ბათუმში უწყვეტი საპროტესტო აქცია უკვე წელიწადი და სამი თვე გრძელდება, თუმცა ამ აქციებზე სულ უფრო ნაკლებად ჩნდებიან პოლიტიკური პარტიების წარმომადგენლები: მაგალითად, გახარიას პოლიტიკური გუნდის წევრები მას აქეთ, რაც ისინი პარლამენტში შევიდნენ, აქციაზე აღარ ჩნდებიან. პროევროპული აქციის მონაწილეები კრიტიკით დახვდნენ „ლელოს“ გადაწყვეტილებას საკრებულოების არჩევნებში მონაწილეობაზე. 2025 წლის ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ „ლელოს“ ლიდერები აქციაზე იშვიათად ჩნდებიან. აქციაზე იშვიათად თუ მოვა ვინმე ასევე „ნაციონალური მოძრაობიდან“.
როგორ ხედავენ პოლიტიკოსები ქუჩის პროტესტის განვითარებას, განსაკუთრებით რეგიონების დონეზე? თუ არსებობს თანხმობა, რომ საქმე გვაქვს მიტაცებულ ძალაუფლებასთან და რეჟიმის ნგრევისთვის ქუჩის პროტესტი აუცილებელი პირობაა, რა პოლიტიკური ლოგიკით დისტანცირდებიან პოლიტიკური პარტიები ქუჩის საპროტესტო მოძრაობისგან? – „ბათუმელებმა“ ეს შეკითხვა რამდენიმე ოპოზიციური პოლიტიკური პარტიის რეგიონულ ლიდერს დაუსვა.
- გენრი დოლიძე: „ტონის მიმცემი უნდა იყოს თბილისი…“
მიუხედავად იმისა, რომ დემოკრატია სწორედ ქვევიდან ზევით ცვლილებებს გულისხმობს, პარტია „დროას“ ერთ-ერთი ლიდერი, გენრი დოლიძე მიიჩნევს, რომ „ტონის მიმცემი თბილისი უნდა იყოს“. ყოველდღიურად აღარ, მაგრამ გენრი დოლიძე ბათუმის პროევროპულ აქციებზე ხშირად დადის.
„ძალიან მნიშვნელოვანია, რეგიონებში შენარჩუნდეს პროტესტის კერა, თუმცა ჩემი პირადი მოსაზრებაა, რომ თბილისი ამბობს ყოველთვის პროტესტის საკითხში გადამწყვეტ სიტყვას. ტონის მიმცემი უნდა იყოს თბილისი და როდესაც იქ დაიწყება მუხტის გაძლიერება, ეს ავტომატურად გადაეჯაჭვება რეგიონებს.
ძალიან მნიშვნელოვანია ბათუმში პროტესტის კერის არჩაქრობა – ჩვენ ვართ ქალაქი, რომელსაც ბევრი პოლიტპატიმარი ჰყავს მოსახლეობის რაოდენობის გათვალისწინებით, მათ შორის, ქალი პატიმარი გვყავს, სტუდენტი, მედროშე… ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ მათი სოლიდარობის ნიშნად პროტესტის კერა არ ჩაქრეს ბათუმში,“ – ამბობს გენრი დოლიძე.
გენრი დოლიძე
ოპოზიციონერი არ უარყოფს, რომ მოქალაქეები მასობრივად და სპონტანურად ისევ რომ გამოვიდნენ ქუჩაში, პოლიტიკური ოპოზიცია ისევ არაა ამისთვის მზად – პროტესტი გახდეს თანმიმდევრული და მას შესაბამისი ფორმა მიეცეს.
„…ახალი შემართებისთვის და ახალი სისხლისთვის არის ახალი ფორმები მოსაფიქრებელი. ფაქტია, რომ მაინც გარკვეული ადამიანების კისერზე და ნერვებზე, მათ გამძლეობაზე გადადის ეს ბრძოლა. ქუჩის პროტესტი ისეთი მასშტაბური არ არის, როგორიც იყო თუნდაც წინა წლის დასაწყისში ან 2024 წლის ნოემბერ-დეკემბერში. პროტესტი თავისთავად, ბუნებრივად უნდა დაიბადოს საზოგადოებაში და ხელოვნურად ვერანაირად მოახდენ ამის ინსპირაციას… ხვალ და ზეგ რომ იფეთქოს პროტესტმა და ამას ჰქონდეს სწორი, მიზანმიმართული და თანმიმდევრული ფორმა და გეზი, აი, ამისთვის მზაობას მე, სამწუხაროდ, ჯერჯერობით ვერ ვხედავ – არ არის ერთიანობა ოპოზიციაში, მიუხედავად გარკვეული ადამიანების მცდელობისა.
ჩემი პარტია დგას პროტესტის წინა ხაზზე, დაწყებული ზუგდიდიდან, გაგრძელებული თბილისით. პარტიის ლიდერი [ელენე ხოშტარია] ციხეში ზის, მაგრამ ყოველ შემთხვევაში მივიჩნევთ, რომ რაც არ უნდა მოვიფიქროთ, ქუჩის პროტესტს არ აქვს ალტერნატივა,“ – გვითხრა გენრი დოლიძემ.
- რა უშლის ხელს პოლიტიკოსებს იმაში, რომ გაერთიანება მაინც შეძლონ? – გენრი დოლიძის დაკვირვებით, ერთ-ერთი მიზეზი საზოგადოების ნიჰილისტური განწყობებია, რაც არის ოპოზიციონერების შეუთანხმებელი და ურთიერთგამომრიცხავი სვლების შედეგი:
„ერთნი რუსთაველზე აანონსებდნენ, ვთქვათ, რეჟიმისგან გათავისუფლებას და მეორენი რეჟიმთან თანამშრომლობით თვითმმართველობის არჩევნებში შედიოდნენ, ბევრმა რამემ გამოიწვია ეს. თუმცა არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ჩვენ საქმე გვაქვს უშუალოდ რუსულ რეჟიმთან, რომელსაც საუკუნოვანი ისტორია გააჩნია პროტესტებთან ბრძოლის: ათასი მაქინაციით, სიბინძურით, ტერორით და პროპაგანდით გვებრძვიან. სწორად უნდა შევაფასოთ მოწინააღმდეგის ძალები, რომ არ გვქონდეს ცრუ მოლოდინები“.
მე ნამდვილად არ განვეკუთვნები იმ ადამიანთა კატეგორიას, რომელიც რაღაც დიდ სიტყვას იტყვის და ხალხი მას გაჰყვება. არიან ადამიანები, ვისაც ლიდერობაზე აქვთ პრეტენზია. ქვეყნის პრემიერ-მინისტრობაზე ჰქონდა ბევრს პრეტენზია. ასეთი ადამიანები უნდა გამოვიდნენ ინიციატივებით, თუნდაც სცადონ, ოღონდ საზოგადოებაც უნდა იყოს ლოიალური ვერგამოსვლის შემთხვევაში. ნებისმიერი მცდელობა დასაფასებელია. ჩემთვის პაატა ბურჭულაძის მცდელობაც დასაფასებელია მიუხედავად იმისა, რომ თავიდანვე ძალიან ბუნდოვანი და მიამიტური ჩანაფიქრი იყო.
ჩემი აზრით, ყოველთვის ჯობია მცდელობა. ინიციატივა უნდა აიღოს ვინმემ. როდესაც საზოგადოება დაინახავს ინიციატივას, მგონია, რომ დაუდგება გვერდით,“ – აღნიშნა გენრი დოლიძემ „ბათუმელებთან“.
- რატომ აღარ დადიან პროევროპულ საპროტესტო აქციაზე გახარიას „საქართველოსთვის“ წევრები? რეჟიმის ნგრევა შესაძლებელია პარლამენტში, ან უმაღლეს საბჭოში შესვლით საპროტესტო აქციის გარეშე? – „ბათუმელებმა“ სცადა კითხვები დაესვა თემო ტარიელაძისთვის, რომელიც ბათუმის პროევროპული საპროტესტო აქციის ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე იყო, ვიდრე გახარიას გუნდი პარლამენტში შევიდოდა. თემო ტარიელაძემ მოგვწერა, რომ ის ჩვენს შეკითხვებს ამ თემაზე ვერ უპასუხებს.
ვაჟა დარჩია: „არ გვაქვს შესაძლებლობა, პროტესტი უფრო მწვავე გავხადოთ…“
„ლელოს“ ერთ-ერთი ლიდერი და ბათუმის საკრებულოს წევრი, ვაჟა დარჩია განმარტავს, რომ პროევროპულ აქციაზე შესაძლოა ხშირად აღარ ჩანს, რადგან პროტესტი სხვადასხვა დონეზე გაიშალა, მაგალითად, საკრებულოებში, სატელევიზიო დებატებში… „ლელოში“ სჯერათ, რომ პარტიები უნდა გაძლიერდნენ და არჩევნებისთვის მოემზადონ.
„ჩვენ ვუყურებთ პროტესტს, როგორც მნიშვნელოვან ამბავს ყველგან. ის გადაწყვეტილება, რაც ჩვენ მივიღეთ, მათ შორის, თვითმმართველობის არჩევნებთან დაკავშირებით, ზუსტად ამას ეხებოდა, რომ წინააღმდეგობის კერები ყველგან არსებულიყო. პროტესტი არის ყველგან გასაძლიერებელი, ქუჩა იქნება ეს, თუ საკრებულოები. ყველა ამ პროცესის მხარდაჭერა მნიშვნელოვანია. მე მაქსიმალურად ჩართული ვარ ქუჩის პროტესტში. ბოლო პერიოდში ჩემი ამბებიდან გამომდინარე ვერ ვახერხებდი ხშირად აქციაზე ყოფნას, მაგრამ ყველა მნიშვნელოვან დღეს ჩვენ ვართ აქციაზე.
იშვიათად ვჩანვართ [„ლელო“ წევრები] ნამდვილად და არ არის ის ინტენსივობა, რომელიც შეიძლება კარგი იყოს ამ ამბისთვის, თუმცა ვჩანვართ, რა თქმა უნდა და დისტანცირებას არ ვახდენთ. მგონია, რომ ეს პროცესი არის აუცილებელი, არა თუ მისასალმებელი.
სამწუხაროდ, არ გვაქვს უნარი და შესაძლებლობა, რომ ეს პროტესტი რაღაცნაირად გავაძლიეროთ – ყველა გზა პროტესტის გამოხატვისთვის მაქსიმალურად შეიზღუდა. ჩვენ პროტესტს გვერდით ვედექით ყოველთვის, მათ შორის, ფინანსურად, ჯარიმების დონეზე… ამ ეტაპზე არ გვაქვს იმის შესაძლებლობა, პირდაპირ რომ გითხრათ, ეს პროტესტი უფრო მწვავე გავხადოთ გარდა იმისა, რომ ჩვენ რაღაცნაირად დავაფიქსიროთ ჩვენი აზრი.
არ გვაქვს ჩვენ, ოპოზიციურ ველს იმის შესაძლებლობა, რომ საერთო ფორმატში გავაძლიეროთ აქციები. პირიქით, რაღაცნაირად მოხდა ისე, რომ გარკვეული პოლიტიკოსების მიმართ არ იყო ის დამოკიდებულება, რომელიც უნდა ყოფილიყო. თუმცა, რა თქმა უნდა, არავინ პროტესტისგან არ დისტანცირდება და ვინც თვლის, რომ ჩვენი ჩართულობა აქ შეიძლება უფრო გამაძლიერებელი იყოს, ყველასთან გვაქვს კომუნიკაცია და ვცდილობთ, უკუკავშირი გვქონდეს,“ – გვითხრა ვაჟა დარჩიამ.
ვაჟა დარჩია
მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოში არჩევნების გაყალბება ეუთომაც დაადასტურა, ხოლო „ოცნების“ რეჟიმი უკვე ტროტუარზე დგომისთვის ციხეში სვამს ადამიანებს, ვაჟა დარჩიას მიაჩნია, რომ პოლიტიკური პარტია არჩევნებისთვის უნდა მოემზადოს.
„არჩევნები ხელისუფლების შეცვლის ერთადერთი გზაა. ეს იქნება ვადამდელი, თუ კალენდარულად განსაზღვრული, ჩვენ ყველა არჩევნებისთვის უნდა ვიყოთ იმაზე ძლიერი, ვიდრე ვიყავით წინა არჩევნებზე… დემოკრატიულ არჩევნებს არ ჩაატარებს, უბრალოდ ისეთ არჩევნებს ჩაატარებს, რომელშიც მაინც წააგებს. 2012-შიც არ იყო დემოკრატიული არჩევნები, მაგრამ რეჟიმი დამარცხდა – იმდენად დიდი უპირატესობა ჰქონდა საზოგადოებას, რომ მანიპულაციებიც არ ეყო. ჩვენ აქამდე უნდა მივიდეთ და ამას სჭირდება პარტიების გაძლიერება,“ – მიიჩნევს ვაჟა დარჩია.
„ლელოს“ ეს პოზიცია რომ აცდენილია საზოგადოების განწყობისგან, ამას ხომ არ აჩვენებს იგივე 2025 წლის თვითმმართველობის არჩევნები? – ამომრჩეველი მასობრივად არ მივიდა არჩევნებზე, რადგან იგრძნო, რომ ეს არ იყო არჩევნები.
„მაგრამ ყველაზე დაბალი შედეგი მიიღო „ოცნებამ“ 2012 წლის შემდეგ, მათ შორის, დიდ ქალაქებში… ჩვენ არჩევნები მიგვაჩნია ერთადერთ გზად რეჟიმის შეცვლის და ამას სჭირდება პარტიების გაძლიერება და არა დასუსტება. პარტიების გაძლიერება ნიშნავს, მათ შორის, რეგიონებში წარმომადგენლობების გაზრდას, ყველა იმ მნიშვნელოვან წინააღმდეგობაში ყოფნას, რის შესაძლებლობაც არსებობს. ჩვენ ეს შესაძლებლობები ნელ-ნელა გვეხურება, თუმცა დახურული შესაძლებლობები რაღაცნაირად აქტუალური უნდა გავხადოთ…
თუ არჩევნები ჩვენ არ წარმოგვიდგენია ხელისუფლების შეცვლის ინსტრუმენტად, მაშინ პარტიები არ უნდა ვძლიერდებოდეთ და უნდა ვიყოთ აქტივისტები, უნდა ვიყოთ იმ პროცესში ჩართული. ჩვენ როცა პოლიტიკური პროცესი ვაქციეთ აქტივისტურ პროცესად და პოლიტიკოსი აღარ არსებობდა ამ პროცესში, სწორედ იმან მიგვიყვანა აქამდე. ეს პროცესი შეიძლებოდა უფრო პოლიტიზებული ყოფილიყო და სხვაგვარად განვითარებულიყო,“ – აღნიშნა ვაჟა დარჩიამ „ბათუმელებთან“.
- რა გზით დაახევინებს „ლელო“ ივანიშვილს უკან, რომელიც ქვეყანაში დიქტატურას ამყარებს – საკრებულოების ტრიბუნებიდან, ან სატელევიზიო დებატებში მონაწილეობით? „ლელოს“ ერთ-ერთ ლიდერს შევახსენეთ საპროტესტო აქციებზე გამოსული მოქალაქეების მოტივი: საპროტესტო აქციების გზით აიძულო არაკონსტიტუციური ხელისუფლება, ჩაატაროს დემოკრატიულ და სამართლიან გარემოში არჩევნები.
„ეს რეჟიმები ნიშნავენ არჩევნებს. მიუხედავად იმისა, რომ შეიძლება ეს არ არის სუფთა და არასდროს არ ყოფილა ამ ქვეყანაში სუფთა და დემოკრატიული არჩევნები, ყოფილა სიტუაციები, როცა თვითმმართველობის არჩევნებით, თუ საპარლამენტო არჩევნებით რეჟიმები შეცვლილა. ჩვენ უნდა მოვახერხოთ, რომ მაქსიმალურად მეტ ადამიანამდე მივიტანოთ სიმართლე… არ გვაქვს ილუზია, რომ დემოკრატიულ არჩევნებს ჩაატარებს ვინმე. უბრალოდ, გვაქვს იმის განცდა, რომ არადემოკრატიული არჩევნებითაც კი ხდება რეჟიმების ცვლილება,“ – ამბობს ვაჟა დარჩია.
აზა გაბუნია: „უნდა დავბრუნდეთ ქუჩაში ყველა“
„ჩემთვის გასაოცარია, რატომ დაიცალა, ვთქვათ, საპროტესტო აქციები პოლიტიკური აქტივობებისგან და თვითონ პოლიტიკოსებისგან,“ – გვიყვება აზა გაბუნია, „თავისუფლების მოედნის“ ერთ-ერთი ლიდერი. ის თითქმის ყოველდღეა ბათუმის პროევროპულ საპროტესტო აქციაზე და იხსენებს, როგორ დისტანცირდნენ თანდათან პოლიტიკური ლიდერები პროევროპული აქციისგან.
„იყო შემთხვევა, როცა გახარიას და „ლელოს“ წარმომადგენლებმა თვითმმართველობის არჩევნებში მიიღეს მონაწილეობა და მერე უკვე აქტივისტები დახვდნენ მათ კრიტიკულად განწყობილი. არავის არ აუკრძალია მათთვის ჩვენთან ერთად ყოფნა. ქუჩა ყველას ადგილია, ვისაც უნდა პროტესტის გამოხატვა, რა თქმა უნდა, შეუძლია გამოხატოს. ეს აისახა მათ ამომრჩეველზეც: ვისაც მიეცი ხმა, ის თუ აღარ დადის აქციაზე, მერე მხარდამჭერებიც აღარ დადიან…
მიუხედავად იმ რეპრესიებისა, რომელიც არსებობს დღეს ქვეყანაში: ტროტუარზე დგომის, ბანერის გამოკვრის თუ ხმის ამოღების გამო ადამიანებს იჭერენ და ციხეებში უშვებენ. ყველა შემთხვევაში ჩემი გუნდი იქნება ერთ-ერთი, ვინც ბოლომდე იბრძოლებს ქუჩაში. ქუჩის პროტესტი უნდა გაგრძელდეს იმიტომ, რომ ეს არის ყველაზე ხილვადი პროტესტი, რაც ამდენი ხნის განმავლობაში გვაქვს. თუ რაიმე ნაწილში საზოგადოებამ შევძელით, რომ ხელისუფლებას უკან დაეხია, ეს იყო ქუჩის პროტესტის დამსახურება. ეს არის ჩვენი ჯიუტი და უტყუარი ბრძოლა არამხოლოდ რუსთაველზე, არამედ ბათუმში, ზუგდიდსა, თუ თელავში. ამით ჩვენ ვაძლიერებთ ერთმანეთს. ბრძოლა იქნება გამარჯვებამდე,“ – ამბობს აზა გაბუნია.
აზა გაბუნია
აზა გაბუნიას აზრით, ამ ეტაპზე მთავარი პოლიტიკოსების მონდომება და რესურსების გაერთიანებაა, მიაწვდინონ ხმა რეგიონებში, ქალაქებსა თუ სოფლებში მცხოვრებ ადამიანებს:
„ერთია რადიკალური ფორმებით შეცვალო ხელისუფლება და რევოლუციით, მაგრამ ჩვენ ეს გზა არ გვინდა. ეს არც ქვეყანას არ მიიყვანს სიკეთემდე და მეორე არის მშვიდობიანი საპროტესტო აქციები. მგონია, რომ ეს საპროტესტო მუხტი უნდა გადაიზარდოს სხვა ფორმებში, უნდა გავიდეთ რეგიონებში, ველაპარაკოთ ადამიანებს ყველგან, მივაწვდინოთ ხმა სოფლებში. ყველანაირი გზა უნდა გამოვნახოთ, რომ ველაპარაკოთ ადამიანებს.
ამისთვის საკმარისი რესურსი არ არის. პოლიტიკური ნებაც არ არის. რაც შეეხება ჩემს პოლიტიკურ პარტიას, ჩვენ მივეცით ამის პირობა საზოგადოებას, რომ ამას ვიზამთ და ვაპირებთ, ყოველკვირეულად გავიდეთ სხვადასხვა რაიონში. მაგალითად, ვიყავით თეთრიწყაროში ორი კვირის წინ, შემდეგ ვიყავით გურიაში. მაქსიმალურად ყველაფერი ვიღონოთ იმისთვის, რომ ნებისმიერ უკიდურეს სოფლამდეც კი, მივიტანოთ ხმა.
მეორე მხარეს არის უზარმაზარი რესურსები, ფინანსები, პროპაგანდის მანქანა. ჩვენ რაც უნდა გავაკეთოთ, არის ის, რომ უნდა დავბრუნდეთ ქუჩაში ყველა,“ – ამბობს აზა გაბუნია.
- რა სახის კოორდინაცია არსებობს ამ ეტაპში რეგიონებში ოპოზიციურ პოლიტიკურ პარტიებს შორის?
„გულწრფელად რომ გითხრათ, საპარლამენტო არჩევნების დროს უფრო მეტად იყო კომუნიკაცია. თვითმმართველობის არჩევნებზე, ვინაიდან და რადგანაც ჩემი გუნდი არ იღებდა მონაწილეობას არჩევნებში, კომუნიკაცია უკვე ნაკლები იყო. როცა საპროტესტო აქციაზე ვხვდებით, ერთმანეთს ვუცვლით მოსაზრებებს და დამოკიდებულებებს. ერთობლივად რაღაც საქმის კეთება ან თუნდაც რაიონებში სიარული და, ასე შემდეგ, სამწუხაროდ, აქამდე არ ხდებოდა. დარწმუნებული ვარ, რომ სამომავლოდ უფრო მეტად მოვახერხებთ კოორდინაციას და ერთობლივად აქტივობების დაგეგმვას.
საზოგადოება მოითხოვს პოლიტიკური პარტიების ერთობას. საჭიროა, გაერთიანდეს ძალები და რესურსები,“ – დასძინა აზა გაბუნიამ „ბათუმელებთან“.
ბონდო თედორაძე: „წუნიაობაზე და ცხვირის გაშვერაზე საუბარი არ უნდა იყოს…“
„ჩვენ თუ არ დავდივართ კონკრეტულ ლოკაციაზე, მუდმივად გვაქვს მოქალაქეებთან, მხარდამჭერებთან ურთიერთობა და ძალიან დიდ საქმეს ვაკეთებთ იმისათვის, რომ როცა ერთობის დრო დადგება ამ ქვეყანაში, ისევ აქტიურად, როგორც ლოკომოტივი ამ საპროტესტო მოძრაობების, ვიყოთ ხალხთან ერთად,“ – ამბობს ბონდო თედორაძე, იგი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ერთ-ერთი ლიდერია და ვკითხეთ: რატომ დისტანცირდებიან „ნაციონალური მოძრაობის“ წარმომადგენლები ქუჩის საპროტესტო აქციებისგან, როცა პარტია ივანიშვილის რეჟიმის დამარცხებას ცდილობს?
„თქვენ იყენებთ სიტყვას „დისტანცირებას“. მე არ გიდასტურებთ ამ დისტანცირებას. ყველა პარტიას ამ პოლიტიკურ სიტუაციაში თავისი დღის წესრიგი აქვს. ვფიქრობ, დღეს, მათ შორის, ქუჩის აქციებთან ერთად, პირისპირ კომუნიკაციაზე წინ არაფერი არ დგას. იცით თქვენ, როცა ადამიანებს ხვდები და ესაუბრები, როგორ და რანაირად იცვლება სიტუაცია…,“ – გვიყვება ბონდო თედორაძე, თუმცა ამან შეუშალა ხელი პარტიას აქტიურად იყოს წარმოდგენილი პროევროპულ საპროტესტო აქციებზე?
ბონდო თედორაძე არ მალავს, რომ განაწყენდა პროევროპულ აქციაზე მომხდარი რამდენიმე შემთხვევის გამო, როცა „ნაციონალური მოძრაობის“ მხარდამჭერებს მიხეილ სააკაშვილის მხარდამჭერი ბანერების გაშლა დაუშალეს, ან უთხრეს, რომ აქცია სააკაშვილთან არ უნდა ასოცირდებოდეს.
„მე ცოტა ხისტი ვარ მიდგომებში საკუთარი პრინციპებისადმი. არ მინდა ვისაუბრო გაურკვევლობაზე, რაც არსებობდა ამ აქციებზე ჩვენი ლიდერების ბანერების გაშლასთან და ასე შემდეგ დაკავშირებით…“ – ამბობს ბონდო თედორაძე.
პოლიტიკოსს შევახსენეთ, რომ საზოგადოების დარწმუნება უმთავრესი პოლიტიკური უნარია და მოვალეობა:
„პოლიტიკოსს არ შეუძლია ყველას დარწმუნება, მაშინ ვიქნებით „ოცნებასავით“ – ყველა ერთნაირად მსგავსი. ყველამ უნდა გაითავისოს – როცა ერთობაზეა საუბარი და ეთამაშები ეგრეთ წოდებულ „ურჩხულს“, იქ წუნიაობაზე და ცხვირის გაშვერაზე საუბარი არ უნდა იყოს. ეს არის მთავარი. ამიტომ ჩვენ აუცილებლად მივალთ იქამდე, რომ დარწმუნდება ყველა – ერთობის გარეშე დიქტატურა, არსებული რეჟიმი არ მარცხდება. ამიტომაც, აუცილებლად ერთად ვიდგებით ჩვენ უახლოეს პერიოდში ყველა ხელიხელჩაკიდებული,“ – გვითხრა ბონდო თედორაძემ.
ბონდო თედორაძე
ბონდო თედორაძის თქმით, ენმ აქტიურადაა ჩართულ ნებისმიერ საპროტესტო ღონისძიებაში:
„ნაცმოძრაობის“ ლიდერთა დიდი უმრავლესობა დღეს უკანონო ტყვეობაშია. დანარჩენი ახლა მე პირადად ვერ ვხედავ, ვინმე არ აქტიურობდეს, ან მონდომებული არ იყოს…
სასიხარულოა ის, საზოგადოების აქტიური წევრების მხრიდან გაჩნდა განცდა იმისა, რომ „ნაციონალური მოძრაობის“ გარკვეული წარმომადგენლები რატომ არ დგანან ქუჩაში? მოვესწარით ამ დღეს და აღარ არის ქვეყანაში მოცემულობა, როცა მხოლოდ „ნაციონალური მოძრაობის“ პარტიული ხაზით იმართებოდა აქციები. 2012 წლიდან მხოლოდ ამ პარტიის წევრები ვმართავდით აქციებს და გიმტკიცებდით ყველას, რომ ეს იყო დიქტატორული მმართველობის დასაწყისი, რომელიც, სამწუხაროდ, თავის დროზე ვერ იგრძნო ყველამ, სანამ კონკრეტულ სფეროებს და კონკრეტულ პიროვნებებს არ შეეხო ეს პოლიტიკური რეჟიმი.
ჩვენი პარტიის წარმომადგენლები, ბათუმი იქნება თუ თბილისი, თუ რაიმე დაიგეგმა, მარში იქნება ეს თუ სხვა რამ, ყველგან ვიღებთ მონაწილეობას. ეს არის თითოეული ადამიანის ინდივიდუალური გადაწყვეტილება. პროტესტი, რომელიც მიმდინარეობს აჭარის მთავრობის სახლთან, პირველ რიგში, იმსახურებს თითოეული მონაწილის ქებას და დიდებას. მადლობა მათ ამისათვის,“ – გვითხრა ბონდო თედორაძემ.
