10 წელი ვიყავი პატიმარი, მაგრამ ვიცოდი, გათავისუფლების შემდეგ რას გავაკეთებდი


საპატიმროში გიორგი აზნაუროვმა თითქმის ათი წელი გაატარა. თავისუფლების მრავალწლიანი აღკვეთის შემდეგ, ძირითადად, გარემოსთან ადაპტაცია ძალიან უჭირთ, თუმცა გიორგი ამ მხრივ გამონაკლისია. როგორც გვეუბნება, მისი წინაპრები დურგლები იყვნენ და გათავისუფლების შემდეგ თავადაც ზუსტად იცოდა, რა უნდა გაეკეთებინა. საკუთარ სახლში ხის სახელდახელო საამქრო მოაწყო, მართალია, ოზურგეთში, სადაც ის ცხოვრობს ხის ავეჯს იშვიათად ყიდულობენ, მაგრამ როგორც თავად ამბობს, „როგორღაც ერგება ბაზარს“.

,,გათავისუფლების შემდეგ ბევრი რამ ვცადე. მოცვის სახელმწიფო პროგრამაში ჩართვაც, მაგრამ თბილისში ოთხჯერ ჩავედი და ჩამოვედი, უამრავი ხარჯი მქონდა. შევამოწმებინე ნიადაგიც – მოცვისთვის იდეალური აღმოჩნდა. თუმცა როგორც თქვენთან არავინ მოსულა და არ მოუცია ნერგები, ისე არ მოუცია ჩემთვისაც არავის არაფერი. არც ტრენინგები ჩამტარებია, მოცვისთვის როგორ მომევლო და გამეხარებინა“, – ყვება გიორგი.

მერე „ყოფილი პატიმრების გაძლიერების პროექტის“ შესახებ შეიტყო და ,,გურიის ახალგაზრდულ რესურსცენტრს“ მიმართა. აქ მას ხის სახელოსნოსთვის საჭირო ხელსაწყო შეუძინეს, მერე საამქრო გააფართოვა, სახლიდან სხვაგან გადაიტანა და ,,დემოკრატიის ინსტიტუტისგან“ ხელსაწყოების შესაძენად განმეორებითაც დააფინანსეს.

,,სამსახურის ძიებისას გათავისუფლების შემდეგ ვიგრძენი – ყოფილ პატიმრებს საზოგადოების ძირითადი ნაწილი საეჭვოდ და არასრულფასოვნად თვლის. მე ალბათ იმიტომ გამიმართლა, რომ ყველაფერი ,,წამოვიღე“ ციხიდან, რაც შეიძლებოდა: ბევრს ვკითხულობდი, ვვარჯიშობდი, სარეაბილიტაციო პროგრამებშიც ჩავერთე და არ მოვეშვი, თითქმის ათი წელი ვიყავი პატიმარი, მაგრამ ვიცოდი, გათავისუფლების მერე რას გავაკეთებდი.

2013 წლიდან საპატიმროში უკვე იგრძნობოდა, რომ პატიმრების გათავისუფლების შემდგომ ცხოვრებაზეც დაიწყო შედარებით სისტემამ ფიქრი“, – ამბობს გიორგი აზნაუროვი.

ოჯახში მხოლოდ თვითონაა დასაქმებული, პენსიონერი დედა, მეუღლე და ორი შვილი ჰყავს. 6 ჰექტარ მიწას, როგორც თავად ამბობს, ოზურგეთში ვერ იყენებს.

„ექვსიდან ერთ ჰექტარზე თხილი მაქვს გაშენებული, მაგრამ ვერ ვსარგებლობ, მოგება ამისგან აღარ გვაქვს ფაროსანას შემოტევის შემდეგ. ფაროსანას რაოდენობა შემცირდა, ახლა რაღაც სხვა დაავადება გაუჩნდა და მოსავალი ვერ მივიღე ისე, რომ მოგება მქონოდა. ტყუილად შრომა გამომდის. სოფლებში არც სპეციალისტები არიან, აზრი რომ ჰკითხო, რას როგორ უწამლო“, – გვიყვება ყოფილი პატიმარი.

გიორგი აზნაუროვის მსგავსად „დემოკრატიის ინსტიტუტის“ „ყოფილი პატიმრების გაძლიერების პროექტში“ ორი წლის განმავლობაში არაერთი ბენეფიციარი ჩაერთო, ინდივიდუალური საჭიროებების გათვალისწინებით ისინი სხვადასხვა სერვისით სარგებლობენ, მათ შორის იურიდიული, სამედიცინო მხარდაჭერით, დასაქმების ხელშემწყობი პროგრამებითა და შემეცნებით-კულტურული ღონისძიებებით.


მასალა მომზადებულია პროექტის – „ყოფილი პატიმრების, პატიმართა ოჯახებისა და პრობაციონერების მხარდაჭერის პროგრამა“  ფარგლებში.
პროექტს ახორციელებს ა(ა)იპ „დემოკრატიის ინსტიტუტი“ და დაფინანსებულია ევროკავშირის მიერ.
მასალაში გამოთქმული მოსაზრებები ავტორისეულია და შესაძლოა არ გამოხატავდეს დონორი ორგანიზაციის თვალსაზრისს.

ნეტგაზეთის მასალების სხვა გამოცემებში გადაბეჭდვის წესი
ავტორი
თამარ ნერგაძე არის "ბათუმელების" რეპორტიორი 2017 წლის ოქტომბრიდან