„საწოლზე რომ ვწვები ცოტა ნორმალურად, ისიც კი მრცხვენია – ჩემი შვილი ვიწრო რკინაზე წევს და მე როგორ უნდა ვჭამო კარგი, როგორ უნდა ჩავიცვა ვერ წარმომიდგენია. ამიტომ ეს დუხჭირი ცხოვრება მე მოვირგე“ – ზვიად ცეცხლაძის დედა, ნარგიზ დავითაძე
„საწოლზე რომ ვწვები ცოტა ნორმალურად, ისიც კი მრცხვენია – ჩემი შვილი ვიწრო რკინაზე წევს და მე როგორ უნდა ვჭამო კარგი, როგორ უნდა ჩავიცვა ვერ წარმომიდგენია. ამიტომ ეს დუხჭირი ცხოვრება მე მოვირგე“ – ზვიად ცეცხლაძის დედა, ნარგიზ დავითაძე