ლევან რატიანი, პირველი საუნივერსიტეტო კლინიკის ხელმძღვანელი
_______________________________
„დადგება მომენტი, როცა ექიმი ქვეყანას არ ეყოლება. ჩვენც ადამიანები ვართ, ჩვენც გვაქვს რესურსი. ყველას ვთხოვ, ეს იქნება ერი თუ ბერი, ფიზიკური დისტანცია დავიჭიროთ ერთმანეთისგან.
სამი შვილი მყავს, თვენახევარია ჩემი ოჯახის არც ერთი წევრი არ მინახავს, განა არ მენატრება. ეს ცხოვრება დაგვიდგა, უნდა დავცილდეთ ერთმანეთს, რომ გადავრჩეთ.
…ადამიანებს ვერ წარმოუდგენიათ, რა ხდება ჩვენს რეანიმაციაში, როგორ იხრჩობიან ადამიანები, იმიტომ, რომ ერთმანეთს არ გაუფრთხილდნენ ოჯახის წევრები.
თვითონ „გამოძვრნენ“ ახალგაზრდები, მაგრამ ასაკოვნები მიჯაჭვულები არიან ვენტილაციას. ამ ხრჩობის ყურება ძალიან ძნელია ჩვენთვის და ნუ გაგვაკეთებინებთ იმას, რომ ჩვენც დავიხოცოთ. ამ დრომდე ვიჭერდით, იმედია, დავიჭერთ, თუ ყველა სახლში დავსხდებით და პასუხისმგებლობას ავიღებთ, რომ არ გამოვიდეთ სახლიდან“.
