„საუბარი იმაზე, რომ არჩევნებში მონაწილეობას აზრი არა აქვს, არის საღ აზრთან ბრძოლა,“ – გვითხრა ბადრი ჯაფარიძემ, „ლელოს“ ერთ-ერთმა ლიდერმა. მას ვკითხეთ, 4 ოქტომბრის არჩევნების შედეგის გათვალისწინებით, ამჯერად რა სტრატეგიით აპირებს „ლელო“ პოლიტიკური ბრძოლის გაგრძელებას.
ბადრი ჯაფარიძეს მიაჩნია, რომ არჩევნებს ალტერნატივა არ აქვს და ვადამდელ არჩევნებს თუ ჩანიშნავს „ოცნება“, ამ არჩევნებშიც მიიღებს მონაწილეობას.
რაც შეეხება ერთობას და მოკავშირეებს – ამ ეტაპზე „ლელო“ კონსულტაციების გაგრძელებას მხოლოდ გახარიას პოლიტიკურ ძალასთან აპირებს.
- ბატონო ბადრი, მინდა გვესაუბროთ იმაზე, თუ რას აპირებთ არჩევნების შემდეგ, რა სტრატეგიით გეგმავთ პოლიტიკური ბრძოლის გაგრძელებას? ვისთან ერთად?
სტრატეგია არ შეცვლილა. მიგვაჩნია, რომ ერთადერთი სწორი სტრატეგია ყველა ველზე, სადაც შეიძლება წინააღმდეგობის გაწევა, არჩევნები არის ხელისუფლების ცვლილების ერთადერთი რეცეპტი, მათ შორის, ამ ქვეყანაში.
ასე იყო წარსულშიც, როდესაც ხელისუფლება იცვლებოდა არჩევნებით პარალელურად მშვიდობიანი მანიფესტაციების ფონზე. ასე იყო 1990 წელს, ასე იყო 2003 წელს, 2012 წელს და ასე იქნება „ქართული ოცნების“ ცვლილების შემთხვევაშიც. ეს ცვლილება აუცილებლად დადგება.
- აქამდე როგორ მიდიხართ, რომ ჩატარდეს მეტ-ნაკლებად სამართლიანი არჩევნები?
ასეთი რეცეპტი რომ არსებობდეს ბუნებაში, ის უკვე განხორციელებული იქნებოდა.
უნდა გვესმოდეს, რომ ეს არის ბრძოლა, რომელიც არის დროში გაშლილი, მაგრამ უნდა იყოს მუდმივი ძალისხმევა ყველა შესაძლო ველზე. ახლა ასეთი ველი იყო ადგილობრივი არჩევნები და ჩვენ მივიღეთ მონაწილეობა ამ არჩევნებში.
სამწუხაროდ, ოპოზიციის ნაწილი მთელი ეს პერიოდი მოუწოდებდა ამომრჩევლებს, არ მოსულიყვნენ არჩევნებზე, მათ აირჩიეს სხვა გზა – ბოიკოტის გზა, რომელსაც არასდროს ამ ქვეყანაში არანაირი ცვლილება არ მოუტანია.
- თქვენ რა შეცვალეთ არჩევნებში მონაწილეობით? „ქართულ ოცნებას“ მიეცით მყარი არგუმენტი, რომ თქვას – მრავალპარტიული არჩევნები ჩავატარეთ და საკრებულოებიც მრავალპარტიულიაო.
ეს გულუბრყვილო არგუმენტია – 14 პარტია იყო სიაში…
„ქართული ოცნება“ იმასაც კი ამბობდა, რომ ჩვენ ძალადობრივ დამხობისკენ მოვუწოდებდით ხალხს. ისინი რას იტყვიან, ამას ხომ არა აქვს მნიშვნელობა?!
- წინა არჩევნებისგან განსხვავებით თქვენ „ლელოს“ ამომრჩევლის ნაწილის დარწმუნებაც ვერ შეძელით, ისინიც არ მივიდნენ არჩევნებზე, ამბობდნენ, რომ ეს ფარსი იყო და არა ცვლილების შესაძლებლობა.
ეს არის უბედურება. უბედურებაა ამ ქვეყნისთვის. თუ არჩევნების გზით ვერ ხედავს ჩვენი ამომრჩეველი ცვლილებას, მაშინ რომელი გზით ხედავს, ამიხსენით – ბოიკოტის გზით?!
ესაა უბედურება, როდესაც ასეთი აზრის კულტივირება ხდება. ამ ქვეყანაში ცვლილება მოხდება არჩევნების გზით, აქამდეც ხდებოდა არჩევნების გზით, მიუხედავად იმისა, რომ ყველა შემთხვევაში, როცა ეს ცვლილებები ხდებოდა, ცესკოს ფლობდა ხელისუფლება და იყო არათანაბარი პირობები.
თუ ასეთი აზრის კულტივირება გაგრძელდება, ეს არის იმ ტოტის მოჭრა, რომელზეც ვართ.
- ევროპარლამენტიც ამბობდა ამ არჩევნებზე, ბატონო ბადრი, რომ არ იყო თანაბარი პირობები…
როდის იყო რეალური არჩევნები: 2003-ში თუ 2012-ში, როცა შეიცვალა ხელისუფლება? რას ნიშნავს რეალური არჩევნები? – რეალურია არჩევნები, რომელშიც ხალხი მონაწილეობს. ხალხი აქცევს არჩევნებს რეალურად.
- მაგრამ წარსულში ჩატარებულ არჩევნებს, მაგალითად, ეუთო აკვირდებოდა. დღეს ქართულმა სადამკვირვებლო ორგანიზაციებმაც მკაფიოდ თქვეს, რომ სამართლიანი არჩევნების ჩატარების ყველა პირობა „ოცნების“ რეჟიმმა მოსპო…
საუბარი იმაზე, რომ არჩევნებში მონაწილეობას აზრი არა აქვს, არის საღ აზრთან ბრძოლა.
2002 წელს, როდესაც ადგილობრივ არჩევნებში ოპოზიციამ მიიღო მონაწილეობა, ცესკო იყო სრულად კორუმპირებული. 2002 წელს „მოქალაქეთა კავშირი“ აკონტროლებდა ყველაფერს, ოპოზიციამ მიიღო მონაწილეობა და მოიგო თბილისის საკრებულო. ეს იყო იდიოტიზმი?! უკვე 2003 წელს ამან უზრუნველყო ცენტრალური ხელისუფლების ცვლილება.
თუ 2002 წლის არჩევნებში ოპოზიციის მონაწილეობა იყო სწორი და საკრებულოში უმრავლესობის მიღება, რაც აღმოჩნდა მნიშვნელოვანი ფაქტორი 2003 წლის ცვლილებებისთვის, ადამიანებს მეხსიერება ხომ უნდა ჰქონდეთ საკმარისი?!
- იცვლება პოლიტიკური მოცემულობა: რა შედეგი მიიღეთ დღეს არჩევნებში მონაწილეობით, რა შეცვალეთ?
თქვენ მითხარით მაგალითი, ბოიკოტის შედეგად რა ცვლილებები დადგა?! 2021 წლის არჩევნებთან [წინა ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები] შედარებით გავაორმაგეთ ჩვენი ხმების რაოდენობა.
კიდევ ერთხელ ხაზს ვუსვამ, რომ ბოიკოტის მოწოდება იყო დიდი შეცდომა – ჩვენ გავუშვით ხელიდან თბილისის მოგების უზარმაზარი შანსი, ბათუმის მოგების უზარმაზარი შანსი…
რა თქმა უნდა, არათანაბარი პირობები იყო, ჩვენ ვიყავით უზარმაზარი წნეხის ქვეშ, მათ შორის, მთელი საარჩევნო კამპანიის უდიდესი ნაწილი საპატიმროში ვიყავით, მაგრამ 100 000 ამომრჩეველი მოვიდა და მხარი დაგვიჭირა. აი, ეს არის უზარმაზარი რამ, რაც კიდევ ერთხელ დავადასტურეთ – მყარად ვდგავართ ფეხზე.
- „ოცნების“ რეჟიმი სად შეასუსტა თქვენმა მონაწილეობამ? პირიქით, „ოცნება“ ეცდება ქვეყნის შიგნით ლეგიტიმაციის მიღწევას თქვენს თითო თუ ორ-ორ მანდატზე აპელირებით.
ამომრჩევლები ჩვენი არჩევნებში მონაწილეობის გამო ძალიან დიდ კმაყოფილებას გამოხატავდნენ.
ორივე მხრიდან ცდილობენ, ზიანი მოგვაყენონ, ამომრჩევლის ასეთი მხარდაჭერა არის დემონსტრირება, რომ „ლელო” დგას ძალიან მყარად, როგორც პოლიტიკური ორგანიზაცია, ვერაფერი ვერ დაგვაკლო ვერც „ქართულმა ოცნებამ“ და ვერც ჩვენი კოლეგების მცდელობამ – ვერ შეგვძლებოდა მიგვეღო ის მნიშვნელოვანი მხარდაჭერა, რომელიც მივიღეთ.
როდესაც მნიშვნელოვანი პოლიტიკური მოთამაშეები მთელი ეს პერიოდი ცდილობენ, მოგაყენონ ზიანი, რა თქმა უნდა, მარტო ვერ შეძლებ „ქართული ოცნების“ დამარცხებას.
- არ ფიქრობთ, რომ ამ მოცემულობაში, როცა ოპოზიციური ერთობა ვერ შედგა, არჩევნებში თქვენი მონაწილეობით ხელი შეუწყვეთ „ქართული ოცნების“ ლეგიტიმაციას?
აბსოლუტურად არა. ლეგიტიმაცია არის მოგონილი, ეს სისულელეა. არანაირი ლეგიტიმაცია არ მომხდარა „ქართული ოცნების“ და ვერც მოხდებოდა. თუ ვინმე გეტყვით, რომ ლეგიტიმაცია მოხდა, ეს შეიძლება მხოლოდ თქვას „ქართული ოცნების“ პროპაგანდისტმა. ასე რომ, არ აჰყვეთ „ქართული ოცნების“ პროპაგანდისტებს.
- ევროპარლამენტმაც გითხრათ ერთ-ერთი რეზოლუციით, რომ ამ არჩევნებში არ იყო კონკურენციის პირობა…
წინა რეზოლუციას თუ გაეცანით, რომელიც იყო ორი კვირით ადრე? გთხოვთ, ჩახედოთ, სადაც იყო მოწოდება ოპოზიციის მიმართ, რომ გაერთიანებულიყვნენ – ქუჩაში ერთობისკენ კი არა, არჩევნებში მონაწილეობისკენ მოგვიწოდებდნენ.
ევროპარლამენტი არ არის ცენტრალური კომიტეტი, რომ გიბრძანოს, რა გააკეთო. შეაფასეს ვითარება, რომ ეს არის არათანაბარი, უთანასწორო პირობები, რომელშიც შევედით, მაგრამ კიდევ ერთხელ ვიმეორებ – ყოველთვის, როდესაც ხდებოდა ხელისუფლების ცვლილება, ყოველთვის იყო არათანაბარი პირობები: ხელისუფლება აკონტროლებდა ცესკო-საც, ადმინისტრაციულ ორგანოებსაც, ფულად ნაკადებსაც და ასე შემდეგ. ვერცერთ შემთხვევას ვერ მომიყვანთ, როდესაც ცვლილება მოხდა ხელისუფლების მაშინ, როცა იყო იდეალური საარჩევნო გარემო.
როდესაც 70% თბილისის შემთხვევაში მხარს უჭერს ოპოზიციას და 20%-მა მისცა კალაძეს ხმა – ამის არ გამოყენება არის მინიმუმ სიბრიყვე, ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება იყოს მავნებლობაც.
- „ოცნებას“ არც წინა არჩევნებში ჰქონია ამომრჩევლის უმრავლესობის მხარდაჭერა, მაგრამ გაყალბდა. ახლა რატომ ვერ გააყალბებდნენ?
წინა არჩევნებზე თბილისი მოვიგეთ, რუსთავი მოვიგეთ, ქუთაისი მოვიგეთ, მაგრამ მერე მოხდა გაზავება რეგიონებიდან გაყალბებული ხმებით და აქ [ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები] ხომ არ ზავდება?
- მაშინ 2021 წლის ადგილობრივი არჩევნები გავიხსენოთ: მაგალითად, ბათუმი მოიგო ოპოზიციამ და გიორგი კირთაძე უნდა გამხდარიყო ბათუმის მერი, გახდა?! სხვადასხვა მანიპულაციით „ოცნებამ“ მიიტაცა ძალაუფლება იგივე მეორე ტურში „ოცნების ქალაქის“ სქემის გამოყენებით.
მეგობრებო, არჩევნების მიმართ ასეთი დამოკიდებულების კულტივირება ნიშნავს იმ ტოტის მოჭრას, რომელზეც ვსხედვართ, არ შეიძლება ამის კეთება. ეს არის ნიჰილიზმის გაღრმავება ჩვენს თანამოქალაქეებში, რომ არჩევნებით ვერ შეცვლი რეალობას.
- ფაქტები ჯიუტია და რა გავაკეთოთ, ბატონო ბადრი?
უნდა მოვიპოვოთ უპირატესობა და თბილისს მოპოვებული ჰქონდა ეს უპირატესობა – 20%-მა მისცა კალაძეს ხმა, ეს ხომ მოგონილი ციფრი არ არის, ხომ ნახეთ თქვენ თვითონ?
საღი აზრი რას გვეუბნება? თუ შენ უპირატესობა გაქვს 70/30-ზე – უნდა შეხვიდე არჩევნებში, იმიტომ, რომ ამხელა უპირატესობის გაქარწყლება გაყალბებით შეუძლებელია.
რახან თბილისში ვერ ხერხდება იმ მასშტაბით გაყალბება, რომ გადაიფაროს განსხვავება ოპოზიციურ ამომრჩეველსა და „ქართული ოცნების“ ამომრჩეველს შორის, ჩნდება უზარმაზარი შანსი იმისათვის, რომ მოიგო თბილისი, მოიგო რუსთავი, ამ განსხვავებას ვერ აკომპენსირებს რეგიონებში ძალადობით მიღებული ხმები. შარშან თბილისი მოვიგეთ, რუსთავი მოვიგეთ, მაგრამ რეგიონებში გაყალბებული ხმებით გადააჭარბეს ამ მაჩვენებელს.
- ამიტომაც, დაგისახელეთ შედარებისთვის 2021 წლის ადგილობრივი არჩევნები: ბათუმი ჯამურად მოიგო ოპოზიციამ, მაგრამ ეს ვერ აისახა საბოლოო შედეგზე.
თქვენ ცდილობთ არჩევნების იდეა მოკლათ, არ გამოვა ეს.
დიდი უპირატესობა გვინდა, ისეთი, როგორიც გვქონდა თბილისში. თქვენ ამბობთ, რომ გიორგი კირთაძემ მოიგო ფაქტობრივად, მე კი, გეუბნებით, რომ ცესკოს მონაცემებით მოვიგეთ თბილისი.
- ცესკოს მონაცემებით, ბათუმში მაშინ საჭირო გახდა მეორე ტური და შემდეგ იყო სავარაუდო მოსყიდვის მცდელობა, რომ უმრავლესობა მიეღო „ოცნებას“. ეს შემთხვევა დღემდე არ გამოუძიებიათ, ასევე იყო ამომრჩევლის ნებაზე მასობრივად გავლენის მოხდენის მცდელობა…
არითმეტიკა არის ძალიან საინტერესო მეცნიერება და ნუ შევეწინააღმდეგებით: 70/30-ზე როდესაც არის ოპოზიციის უპირატესობა, 70/30 უპირატესობის გაქარწყლება გაყალბებით ვერ ხდება, არ მომხდარა წარსულში და ვერ მოხდება მომავალშიც.
- ახლა როგორ უყურებთ პოლიტიკური პროცესის გაგრძელებას? თუ დაინიშნება ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნები, მიიღებთ მონაწილეობას?
პოლიტიკური პროცესია არჩევნები, პოლიტიკური პროცესი არ არის მხოლოდ ქუჩაში დგომა. ქუჩაში დგომა და მანიფესტაციებში მონაწილეობა არის ადამიანების კონსტიტუციური უფლება… მშვიდობიანი მანიფესტაციების უფლება უნდა იქნეს რეალიზებული სრულად…
საპარლამენტო არჩევნებში მონაწილეობა არის აუცილებელი და ჩვენ, რა თქმა უნდა, მივიღებთ მონაწილეობას ყველა არჩევნებში, რომელიც იქნება ამ ქვეყანაში, მათ შორის, ვადამდელ არჩევნებშიც. არჩევნებში არმონაწილეობა მიმაჩნია დიდ შეცდომად. არჩევნებში არმონაწილეობა აძლევს ხელს მხოლოდ მმართველ ძალას…
- არ აპირებთ, გქონდეთ კონსულტაციები ოპოზიციურ ძალებთან? არ არის თქვენთვის მკაფიო ამომრჩევლის მოთხოვნა ერთობაზე – საერთო იდეის გარშემო გაერთიანებაზე?
ერთობა უნდა იყოს ბუნებრივი. თუ ჩვენ ვსაუბრობთ რაღაც ძალდატანებით ერთობაზე, ასეთი ერთობა არასდროს არ მუშაობს. ერთობისკენ შეძახილი კარგად არ მესმის.
მაგალითად, ჩვენ შევთავაზეთ ერთობა ერთობლივი კანდიდატების დასახელებასთან დაკავშირებით, რაც არ შედგა. სანაცვლოდ ჩვენ ვნახეთ ლანძღვა-გინება. ერთობა შეიძლება შექმნა მხოლოდ ისეთ პარტნიორთან, რომელიც არ გლანძღავს. თუ ადამიანი გლანძღავს, მასთან ერთობას არანაირი ფასი არ ექნება. ერთობა იმ შემთხვევაშია შედეგის მომტანი, თუ ის იწვევს სინერგიულ ეფექტს, ანუ ადამიანებს თანხვედრა აქვთ შეხედულებების და შესაბამისად, მინიმუმ ფეხს არ გიდებენ.
როდესაც ხედავ, რომ თავს გესხმიან ყოველდღიურად, ასეთ ძალასთან, ასეთ პარტნიორთან ერთობა ვერ გამოვა.
კონსულტაციები გვაქვს და საკმაოდ კარგი პარტნიორობა გვქონდა პარტიასთან „გახარია საქართველოსთვის“. ჩვენ ამ კონსულტაციებს გავაგრძელებთ.
„ბათუმელები“ სხვადასხვა ოპოზიციური, კვალიფიციური პოლიტიკური პარტიის ლიდერს ესაუბრა თემაზე – როგორ და რა სტრატეგიით აპირებენ ოპოზიციური პოლიტიკური ძალები ივანიშვილის რეჟიმის წინააღმდეგ ბრძოლის გაგრძელებას? ამ სტატიებს შეგიძლიათ გაეცნოთ „ბათუმელების“ ვებგვერდზე.
ამავე თემაზე:
