკივართ, რომ იტყვიან ცივი წყალი გადაასხა…

ბატონი ყურაშვილი აშკარად ცრუობს, როცა აცხადებს, რომ ის, ქართული ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის პრეზიდენტობიდან საკუთარი ნებით გადადგა. სინამდვილე კი ბატონი უშანგის ამგვარი ფანტაზიის წისკვილზე საწინააღმდეგოდ ასხამს წყალს. კი არ გადადგა, გადავაყენეთ! ამის ერთ-ერთი საბაბი და იქნებ ძირითადიც კი, გახლდათ ის, რომ ნაცვლად მისი ბათუმში ჩამობრძანებისა, რათა საკუთარი თვალით ეხილა აჭარის ახალფეხადგმული ფედერაციის მიერ ორგანიზებული მასშტაბური,  რესპუბლიკური ღონისძიება, სადაც საქართველოს სხვადასხვა რეგიონი იღებდა მონაწილეობას, ის ემუქრებოდა გუნდების წარმოამდგენლებს, რომ არ ჩამოსულიყვნენ და მონაწილეობა არ მიეღოთ აღნიშნულ ღონისძიებაში, იმ მიზეზით, რომ ეს შეჯიბრება ტრადიციული, ქართული, ყველასთვის მისაღები  საჭიდაო ჩოხებით იმართებოდა, და არა, ბატონი უშანგის მიერ ,,ახლადგამოგონილი,, გრძელმკლავიანი ჩოხებით…რაც არ გაუვიდა! შეჯიბრება მაინც ჩატარდა! მანამდე, უშანგი ყურაშვილმა, საქართველოს ქართული ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის პრეზიდენტმა, ნაცვლად ჩვენი სტიმულირებისა, მხარდაჭერისა და გვერდში დგომისა, ორიანი დაუწერა აჭარის ფედერაციას ბათუმის ცირკში, ორდღიანი, გრანდიოზული, რესპუბლიკური ღონისძიების ორგანიზების გამო, მხოლოდ იმ  მოტივით, რომ, საკმარისი მაყურებელი არ იყო (?!)  მაყურებელიც იყო, სპორტული განწყობაც და ორგანიზებაც, მხოლოდ, ბატონმა უშანგიმ არ დაინახა…ამან და შემდგომმა მოვლენებმა გვაიძულა ხმა ამოგვეღო ამგვარი ქმედებების შესაჩერებლად, რაც გამოვხატეთ არაერთ ბრიფინგზე, სატელევიზიო გამოსვლით, ჩვენი ინიციატივით მოწვეული ეროვნული ფედერაციის პრეზიდიუმის სხდომაზე, შეხვედრებით მაშინდელი სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა დეპარტამენტის ხელმძღვანელობასთან, რომ უშანგი ყურაშვილი დაუყონებლივ უნდა გადამდგარიყო! ბევრი წინააღმდეგობის მიუხედავად, ჩვენს მოთხოვნას მხარი ეროვნული ფედერაციის ჯანსაღმა ნაწილმა და საქართველოს რეგიონებმაც დაუჭირა და უშანგი ყურაშვილი საქართველოს ქართული ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის რიგგარეშე ყრილობამ უპირობოდ გადაყენა! ეს გახლავთ სინამდვილე, რასაც იქ დამსწრე საზოგადოებაც  დაგვიდასტურებს!

ბატონი ყურაშვილი სარისკოდ ცრუობს, როცა აცხადებს, რომ მან ათასები მიიტანა და დახარჯა ფედერაციის და ზოგადად, ქართული ჭიდაობის განვითარებისათვის. ელემენტარული მეხსიერება თუ არ დაუკაგავს ამგვარი განცხადების ავტორს, მას აუცილებლად ემახსოვრება თუ რა თანხები მიიტანა და სად დახარჯა! და ემახსოვრება ისიც, რომ  სხვადასხვა ღონისძიების საპრიზო ფონდის შეძენა ძირითადად ხორციელდებოდა მაღაზია ,,ჩემპიონში,,, რომელიც ბატონი უშანგის საკუთრებაა! ამგავრი დახმარება რარიგად წაადგა ფედერაციას და ქართული ჭიდაობის განვითარებას, ამის განსჯა, საზოგადოებისათვის მიგვინდვია!

უშანგი ყურაშვილის მეხსიერება არც ჩოხებს წყალობს, როცა აცხადებს, რომ მისეულ, გრძელმკლავებიან  ჩოხებს, მთელი საქართველო უჭერდა მხარს, გარდა თითო-ოროლა კაცისა, არადა ეს ყველაფერი პირიქით იყო და მისეული ჩოხების ფორმებს, მართლაცდა თითო-ოროლა კაცი უჭერდა მხარს და ისეთი ტიტულოვანი ადამიანები, როგორებიც, აწგანსვენებული, ქართული ჭიდაობის პატრიარქად აღიარებული სიმონ მაისურაძე, რვაგზის საქარველოს ფალავანი ალექსი დავითაშვილი, ცნობილი ფალავნები, მწვრთნელები, სახელოვანი მოჭიდავეები ტრადიცულ, ქართულ, მოკლემკლავებიან ჩოხებს უჭერდნენ და დღესაც, მას ანიჭებენ უპირატესობას!

ქართული ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის პრეზიდიუმის იმჟამინდელი წევრები დაგვეთანხმებიან თუ როგორ, რა მეთოდებით განახორციელა ბატონმა უშანგიმ მათი იგნორირება, უფლებამოსილების შეზღუდვა და საქმიანობიდან ტექნიკურად ჩამოცილება! იგივე ქმედებებით, გააუქმა ფედერაციის მსაჯთა კოლეგია, რადიკალურად შეცვალა ქართული ჭიდაობის წესები და ასე შემდეგ… ამგვარმა გადაწყვეტილებებმა, ფედერაციის მიღმა დატოვა ისეთი პიროვნებები, რომლებმაც, მართლაც რომ საკუთარი სახსრებით, ჭაპანწყვეტით, დიდი შრომისა და გარჯის ფასად მოიტანეს ფედერაცია  გასული საუკუნის 90-იანი წლებიდან დღემდე! გოგი ბიწკინაშვილის, თემურ წამალაშვილის, გურამ პეტრიაშვილის და სხვათა სახელების ჩამოთვლაც კმარა ამის საილუსტრაციოთ.

ჩემი პრეზიდენტობის დროს, მასშტაბურ ღონისძიებებს და შოუებს ვაწყობდიო, აცხადებს ბატონი უშანგი და ფანტაზია არც აქ ღალატობს. კი, ამგვარი რამოდენიმე ღონისძიება მართლაც მოეწყო, მაგრამ, არა ბატონი უშანგის ფინასებით და ძალისხმევით, არამედ, საქართველოს ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის და ქვეყნის მხარეების ადმინისტრაციების სახსრებით.

სასაცილო მდგომარეობაში იგდებს თავს ბატონი ექს-პრეზიდენტი როცა წუწუნებს, რომ მტრები მყავდა როგორც ფედერაციაში, ისე ხელისუფლებაშიო (?!)…კი, ყავდა მტრები, უფრო ზუსტად მტერი და ეს მტერი თავად უშანგი ყურაშვილი გახლდათ!  მტრობის ეს „მოდელიც“ თვითონვე შეუმუშავა და გამოუცხო საკუთარ თავს.

ერთ რამეში ნაწილობრივ ვეთანხმებით ბატონ უშანგის, რომ დღეს ფედერაცია საკადრის სიმაღლეზე ვერ დგას, მაგრამ, არა ისე, როგორც მის დროს იყო!

ქართული ჭიდაობის ეროვნული ფედერაცია, დარწმუნებული ვართ, უახლოეს პერიოდში მალე დადგება საკადრის სიმაღლეზე, მალე გადაესხმება ახალი სისხლი, მალე შეძლებს რომ დღენიადაგ იზრუნოს ქართული ჭიდაობის დიდების და ღირსების დასაბრუნებლად, და ამას გააკეთებს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს ახალ ხელმძღვანელობასთან და იმ ჯანსაღ ძალებთან ერთად, რომლებიც, მადლობა უფალს, დღესაც მზად არიან, საკუთარი შრომის, ძალისხმევის და მოტივაციის ფასად გვერდში დაუდგნენ ამ ეროვნულ, ჭეშმარიტად მამულიშვილურ საქმეს და არა ისე, როგორც ეს ბატონმა უშანგიმ შემოგვთავაზა „ობიექტივის“ პირდაპირ ეთერში, რომ თურმე ნუ იტყვით, და ის კვლავ აპირებს ქართული ჭიდაობის ეროვნული ფედერაციის პრეზიდენტად მოსვლას საკუთარ გუნდთან ერთად (?!)…

ეს უსაგნო განცხადება, ყველა სიკეთესთან ერთად ზნეობრივი დეფიციტის მატარებელია და ამღვრეულ წყალში თევზის დაჭერის მცდელობაა, რასაც, ჩვენდა საბედნიეროდ, გამარჯვება არ უწერია!

საკონტაქტო ტელეფონები:  0422 22 48 34 (სახლი); 0422 29 35 12 (კაბინეტი).

მობ.: 577 43 64 43; 598 35 38 35.

ჯემალ წულუკიძე

აჭარის ეროვნული ქართული ჭიდაობის ფედერაცია

ქ. ბათუმი, 10 ნოემბერი, 2012 წელი

ილჰან აშქი: ერთობლივი წვრთნებისა და სპარინგ-მატჩების ჩატარება აჭარის ტაეკვონდოს ფედერაციის ინიციატივა იყო. ორჯერ იმყოფებოდნენ ჩვენი წარმომადგენლები ბათუმში და საბოლოოდ ჩვენი ჩამოსვლის თარიღიც გადაწყდა. მართალია, თავდაპირველად საერთაშორისო ტურნირის ჩატარებას ვგეგმავდით თქვენს ქალაქში, მაგრამ ამ ეტაპზე მხოლოდ წვრთნებითა და ამხანაგური სპარინგ-მატჩებით შემოვიფარგლეთ.

– თურქეთის ტაეკვონდოს სკოლა მსოფლიოში ერთ–ერთი ლიდერია, გყავთ ოლიმპიური ჩემპიონები და პრიზიორები, მსოფლიო და ევროპის ჩემპიონები…

– დიახ, ჩვენი სკოლა ერთ-ერთი წამყვანია მსოფლიოში, რასაც ჩვენი დაუღალავი შრომით მივაღწიეთ, თუმცა მარტო თავდადება და შრომა აქ მთავარი არაა. როგორც მოგეხსენებათ, ნებისმიერი სპორტსმენი აუცილებლად უნდა გაიზარდოს და ამისთვის, პირველ რიგში, რაც შეიძლება მეტ საერთაშორისო ტურნირზე უნდა მიიღოს მონაწილეობა. თქვენს სპორტსმენებს რომ ვუყურებ, ბრძოლისუნარიანები არიან, მაგრამ სამწუხაროდ, გამოცდილება გაკლიათ, რაც არის კიდეც ძირითადი მიზეზი იმისა, რომ მაღალი შედეგები არ გაქვთ, თორემ არავისზე ნაკლები არ ხართ, პირიქით, ბევრსაც აჯობებთ.

– რადგან ქართველი სპორტსმენების შეფასებაზე გადავედით, გვითხარით, რა შთაბეჭდილება დატოვეს მათ თქვენზე?

– არ დაგიმალავთ და ნანახმა მოლოდინს გადააჭარბა. ჩვენ ბათუმში თურქეთის ჩემპიონები, ევროპის ჩემპიონატის პრიზიორები და საერთაშორისო ტურნირების გამარჯვებულები ჩამოვიყვანეთ, ფაქტობრივად, მათი უმრავლესობა თურქეთის იუნიორთა და ახალგაზრდული ნაკრების წევრები არიან. როგორც ხედავთ, სოლიდური დელეგაციით გეწვიეთ. სიმართლე გითხრათ, თქვენგან ასეთ წინააღმდეგობას არ ველოდით. თითოეული თქვენი სპორტსმენი ბოლომდე იხარჯებოდა, განსაკუთრებით კი მინდა გამოვყო კახა მახარაძე, გოგი კაკაბაძე, გურამ კუტუბიძე და თეონა ვაშაყმაძე. სათანადო ხელშეწყობის შემთხვევაში, ამ ოთხეულს დიდ სარბიელზე შეუძლიათ გასვლა, თან, როგორც გავიგე, კუტუბიძე ევროპის პრიზიორიც ყოფილა, რაც უდავოდ მათი მწვრთნელის, აკაკი ცენტერაძის დამსახურებაა. ეგაა, რომ აშკარად გაკლიათ საერთაშორისო გამოცდილება, თითქოს რაღაც გბოჭავთ ბრძოლის დროს, ტექნიკის დახვეწა გჭირდებათ, ეს კი მხოლოდ ვარჯიშებით არ მიიღწევა, როგორც უკვე აღვნიშნე, საერთაშორისო ტურნირებზე ასპარეზობის მეტი გამოცდილებაა საჭირო.

– ამას კი სათანადო ფინანსები სჭირდება, რითაც თქვენ ნამდვილად ვერ შეგედრებით. როგორც ვიცი, აჭარის სპორტის მესვეურებს შეხვდით. რაზე ისაუბრეთ?

– დიახ, შევხვდით და სამომავლოდ ბევრი საინტერესო პერსპექტივა გამოიკვეთა. პირველ რიგში კი ის, რომ მომავალი წლიდან, ბათუმში გვინდა საერთაშორისო ტურნირის ჩატარება და მარტო წვრთნებით არ შემოვიფარგლებით, თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ერთობლივ საწვრთნელ შეკრებებზე უარს ვამბობთ, პირიქით. აქვე დავძენ, რომ ჩვენი მაღალი შედეგები იმითაა განპირობებული, რომ სპორტის ეს სახეობა სახელმწიფო რანგშია აყვანილი და ჩვენზე სახელმწიფო ზრუნავს, პლუს ამას კონკურენციაც დიდია. ნაკრებში მოხვედრა ყველა სპორტსმენის ოცნებაა და ჩვენ მხოლოდ იმათ ვიწვევთ, ვინც რეალურად ძლიერია და მზად არის მედლისთვის საბრძოლველად, ჩვენთან ეროვნულ ნაკრებში ნაცნობობით ვერავინ ხვდება.

– როგორც ვიცი, საპასუხო ვიზიტიც იგეგმება…

– რა თქმა უნდა, ჩვენი კარი მათთვის ყოველთვის ღიაა. ზემოთ ნახსენებ ოთხეულს (და არა მარტო მათ) და აკაკის, რომელიც ასევე მოქმედი სპორტსმენია, ნებისმიერ დროს შეუძლიათ ჩვენთან ჩამოსვლა და ვარჯიშების გამართვა. იმედია, ჩვენი თანამშრომლობა სამომავლოდაც გაგრძელდება. თუ თქვენ ჩვენგან ისწავლით, ჩვენც ბევრ რამეს ვისწავლით თქვენგან, რაც ამ სამმა დღემ თვალნათლივ დაგვანახა.

აკაკი ცენტერაძე, აჭარის ნაკრების მთავარი მწვრთნელი: კარგი შეკრება გამოგვივიდა, ყველამ კარგად ვიცით, თუ რა ძლიერი სკოლა აქვს თურქეთს და ჩვენგან ასეთი წინააღმდეგობის გაწევას არ ელოდნენ. სპორტსმენები მოგვიწონეს და სურვილი გამოთქვეს, ხშირად ჩაგვეტარებინა ერთობლივი წვრთნები როგორც ბათუმში, ასევე თურქეთშიც. უკვე გადაწყვეტილია, რომ ჩვენი ნაკრების ბირთვი და პირადად მე, მომავალი ტურნირებისთვის თურქეთში, პროფესიონალ მწვრთნელებთან მოვემზადებით. გარდა ამისა, შესაძლოა, რომ მათ პროფესიულ ლიგაშიც გავწევრიანდეთ, რაც უფრო მეტ საშუალებას მოგვცემს სხვადასხვა ტურნირში მონაწილეობის მისაღებად და გამოცდილების შესაძენად. აქვე მინდა აღვნიშნო, რომ ჩვენს სპორტსმენებს კარგი გამოხმაურება ჰქონდა თურქულ სპორტულ პრესაში.

– აჭარის სპორტის ხელმძღვანელობას შეხვდით, რას დაგპირდნენ?

– პირველ რიგში აღვნიშნავ, რომ წვრთნების დაწყების პირველ დღესვე დარბაზში აჭარის სპორტის ახალი მინისტრი და სპორტის დეპარტამენტის ხელმძღვანელობა გვეწვია, სპარინგ-მატჩებს თურქეთის საკონსულოს წარმომადგენლებიც დაესწრნენ, ეს კი იმაზე მეტყველებს, რომ ჩვენით დაინტერესდნენ. დაგვპირდნენ, რომ მომავალი წლიდან, კალენდარულ გეგმაში ჩასვამენ ერთ საერთაშორისო ტურნირს, რომელიც ბათუმში გაიმართება და მას დააფინანსებენ.

გოჩა სურმანიძე: კარატე საკმაოდ მიმზიდველი სპორტია მოზარდებისთვის, თუმცა ბევრი ჯგუფი ფასიანია და ბავშვები ვარჯიშს ვერ ახერხებენ, სწორედ ამიტომ გადავწყვიტეთ, საჯარო სკოლებში კარატეს შემსწავლელი უფასო ჯგუფები ჩამოგვეყალიბებინა. ეს იდეა ერთი წლის წინ გამიჩნდა. ამ ეტაპზე ვარჯიშები ბათუმის პირველ, მე-2, მე-4, მე-7, მე-8, მე-9, მე-14, მე-15 და მე-16 საჯარო სკოლებში მიმდინარეობს. გარდა ამისა, ჯგუფები გავხსენით სკოლა-ლიცეუმებში „ევრო-2000“-სა და „XXI საუკუნე“-ში. ჯგუფები ჩამოვაყლიბეთ აგრეთვე ქობულეთში, ჩაქვში, ციხისძირში, მახინჯაურში, შუახევსა და ურეხის სკოლებში.

–  ყოველგვარი ფინანსური დაინტერესების გარეშე მუშაობთ?

– დიახ, ასეა. მთელი ცხოვრება კარატეს ვეუფლები, ბევრი რამ მასწავლა და მინდა, ჩემი გამოცდილება ბავშვებსაც გავუზიარო. ეს არ არის ჩემთვის არც ბიზნესისა და არც შემოსავლის წყარო. შემიძლია ვთქვა, რომ მხოლოდ ენთუზიაზმზე ვმუშაობთ. მინდა, რაც შეიძლება მეტმა ბავშვმა იცხოვროს ცხოვრების ჯანსაღი წესით, თან სპორტის ამ სახეობის პოპულარიზაციასაც შევუწყობთ ხელს. დღესდღეობით თითო ჯგუფში 30-დან 40-მდე ბავშვია გაწევრიანებული.

–  ინსტრუქტორები გეყოლებათ, ანაზღაურება არც მათ აქვთ?

– არა, უფასო ჯგუფი ნიშნავს უფასო ჯგუფს, ერთადერთი, რაშიც მოსწავლეები თანხას იხდიან, ეს მათი სპორტული ეკიპირებაა, ანუ კიმონოს თავად ყიდულობენ.

– შეიძლება ვივარაუდოთ,  რომ სკოლებიდან აჭარის ნაკრების ბაზას ამზადებთ?

– რა თქმა უნდა. მომავალი წლიდან სასკოლო პირველობას ჩავატარებთ, წარმატებულ სპორტსმენებს კი აჭარის ნაკრებში მივიწვევთ, რითაც საშუალება ექნებათ, სხვა, გაცილებით დიდი რანგის ტურნირებზე მიიღონ მონაწილეობა. გარდა ამისა, ჩავუტარებთ სემინარებს, გამოცდებს… რაც მეტი წარმატებული სპორტსმენი გვეყოლება აჭარის ნაკრებში, მით მეტი შანსი გვექნება საქართველოს ნაკრებშიც მოსახვედრად. ამ ეტაპზე ეროვნულ ნაკრებში (სპორტული კარატე) სამი ბათუმელი სპორტსმენია: გიგლა სურმანიძე, დათო მოსიძე და დათო პეტრიძე.

– განათლების სამინისტრო და სკოლების ხელმძღვანელობა როგორ შეხვდნენ თქვენს წამოწყებას?

– ყველამ მოგვიწონა და სიხარულით დაგვთანხმდნენ. დარბაზებიც გამოგვიყვეს სკოლებში და ახლა, კვირაში სამჯერადი ვარჯიშები გვაქვს.

–  ინსტრუქტორები გაგვაცანით.

– პირველ, მე-15 და მე-16 სკოლებში, ასევე „XXI საუკუნეში“ მე თავად ვავარჯიშებ. გიგლა სურმანიძე მეორე სკოლასა და „ევრო-2000“-ში ავარჯიშებს ჯგუფებს. მეოთხე სკოლაში არჩილ ლორთქიფანიძეა მწვრთნელი, მე-7 და მე-8 სკოლებს ლევან თედორაძე კურატორობს, მე-14 სკოლაში მუხრან ძნელაძე ავარჯიშებს. რაც შეეხება ქობულეთს, ჩაქვს და ციხისძირს, იქ ნარიმან შავაძეა მწვრთნელი, ურეხში – ვიტალი ბერიძე, მახინჯაიურში – მურად ბინალიევი, ხოლო შუახევში ჯამბულ ტარიელაძე ავარჯიშებენ ბავშვებს.

– თქვენი ჯგუფები მხოლოდ საჯარო სკოლებში ფუნქციონირებენ, თუ უმაღლეს სასწავლებლებშიც?

– დღესდღეობით მხოლოდ სკოლებით შემოვიფარგლებით, თუმცა მომდევნო წლიდან ალბათ უნივერსიტეტსა და ინსტიტუტებშიც გავხსნით ჯგუფებს. ყოველ შემთხვევაში, ამის დიდი სურვილი გვაქვს.

– ადრე ჩვენთან საუბარში აღნიშნეთ, რომ დეკემბერში კრავმაგას სპეციალისტის მოწვევას და ორთაბრძოლის ამ სისტემის დანერგვას აპირებდით…

– რამდენიმე დღის წინ ველაპარაკე გაბი მიხაელს და შევთანხმდით, რომ დეკემბერში ბათუმში აუცილებლად ჩამოვა. ცოტა რამ კრავმაგაზეც ვთქვათ. ეს მეთოდი აპრობირებულია ისრაელის დაზვერვაში, თავად გაბი მიხაელი VIII დანის მფლობელი, ისრაელის მოსადის ოფიციალური, ლიცენზირებული მწვრთნელია. აღნიშნული სისტემა პოპულარულია ბევრ ქვეყანაში, იგი შეიცავს თავდაცვით და თავდასხმით ელემენტებს, მარტივად რომ გითხრათ, მას სხვადასხვა ქვეყნის სპეცრაზმებში იყენებენ. დეკემბერში ველოდებით მიხაელს, სემინარებს ჩაატარებს და ყველა მონაწილეს შესაბამის სერტიფიკატს გადასცემს.

– მანამდე?

_ მანამდე თურქეთში გველოდება მსოფლიო თასის გათამაშება. შეჯიბრში ყველა ასაკისა და წონითი კატეგორიაა დაშვებული. პირადად მეც ვაპირებ ტატამზე გასვლას.

– იყო საუბარი, რომ ოლიმპიურ თამაშებში აღმოსავლური ორთაბრძოლების რომელიმე სახეობა დაემატებინათ, ამ ეტაპზე მხოლოდ ტაეკვონდოა ოლიმპიური სახეობა…

– შეიძლება ითქვას, რომ ჩვენი, ანუ სპორტული კარატეს (WKF ვერსია) ოლიმპიურ ოჯახში გაწევრიანება უკვე გადაწყვეტილია. 2016 წლის რიოს ოლიმპიურ თამაშებზე ჩვენი სტილი საჩვენებელი გამოსვლებით წარსდგება, 2020 წლის ოლიმპიურ თამაშებში კი უკვე ოფიციალურად მივიღებთ მონაწილეობას.

ორდღიანი სატესტო შეხვედრების გარდა, თურქი სტუმრები მასპინძელ აჭარის ნაკრების ხელმძღვანელობასთან ერთად აჭარის სპორტის მესვეურებს შეხვდნენ. რა შთაბეჭიდლება დატოვეს ბათუმელმა მებრძოლებმა სტუმრებზე და რა დაგეგმეს სამომავლოდ, ამის შესახებ ილჰან აშქის ინტერვიუდან შეიტყობთ, რომელსაც გაზეთი „ბათუმელები“ შემდეგ ნომერში შემოგთავაზებთ.

ირაკლი დარცმელიძე

საქართველოს ეროვნული სარაგბო ჩემპიონატის მეორე წრის პირველ შეხვედრაში „ბათუმმა“ ჩემპიონატის ერთ-ერთ ფავორიტს, ქუთაისის „აიას“ უმასპინძლა და 13:26 დამარცხდა, რითაც საკუთარი მიზანი – ექვსეულში მოხვედრა საეჭვო გახადა. თუმცა, ამ ეტაპზე „ბათუმი“ ინარჩუნებს ძველ პოზიციას და14 ქულით გათამაშების ცხრილში კვლავ მეშვიდე ადგილზე იმყოფება.

ნახევარფინალში ბათუმის გუნდმა გორელი ხელბურთელები დაამარცხეს 33:27 და ფინალში სამტრედიელ თანატოლებს გაეჯიბრნენ, რომლებმაც, თავის მხრივ, ქუთაისის ნაკრებს მოუგეს. გადამწყვეტი შეხვედრა საკმაოდ დაძაბული გამოდგა და ტურნირის მასპინძლებმა მხოლოდ 2 ქულის სხვაობით, 29:27 მოიგეს. მესამე ადგილზე გორის გუნდი გავიდა.

თომა მჭედლიძე: 2010 წლამდე არავითარი შეხება არ მქონდა რაგბთან, ჩემთვის ვვარჯიშობდი ქუთაისში, თუმცა ზვიად გოგისვანიძემ მირჩია, სერიოზულად მომეკიდებინა ხელი ამ საქმისათვის. მითხრა, მონაცემები გაქვსო, რეკომენდაციაც გამიწია ბათუმურ კლუბთან და ახლა უკვე „ბათუმთან“ სამწლიანი კონტრაქტი მაკავშირებს, ანუ 2013 წლამდე „ბათუმის“ წევრი ვარ. შერკინების ბურჯია ჩემი პოზიცია ანუ როგორც მორაგბეთა ენაზე იტყვიან, პირველ ნომრად ვთამაშობ.

კახა უჩავა: თომასგან განსხვავებით ჩემი კარიერა უფრო მდიდარია. 1995 წელს დავიწყე რაგბის თამაში რუსთავის „აზოტში“, მერე იყო არმიის სპორტული კლუბი, „დათვები“, „აკადემია“, ერთი წელი საფრანგეთის კლუბ „მისაში“ ვითამაშე, იყო რუმინული „კონსტანცა“ და რუსული „ჩიტა“. ვიყავი საქართველოს როგორც ახალგაზრდული, ასევე ეროვნული ნაკრების წევრი. ახლა კი ისევ ბათუმში ვარ, ერთწლიანი კონტრაქტი მაკავშირებს ზღვისპირულ გუნდთან. მერე კი ვნახოთ, არ არის გამორიცხული ისევ „ბათუმში“ დავრჩე.

– „ბათუმი“ წელს დაბრუნდა უმაღლეს ლიგაში, მიუხედავად გუნდის მონდომებისა, დღემდე მხოლოდ სამი თამაში მოიგეთ და მხოლოდ მეშვიდე ადგილზე ხართ. როგორ ფიქრობთ, რა აკლია გუნდს?

კახა უჩავა: მე წელს შევუერთდი „ბათუმს“, კარგი, შეკრული, ამხანაგურია გუნდია. სამწუხაროდ, შეთამაშება გვაკლია, თორემ ძალ-ღონეს ნამდვილად არ ვიშურებთ დასახულის მისაღწევად. გუნდს აშკარად აქვს პოტენციალი და მჯერა, რომ ყველაფერი მალე დალაგდება. მართალია, გვაქვს გარკვეული ტექნიკური ხარვეზები, მაგრამ არა ისეთი, რომლის აღმოფხვრა არ შეიძლებოდეს.

თომა მჭედლიძე: პირველ რიგში აღვნიშნავ იმას, რომ გასულ წელთან შედარებით, როდესაც პირველ ლიგაში გამოვდიოდით, ბევრი რამ შეიცვალა. გუნდი მოთამაშეთა დიდმა ნაწილმა დატოვა, ახალწვეულებთან კი ჯერჯერობით, ასე იოლად ვერ მოვახერხეთ შეთამაშება. კახამ სწორად აღნიშნა, გვაქვს ტექნიკური წუნიც, მაგრამ ვარჯიშებზე ყველა ბოლომდე იხარჯება და დარწმუნებული ვარ, ეს ნაკლიც მალე აღმოიფხვრება, თან ნუ დაგავიწყდებათ, რომ ეს უმაღლესი ლიგაა, კონკურენტებიც საკმაოდ ძლიერები არიან.

– ჩემპიონატის დაწყებამდე „ბათუმის“ თავკაცები აღნიშნავდნენ, რომ მთავარი მიზანი უმაღლეს ლიგაში დარჩენა იყო…

კახა უჩავა: გუნდის პოტენციალს თუ გავითვალისწინებთ, მხოლოდ უმაღლეს ლიგაში დარჩენა არ დაგვაკმაყოფილებს. წელს ჩვენი მიზანი ექვსეულში მოხვედრაა და დარწმუნებული ვარ, ამის ძალა შეგვწევს.

– შანსები როგორია?

თომა მჭედლიძე: შანსები რა თქმა უნდა გვაქვს და ძალიან კარგიც. ჩემპიონატის დაწყებიდან დღემდე თვალი რომ გადავავლოთ, ბიჭები უფრო უკეთ ვუგებთ ერთმანეთს მოედანზე, ნელ-ნელა ვეწყობით ერთმანეთს. მართალია, სატურნირო ცხრილში ჯერ მხოლოდ მეშვიდე ადგილზე ვართ, მაგრამ ჯერ პირველი წრე არ დასრულებულა, წინ კი მეორე წრეც გველოდება.

კახა უჩავა: ამ ეტაპზე სატურნირო მდგომარეობის გათვალისწინებით, საკმაოდ დაძაბული მდგომარეობაა, ნებისმიერ გუნდს შეუძლია სიურპრიზის შემოთავაზება და გამონაკლისი არც ჩვენ ვართ. პირადად ჩვენ ყველა თამაშზე მობილიზებულები გავდივართ. კარგი იქნება იღბალიც თუ ჩვენსკენ იქნება, თორემ რამდენიმე ისეთი თამაში წავაგეთ, ნამდვილად რომ არ იყო წასაგები.

– ყველა სპორტსმენის მიზანი ეროვნულ ნაკრებში მოხვედრაა, კახა შენ ეროვნულში გითამაშია…

კახა უჩავა: თუ მწვრთნელი გამომიძახებს, მზად ვარ, ჩემს გუნდს გამოვადგე. ამ ეტაპზე „ბათუმიდან“ მხოლოდ გიორგი ბეგაძეა ნაკრების წევრი, მაგრამ ეს სულაც არ ნიშნავს, რომ სხვებისთვის „ბორჯღალოსანთა“ კარი დახურულია. ყველაფერი თავად სპორტსმენზეა დამოკიდებული, თუ რამდენად წარმოაჩენს თავს.

თომა მჭედლიძე: გეთანხმები, ყველა სპორტსმენის მიზანი ნაკრებში მოხვედრაა. იმედია, მივიქცევ მწვრთნელთა ყურადღებას.

–  რაგბი და ჩხუბი  განუყრელი თემაა. ხშირად ჩხუბობთ მოედანზე?

თომა მჭედლიძე: ეგ ორი ცნება ერთმანეთისგან განუყრელია. თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ყველა თამაშზე ვჩხუბობთ მორაგბეები.

კახა უჩავა: რაც ყველაზე მთავარია, გამორიცხულია რაგბში მოედანზე ჩხუბი მოხდეს და ის შემდეგ მოედნის გარეთ გაგრძელდეს. თამაშის დასრულების შემდეგ კვლავ მეგობრები ვართ.

აჭარიდან ჩემპიონები გახდნენ: ონისე დეკანაძე (32), გია ირემაძე (35) ლერი აბულაძე (42), დავით მარკოიძე (47), დავით ირემაძე (53), ლადო შავაძე (59), გიორგი რიჟვაძე (66), გიორგი შავაძე (73), ლევან ფუტკარაძე (+73).

მეორე ადგილზე გავიდნენ: გია შავაძე (32), ოთარ აბულაძე (35), ირაკლი აბულაძე (38), თორნიკე ჭელიძე (42), ნოდარ შავაძე (53), მინდია მახარაძე (59), შავლეგო შანთაძე (66), რაულ ჩიბურდანიძე (73), სარდიონ ქუნთელია (+73).

მესამე ადგილი დაიკავეს: თემურ ხოზრევანიძემ (29), ვიტალი სოლომონიძემ (29), ერეკლე ბოლქვაძემ (32), მერაბ ხოზრევანიძემ (32), შოთა დეკანაძემ (35), ბიჭიკო შავაძემ (35), სულხან ჯაყელმა (38), ზურაბ თავართქილაძემ (38), თორნიკე მელაძემ (42), ჯამბულ ხარაბაძემ (42), ნიკა ხილაძემ (47), დავით გორგაძემ (47), ფირუზ ხარაბაძემ (53), გენადი ჩიტაძემ (53), მინდია უშარიძემ (59), გელა შავაძემ (59), ლევან დეკანაძემ (66), გიგა ჩხაიძემ (66), ზვიად ფუტკარაძემ (73), მამუკა ირემაძემ (73).

ირაკლი დარცმელიძე

ბათუმში გამართულ საქართველოს პირველობაზე სპორტულ ტანვარჯიშში 16 წლამდე ასაკის გოგონათა და ჭაბუკთა შორის, რომელშიც ყველა რეგიონის 30 სპორტსმენი მონაწილეობდა (2 გოგო და 3 ვაჟი ბათუმიდან), ბათუმელმა ტანმოვარჯიშეებმა სამი მედალი მოიპოვეს. ოსტატთა შორის მეორე ადგილზე გავიდა ქეთევან ბოლქვაძე, მეორე თანრიგის მქონე ჭაბუკთა შორის კი პირველი და მესამე ადგილები ბიძაშვილებმა, გიორგი და ლევან აროშიძეებმა დაიკავეს. 

12 წონით კატეგორიაში 200-ზე მეტმა ფალავანმა მიიღო მონაწილეობა, მათ შორის რვა, აჭარის თავისუფალი სტილით მოჭიდავეთა ნაკრების წევრები იყვნენ. ბათუმელმა ფალავნებმა მხოლოდ ორი მედლის მოპოვება შეძლეს და ორივე 60 კგ. წონით კატეგორიაში. ჩემპიონი შოთა ფარტენაძე გახდა, მესამე ადგილზე კი გურამ დავითაძე გავიდა.

– მერაბ, როგორც აღნიშნე, უახლოეს მომავალში ბათუმში ერთ–ერთი სერიოზული ოსტატის ჩამოყვანას გეგმავ…

– ეს პიროვნება ოლეგ იაკიმოვია, რუსეთის აიკიდო ტაკემუსუ აიკის ფედერაციის პრეზიდენტი და V დანის მფლობელი. ზედიზედ ხუთი წელია ბათუმში ჩამოგვყავს, იგი წინა სასემინარო მოსამზადებელი ეტაპის გავლაში გვეხმარება, დეკემბერში ველოდებით, ხუთ დღეს დაჰყოფს ჩვენთან. ასეთ ხუთდღიან შეკრებას ჩვენთან ბანაკი ეწოდება. მეც ვიყავი ლიტვის ქალაქ კლაიპედაში ბანაკში, რის შემდეგადაც ჩავაბარე მესამე დანზე. მომავალ წელს ვაპირებთ მსოფლიო შიხანის, მეშვიდე დანის მფლობელის შვედი ულფ ევენანსის მოწვევას (სწორედ მასთან ჩავაბარე გამოცდა მესამე დანზე), რომელიც ბათუმში საერთაშორისო სემინარს ჩაატარებს. ამ სემინარში ევროპის დაახლოებით ათი ქვეყანა მიიღებს მონაწილეობას. ოლეგ იაკიმოვი ხარისხის ამაღლებაში გაგვიწევს კონსულტაციებს, რის შემდეგაც უკვე შვედი შიხანი ჩაიბარებს გამოცდებს და იმედია, ჩვენი მოსწავლეები ღირსეულად წარსდგებიან მის წინაშე.

– აჭარაში აიკიდოს ჩამოყალიბება შენს სახელს უკავშირდება, როგორ დაიწყო ყველაფერი?

– ადრე რუსეთსა და ევროპაში გამართულ სემინარებში ვიღებდი მონაწილეობას, თბილისშიც ვვარჯიშობდი და როდესაც მივხვდი, რომ მზად ვიყავი თავად  გამეწვრთნა სხვა, გადავწყვიტე ბათუმში დამეფუძნებინა ორთაბრძოლის ამ სახეობის შემსწავლელი სექცია და აგერ უკვე ათი წელია, ამ საქმეს ვემსახურები. როგორც იტყვიან, „კურთხევა“ თვით ულფმა მომცა. თავდაპირველად აფიშებითა და სატელევიზიო რეკლამებით ვცდილობდით მოსწავლეთა მოზიდვას, შემდეგ მათმა რაოდენობამ იმატა. ამ ეტაპზე ჩემთან ორმოცდაათამდე მოსწავლე ვარჯიშობს, ამათგან ოთხი – მერაბ შავლიძე, ზურაბ გუგულაძე, მუშნი მარშანია და ჯუმბერ დუმბაძე პირველი დანის მფლობელები არიან, ამასთანავე, შავლიძე და გუგულაძე მწვრთნელობასაც ეწევიან.

– ყველა სპორტსმენი ტიტულისთვის იბრძვის, აიკიდო კი, როგორც ვიცი, ერთადერთია აღმოსავლურ ორთაბრძოლებს შორის, რომელშიც არავითარი ჩემპიონატი და ტურნირი არ ტარდება. მაშ რა არის ეს, სპორტი თუ ხელოვნება?

– აიკიდო, ეს არის ხელოვნება, სადაც სწავლობენ სხვადასხვა საბრძოლო იარაღის გამოყენებას, თავდაცვას და ასე შემდეგ. თუმცა, რაც ყველაზე მთავარია, ჩვენ ვემსახურებით ადამიანის როგორც ფიზიკური, ასევე პიროვნული ჩამოყალიბების საქმეს. გარდა ამისა, აიკიდო ძალიან ავითარებს გონებრივ შესაძლებლობებს. ჩვენთან მოსულები, გარდა საბრძოლო ხელოვნებისა, ერთმანეთის სიყვარულს, პატივისცემას და თანადგომას სწავლობენ. რაც შეეხება ჩემპიონატებს, მართალი ხარ, არ ტარდება. აქ უფრო საერთაშორისო სემინარებია, სადაც ერთმანეთთან სხვადასხვა ქვეყნის მებრძოლთა მიერ გამოცდილების გაზიარება და ოსტატობის დონის ამაღლება ხდება.

– სხვადასხვა სახის ორთაბრძოლები აპრობირებულია ძალოვან სტრუქტურებში…

– მართალი ხარ. პირადად მე ვავარჯიშებ სპეცდანიშნულების რაზმის წევრებს, ვასწავლით თავდასხმისა და თავდაცვის ილეთებს, აგრეთვე მოწინააღმდეგის განეიტრალებას ისე, რომ თავად რაც შეიძლება ნაკლები ენერგია დახარჯონ.

– ანუ პრინციპი – „გამოიყენე მეტოქის ძალა მისივე წინააღმდეგ“ მოქმედებს?

– რა თქმა უნდა. არ მინდა ისე გამომივიდეს, თითქოსდა ორთაბრძოლის სხვა სახეობებს ვაკნინებდე ან პატივს არ ვცემდე, ყველას ძალიან ვაფასებ, მაგრამ ჩვენი უპირატესობა იმაშია, რომ იარაღად მეტოქისავე ძალას ვიყენებთ. რაც უფრო ძლიერია ფიზიკურად მოწინააღმდეგე, მით მეტი შანსია მისი დამარცხების. თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ჩვენს მებრძოლთა ფიზიკურ მომზადებას ყურადღებას არ ვუთმობთ. ვარჯიშებს კი ბონის სპორტულ დარბაზში ვატარებთ.

– რამდენად პოპულარულია აიკიდო გოგონებში?

– სამწუხაროდ, ისეთი სტერეოტიპია შექმნილი, თითქოსდა აიკიდო გოგონებს სხეულს უმახინჯებს, ანუ კუნთების უპროპორციო ზრდას იწვევს და ასე შემდეგ. პირდაპირ გეუბნებით, ეგ მცდარი მოსაზრებაა, ასე რომ, თუ ვინმეს ჩვენთან დაოსტატების სურვილი გაუჩნდება, სიამოვნებით მივიღებთ.

ვიცე-ჩემპიონები გახდნენ გიორგი მანჯავიძე (43 კგ. ფოთი), დავით პეტროსიანი (44 კგ. თბილისი) და ჟორა სერობიანი (62 კგ. მარნეული), ბრინჯაოს მედალი ფოთელმა გიორგი ჩარგაზიამ (41 კგ.) მოიპოვა. საქართველოს მოსწავლეთა ნაკრების შემადგენლობაში ორი ბათუმელი მოკრივე, გოჩა აბაშიძის მოსწავლეები, ბექა ბოლქვაძე (48 კგ.) და ნიკა ზოიძე (46 კგ.) ასპარეზობდნენ, თუმცა მათთვის ანაპაში გამართული ევროპირველობა უმედლოდ დასრულდა.