საკონსტიტუციო სასამართლოს პირველმა კოლეგიამ არსებითი განხილვა დაიწყო სარჩელის, რომელიც ნარკოტიკული საშუალების შემცველი ნივთიერების, მათ შორის, კანაფის უკანონო დათესვას, მოყვანას და კულტივაციას ეხება. თუკი საკონსტიტუციო სასამართლო სარჩელის მოთხოვნას დააკმაყოფილებს, თავისუფლების აღკვეთით ვეღარ დასჯიან ადამიანს კანაფის კულტივაციისთვის.
მოსარჩელეები ჯამბულ გვიანიძე, დავით ხომერიკი და ლაშა გაგინაშვილი თვლიან, რომ სისხლის სამართლის კოდექსის 265-ე მუხლის ნორმატიული შინაარსი არღვევს „საქართველოს კონსტიტუციის“ მე-17 მუხლს – „დაუშვებელია ადამიანის წამება, არაჰუმანური, სასტიკი და პატიება და ღირების შემლახავი მოპყრობა და სასჯელის გამოყენება.“ მოსარჩელეები მიუთითებენ კონსტიტუციის მე-14 და მე-16 მუხლებს, სადაც წერია, რომ „ყველა ადამიანი თანასწორია“ და „ყველას აქვს საკუთარი პიროვნების თავისუფალი განვითარების უფლება“.
2015 წელს საკონსტიტუციო სასამართლომ ბექა წიქარიშვილის საქმეზე, პირადი მოხმარების მიზნით მარიხუანას შეძენა-მოხმარებისთვის თავისუფლების აღკვეთა ანტიკონსტიტუციურად მიიჩნია. მას შემდეგ, მარიხუანას მოხმარებისთვის ადამიანებს სისხლის სამართლის წესით ვეღარ სჯიან, თუმცა იმის გამო, რომ პარლამენტს კანონი არ შეუცვლია, მარიხუანას მოხმარება, ან პირადი მიზნისთვის მისი შეძენა დანაშაულად მიიჩნევა.
ამჯერად საკონსტიტუციო სასამართლოს მოუწევს მსჯელობა, უნდა დაისაჯოს თუ არა თავისუფლების აღკვეთით პირი მარიხუანას კულტივაციისთვის. ამ ქმედებისთვის კანონი 6-დან 12 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.
საკონსტიტუციო სარჩელში აქცენტირებულია ისიც, რომ კანაფის ოდენობის განსაზღვრისას მხედველობაში მიიღება მცენარის ისეთი ნაწილებიც, რომლებიც არ არის ვარგისი ნარკოტიკული საშუალების დასამზადებლად და არ ხდება მცენარეში შემავალი ნარკოტიკული ნივთირების – ტეტრაჰიდროკანაბინოლის ოდენობის განსაზღვრა, რის გამოც, შესაძლოა პირი დაისაჯოს ნარკოტიკული თრობისთვის სრულიად უვარგისი მცენარის მოყვანის შემთხვევაშიც კი.
