„გვინდოდა გამოსულიყო არა როგორც პრეზიდენტი, არამედ, როგორც რიგითი პოლონელი, უშუალო ადამიანი, ადამიანებთან ახლოს,“ – ამბობს „ბათუმელებთან“ მოქანდაკე თემურ მახარაძე. ის პოლონეთის ყოფილი პრეზიდენტის ლეხ კაჩინსკის ძეგლის თანაავტორია. ძეგლზე თემურ მახარაძემ ოლეგ პატარიძესთან ერთად იმუშავა.
კაჩინსკის ძეგლი ბათუმის ახალ ბულვარში გუშინ, 17 მარტს, საქართველოსა და პოლონეთის პრემიერ-მინისტრებმა გახსნეს.
„კაჩინსკი გამოვიდა წინასწარმეტყველი. ლეხ კაჩინსკის მსგავსი გვერდით დგომა გვჭირდება დღეს ყველაზე მეტად. სამწუხაროდ ისე არ ვუდგავართ საქართველო უკრაინას, როგორც უკრაინა გვიდგას გვერდში.
კაჩინსკიმ დიდი უბედურება აგვარიდა. ჩვენ ამას თანდათან ვხდებით, როცა უკრაინის ომს ვუყურებთ,“ – გვითხრა თემურ მახარაძემ.
კაჩინსკის ძეგლის ავტორების თქმით, ძეგლის დამზადება მთლიანად პოლონეთის მხარემ დააფინანსა.
„ამაში აქტიურად იყო ჩართული სილეზიის მხარე 2017 წლიდან, ასევე, ქალაქი ვროცლავი, სადაც ქალაქის შესასვლელში გაიხსნა ქართველი ოფიცრების წრიული,“ – ამბობს ირაკლი ბერიძე, აჭარის უმაღლესი საბჭოს აპარატის თანამშრომელი, რომელიც იმ დროს, როცა ბათუმში კაჩინსკის ძეგლის განთავსება გადაწყდა, აჭარის მთავრობის აპარატში მუშაობდა.
„პოლონელებს სურდათ, ადგილობრივ არქიტექტორებს მოემზადებინათ ესკიზი. რამდენიმე ვარიანტი მომზადდა და საბოლოოდ ის შეარჩიეს, რაც დაიდგა. რა თქმა უნდა, ამ საკითხზე იმსჯელა ბათუმის საკრებულომაც,“ – აღნიშნა „ბათუმელებთან“ ირაკლი ბერიძემ.
ლეხ კაჩინსკი პოლონეთის პრეზიდენტი იყო 2005-2010 წლებში. 2010 წლის 10 აპრილს პოლონეთის სამთავრობო თვითმფრინავი ტუ-154 ავიაკატასტროფაში მოხვდა და ბორტზე მყოფი ყველა მგზავრი დაიღუპა, მათ შორის, ლეხ კაჩინსკი, მისი მეუღლე – მარია კაჩინსკა და პოლონეთის დელეგაცია: მთავრობისა და პარლამენტის წევრები, რელიგიური მოღვაწეები, სულ 96 ადამიანი.
პოლონეთის დელეგაცია რუსეთში, სმოლენსკში მიფრინავდა, სადაც კატინის ტყეში, საბჭოთა ტერორის დროს 21 ათასზე მეტი დახვრეტილი პოლონელის მემორიალის გახსნაში უნდა მიეღოთ მონაწილეობა. პოლონელი ტყვეები 1940 წელს НКВД-ეს დანაყოფებმა დახვრიტეს და კატინის ტყეში დამარხეს.
პოლონეთის პრეზიდენტი ლეხ კაჩინსკი არაერთხელ იმყოფებოდა საქართველოში, მათ შორის, იგი ჩამოვიდა უახლეს ისტორიაში საქართველოსთვის ყველაზე რთულ პერიოდში – აგვისტოს ომის დღეებში.
2010 წელს პოლონეთის პრეზიდენტს, ლეხ კაჩინსკის, სიკვდილის შემდეგ საქართველოს პრეზიდენტმა საქართველოს ეროვნული გმირის წოდება მიანიჭა, 11 აპრილი კი, საქართველოში გლოვის დღედ გამოაცხადა.
თბილისსა და ბათუმში არის ლეხ და მარია კაჩინსკების სახელობის ქუჩა.
