Batumelebi

ზუსტად ექვსი თვის წინ  ეროვნულ სასწავლო ცენტრ კრწანისის“ ტერიტორიაზე ნატო-საქართველოს წვრთნისა და შეფასების ერთობლივი სასწავლო ცენტრი ( JTEC) დაფუძნდა. იქ, სადაც ერთ დროს საბჭოთა საწვრთნელი პოლიგონი იყო და სადაც საქართველოს დამოუკიდებლობის შემდეგაც ჩამოდიოდნენ, რათა ტერიტორია, როგორც საბჭოთა  საწვრთნელი პოლიგონის ნიმუში, დოკუმენტური ფილმებისთვის გადაეღოთ. გზა პოლიგონ იაღლუჯიდან ნატო-საქართველოს წვრთნისა და შეფასების ერთობლივ სასწავლო ცენტრამდე  ნატო-საქართველოს ურთიერთობების, პრაქტიკულად, ყველა ეტაპს მოიცავს.

საქართველოსა და ნატოსთვის JTEC -ის მნიშვნელობა რომ გავიაზროთ,  აუცილებელია ნატო-საქართველოს ურთიერთობების ისტორიულ ჭრილში განხილვა და, ამ კონტექსტში,  იმ მოლოდინების იდენტიფიცირება, რომელიც წვრთნისა და შეფასებების ერთობლივ სასწავლო ცენტრს უკავშირდება.

საქართველოს პირველი ნაბიჯი ალიანსისკენ 1992 წელს, ჩრდილოატლანტიკური  თანამშრომლობის საბჭოში გაწევრიანება იყო. მას შემდეგ თითქმის საუკუნის მეოთხედმა განვლო. ამ, ერთი შეხედვით ხანგრძლივი დროის განმავლობაში მრავალი  შეხების წერტილი გამოიკვეთა. ურთიერთობები უფრო ინტენსიური, საინტერესო და  ურთიერთსასარგებლო გახდა.

ამას გარდა, განხორციელდა არაერთი პროგრამა,  ჩატარდა არაერთი  სწავლება თუ წვრთნა, რომელიც 1994 წელს „პარტნიორობა მშვიდობისათვის“ პროგრამით (PFP) დაიწყო და 2014 წლის სექტემბრის უელსის სამიტზე „ნატო-საქართველოს არსებითი პაკეტის“ მიღებით  დასრულდა.

არსებითი პაკეტი ცამეტი ქვეპროგრამისაგან შედგება: ლოგისტიკა, სამხედრო პოლიცია, უსაფრთხო და სტრატეგიული კომუნიკაციები, საზღვაო უსაფრთხოება, შესყიდვები, კიბერთავდაცვა, ავიაცია, საჰაერო თავდაცვა, სპეცდანიშნულების ძალები, სტრატეგიულ-ოპერატიული დაგეგმვა, თავდაცვის ინსტიტუციური აღმშენებლობის სკოლა და, რა თქმა უნდა, ერთობლივი წვრთნისა და შეფასების ცენტრი (JTEC).

JTEC  ნატოს არსებობის­ ისტო­რი­აში უპრეცედენტო პროექტია, რომელსაც  ალიანსი პარტნიორ ქვეყანასთან ერთად ახორციელებს და სადაც ნატოს 10 წევრი ქვეყნის ამდენივე ოფიცერი  მუდმივად იქნება წარმოდგენილი. მათ არ ექნებათ დამკვირვებლის სტატუსი, დაინიშნებიან კონკრეტულ თანამდებობებზე და განესაზღვრებათ  კონკრეტული პასუხისმგებლობები.

ცენტრის ჩამოყალიბება ნატო-საქართველოს ურთიერთობების ახალი, უფრო მჭიდრო თანამშრომლობის ფაზის დაწყებაზე მიუთითებს, რომელიც  საქართველოს ნატოში გაწევრიანების ერთ-ერთი მექანიზმია. მისი  წარმატებული ფუნქციონირება  საქართველოს ნატოსთან ოპერატიულ დონეზე თავსებადობის მზაობას დაადასტურებს, რომელიც ტაქტიკურ დონეზე თავსებადობის შემდგომი ეტაპია. ეს უკანასკნელი გამოცდა კი, საქართველომ მსოფლიოს სამ კონტინენტზე წარმატებით ჩააბარა _ 1999 წლიდან დაწყებული, როდესაც პირველი კონტინგენტი გააგზავნა კოსოვოში, შემდეგ ავღანეთში, ერაყში და ცენტრალურ აფრიკაში. ეს არაერთხელ აღუნიშნავთ ნატოს,  გაეროს თუ სხვა წამყვანი ორგანიზაციების წევრი ქვეყნების წარმომადგენლებს სხვადასხვა დონის ოფიციალურ, თუ არაოფიციალურ შეხვედრებზე.

სწორედ,  სხვადასხვა მისიაში მონაწილეობამ გახადა მიმზიდველი თანამშრომლობა საქართველოს შეიარაღებულ ძალებთან. .

მისიებში მონაწილე ოფიცრების, სერჟანტებისა და კაპრალ-რიგითების პროფესიონალიზმი აყალიბებს და ამყარებს ნდობას ჩვენს შეიარაღებულ ძალებსა და სხვა მოკავშირე ქვეყნებს შორის. ეს ნდობა კი საბოლოო წარმატების მისაღწევად მეტად მნიშვნელოვანია.

იმედია, JTEC ღირსეულად ჩაებმება დაწყებულ დიდ საქმეში  და კიდევ ერთ წარმატებულ ფურცელს ჩაწერს ქართული ჯარის ისტორიაში.

ავტორები: პოლკოვნიკი გრიგოლ ჭელიძე, ვიცე-პოლკოვნიკი გიორგი დუმბაძე

მომზადებულია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 
სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის მიერ
ტელ: +995(32) 2 72 35 35;  
ელ–ფოსტა: stratcom@mod.gov.ge;
ვებ–გვერდი: mod.gov.ge

2016 წელი საქართველოში უმნიშვნელოვანესი სიახლით დაიწყო, საქართველო თანამედროვე სამხედრო ტექნიკის იმპორტიორი ქვეყანა გახდა. საზოგადოების სხვადასხვა წრეში ეს ისტორიული მნიშვნელობის მოვლენად და ქართული სამხედრო ინჟინერიის გამარჯვებად შეფასდა, რადგან შეიარაღების საერთაშორისო ბაზარზე უმსხვილესი კომპანიების წარმოებული თანამედროვე ჯავშანმანქანების გვერდით ქართული „დიდგორის“ გამოჩენა უდიდესი წარმატებაა.

საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს სახელმწიფო სამხედრო-სამეცნიერო ტექნიკურ ცენტრ „დელტას“ მიერ საუდის არაბეთთან გაფორმებული ხელშეკრულების მიხედვით, საქართველო ზემოაღნიშნულ ქვეყანას რამდენიმე ათეული ქართული წარმოების სამედიცინო-საევაკუაციო ჯავშანმანქანას მიაწვდის, რომელთა საერთო ღირებულება 100 მილიონამდე ლარია. ქართულმა სამედიცინო ჯავშანმანქანამ წარმატებით გაიარა ტესტირების ყველა ეტაპი და ფინალში ამერიკულ კომპანია LENCO- სთან ერთად გავიდა.

ჯავშანმანქანა სამედიცინო-საევაკუაციო ჯავშანმანქანების კლასს განეკუთვნება და ბრძოლის ველზე დაჭრილი ჯარისკაცების უშუალოდ საბრძოლო მოქმედებების ზონიდან უსაფრთხო ტერიტორიაზე გადასაყვანად და ტრანსპორტირების დროს პირველადი სამედიცინო დახმარების უზრუნველსაყოფადაა განკუთვნილი.

საქართველო საუდის არაბეთის სამეფოს თავდაცვის სამინისტროს მიერ გამოცხადებულ ტენდერში 2014  წლიდან ჩაერთო. ტენდერი თანამედროვე სამედიცინო-საევაკუაციო ჯავშანმანქანების შესყიდვას ითვალისწინებდა. 2014 წლის 27 აგვისტოს საუდის არაბეთში „დელტას“ მიერ დამზადებული 4X4 სავალი ნაწილის ფორმულის მქონე დიდგორის უნიფიცირებული ჯავშანმანქანა გაიგზავნა. სულ ტესტირებაში  სხვადასხვა კომპანიის მიერ წარმოებული 6 ერთეული ჯავშანმანქანა მონაწილეობდა: Oshkosh, Streit Group, AIG, Steyr, Lenco, bearcat. საველე ტესტირებებისას ადგილობრივი მძღოლ-მექანიკოსების მიერ ჯავშანმანქანა სხვადასხვა რელიეფის პირობებში გამოიცადა –  მათ შორის: მანევრირება მაღალ და დაბალ სიჩქარეებზე, მუხრუჭების, აჩქარების, მაქსიმალური სიჩქარის ტესტი, გამავლობის შემოწმება მაღალმთიან და უდაბნოს პირობებში, ძრავისა და სავალი ნაწილების მაქსიმალური დატვირთვის შემოწმება 40-კილომეტრიანი გარბენის პირობებში ზღვრულ სიჩქარეებზე.

მომზადებულია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 
სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის მიერ
ტელ: +995(32) 2 72 35 35;  
ელ–ფოსტა: stratcom@mod.gov.ge;
ვებ–გვერდი: mod.gov.ge

ვიდრე აზრებს გაგიზიარებდეთ, მოკლედ გიამბობთ ჩემ შესახებ. წლებია, ჟურნალისტად ვმუშაობ… 22-25 წელია, თითქმის ყოველდღე ვწერ… ხან გამომდის და ხანა _ არა. ბოლო პერიოდია, საქართველოს ევროპაში შესვლასა და ამ ამბის აუცილებლობაზე ვწერ… აგრეთვე, რუსეთზე, სახელმწიფოზე, რომელმაც საქართველოს ტერიტორიების  20%- ის ოკუპაცია მოახდინა.

ვწერ და ვწერ… ზოგს მოსწონს ჩემი ნაწერი, ზოგს _ არა. ზოგი მეთანხმება და ზოგიც პირიქით _ მეწინააღმდეგება. ეს კარგია _ დემოკრატიულ საზოგადოებაში აზრთა სხვადასხვაობა უნდა იყოს… ჩვენ დემოკრატიული საზოგადოება ვართ _ სოფლად და ქალაქად მცხოვრებლებს _ თბილისელებს და ბათუმელებს; ზუგდიდელებს და თელაველებს; ქუთათურებს და ახალციხელებს; გორელებს და საგარეჯოელებს; მესტიელებს და ოზურგეთელებს _ დემოკრატია და დემოკრატიულობა გვაერთიანებს.

ამ აზრთა ჭიდილში იკვეთება მთავარი აზრი, ის, რასაც ქვეყანა მიჰყვება… მისი ხელისუფლება აღასრულებს…

ამას წინათ დავწერე, რომ 1801 წლიდან დღემდე, დიდი მსხვერპლი გავიღეთ… ანუ, ჩვენი ბევრი წინაპარი შეეწირა საქართველოს ტერიტორიულ მთლიანობას.  გავიხსენე XIX საუკუნის არაერთი აჯანყება, სისხლში ჩახშობილი წინააღმდეგობები… ბოლოს კი 2008 წლის ამბებიც მიმოვიხილე და, მგონი, ყველა დამეთანხმა… თითქმის ყველა.

…ახლა მახსენდება, იმ დისკუსიაში  ჩვენი რამდენიმე თანამემამულე შემეკამათა და არ მოიწონეს შეფასება _ `რუსეთი ოკუპანტია~…  მერე ვფიქრობდი, რა შეიძლება ყოფილიყო ამის მიზეზი? რატომ არ უნდა ეთანხმებოდე ხსენებულ ჭეშმარიტებას?! სიმართლე გითხრათ, სათანადო პასუხი ვერ მოვძებნე, ვერ მოვიძიე.

ერთადერთი აზრი, რომელიც დღემდე  მიტრიალებს და არ მასვენებს, ისაა, რომ ეს პირები, ვინც რუსეთის ოკუპანტობას არ აღიარებენ, უბრალოდ არარსებულები არიან… უფრო ზუსტად, რა თქმა უნდა, კონკრეტული ადამიანი იმალება მათი სახელების მიღმა, მაგრამ, ეს ადამიანი ნამდვილ გვარ-სახელს მალავს და ფსევდონიმით კი არა, ტყუილი სახელით ავრცელებს ათას ჭორსა და ცრუ ამბავს.

`ფეისბუქს~, რომლითაც ბევრი ჩვენგანი სარგებლობს (და სადაც ხსენებული დისკუსია გაიმართა), სამწუხაროდ, არ აქვს ფუნქცია, რომ ნამდვილი ცრუ მომხმარებელისგან გაარჩიოს. მაგალითად, შემიძლია გავხდე  აშშ-ის პრეზიდენტი ობამა და ბევრს შეიძლება დავაჯერო კიდეც, რომ ობამას წერილებს თუ სტატუსს ეცნობა.

ინტერნეტში წავაწყდი ცნობას, რომ ჩვენი ქვეყნის არაკეთილმოსურნე სახელმწიფოს  სპეცსამსახურებს ამგვარი მინიმუმ 30 000, _ სხვისი სახელით მოსარგებლე პირი ჰყავს _ ზოგს ობამა ჰქვია, ზოგი კი უცნაური სახელებით სარგებლობს.

მათი ამოცნობა, დაკვირვებული თვალისთვის რთული არ არის. საკმარისია, მათივე გვერდების ფოტოები დავათვალიეროთ და აღმოაჩენ, რომ არც ერთს, არ აქვს დადებული საკუთარი ფოტო,  ისინი სხვისი ფოტოებით სარგებლობენ. ინტერნეტში მათ `ტროლ არმიას~ უწოდებენ _ ანუ, ტყუილების გამავრცელებლებს და სიტუაციის ამრევებს.

რა ზიანი მოაქვთ ამგვარ პირებს? ისინი რეალურად ხელს უწყობენ ჭორების, ანუ მითების, უფრო მარტივად რომ ვთქვათ _ ტყუილების გავრცელებას.

ეს ტყუილები, რეალურად, საშიშია ჩვენი ქვეყნისთვის. ამომრჩევლის ნაწილს მართლაც სჯერა, რომ, მაგალითად, ევროპაში შესვლის შემთხვევაში ჩვენს რელიგიას, მართლმადიდებლობას საფრთხე შეექმნება; ზოგს იმისიც სჯერა, რომ ნატოში შესვლის შემთხვევაში, ჩვენ სამუდამოდ წაგვართმევენ აფხაზეთს და ცხინვალის რეგიონებს.

რეალურად, _ ევროპასა და ევრო-ატლანტიკურ სივრცეში საქართველოს გაერთიანება, ქვეყანას ბევრ სიკეთეს მოუტანს… ამას ადასტურებენ არა მხოლოდ გონიერი ადამიანები, არამედ ციფრებიც. მაგალითად, როდესაც ლიტვა, ლატვია ან ესტონეთი გაწევრიანდნენ ევროკავშირსა და ნატოში, მათი ეკონომიკა 6-ჯერ გაიზარდა. რუსეთმა დამოუკიდებელი და დაცული ქვეყნების ტერიტორიებზე უარი თქვა.

მეორე ტყუილი _ ბრძოლა მართლმადიდებლობასთან ხომ საერთოდ აბსურდულია _ იმ ევრო-ატლანტიკურ სივრცეში, რომელშიც საქართველო აუცილებლად გაწევრიანდება, სწორედ რამდენიმე მართლმადიდებელი  სახელმწიფოა, რომლებიც თავს უფრო უსაფრთხოდაც გრძნობენ და მათი რელიგიაც, რწმენაც, უფრო დაცულია. მაგალითად, ასეთია საბერძნეთი _ ისტორიული და ტრადიციული ქვეყანა.

სამწუხაროდ, რუსეთის მომხრეებს, იმ პირებს, რომლებიც ჭორებს და ტყუილებს ავრცელებენ ევროკავშირსა და ნატოზე, ეს მაგალითები არ ახსენდებათ… აგრეთვე, არაფერს ამბობენ იმაზე, რომ ჩვენი კულტურის არაერთი ძეგლი სწორედ ჩვენმა ევროპელმა მეგობრებმა გადაგვირჩინეს. სამწუხაროდ, არავის ახსენდება ის, რომ ღვინის ქვევრში დაყენების წესი, მსოფლიომ მის კულტურულ მემკვიდრეობად აღიარა… ან, ვთქვათ ის, რომ რამდენიმე წლის წინ `იუნესკომ~ ვაჟა-ფშაველას იუბილე მსოფლიოს მასშტაბით აღნიშნა.

ტყუილებს ავრცელებენ ჩვენს ჯარზეც _ თითქოს, ის სათანადოდ შეიარაღებული არ არის, ან მას ბრძოლა არ შეუძლია _ დაახლოებით 12 ათასი სამხედრო მოსამსახურე იმყოფებოდა ავღანეთში და იქ  საკუთარი პროფესიონალიზმი დაამტკიცეს, რასაც, ამერიკელები და ევროპელები ერთხმად აღიარებენ.

სამწუხაროდ, უამრავ სხვა ტყუილთან ერთად, ისმის, რომ ნატო და ევროკავშირი აფხაზეთს და ცხინვალის რეგიონს არ დაგვიბრუნებს, თუმცა, მათ ავიწყდებათ: რეალურად ვინ წაგვართვა ხსენებული ტერიტორიები? პასუხი ნათელია _ რუსეთმა! ნატოს წევრობა კი მინიმუმ იმის გარანტიაა, რომ ტერიტორიებს ვეღარ წაგვართმევენ… დამყარებული მუდმივი მშვიდობა კი განვითარების წინაპირობაა. განვითარების (და მუდმივი ომის შიშის გარეშე ცხოვრების) შემდეგ კი, ჩვენი ტერიტორიული მთლიანობა გაცილებით იოლად აღდგება.

…დაბოლოს, ტყუილია, თითქოს საქართველოსთვის გამოსავალი ნეიტრალიტეტია.

შეგახსენებთ, რომ 1918 წლის დამოუკიდებლობის აქტში საქართველოს იმდროინდელმა ხელისუფლებამ გააკეთა ჩანაწერი: `საერთაშორისო ომიანობაში საქართველო მუდმივი ნეიტრალური სახელმწიფოა~, ანუ, ფაქტობრივად, საკუთარი თავი ნეიტრალურ სახელმწიფოდ აღიარა, თუმცა, ამას ხელი არ შეუშლია ბოლშევიკური რუსეთისათვის, რომ არასრულ სამ წელიწადში _ 1921 წლის თებერვალში შემოჭრილიყო და საქართველოს სახელმწიფოებრიობა გაეუქმებინა.  დაახლოებით იგივე ხდება უკრაინაში _ უკრაინა დღემდე ამბობს, რომ აღარ სურს ნატოში გაწევრიანება, თუმცა, ამ სახელმწიფოს ტერიტორია _ ყირიმის ნახევარკუნძული უკვე მიტაცებულია.

ასე რომ, ტყუილია, თითქოს ნეიტრალიტეტი ჩვენი ქვეყნისთვის მშვიდობისა და უსაფრთხოების გარანტიაა. ტყუილია ისიც, რომ ნატოში გაწევრიანებაზე უარის თქმა გვიხსნის შესაძლო აგრესიისგან, პირიქით, ამ დროს ჩვენს მოწინააღმდეგეს მადა კიდევ უფრო გაეხსნება.

ავტორი: ირაკლი ტაბლიაშვილი

მომზადებულია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 
სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის მიერ
ტელ: +995(32) 2 72 35 35;  
ელ–ფოსტა: stratcom@mod.gov.ge;
ვებ–გვერდი: mod.gov.ge

ივანე ჯავახიშვილის მიმართვა სტუდენტებს!

„შვილებო! ჩემი მოვალეობაა თქვენ წიგნისა და კალმისკენ მოგიწოდოთ, მაგრამ ერის ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როცა საჭიროა ყველაფერი განზე გადასდო და იარაღით ხელში მტერს მიეგებო. და აი, მეც თქვენ დღეს იარაღისკენ მოგიწოდებთ“.

25 თებერვლის ღამე მოგონებები ბრძოლის ველიდან

ტაბახმელაზე საშინელი ქარი ქრის. ხვეტავს და პირში გვაყრის ხორხოშელასა და თოვლს. თხელ ფარაჯებში გახვეულნი, გაყინულნი, გულდასმით ვდარაჯობთ კუთვნილ სივრცეს. სასროლად გამზადებული თოფები ხელში გვიჭირავს. ოთხნი ვართ: მათიკაშვილი, სომხიანცი, ანდრონიკაშვილი, ლომკაცი, 21 წელს არც ერთი ვართ გადაცილებულნი, ტანითაც დაბალი და სუსტი აგებულებისანი ვართ, ყველაზე ჯმუხი სომხიანცია, ქართველთა ერთგული და გულადი სომეხი.

ტაბახმელის რაიონის ერთ ტრანშეაში 40 ჯარისკაცია. მათ კაპიტანი ყიფიანი მეთაურობს. უცბად, ტრანშეას თავს დაესხა წითელი რაზმი. თითქმის ალყაში მოაქცია. რიცხობრივად, მათ შორის, უშველებელი სხვაობაა, მაგრამ ქართველები არ ნებდებიან. იმედოვნებენ, დახმარება მოუსწრებთ, ეს იმედი ამაოა. ქართველთა რაოდენობა სწრაფად კლებულობს. რჩება მხოლოდ ფეხზე მდგომი ხუთი ჯარისკაცი და მათი კაპიტანი. ბოლშევიკები ტრანშეას იღებენ. ხუთი გადარჩენილი რწმუნდება, რომ დამარცხება გარდაუვალია. ისინი ერთმუშტად იკვრებიან. კაპიტანი მათგან ცოტა მოშორებით აღმოჩნდა, მას არც გაქცევა სურს და არც ცოცხლად მტრის ხელში ჩავარდნა. მკერდზე რევოლვერს მიიდებს და ერთიმეორის მიყოლებით ტყვიებს დაიხლის. სასწაული! კაპიტანს სიკვდილი არ ეკარება. უკანასკნელი ძალა მოიკრიბა, რომ სიცოცხლე მოისწრაფოს. უეცრად, ვიღაცამ უსწრაფესად ხელიდან გამოგლიჯა რევოლვერი. ეს სამხედრო სკოლის კურსანტები გამოჩნდნენ დასახმარებლად. კურსანტებმა მტერი უკუაგდეს.  ტრანშეა ბოლშევიკებისაგან გაწმინდეს.

ნ. მათიკაშვილისა და მ. კვალიაშვილის მოგონებებიდან

მომზადებულია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 
სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის მიერ
ტელ: +995(32) 2 72 35 35;  
ელ–ფოსტა: stratcom@mod.gov.ge;
ვებ–გვერდი: mod.gov.ge

კაპიტანი რომან აბაშიძე ახლა 30 წლისაა. აგვისტოს ომში მიღებული მძიმე ჭრილობების მიუხედავად ისევ ფორმაშია და საკუთარ გამოცდილებას სხვა ჯარისკაცებს უზიარებს. მისია საკმაოდ რთულია –  დაჭრილი და დაშავებული სამხედრო-მოსამსახურეების რეაბილიტაცია. მათ ხშირად ეუბნება, რომ ჭრილობის შემდეგ ყველაფერი არ მთავრდება და ასეთ ვითარებაშიც  შესაძლებელია ემსახურო სამშობლოს ისევ იმ შემართებით, მოტივაციით და  ენერგიით. დამაჯერებლად საუბრობს, რადგან ეს გზა თავადაც გაიარა, ამ ამბავს ხშირად იხსენებს.

2008

წლის აგვისტო… მეორე ქვეითი ბრიგადის ოცდამეერთე ბატალიონი, ცხინვალის მისადგომებთან, ზემო ნიქოზში განთავსდა.  ჯარისკაცებმა პოზიციები დაიკავეს და მეთაურის ბრძანებას ელიან… ოცეულის  მეთაური, რომან აბაშიძე ქვეყნისათვის გადამწყვეტ მომენტში, თავისი ოცეულით, ბრძოლის შუაგულში იმყოფება…

ოცეული ზემდგომი მეთაურის ბრძანებას ელის…

ტაქტიკური ჩანაფიქრი ასეთია:  ტერიტორიაზე მოწინააღმდეგის შემოსვლის შემდეგ, აქტიური ცეცხლის დროს, დათქმულ მონაკვეთში ოცეული გარკვეულ მანძილზე სწრაფად იხევს უკან.  შემდეგ ელვისებური შეტევით გეგმავს მიზნის მიღწევას….

23 წლის ოცმეთაურს მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ბრძოლის ველი მას შემდეგ დატოვოს, რაც დარწმუნდება, რომ მისი ოცეულის თითოეული წევრი სამშვიდობოსაა. ბოლოს მეკავშირესთან ერთად რჩება, უკვე მზად არის თავადაც დატოვოს ბრძოლის ველი,  სწორედ ამ დროს,  მოწინააღმდეგე საბრძოლო ტანკსაწინააღმდეგო ყუმბარას ისვრის და   კაპიტანი მიწაზე ეცემა… წამიერი ბურუსი, ფიქრი ოჯახზე, შვილებზე, ცხოვრებაზე… ტკივილისგან გონებადაბინდულმა მაინც შენიშნა, რომ  ყუმბარა არ აფეთქებულა. გაიფიქრა, რომ გაუმართლა… აფეთქების შემთხვევაში ხომ გადარჩენის  შანსი არ არსებობს…

მეკავშირე ჯარისკაცი რაციით კაპიტნის დაჭრის შესახებ გადასცემს… იმის მიუხედავად, რომ მტერი ას მეტრშია, სამშვიდობოს გასული ჯარისკაცებიდან ოთხი ბრძოლის ველზე ბრუნდება. დაჭრილების გასაყვანად……

ახსოვს როგორ გამოიყვანეს ბიჭებმა. შემდეგ   ბატალიონის თავშეყრის ადგილი ნიქოზში და გზა ტყვიავამდე… სწორედ აქ ჩაუტარდა ფეხის კიდურის ამპუტაცია…

ერთი პერიოდი ყველაფერზე უარს ამბობდა… ეგონა, რომ ყველასთვის ზედმეტი გახდა. თუმცა…  გარკვეული დროის შემდეგ დარწმუნდა, რომ ისევ საჭიროა. ამაში თავდაცვის სამინისტროს მიერ შარშან წამოწყებული ახალი პროექტიც დაეხმარა.

,,მხარი მხარს’’ დაჭრილი და დაშავებული სამხედრო მოსამსახურეების ფიზიკური და ფსიქოსოციალური რეაბილიტაციის პროგრამაა. მისი მხარდაჭერით, კაპიტან რომან აბაშიძის მსგავსად, ბევრი დაშავებული სამხედროს ცხოვრება უკეთესობისკენ შეიცვალა. პროექტი   დაჭრილი და დაშავებული სამხედრო მოსამსახურეებისა და მათი ოჯახების  ფსიქოლოგიურ, მორალურ და სოციალურ კეთილდღეობასთან ერთად მათ დასაქმებასაც ითვალისწინებს.

იმ დაჭრილ სამხედროებს, რომელთაც ჩაუტარდათ მუხლს ზედა ცალმხრივი, ორმხრივი და ზედა კიდურის ამპუტაცია, დაუმზადდათ უახლესი ტექნოლოგიის მიოელექტრო ხელის და ბიონიკური X3 მუხლის პროთეზები. ეს პროთეზები დაჭრილი და დაშავებული სამხედროების ცხოვრებას საგრძნობლად აიოლებს, საშუალებას აძლევს მათ ჩვეულ რეჟიმში განაგრძონ ყოველდღიური აქტივობები, იქნება ეს სირბილი,  მანქანის მართვა, თხილამურებზე დგომა და სხვა.

კაპიტანმა რომან აბაშიძემ რეაბილიტაციისა და პროთეზირების კურსი უმოკლეს დროში გაიარა და ახლა უკვე პროგრამის „მხარი მხარს“ ფარგლებში საკუთარ გამოცდილებას სხვა ჯარისკაცებს უზიარებს. თუმცა, დრო სპორტული აქტივობებისთვისაც რჩება….

2016 წელი, 4 თებერვალი,  09:00 საათი…

კაპიტანი სავარჯიშო დარბაზში შედის. იქ 12:00 საათამდე უნდა დაჰყოს. ასე ხდება თითქმის ყოველდღე… თავდაცვის სამინისტროსთან არსებული მჯდომარე ფრენბურთის გუნდი ჩემპიონატისთვის ემზადება. მალე ამერიკის შეერთებულ შტატებში წავლენ და შემართებას, პროფესიონალიზმს და ქვეყნის სიყვარულს ძლიერთა შეჯიბრებაზეც დაამტკიცებენ.

მომზადებულია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 
სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის მიერ
ტელ: +995(32) 2 72 35 35;  
ელ–ფოსტა: stratcom@mod.gov.ge;
ვებ–გვერდი: mod.gov.ge

თავდაცვის, შინაგან საქმეთა, სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროების, ასევე, სახელმწიფო უსაფრთხოების, დაზვერვის და სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის ქვედანაყოფების ტერიტორიაზე სპეციალური საარჩევნო უბნების შექმნა კანონით აიკრძალება.  პროექტს, რომელიც თავდაცვის სამინისტრომ სამართლიანი არჩევნებისთვის შექმნილი უწყებათაშორისი კომისიისა და არასამთავრობო ორგანიზაციების რეკომენდაციების საფუძველზე მოამზადა, მთავრობამ მხარი უკვე დაუჭირა.

კანონპროექტის თანახმად, თავდაცვის, შინაგან საქმეთა, სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროს, სახელმწიფო უსაფრთხოების, დაზვერვისა და სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის სამხედრო მოსამსახურეები, სპეციალური წოდების მქონე პირები, აგრეთვე, სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროს სამედიცინო დეპარტამენტის, პენიტენციური დეპარტამენტისა და პენიტენციური დაწესებულების მოსამსახურეები, არჩევნებში მონაწილეობას, როგორც წესი, მათი რეგისტრაციის ადგილის მიხედვით მიიღებენ.

კანონპროექტის ავტორებმა გაითვალისწინეს ის სპეციფიკა, რომ ზემოაღნიშნული კატეგორიის მოსამსახურეთა გარკვეული ნაწილი არჩევნების დღეს სამსახურის პირობების (მაგ. საბრძოლო მორიგეობაზე ყოფნა) ან ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო ვერ მოახერხებს რეგისტრაციის ადგილზე გამგზავრებას. ამიტომ, მათ სპეციალურ სიაში შეიყვანენ და ხმას მისცემენ შესაბამისი საოლქო საარჩევნო კომისიის მიერ განსაზღვრულ საარჩევნო უბანზე. სიახლეა სამხედრო მოსამსახურეების პარლამენტის მაჟორიტარული სისტემით ჩატარებულ არჩევნებში სპეცსიებით მონაწილეობასთან დაკავშირებითაც. ამის საშუალება ექნებათ იმ მოსამსახურეებს, რომლებიც არჩევნების დღისათვის მუდმივი წესით, 1 წლით ან 1 წელზე მეტი ვადით განთავსებული იქნება დისლოკაციის ადგილზე ან თუ ისინი ადგილსამყოფელს შეიცვლიან ერთი და იმავე საარჩევნო ოლქის ტერიტორიაზე. ამ კატეგორიის პირები, მიუხედავად მათი სამსახურის სპეციფიკისა, წარმოადგენენ ადგილობრივი საზოგადოების ნაწილს და უნდა სარგებლობდნენ თანაბარი საარჩევნო უფლებით.

ავტორები იმედოვნებენ, რომ კანონპროექტი  საარჩევნო პროცედურების დახვეწასა და სპეციალური საარჩევნო უბნების თუ  სპეციალური  საარჩევნო სიების ფორმირების პროცესში შესაძლო დარღვევების პრევენციას შეუწყობს ხელს. ასევე,  უზრუნველყოფს სპეციალურ სიებში შეყვანილი პირების საარჩევნო უფლების დაცვას, მათი ნების თავისუფალი გამოვლინების შესაძლო ხელშემშლელი გარემოებების თავიდან აცილებას და  ე.წ. ადმინისტრაციული რესურსის გამოყენების შესაძლებლობის მინიმიზაციას.

მომზადებულია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 
სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის მიერ
ტელ: +995(32) 2 72 35 35;  
ელ–ფოსტა: stratcom@mod.gov.ge;
ვებ–გვერდი: mod.gov.ge

ხშირად დასმული კითხვები

პოლიტიკური: საქართველო, როგორც დემოკრატიული განვითარების გზაზე მყოფი ქვეყანა, ბუნებრივად მიისწრაფვის დემოკრატიული ფასეულობების მქონე განვითარებული ქვეყნების საერთო ოჯახისკენ. შესაბამისად, საქართველოს ნატო-ში გაწევრიანება, ქვეყნის მშვიდობიანი, უსაფრთხო და დემოკრატიული განვითარების გარანტიაა.

თავდაცვა/სამხედრო: ნატოსთან აქტიური თანამშრომლობის განვითარება ხელს უწყობს საქართველოს თავდაცვისუნარიანობის განმტკიცებასა და საქართველოს შეიარაღებული ძალების ნატოსთან თავსებადობის გაზრდას.

ნატოს „კოლექტიური თავდაცვის“ პრინციპის შესაბამისად, საქართველო დაცული იქნება ნატოს 28 წევრი ქვეყნის მიერ, რაც ნატოს უსაფრთხოების გარანტს წარმოადგენს _ თავდასხმა ერთ წევრ სახელმწიფოზე განიხილება, როგორც თავდასხმა ნატოს ყველა წევრ სახელმწიფოზე.

უსაფრთხოება: საქართველოს ინტეგრაცია ნატოში შექმნის ეროვნული უსაფრთხოების მყარ გარანტიებს და ხელს შეუწყობს მშვიდობისა და სტაბილურობის განმტკიცებას, როგორც სამხრეთ კავკასიაში, ასევე შავი ზღვის რეგიონში.

საქართველოს, როგორც შეზღუდული რესურსების მქონე პატარა ქვეყანას, სჭირდება ნატოს და მისი წევრი ქვეყნების საერთო ძალისხმევა არსებული საფრთხეების დასაბალანსებლად.

ეკონომიკური: ნატოს წევრობა საქართველოს ეკონომიკურ განვითარებას და ქვეყნის საერთო კეთილდღეობას მნიშვნელოვნად შეუწყობს ხელს, უზრუნველყოფს ინვესტიციების მოზიდვას, რადგან ალიანსის წევრობა ინვესტორებისთვის წარმოადგენს სტაბილურობის გარანტს.

მომზადებულია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 
სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის მიერ
ტელ: +995(32) 2 72 35 35;  
ელ–ფოსტა: stratcom@mod.gov.ge;
ვებ–გვერდი: mod.gov.ge

საქართველოს შეიარაღებული ძალების მთავარი ამოცანა ჩვენი ქვეყნის გარეშე მტრისაგან დაცვაა. მაგრამ, როცა საქართველო ამდენი გამოწვევის და პრობლემის წინაშე დგას, ჩვენი ქვეყნის ათასამდე ჯარისკაცი, შორეულ ავღანეთში, NATO –ს წევრი ქვეყნების წარმომადგენლებთან ერთად, ერთ-ერთ ყველაზე რთულ მისიას ასრულებს. რა თქმა უნდა, იბადება კითხვა, რა გვინდა ავღანეთში, მაშინ, როდესაც ჩვენ ირგვლივ და ჩვენს რეგიონში ამდენი პრობლემაა და ახალი გამოწვევები, ფაქტობრივად, ყოველდღიურად იჩენს თავს.

საქართველო ავღანეთში NATO -ს ეგიდით წარმოებულ სამხედრო ოპერაციაში 2004 წლიდან ჩაერთო. შესრულდა 16 საბატალიონო როტაცია. „ავღანური გამოცდილება“ მიიღო 8000-მდე სამხედრო მოსამსახურემ. სამწუხაროდ, დაიღუპა 31 ჯარისკაცი, ათობით მეომარი კი  მძიმედ დაიჭრა.

ავღანეთის სამხედრო მისიამდე საქართველოს შეიარაღებული ძალები აქტიურად მონაწილეობდნენ საერთაშორისო მისიებში კოსოვოში (1999 _ 2008 წ), ერაყში (2003 _ 2008წ). XXI საუკუნის ამ უმნიშვნელოვანესი კონფლიქტების გადაჭრის დროს, სხვა ქვეყნების დროშებთან ერთად, ამაყად ფრიალებდა საქართველოს დროშა. ქართველმა ჯარისკაცებმა საქართველოსა და დასავლეთს შორის ხიდების გადებაში უმნიშვნელოვანესი როლი შეასრულეს.

თანამედროვე გლობალურმა გამოწვევებმა, საერთაშორისო ტერორიზმის აღზევებამ  კიდევ ერთხელ გვაჩვენა, რომ არ არსებობს „სხვისი ომი, არ არსებობას ,,სხვისი პრობლემები’’. ტერორისტების უმოწყალო ქმედებებმა, ლტოლვილების მილიონიანმა ნაკადმა ყველას დაანახვა, რამდენად გადაჯაჭვულია დიდი და პატარა ქვეყნების ინტერესები, რამდენად მნიშვნელოვანია უსაფრთხოება დღევანდელ დღეს.

საერთაშორისო უსაფრთხოების გარემოს გაუარესება, რომლის ახალი ფაზაც 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომით დაიწყო და ყირიმის, აღმოსავლეთ-სამხრეთ უკრაინის და სირიის მოვლენებით გაგრძელდა, საქართველოს  რთული არჩევანის წინაშე აყენებს: ის, ან უნდა დაუბრუნდეს აღმოსავლური ტირანიის, ავტორიტარიზმისა და სიღარიბის მოდელს, ან გახდეს დასავლური ცივლიზაციის ნაწილი _ გააგრძელოს ბრძოლა ძლიერი, ერთიანი, ევროპული საქართველოს მშენებლობისთვის.

ჩვენი ჯარისკაცები, რომლებიც ახლა NATO -ს წევრი და პარტნიორი ქვეყნების ჯარისკაცების მხარდამხარ დგანან, კვლავ თავიანთ მთავარ ამოცანას ასრულებენ _ იქაც საქართველოს მშვიდობას იცავენ. შორეულ ავღანეთში საფუძველი ეყრება  ერთობას, რომელიც მომავალში ჩვენი უსაფრთხოების გარანტი იქნება და რაც ასე გვჭირდება. ჩვენი შეიარაღებული ძალების ქვედანაყოფები უნიკალურ საბრძოლო გამოცდილებას იღებენ, თუ როგორ უნდა აწარმოონ სამხედრო ოპერაციები ახალ რეალობასა და პირობებში. ჩვენი ოფიცრები და სერჟანტები იღრმავებენ ცოდნას იმ ურთულეს ოპერაციებში, რასაც ჰქვია არაკონვენციური ომის წარმოება. სადაც ხიშტების რაოდენობა და საცეცხლე ძალა კი არ წყვეტს ყველაფერს, არამედ, ბრძოლა ადგილობრივი მოსახლეობის „გულის და გონების“ მოსაგებად.

ქართველი ჯარისკაცი ამ ოპერაციებში მხოლოდ მეომარი არ არის. ის  საქართველოს ელჩი და წარმომადგენელია. ქართველებმა არაერთხელ დაიმსახურეს მაღალი შეფასება პროფესიონალიზმისა და ეთიკური საქციელისთვის. მათ არა მხოლოდ ადგილობრივ მოსახლეობას დაანახვეს, ვინ არის ქართველი ჯარისკაცი, არამედ NATO -ს წევრ ქვეყნებსაც შეუქმნეს წარმოდგენა ჩვენი ჯარის და ქვეყნის შესახებ. NATO -ს ნებისმიერი დონის შეხვედრაზე ყველა აღიარებს, რომ საქართველო არის სანდო პარტნიორი, რომელზეც დაყრდნობა ნებისმიერი გამოწვევების დროს შეიძლება. ავღანეთის სამხედრო ოპერაციების ქარიშხალში იწვრთნება და იზრდება ქართული ჯარის ოფიცერთა და სერჟანტთა კორპუსის ახალი თაობა  _  საქართველოს შეიარაღებული ძალების ხვალინდელი დღე. ქართველ ჯარისკაცებს ეს უნიკალური გამოცდილება მთელი სამხედრო კარიერის განმავლობაში გაჰყვება და  სამშობლოს დაცვაში დაეხმარება.

ავღანეთის პროვინცია ჰელმანდში ყოფნის დროს, ქართულმა ქვედანაყოფებმა „თალიბებთან“ ბრძოლისას, კიდევ ერთხელ დაუმტკიცეს საკუთარ თავსა და მთელ მსოფლიოს, რა არის თავდადება და სიმამაცე. დაიმსახურეს ქება არა მხოლოდ კოალიციის წევრი პარტნიორებისგან, არამედ მტრისგანაც. რადიოგადაჭერების დროს ხშირად ისმოდა როგორ აფრთხილებდნენ „თალიბები“ ერთმანეთს „სადაც ქართველები დგანან, იმ ტერიტორიებს მოერიდეთ, იქ ვერ გახვალთ!“

ავღანეთში სამხედრო ოპერაციების დროს  31 ქართველი მეომარი დაიღუპა. ისინი იმ ქართველი გმირების განუყოფელ ნაწილად იქცნენ, რომლებიც შორეული დროიდან დღემდე იცავდნენ და ეწირებოდნენ საქართველოს თავისუფლებას. მათი გმირობა ტოლფასია ჩვენი იუნკრების გმირობისა, ვინც 1921 წელს კოჯორში თავი შესწირა საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლას. საქართველოს დღევანდელმა შეიარაღებულმა ძალებმა წინაპრებისგან მიიღო ესტაფეტა, რათა შეინარჩუნოს და დაიცვას საქართველოს თავისუფლება და დამოუკიდებლობა.

ავტორი: პოლკოვნიკი, ნიკოლოზ ჯანჯღავა

მომზადებულია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 
სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის მიერ
ტელ: +995(32) 2 72 35 35;  
ელ–ფოსტა: stratcom@mod.gov.ge;
ვებ–გვერდი: mod.gov.ge

-გენერალმა მოგიკითხათ.
-ძალიან დიდი მადლობა გადაეცით – მიპასუხა და კმაყოფილს ოდნავ გაეღიმა. შევატყვე, ძალიან გაუხარდა.

გვარდიის გენერალ ლევან გამყრელიძის მოკითხვა ბიჭებს მალევე გადასცა…

საქართველოს ეროვნული გვარდიის სწრაფი რეაგირების მეორე ოცეულის მეთაური 39 წლის კაპიტანი, თენგიზ თეთრაშვილია. დინჯი, გაწონასწორებული, მკაცრი გამომეტყველებითა და სპორტული აღნაგობით. მოხდენილად ატარებს სამხედრო ფორმას…

ისეთია, ჩვენში რომ იტყვიან, „ჯიგრიანი, „ჯიშიანი… მშვიდი და აუღელვებელი. იშვიათად და ძალიან ცოტას ლაპარაკობს. ენაწყლიანი თანამოსაუბრის შთაბეჭდილებას ნამდვილად არ ტოვებს, მაგრამ ნდობისა და კეთილგანწყობის მოპოვებას საუბრის პირველივე წუთიდან ახერხებს. ხვდები, რომ ზუსტად იცის, რა უნდა და რატომ.

ერთმანეთი ავღანეთში, „ბაგრამის“ სამხედრო ბაზაზე გავიცანით. თანამებრძოლ „გვარდიელებთან“ ერთად „სწრაფი რეაგირების ჯგუფშია. გვარდიელებს“ ბაგრამზე „გარე სწრაფებს“ ეძახიან. ბაზის პერიმეტრის უსაფრთხოებაზე აგებენ პასუხს და ამოცანას პირნათლად ასრულებენ. ამოცანა იოლი ნამდვილად არ არის. რამდენიმე კვირის წინ ჩვენი პარტნიორი ამერიკელი სამხედრო მოსამსახურეების სიცოცხლე იხსნეს.

ეს ინტერვიუ კი მორიგ დავალებაზე (შემოვლა, როგორც თავად ეძახიან) გასვლის წინ ჩავწერეთ. კაპიტან თენგიზ თეთრაშვილს ვთხოვე,  რამდენიმე წუთი დაეთმო.

თენგიზ თეთრაშვილი: სკოლა სოფელ დიღომში დავამთავრე 1996 წელს, შემდეგ თსუ-ის იურიდიული ფაკულტეტი – 2001 წელს. სავალდებულო სამსახური საზღვრის დაცვის დეპარტამენტში გავიარე 1999 წელს – მოტოსამანევრო ქვედანაყოფში. ორი წელი, 2003-2005 შინაგანი ჯარების მთავარ სამმართველოში ვიმსახურე. მას შემდეგ საქართველოს შეიარაღებულ ძალებში ვმსახურობ… სხვადასხვა თანამდებობაზე… მყავს მშობლები, ერთი ძმა, მეუღლე და 7 წლის გოგო.“

სამხედრო სამსახური რატომ აირჩიე, წინაპირობები ჰქონდა ამ ნაბიჯს?

სამხედრო სავალდებულო სამსახურის გავლის შემდეგ მივხვდი, რომ გეგმა, რომელიც შეიარაღებულ ძალებში ჩემს დარჩენას არ ითვალისწინებდა, 180 გრადუსით უნდა შემომებრუნებინა. უკვე ვიცოდი, რომ მინდოდა ქვეყნისა და საკუთარი ხალხის სამსახური. გამიჭირდება ახსნა, რას განიცდი ამ დროს, მაგრამ დამიჯერეთ, „სავალდებულოს“ შემდეგ ეს ნაბიჯი არ გამჭირვებია… მშობლებმაც მხარი დაუჭირეს ჩემს გადაწყვეტილებას. დროც ისეთი იყო… შეიძლება სუბიექტური ვარ, მაგრამ ქვეყნის მოქალაქემ არ უნდა გამოტოვოს ეს ეტაპი, იმის მიუხედავად, დარჩება თუ არა სამხედრო სამსახურში… ბავშვობაში ჩემს წარმოდგენებში, ხშირად დამინახავს საკუთარი თავი სამხედრო ფორმაში, შემიძლია ვთქვა, რომ ეს იყო ოცნება, რომელიც ამისრულდა. ახლა საკუთარ თავზე ვმუშაობ, რომ ღირსეულად ვიარო ამ მეტად საპასუხისმგებლო გზაზე.

როგორ შეაფასეს შენი გადაწყვეტილება მეგობრებმა?

მეგობრების ნაწილი ჩემს ნაბიჯს დადებითად შეხვდა. რამდენიმეს ჰქონდა კითხვები, მაგრამ დღეს ყველა ხვდება ჩემი გადაწყვეტილების სიმტკიცეს…  აქ ვიპოვე ჩემი თავი, აქ დავრწმუნდი ჩემს შესაძლებლობებში და მხოლოდ მე არა, ზოგადად, ჯარი არის ასეთი ადგილი…

გვარდიაში როგორ მოხვდი?

საქართველოს ეროვნულ გვარდიაში 2010 წლის დასაწყისიდან ვმსახურობ… 2011 წელს გამიშვეს (ეღიმება)… 2013 დავბრუნდი. უკვე სულ სხვა სიტუაცია დამხვდა გვარდიაში. დღეს თავს ჯარისკაცად ვგრძნობ… ზოგადად, ეროვნული გვარდიის ისტორია რად ღირს?! გზა საბჭოთა იმპერიიდან დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე. თითქმის არ არსებობს კონფლიქტი, რომელმაც ეროვნული გვარდიის მონაწილეობის გარეშე ჩაიარა. ეროვნული გვარდიის ბრძოლების მატიანე არის მატიანე ქართული საზოგადოების მრავალი თაობის ძალიან ნათელი არჩევანისა _ დამოუკიდებელი, თავისუფალი, ევროპული საქართველოს სასარგებლოდ. ეს არის დიდი ისტორია, ერთი დიდი ოჯახი…

ავღანეთში როგორ მოხვდი?

ჩემი სურვილი და  ხელმძღვანელობის გადაწყვეტილება დაემთხვა. აქ ერთ-ერთი სერიოზული მისიის შესრულება გვაქვს დავალებული. ჩვენი პარტნიორების _ ამერიკელების, ჩეხების თუ სხვა ქვედანაყოფების დახმარება, რომლებიც ბაზა `ბაგრამზე~ იმყოფებიან… დაჭრილების ევაკუაცია და სხვა ნებისმიერი სახის ჩართულობა, რომელიც სიცოცხლის გადარჩენას უკავშირდება.

შენს თანამებრძოლებზე მომიყევი…

რაც შეეხება ჩემს თანამებრძოლებს, ჩემი ოცეულის ჯარისკაცებს, ჩემს მეგობრებს, ესენი არიან ბიჭები, რომლებსაც ვეყრდნობი და ყოველთვის მექნება მათი იმედი ბრძოლის ველზე. მათ ჩემს სიცოცხლეს ვანდობ. ეს ბედნიერებაა ჯარისკაცისთვის… ყველამ ზედმიწევნით ზუსტად იცის საკუთარი საქმე. ღირსეული ჯარისკაცები არიან. ჯერ არ ყოფილა ამოცანა, ვერ შეესრულებინოთ ან შესრულებაზე უარი ეთქვათ. პირიქით, როდესაც ერთი ჯგუფი დავალების შესასრულებლადაა, `დამსვენებელი ჯგუფი~ ყოველთვის ითხოვს, რომ დასახმარებლად გაუშვან. აქ ბევრი რამ ვისწავლეთ, ერთმანეთი ხელახლა აღმოვაჩინეთ, ერთმანეთი შევიძინეთ. დავაგროვეთ დიდი გამოცდილება, რომელიც საჭიროების შემთხვევაში ჩვენს ქვეყანას უნდა მოვახმაროთ.

რა უხარიათ და რა სწყინთ ჯარისკაცებს ყველაზე მეტად და ადვილად?

რთული შეკითხვაა. არის ასეთი შეფასება „კარგი მებრძოლია. ჯარისკაცისთვის ეს, ალბათ, ყველაზე დიდი მოტივაციაა… ისე, ცოტა გვწყინს და ცოტა გვიხარია…

გსურს, რამე დაამატო იმ ყველაფერს, რაც უკვე გვითხარი?

ჩვენს დასაცავს, ჩვენს საომარს არავინ იომებს… ყველას ჩვენი წვლილი გვაქვს ქვეყნის დაცვის საქმეში.

მომზადებულია საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს 
სტრატეგიული კომუნიკაციების დეპარტამენტის მიერ
ტელ: +995(32) 2 72 35 35;  
ელ-ფოსტა: stratcom@mod.gov.ge;
ვებ-გვერდი: mod.gov.ge