დღეს, 15 ნოემბერს, საქართველოს ფინანსთა მინისტრმა, ლაშა ხუციშვილმა 2024 წლის ბიუჯეტის პარამეტრებზე ისაუბრა.
ის შეეხო საჯარო სკოლებში მასწავლებელთა შრომითი ანაზღაურების საკითხსაც.
მინისტრის თქმით, დაახლოებით ორი კვირის წინ, განათლების მინისტრმა მასწავლებლებს წარუდგინა ხელფასის გაანგარიშების ახალი მოდელი, რომლის მიხედვითაც ანაზღაურების მოცულობა დამოკიდებული იქნება საგაკვეთილო საათების რაოდენობაზე.
„2024-2025 სასწავლო წელს, სრულ განაკვეთზე დასაქმებულ მასწავლებელთა ანაზღაურება, საშუალოდ, გაიზრდება 500 ლარით და 1 900 ლარს გადააჭარბებს.
ეს არის ერთ წელიწადში ხელფასის დაახლოებით 35%-იანი ზრდა, რის შემდეგაც მასწავლებლის ანაზღაურება გარკვეულწილად გაუთანაბრდება ქვეყანაში არსებულ საშუალო ხელფასს.
გარდა მასწავლებლების ხელფასისა, 2024 წელს გაიზრდება სკოლების ადმინისტრაციული პერსონალის და მანდატურების ხელფასებიც“, – ამბობს ფინანსთა მინისტრი.
არც განათლების მინისტრს, არც პრემიერს და არც ფინანსთა მინისტრს, არ დაუკონკრეტებიათ, რას ემატება ეს 500 ლარი, სტატუსს თუ საბაზისო ხელფასს.
ზემოთ ხსენებულ პირებს არც იმაზე უსაუბრიათ, გაეზრდებათ თუ არა იმ პედაგოგებსაც ხელფასები, ვინც სრულ განაკვეთზე არ არის დასაქმებული?
მმართველი პარტია, თუ წინა გამოცდილებას დავაკვირდებით, ყველა წინასაარჩევნო წელს აანონსებდა მასწავლებლების ხელფასების მატებას და ყოველთვის მსგავს კითხვის ნიშნებს ტოვებდა.
ხელისუფლება, ჯერ კიდევ მიხეილ ბატიაშვილის მინისტრობის დროს ირწმუნებოდა, რომ პედაგოგის საშუალო ხელფასს 2022 წლისთვის 1500 ლარისთვის უნდა მიეღწია.
2023 წელს კი ხელისუფლება პედაგოგებს საშუალო ხელფასის 1900 ლარამდე გაზრდას ჰპირდება და ისიც მხოლოდ ნაწილს – პედაგოგების განცხადებით, საქართველოს საჯარო სკოლებში სრულ განაკვეთზე მასწავლებლების ნაწილია დასაქმებული, ნაწილი კი 7-8 და უფრო ნაკლებ საათზე მუშაობს.
ჯერ კიდევ 2020 წელს, როცა სამინისტრომ სტატუსზე დანამატი გაზარდა, პედაგოგების საკმაოდ დიდი ჯგუფი, გაზრდილ ხელფასს მაინც ვერ იღებდა, რადგან სამინისტროს დათქმა იყო, რომ გაზრდილ ხელფასს მხოლოდ ის პედაგოგები მიიღებდნენ, ვისაც სულ ცოტა 15 საათი მაინც ჰქონდა.
პედაგოგები მაშინაც სწერდნენ სამინისტროს, რომ ეს გადაწყვეტილება დისკრიმინაციული იყო და მათი შრომითი უფლებები ირღვეოდა.
