ავტორი: ნინი გოგიბერიძე, იურისტი
___
დღემდე ვნანობ − დამოუკიდებლად წიგნის კითხვა გვიან შემიყვარდა.
თავიდან წიგნები სახლის დეკორაცია მეგონა. ბევრი გვქონდა. თაროებზე ტომები ფერების, ავტორების ან გამოცემების მიხედვით იყო დალაგებული.
ძილის წინ დედა ხმამაღლა და გამოთქმით მიკითხავდა დაუჯერებელ ამბებს. ასე გავიცანი მოლაპარაკე ცხოველები, ჯადოსნური სასახლეები, ცოტათი შტერი პრინცესები, ბოროტი დედინაცვლები, მფრინავი ფასკუნჯები, ტალღების ქაფად ქცეული სირინოზები, საძაგელი დევები, პატარა პრინცი და ობლად დარჩენილი შველი.
კითხვას რომ შევუდექი, სულ მქონდა განცდა, რომ დავაგვიანე. ჩემზე ბევრად მეტი ჰქონდათ წაკითხული ჩემს თანატოლებს. ამის ასანაზღაურებლად თავით გადავეშვი დიდი ამბების ქექვაში. ყველაფერს ვკითხულობდი და დღემდე ვკითხულობ, ტელესერიალების ბეჭდურ ვერსიებსაც კი.
მიყვარს იმის წარმოდგენა, რომ კითხვის დროს ვიღაცის ამბავს ვუსმენ. ავტორის რიტმით, ტონით და გმირების ხმით აღვიქვამ ტექსტს.
ჩემი აზრით, მას, ვისაც კითხვა უყვარს, ასევე უყვარს სხვისი მოსმენა, თუ არ უყვარს − შეუძლია მაინც.
წიგნის მკითხველს აქვს უნარი სხვას თანაუგრძნოს, აღიქვას ფერები, გემოები, სუნები… გაიცნოს ადამიანები − სხვადასხვანაირები… თავდავიწყებით შეუყვარდეს ან შეიძულოს, გაუხარდეს ან ეტკინოს და განუწყვეტლივ იმოგზაუროს, როგორც სივრცეში, ასევე დროში.
წარმოსახვის და აღქმის უნარს, რომელსაც წიგნი ავითარებს, ვერაფერი ცვლის.
ძალიან მინდა აჭარის მთის სკოლის მოსწავლეებს ჰქონდეთ შესაძლებლობა იმოგზაურონ იქ, სადაც მათ წიგნებში ამოკითხული სიტყვები და ფიქრები წაიყვანთ.
მძულს ფრაზა „ბავშვები ჩვენი მომავალია“. სინამდვილეში ბავშვები ჩვენი აწმყოა, ისინი ახლა იზრდებიან, ახლა ვითარდებიან, ახლა უნდა ჰქონდეთ შესაძლებლობა განიცადონ ცოდნის შეძენის ბედნიერება.
დიდი ენთუზიაზმით ვუერთდები „ბათუმელების“ მნიშვნელოვან წამოწყებას და ზუსტად ვიცი, აჭარის მთის 65 სკოლაში ბიბლიოთეკები სულ მალე გაივსება.
დააკლიკე და შეავსე ცარიელი თაროები სოფლის ბიბლიოთეკებში
ან გადმორიცხეთ ჩვენს ანგარიშზე
სს “საქართველოს ბანკი”, ბანკის კოდი:BAGAGE22;
ანგარიშის ნომერი:
GE88BG0000000103117598
ა(ა)იპ თავისუფალ ჟურნალისტთა სახლი
