ოზურგეთში, შრომაში, კულტურის სახლის რეაბილიტაციისთვის 2,4 მილიონია გამოყოფილი

„სოფელი შრომა ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, ოზურგეთიდან 36 კმ-ის დაშორებით, მდ. სუფსის მარცხენა ნაპირზე მდებარეობს. სოფ. შრომა მნიშვნელოვანია საბჭოთა პერიოდის ისტორიული შენობებით, კერძოდ, XX საუკუნის 50-იან წლებში აგებული ადმინისტრაციული შენობითა და კულტურის სახლით.

ორივე შენობა სოფლის განაშენიანებაში გამოირჩევა თავისი მასშტაბითა და დეკორატიული შემკულობით.

როდესაც გადაწყდა სოფელში კულტურის სახლის აგება, კოლმეურნეობის თავმჯდომარის, მიხაკო ორაგველიძის მიერ მოწვეულები იყვნენ არქიტექტორი ლევან ცომაია და მხატვარი რობერტ სტურუა. კულტურის სახლის აშენების თარიღად ცნობილია 1953-1956 წწ. შენობა მარტივი ფორმის მართკუთხედს წარმოადგენს, ფასადის ორივე სართული დეკორატიული პილასტრებით არის შემკული.

ფასადის დეკორატიული ელემენტებიდან აღსანიშნავია სართულშუა სარტყელზე და ღიობების თავზე ჩადგმული ფილები, რომლებზეც სხვადასხვა მცენარეული და დეკორატიული ორნამენტებია გამოსახული. შენობის ცენტრალურ ნაწილზე მართკუთხა პორტიკი არის მიდგმული, რომელიც ცალკე მდგომ სვეტებს ეყრდნობა.

შენობის მარცხენა ნაწილის ქვედა სართულის ღიობები ყრუა, ხოლო ზედა სართულის ღიობები ფანჯრებად არის გახსნილი. ცენტრალური პორტიკის მარჯვენა მხარე, ორივე სართულზე გახსნილია ფანჯრებით.

სავალალოდ გამოიყურება კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის უკანა ფასადი, რომელიც თავდაპირველად დეკორატიული ელემენტებით ყოფილა მორთული. დღეის მდგომარეობით, ეს ფასადი ნაწილობრივ შიფერის მასალით არის დაფარული. შიფერისგან თავისუფალ კედელზე ჯერ კიდევ შენარჩუნებულია ავთენტური დეკორი.

უკანა მხარეს შენობას მიშენებული აქვს ორსართულიანი მოცულობა, რომელიც მთლიანად ფარავს დეკორატიული კომპოზიციის დიდ სეგმენტს. შენობის ერთ გვერდზე სკოლის შენობა, ხოლო მეორე გვერდზე, მხატვრულ-არქიტექტურულ ფორმას მოკლებული, ორსართულიანი მოცულობა აქვს მიშენებული.

კულტურის სახლის მიმდებარე ეზო შემოფარგლულია დეკორატიული ღობით, რომელიც შედგება თანადროული, მცირე არქიტექტურული ფორმის ნალესი ელემენტებისაგან. ასეთივე იყო შენობის ჭიშკარი და მთლიანად ღობეზე განთავსებული დეკორატიული გაზონები, რომლებიც დღეს აღარ არსებობს.

შენობას, პომპეზური და მხატვრულად გაფორმებული დარბაზი გააჩნია. დარბაზის სივრცე ორ სართულად არის გადაწყვეტილი.პარტერი ორნაწილიანია, ხოლო ზედა სართულზე ორი შეკიდული ლოჟა და უკანა მხარეს გასასვლელი დერეფანია მოწყობილი. ამ სივრცის მთავარი დეკორატიული აქცენტი მისი ჭერია, რომელიც უხვად არის მოხატული გასული საუკუნის 50-იანი წლებისათვის დამახასიათებელი ფიგურატიული კომპოზიციებით.

დარბაზის სცენა განსაკუთრებულად არის აქცენტირებული მაღალი მხატვრული ოსტატობით შექმნილი ნაძერწი რელიეფური ფრიზებითა და ცენტრალურ ნაწილში ფიგურატიული კომპოზიციით.

ცალკე მდგომი მუშებისა და გლეხების ფიგურებიანი მხატვრული პანოებით შემკულია ფანჯრის ღიობებს შორის არეები. ასეთი ფიგურები ორივე მხრიდან მიუყვება დარბაზის მეორე სართულსაც.

ხანგრძლივი მოუვლელობის შედეგად შენობა, განსაკუთრებით დარბაზის ინტერიერი, უმძიმეს მდგომარეობაშია და სასწრაფო რეაბილიტაციას საჭიროებს. ჩაშლილია ხის იატაკები, დაზიანებულია მოხატული ჭერი, ჩამოცვენილია რელიეფები და ა.შ.

ძეგლის დეტალური შესწავლა-ფიქსაციის შედეგების საფუძველზე შემუშავდა ობიექტის რეაბილიტაციის საპროექტო-სახარჯთაღრიცხვო დოკუმენტაცია.

ობიექტის მხატვრულ-არქიტექტურულ ღირებულებების შენარჩუნებასთან ერთად, აღნიშნული დოკუმენტაცია ითვალისწინებს მის გამართულ ფუნქციონირებას, თანამედროვე სტანდარტების მოთხოვნათა გათვალისწინებით.“ – სატენდერო დოკუმენტაციიდან.