Batumelebi | არჩევანის გარეშე არჩევანის გარეშე – Batumelebi
RU | GE  

არჩევანის გარეშე

ჯაბა ანანიძე, გადაცემა „დიალოგის“ წამყვანი

 


მშვიდობას გაუმარჯოს! – ქართული სუფრის პოპულარული სადღეგრძელო მახსენდება ახლა, როცა უნივერსიტეტზე ვფიქრობ. ოღონდ მშვიდობა იყოს, არჩევანი ნუ შეგვაწუხებს და ბრძოლა ნუ იქნება. აბა, ვინ იცის, ბრძოლა რა შედეგს მოიტანს და კიდევ რამდენი გაბრძოლება დარჩება საჭირო. მგონი, ეს განწყობა მეფობს უნივერსიტეტში, სადაც არჩევანი არ არის. სამაგიეროდ, არის მშვიდობა.

 

არჩევანი არ არის, რადგან მასზე უარი თქვეს არაერთხელ და ახლაც, როცა ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორს საგანგებოდ შეკრებილმა აკადემიურმა საბჭომ გადადგომაზე უარი უთხრა. „მას ძალიან დიდი დამსახურება აქვს და უნდა დარჩეს, დასახული გეგმა ბოლომდე უნდა მიიყვანოს“, – თქვა „დიალოგში“ ფილოსოფოსმა ვარდო ბერიძემ, რომელიც აკადემიური საბჭოს წევრია.

 

რადიკალური იყო სხვა პროფესორების განწყობა, რომელთა უმრავლესობა პირდაპირ ეთერში ისე ადიდებდა ამჟამინდელ რექტორს, სკკპ-ს ყრილობაზე მეგონა თავი. რადიკალიზმი კი ერთმა მაყურებელმა გააჩინა, რომელმაც მხოლოდ არგუმენტი ითხოვა: იქნებ, გვითხრათ, რატომ არის ალიოშა ბაკურიძე ერთადერთი არჩევანიო.

 

„ალიოშა ბაკურიძის უმთავრესი დამსახურება არის ის, რომ მან სტაბილური გარემო შექმნა“ – გვითხრა პროფესორმა რამაზ ხალვაშმა, რომელიც 2008 წელს რექტორობის კანდიდატი იყო და რომელსაც აჭარის ყოფილმა პირველმა პირმა უთხრა: მე ვინც მინდა, ის გახდება უნივერსიტეტის მმართველიო.

 

მორიგ „არჩევნებზე“, გასულ წელს, ალიოშა ბაკურიძეს კონკურენტი აღარ ჰყავდა. რამაზ ხალვაშმა უკვე იცოდა, რომ თუკი რექტორობას ისევ მოინდომებდა, პრობლემები შეექმნებოდა. თავად გვითხრა, ასე მითხრესო. ეს იყო უნივერსიტეტი, სადაც უკვე რექტორების შეცვლა-გამოცვლის პროცესია წასულიყო და „სტაბილურობა“ მოსულიყო. ამ „სტაბილურობამ“ შექმნა უნივერსიტეტი, რომლის პროფესორებიც აზრის საჯაროდ დაფიქსირებას გაურბიან, სადაც დისკუსია და კამათი საშიშია და სადაც ვიდეოთვალი აღბეჭდავს იმასაც, თუ როგორ ჩატარდა სტუდენტური თვითმმართველობის, ასევე რექტორის არჩევნები არჩევანის გარეშე – მხოლოდ ერთი კანდიდატით (აქაც გაგახსენეთ სკკპ?)

 

აკადემიურ საბჭოს არ უმსჯელია საკითხზე: რატომ სურს რექტორს თანამდებობის დატოვება. მაყურებელმა მოგვწერა: სპექტაკლი იყო ეს ყველაფერი, რექტორზეა დაქვემდებარებული ეს საბჭო და რექტორს სურდა ეჩვენებინა, საბჭოს სხვა არჩევანი არ ჰქონია და სად წავიდეო.

 

ეჭვი მაქვს, ისევ პოლიტიკოსებმა მოსთხოვეს რექტორს წასვლა. არ ვიცი, ახალ ხელისუფლებას რა არჩევანი აქვს, მაგრამ მინდა, არჩევანი ყოველთვის თავად უნივერსიტეტმა გააკეთოს.

 

წერის დროს ყოველთვის ვხედავ კადრებს, რაზეც ვფიქრობ. მინდა, მეჩვენებოდეს, რადგან ეს უნივერსიტეტი დავამთავრე და მიყვარს, მაგრამ ასე ვხედავ: უნივერსიტეტი ახალგაზრდობის გაუვლელად დაბერდა, არა?

 

ჯაბა ანანიძე, გადაცემა „დიალოგის“ წამყვანი

 

ჯაბა ანანიძე
ჯაბა ანანიძე


მშვიდობას გაუმარჯოს! – ქართული სუფრის პოპულარული სადღეგრძელო მახსენდება ახლა, როცა უნივერსიტეტზე ვფიქრობ. ოღონდ მშვიდობა იყოს, არჩევანი ნუ შეგვაწუხებს და ბრძოლა ნუ იქნება. აბა, ვინ იცის, ბრძოლა რა შედეგს მოიტანს და კიდევ რამდენი გაბრძოლება დარჩება საჭირო. მგონი, ეს განწყობა მეფობს უნივერსიტეტში, სადაც არჩევანი არ არის. სამაგიეროდ, არის მშვიდობა.

 

არჩევანი არ არის, რადგან მასზე უარი თქვეს არაერთხელ და ახლაც, როცა ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორს საგანგებოდ შეკრებილმა აკადემიურმა საბჭომ გადადგომაზე უარი უთხრა. „მას ძალიან დიდი დამსახურება აქვს და უნდა დარჩეს, დასახული გეგმა ბოლომდე უნდა მიიყვანოს“, – თქვა „დიალოგში“ ფილოსოფოსმა ვარდო ბერიძემ, რომელიც აკადემიური საბჭოს წევრია.

 

რადიკალური იყო სხვა პროფესორების განწყობა, რომელთა უმრავლესობა პირდაპირ ეთერში ისე ადიდებდა ამჟამინდელ რექტორს, სკკპ-ს ყრილობაზე მეგონა თავი. რადიკალიზმი კი ერთმა მაყურებელმა გააჩინა, რომელმაც მხოლოდ არგუმენტი ითხოვა: იქნებ, გვითხრათ, რატომ არის ალიოშა ბაკურიძე ერთადერთი არჩევანიო.

 

„ალიოშა ბაკურიძის უმთავრესი დამსახურება არის ის, რომ მან სტაბილური გარემო შექმნა“ – გვითხრა პროფესორმა რამაზ ხალვაშმა, რომელიც 2008 წელს რექტორობის კანდიდატი იყო და რომელსაც აჭარის ყოფილმა პირველმა პირმა უთხრა: მე ვინც მინდა, ის გახდება უნივერსიტეტის მმართველიო.

 

მორიგ „არჩევნებზე“, გასულ წელს, ალიოშა ბაკურიძეს კონკურენტი აღარ ჰყავდა. რამაზ ხალვაშმა უკვე იცოდა, რომ თუკი რექტორობას ისევ მოინდომებდა, პრობლემები შეექმნებოდა. თავად გვითხრა, ასე მითხრესო. ეს იყო უნივერსიტეტი, სადაც უკვე რექტორების შეცვლა-გამოცვლის პროცესია წასულიყო და „სტაბილურობა“ მოსულიყო. ამ „სტაბილურობამ“ შექმნა უნივერსიტეტი, რომლის პროფესორებიც აზრის საჯაროდ დაფიქსირებას გაურბიან, სადაც დისკუსია და კამათი საშიშია და სადაც ვიდეოთვალი აღბეჭდავს იმასაც, თუ როგორ ჩატარდა სტუდენტური თვითმმართველობის, ასევე რექტორის არჩევნები არჩევანის გარეშე – მხოლოდ ერთი კანდიდატით (აქაც გაგახსენეთ სკკპ?)

 

აკადემიურ საბჭოს არ უმსჯელია საკითხზე: რატომ სურს რექტორს თანამდებობის დატოვება. მაყურებელმა მოგვწერა: სპექტაკლი იყო ეს ყველაფერი, რექტორზეა დაქვემდებარებული ეს საბჭო და რექტორს სურდა ეჩვენებინა, საბჭოს სხვა არჩევანი არ ჰქონია და სად წავიდეო.

 

ეჭვი მაქვს, ისევ პოლიტიკოსებმა მოსთხოვეს რექტორს წასვლა. არ ვიცი, ახალ ხელისუფლებას რა არჩევანი აქვს, მაგრამ მინდა, არჩევანი ყოველთვის თავად უნივერსიტეტმა გააკეთოს.

 

წერის დროს ყოველთვის ვხედავ კადრებს, რაზეც ვფიქრობ. მინდა, მეჩვენებოდეს, რადგან ეს უნივერსიტეტი დავამთავრე და მიყვარს, მაგრამ ასე ვხედავ: უნივერსიტეტი ახალგაზრდობის გაუვლელად დაბერდა, არა?

 

ნეტგაზეთის მასალების სხვა გამოცემებში გადაბეჭდვის წესი
Nana Kvachadze