Batumelebi | ბათუმის მერი: დატვირთულ ქუჩებზე უნდა იყოს საათობრივი პარკირება და მაღალი გადასახადი ბათუმის მერი: დატვირთულ ქუჩებზე უნდა იყოს საათობრივი პარკირება და მაღალი გადასახადი – Batumelebi
RU | GE  

ბათუმის მერი: დატვირთულ ქუჩებზე უნდა იყოს საათობრივი პარკირება და მაღალი გადასახადი

ძველ ბათუმში პარკინგისა ავტომანქანების მოძრაობის შეზღუდვის გარდა მერია ნაკადის დასარეგულირებლად ცენტრალურ ქუჩებში საათობრივი პარკინგის დაწესებას გეგმავს, რომლის გადასახადიც, როგორც მერი ამბობს „ძვირი იქნება“. კიდევ რა გეგმები აქვთ და როგორ წარმოუდგენიათ მერიაში პრობლემის მოგვარება მაშინ, როცა პროტესტი პირველივე ცვლილებას მოჰყვა? – ამ თემაზე „ბათუმელებს“ ბათუმის მერი, ლაშა კომახიძე ესაუბრა.

  • ბატონო ლაშა, ბათუმში მოიწონეს ძველი ბათუმის ქუჩებში პარკინგისა და ავტომანქანით მოძრაობის შესაძლო შეზღუდვა, რამდენად რეალურია ეს?

ალბათ ესწრებოდით „ბათუმობის“ დღესასწაულს, ვფიქრობ, კარგი „ბათუმობა“ გამოგვივიდა, თუმცა არ ვიცი, როგორია თქვენი შეფასება. ძველ ბათუმში „ბათუმობის“ ჩატარებით  გვინდოდა ორი რამ გაგვეკეთებინა: პირველ რიგში, ზეიმი შემდგარიყო და ასევე, ეს იდეა დაგვეტესტა, გვეჩვენებინა, რა გამოვა.

არაერთხელ მითქვამს, რომ ძველ ბათუმს გააჩნია სერიოზული ტურისტული პოტენციალი, რომელსაც სრულყოფილად ვერ ვიყენებთ, ამიტომაც ეს იყო ძალიან კარგი დემონსტრირება იმისა, თუ რა შეიძლება გამოვიდეს ძველი ბათუმის სწორად გამოყენების შემთხვევაში. ვფიქრობ, მნიშვნელოვან შედეგს მივაღწიეთ, დაინახა მოსახლეობამ რას ნიშნავს უბრალოდ ჩაკეტილი ქალაქი კი არა, პირიქით, გაცოცხლებული, ხალხმრავალი, სადაც ძალიან ბევრი საინტერესო ღონისძიება ტარდება, დაინახა ის პოტენციალი, რომელიც აუცილებლად მოჰყვება ამ ღონისძიებების გატარებას. ეს საკითხი მოსამზადებელია, იდეის დონეზე კარგია, რა თქმა უნდა, და  ჩვენ ამ კუთხით ვმუშაობთ.

  • ვიცით, რომ UNDP-ის დახმარებით მომზადდა სატრანსპორტო სქემის განვითარების სტრატეგია, რომელიც 2030 წლამდეა გაწერილი. იდეებს, რაზეც ახლა ვსაუბრობთ, მაინც რა ვადაში განიხილავთ – 2018-2020 წლების გეგმაში შედის?

რატომაც არა,  ყველაფერი  დამოკიდებულია იმაზე, თუ რამდენად ეფექტურად გადავჭრით სხვა, მასთან დაკავშირებულ პრობლემებს. ყველაფერი შესაძლებელია. მე ოპტიმისტურად ვუყურებ ამ საკითხების მოგვარებას. ალბათ, თვალს ადევნებთ პროცესს, რაც მიდის მიკროავტობუსების სისტემის რეორგანიზაციასთან დაკავშირებით და აქაც გვაქვს შედეგები, იმ გეგმის ერთ-ერთი პუნქტი იყო მიკროავტობუსების რაოდენობის შემცირება 480-დან 250-ერთეულამდე. უკვე ვაჩვენეთ შედეგი ქალაქს, გორგილაძის ქუჩას ბოლო დღეებში ვერ იცნობთ, გამოთავისუფლებულია და მოძრაობა შეუფერხებლად არის შესაძლებელი. ეს პროცესი გრძელდება. იმავე საკითხების მოგვარებასთანაა დაკავშირებული რაიონიდან წამოსული ტრანსპორტის მოძრაობა. სიხალვათეა შესატანი ჭავჭავაძის ქუჩაზეც, ასე, რომ სატრანსპორტო კუთხითაც ბევრი რაღაც  გვაქვს ჩაფიქრებული, ჩვენ ამ გეგმას მივყვებით თანმიმდევრულად.

რამდენიმე თვის წინ ჩვენ გამოვაქვეყნეთ სატრანსპორტო სისტემასთან დაკავშირებული პრობლემების მოგვარების რამდენიმესაფეხურიანი გეგმა. მათ შორის იყო „ბას ლაინის“ გაკეთება, პარკინგების მოწყობა და ფასიანი პარკირების ზონების მოწყობა. დავყავით, რას ვაპირებდით 2018-2019 წლებში და შემდეგ. რამდენიმე პუნქტი უკვე შესრულებულია წარმატებით.

მივყვებით გეგმაზომიერად და, ვფიქრობ, 2019 წლის დასაწყისში  უკეთესი სატრანსპორტო სისტემა გვექნება. თუმცა, ამ ცვლილებების პროცესში შესაძლოა გარკვეული საკითხები მოითხოვდეს ცვლილებებს იგივე სამარშრუტო ხაზებთან დაკავშირებით. აქაც მოქნილები ვართ, გამოვდივართ იმ გადმოსახედიდან, თუ რა არის მოსახლეობისთვის პირველ რიგში მნიშვნელოვანი.

  • გულისხმობთ მოთხოვნებს, რასაც უკავშირდებოდა აქცია ბათუმის მერიასთან?

აქციასთან დაკავშირებით მე შევხვდი მოსახლეობას და როგორც ყოველთვის, ადგილი ჰქონდა კომუნიკაციის  ნაკლებობას, ამით იყო გამოწვეული მათი მღელვარება. როგორც კი შედგა კომუნიკაცია, დაწყნარდა სიტუაცია. მე მათ ავუხსენი და გასაგებიც გახდა, რომ ვერ ივლის ყველა სამარშრუტო ტაქსი ცენტრალური ქუჩით. გორგილაძის ქუჩა, რა თქმა უნდა, არის ყველაზე სასურველი, მაგრამ ფიზიკურად ვერ იტევს ამდენ ტრანსპორტს. საკრებულოს დადგენილების მიხედვით, სხვა მუნიციპალიტეტიდან მომავალი ტრანსპორტი უნდა მოძრაობდეს მხოლოდ ბაგრატიონზე, მაგრამ ისევ მათი პირობების გაუმჯობესებისთვის, იქედან გამომდინარე, რომ ვიზიარებ, მოსახერხებელი უნდა იყოს მათთვის ქალაქის ცენტრალურ ნაწილზე წვდომა, შევთავაზე სამი ქუჩა: ნაწილობრივ – ჭავჭავაძე, ძირითად ქუჩად პუშკინის ქუჩა და ნაწილობრივ – ბაგრატიონის ქუჩა.

ახლა მოცემულობა გვაქვს ასეთი, რომ 300 მიკროავტობუსი ყოველდღიურად მოძრაობს ჭავჭავაძის ქუჩაზე და აქედან 150 მიკროავტობუსი არის ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის ხაზები. წესით, ეს 150 ავტომობილი უნდა მოძრაობდეს ბაგრატიონით. მე მათ შევთავაზე, რომ ჭავჭავაძეზე ამ 150-დან დავტოვოთ 30, პუშკინის ქუჩაზე გადავიყვანოთ 100, როგორც ძირითად ქუჩაზე და 20 – ბაგრატიონზე. ვფიქრობ, კარგი ვარიანტია და თუკი მივაღწევთ შეთანხმებას, უკვე ჭავჭავაძის ქუჩასაც დაეტყობა ის სიმსუბუქე, რაც სახეზე გვაქვს გორგილაძის ქუჩის შემთხვევაში.

  • რატომ არ სთავაზობს მერია ინვესტორებს პარკინგების აშენებას? 

ამაზე  იმდენად მარტივი პასუხია, რომ შეიძლება გაგეცინოთ. მერიას არ აქვს ქალაქის ტერიტორიაზე მიწები საკუთრებაში იმ ადგილებში, სადაც პარკირებაა საჭირო. ბევრი მასალა მაქვს დამუშავებული, არამხოლოდ მიწისქვეშა, არამედ ვერტიკალური პარკირების თვალსაზრისითაც, რომელიც  ყველაზე ოპტიმალურია. გრუნტის წყლების გამო ძვირი ჯდება მიწისქვეშ წასვლა. მაგრამ მიწის ზევითაც კი, ვერტიკალური პარკირების შემთხვევაში, რაც ძალიან ოპტიმალურია და ბევრ მანქანას იტევს [ამის მაგალითები თურქეთში, ქალაქ ბურსაში ვნახე, სადაც ვიყავი კომპანიის მიწვევით, რომელიც სიდიდით მეორე კომპანიაა პარკირების სისტემით მსოფლიოში], ამის განხორციელება დაახლოებით 500 კვადრატულ მეტრ ტერიტორიას მოითხოვს და 40 მანქანას იტევს, რაც საკმაოდ ძვირია, დაახლოებით 200 000-დან ნახევარ მილიონ დოლარამდე ჯდება, გააჩნია მოცულობას. ასეთ სისტემებში ერთი ავტომანქანის საშუალო მოცულობა გამოდის რვიდან 12 000 დოლარამდე და ინვესტორებიც ბევრი არ არიან, რომლებსაც ამის სურვილი აქვთ. გამოუთქვამთ სურვილი, რომ გააკეთებდნენ ადგილის არსებობის შემთხვევაში, მაგრამ როდესაც ინვესტორს ადგილის ყიდვაც უწევს, ან კერძო მესაკუთრის დაკმაყოფილება, აქ უკვე ყოყმანობს.

  • ხომ არიან კომპანიები, რომლებსაც აქვთ სასტუმროები ან საზოგადოებრივი ობიექტები და არ აქვთ პარკინგის ადგილი,  კომფორტულად რომ მიიღონ სტუმრები. ისინიც არ არიან დაინტერესებული?

აინტერესებთ, თუკი მათ მივცემთ მიწას. სულ რამდენიმე საინვესტიციო ნაკვეთიღა გვაქვს და ისიც არა პარკირებისთვის საინტერესო მდებარეობით. გვიფიქრია იმ კუთხითაც, ჩვენ ხომ არ გამოვითხოვოთ მოსახლეობისგან და მივცეთ ინვესტორს, მაგრამ იცით ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში მესაკუთრე რამდენს ითხოვს 500 კვადრატული მეტრი მიწის დათმობაში? – 40 მანქანისთვის ამხელა ხარჯის გაწევა მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტისათვის არარენტაბელურია. თუმცა გეტყვით, რომ ახალი ბულვარის მიმართულებით არის მიწისქვეშა პარკირების გაკეთების წინადადება, წინასწარ არ დავასახელებ, სად, რა და როგორ, როგორც კი მიიღებს რეალურ სახეს, გაგებინებთ.

  • UNDP-ის კვლევის ხელმძღვანელმა ჩვენთან განაცხადა, რომ საკუთარი ტრანსპორტის პარკინგის ადგილზე დატოვებისა და საზოგადოებრივი ტრანსპორტით მოძრაობის პირობას შექმნის მერია. ამით დააინტერესებთ მოქალაქეს?

ქუჩების გათავისუფლება მხოლოდ მიკროავტობუსებისგან გათავისუფლებას არ გულისხმობს, ეს გულისხმობს ასევე მსუბუქი ავტომანქანების ნაკადის შემცირებასაც. ეს შეიძლება მოხდეს ერთი გზით – თუკი გაძვირდება პარკირების გადასახადი ცენტრალური ქუჩების გასწვრივ, ანუ ჩვენ გადავალთ არა წლიური პარკირების გადასახადზე, ეს თავისთავად დარჩება, არამედ დატვირთულ ქუჩებზე იქნება საათობრივი პარკირება და მაღალი გადასახადი, ეს არ არის ხვალინდელი პერსპექტივა, მაგრამ აუცილებელი. პარალელურად იქნება მოწყობილი საპარკინგე ადგილები, მაგალითად, ჩვენ გავაკეთეთ მუნიციპალური პარკინგი თბილისის მოედანზე, დღეს გავიარე სპეციალურად, მაინტერესებდა და სავსე იყო ორი საათისთვის. იქ საათობრივი დგომა ღირს ერთი ლარი. ერთი მხრივ, ეს შემოსავლებია მუნიციპალურ ბიუჯეტში, მეორე მხრივ – ეს არის კარგი, იმ გაგებით, რომ ადრე იქ ადამიანები ტოვებდნენ მანქანებს განუსაზღვრელი დროით და ვისაც რეალურად სჭირდებოდა – სავაჭრო ცენტრში ან მაღაზიაში მისვლა, არ ჰქონდა გასაჩერებელი ადგილი და აჩერებდა მანქანას ტროტუარზე დარღვევით.

ნეტგაზეთის მასალების სხვა გამოცემებში გადაბეჭდვის წესი
ავტორი