წიგნის რედაქტორი მარი კორინთელია, მისი შეფასებით, სალომე ბენიძის „ქალაქი წყალზე“ ერთ-ერთი საუკეთესოა მათ შორის რაც კი ქართულ პროზაში ბოლო პერიოდში დაწერილა.
„წიგნი დაწერილია ყველა იმ ადამიაზე, რომელსაც ცხოვრებაში რაღაცისთვის უბრძოლია, სადღაც ჩავარდნილა და შემდეგ მაინც მოუხერხებია ფეხზე წამოდგომა“- ამბობს მარი კორინთელი.
მწერალი სალომე ბენიძე ამბობს, რომ ამ წიგნის დაწერა პირველმა მოთხრობამ „ლიდია“-მ განაპირობა, რომელიც გასულ წელს, პროექტს „ინსომნიას“ ფარგლებში დაწერა:
„ამის შემდეგ გამიჩნდა იდეა, რომ შეიძლება გაკეთებულიყო მოთხობების სერია სადაც მე მოვყვები ისტორიას ქალებზე.
რატომ ქალებზე? – იმიტომ რომ მე ვმუშაობ არასამთავრობო ორგანიზაციაში, რომელიც მუშაობს გენდერული თანასწორობის, ქალთა უფლებების მიმართულებით და ჩემი ყოველდღიური საქმიანობა არის ეს ყველაფერი.
თუმცა, მე გადავწყვიტე რომ პირდაპირ არ დამეწერა რეალურ ისტორიებზე და ეს ყველაფერი გადავიტანე მისტიკურ ქალაქში, რომელიც რეალურად არ არსებობს. თუმცა ბევრი რამ აქვს ამ ქალაქს აღებული ბალტიისპირული ქალაქებისგან, ბათუმისგანაც აღებული და ეს ქალები, ჩემი გმირები ამ არარეალურ ქალაქში გადავასახლე.
მათ აქვთ ისეთი პრობლემები, როგორც დღეს რეალურ ქალებს აქვთ. ეს შეეხება სიყვარულს, უფლებებს, საკუთარი ადგილის დამკვიდრებისთვის ბრძოლას და ბევრ სხვა რამეს“-ამბობს ავტორი.
სალომე ბენიძის თქმით, წიგნი ეძღვნება მისი გერმანელი მეგობარის ცხოვრების ისტორიას „მისი დაავადება ასევე იყო ერთ-ერთი ბიძგი ამ ამბების დასაწერად“-ამბობს მწერალი.
კითხვაზე, – „რატომ ქალაქი წყალზე?“ მწერალი პასუხობს:
„იმიტომ რომ მე მაქვს წყალთან განსაკუთრებული დამოკიდებულება და მიყვარს ქალაქები რომლებიც წყალთან ახლოს არის გაშენებული. ჩემი წიგნის გმირი ქალები რომლებიც ფლობენ რაღაც ზებუნებრივ ძალებს, თავიანთ განსაკუთრებულ ძალას იღებენ სწორედ წყლისგან. ეს არ არის მთლად შემთხვევითი, რადგან მეც მგონია რომ მეც ერთ-ერთი მათგანი ვარ ვინც წყალთან ახლოს გაცილებით უკეთესად გრძნობს თავს ვიდრე სხვაგან“.
