Tag Archives: ქალაქი და ადამიანები

ბათუმში, კობალაძის 8 ნომერში მცხოვრები მოქალაქე ნონა პაპიტაშვილი ქაია „ბათუმელებთან“ ამბობს, რომ პარკინგის საფასურს იხდის, თუმცა ავტომანქანას საკუთარი სახლის წინაც კი ვერასდროს აჩერებს. მისი თქმით, გასაჩერებელი ადგილების არარსებობის გამო, უწევს მანქანის არასწორ ადგილზე გაჩერება, რის გამოც მუნიციპალური ინსპექცია აჯარიმებს. ნონა პროფესიით ექიმია და ამბობს, რომ საქართველოში სიხარულით დაბრუნდა, თუმცა ქალაქში არსებული სამანქანე ქაოსი უკვე სერიოზულ …

Continue reading “„ჩემი სახლის წინ პარკინგია, მაგრამ მანქანას ვერასდროს ვაჩერებ“ – მოქალაქე ბათუმში”

სვიშევსკის ქუჩა ბათუმში, ე.წ გოროდოკის უბანში, ერთ-ერთი ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული ადგილია. ვიწრო ქუჩების ლაბირინთში ათობით ბავშვს შენიშნავთ ბურთით ხელში, რომლებიც ვიწრო შუკებში სათამაშო სივრცეებს ეძებენ, მაგრამ ამაოდ. სახელდახელოდ, პლასმასის წვრილი ჯოხებისგან შეკოწიწებულ ფეხბურთის კარებს აქეთ-იქით დაატარებენ და ბოლოს მაინც ერთ-ერთ ვიწრო ქუჩაზე იწყობენ „სტადიონს“. სახლებს შორის მოქცეული ათობით ბავშვის ყიჟინზე მეზობლებიც ღიზიანდებიან,  – ვიღაცას ბავშვი …

Continue reading “არც საქანელა გვაქვს, არც მოედანი – ბავშვები სვიშევსკის ქუჩიდან”

13 წლის ასაკში, ყაზახეთის ცხელ უდაბნოში ალბათ პირველად სთხოვა ღმერთს მთელი გულით – „გთხოვ, ნუ მომკლავ ისე, რომ არ დავლიო წყალი ონკანიდან და ასი მეტრი მაინც არ გავიარო ქვაფენილზე“. მანამდე იყო ზამთრის ცივი ღამე, როცა ბათუმში, სახლში, 13 წლის მძინარე ბიჭს, შუაღამისას უცხო ადამიანები წამოადგნენ თავზე. ბიჭი, დედა და მამა, საწოლიდან პერანგისამარა წამოაგდეს და თავზე …

Continue reading “„წყალს ვხედავდით და ვერ ვსვამდით“ – რამიშვილების რეპრესირებული ოჯახის ისტორია”

81 წლის მაყვალა ბუჩუკური ბოლო 12 წელია შუახევის მუნიციპალიტეტის ანსამბლ „ფესვებში“ მღერის. მაყვალა ხევსურეთიდანაა, იგი თითქმის 40 წელია ბათუმში ცხოვრობს. ამბობს, რომ მთელი ცხოვრებაა მღეროდა სხვადასხვა ანსამბლში და საყვარელ საქმეს ახლაც აგრძელებს. „ყოველ ორშაბათს გვაქვს რეპეტიციები და დავდივარ შუახევში. მაგრამ ახლა ოპერაცია გავიკეთე და რამდენიმე თვეა ვისვენებ“ – გვითხრა მან. ამბობს, რომ ძალიან უყვარს შუახევი …

Continue reading “81 წლის ხევსური ქალი, რომელიც შუახევის ანსამბლში მღერის”

ქალაქს ბევრი რამ ქმნის: გარემო, არქიტექტურა,ლანდშაფტი, სკვერები და ბაღები, ქუჩები, ამ ქუჩებში დატრიალებული სუნიც კი, მაგრამ ქალაქის მაჯისცემას ყველაზე მეტად ადამიანები განსაზღვრავენ. ქუჩაში ყველას შეგვხვედრია მესაათის ჯიხური და ამაში უჩვეულო არაფერია, მაგრამ თუ ჯიხურის მინებიდან კარგად ჩანს როგორ ჩაჰკირკიტებს მოხუცი მესაათე მექანიზმის უწვრილეს დეტალებს და იქვე ხის ძველი, კედლის გუგულიანი საათებიც ჰკიდია, აუცილებლად შეჩერდებით. ბათუმში, …

Continue reading “ბათუმის ყველაზე ასაკოვანი მესაათე”

ჯონის პატარა ოთახის კედლები მისი ნამუშევრებითაა დაფარული. ძირითადად წითელი და ყვითელი ფერები სჭარბობს, პორტრეტებიცაა და სიუჟეტური ნამუშევრებიც, თუმცა მთლად ზუსტად არც ერთი და არც მეორე. ჯონი ჯიჯიეშვილი ხატვას თავისებურად უდგება, თითქმის არ იყენებს მწვანე და ლურჯ ფერებს და არც ხატვის აკადემიურ წესებს დაგიდევთ.