3 შვილის დედა, 50 წლის მზია გულაბერიძე, ხულოს სოფელ უჩხოში ცხოვრობს. მან წლების წინ მკერდის კეთილთვისებიანი მესამე სტადიის სიმსივნე დაამარცხა, რომელსაც 6 წელი ებრძოდა.
მზია იხსენებს, რომ მარცხენა მკერდის ხელით გასინჯვისას მოულოდნელად აღმოაჩინა სიმაგრე და სწორედ მას შემდეგ მიმართა ექიმს, მიუხედავად იმისა, რომ მანამდე გრძნობდა უმადობას, ოფლიანობას და მოდუნებას. ქალის თქმით, მნიშვნელოვანია, რომ უყურადღებოდ არ დავტოვოთ სიმპტომები.
„ექიმმა მითხრა, რომ მხოლოდ ცხიმგროვა მქონდა და ამოკვეთა სჭირდებოდა. როცა მკურნალობა დავიწყე, გაირკვა, რომ შესაძლოა სიმსივნური კვანძი მქონოდა, რაც ოპერაციისას დადასტურდა.
კვანძი გამისუფთავეს, მაგრამ შეზრდილი მეტასტაზებიც მქონდა, რის გამოც მარცხენა მკერდის ამპუტაცია დამჭირდა.
მსგავსს დიაგნოზს ალბათ არავინ ელის, მაგრამ ვიღაცებს სხვა გზა არ გვრჩება. დიაგნოზის გაგებისთანავე ბრძოლა გადავწყვიტე. გარშემომყოფებისა და ადამიანების ნუგეშით, რომლებსაც უკვე ჰქონდათ სიმსივნე დამარცხებული, დადებითი განწყობა მქონდა. გულით ვგრძნობდი, რომ აუცილებლად დავამარცხებდი ამ დაავადებას და მართლაც დავამარცხე.
სამივე შვილი ჩემს დიაგნოზამდე გავაჩინე. მაშინ უფროსი შვილები 13-15 წლის იყვნენ და ასაკის შესაბამისად მაქსიმალურად მიჭერდნენ მხარს. მათთვის არ მითქვამს, სიმსივნეს რომ ვებრძოდი, მაგრამ თითქმის 1 წლის შემდეგ მიხვდნენ, რა დიაგნოზსაც ვებრძოდი. ჩემი შვილები მზრდიდნენ 3 წელი – როგორც ამბობენ ხოლმე, სულ ხელისგულზე მატარებდნენ. მათი დახმარებით გადავლახე სირთულეები. მეხმარებოდნენ, მანუგეშებდნენ. უმცროსი შვილი პატარა იყო, 6 წლის და მეუღლესთან ერთად ზრდიდნენ მას“, – გვიყვება მზია.
მზიამ გაიარა სხივური თერაპიები და სისტემატურად დადიოდა შემოწმებაზეც. იხსენებს, რომ ხანდახან ჰქონდა მომენტები, როცა მის მხნეობას უარყოფითი ფიქრებიც ეპარებოდა და მაქსიმალურად ცდილობდა მხნეობა შეენარჩუნებინა – „განწყობას ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს. არ შეიძლება ნერვიულობა. თავდაჯერებული უნდა იყო, რომ დაავადებასთან ბრძოლაში აუცილებლად გაიმარჯვებ“.
ქალის თქმით, სიმსივნესთან ბრძოლის პერიოდში საკმაოდ ჩაკეტილი გახდა და ხშირი კონტაქტი არავისთან ჰქონია, მაგრამ ყოველთვის ურთიერთობდა და ამხნევებდა ადამიანებს, რომლებიც მის მსგავსად კიბოს სხვადასხვა სტადიას ებრძოდნენ, რომლებსაც კლინიკის რიგში ხვდებოდა.
„ჩემი [კვლევების] შედეგები ყოველთვის კარგი იყო. ბოლო 4 წელია, რაც აღარ მიმიმართავს ექიმისთვის.
მინდოდა, რომ შვილების გვერდით ვყოფილიყავი და ასეც მოხდა, გავიმარჯვე სიმსივნეზე.
მკურნალობის ბოლო წელს, კონსულტაციაზე რომ დავდიოდი, ყოველთვის კარგი შედეგები მქონდა და ნელ-ნელა ვრწმუნდებოდი, რომ ყველაფერი კარგად იქნებოდა. ბოლო ანალიზმა აჩვენა, რომ ყველაფერი დასრულდა და ამოვისუნთქე“, – გვითხრა მზიამ.
ის ყველა ქალს მოუწოდებს, რომ აუცილებლად ისარგებლონ უფასო სკრინინგებით, დაიზღვიონ თავი და დროულად გაიკეთონ ის.
„ვინც ახლა ებრძვის ამ თუ მსგავს დიაგნოზს, მთავარია ირწმუნონ, რომ შეძლებენ გამარჯვებას და აუცილებლად ასე იქნება.
ამ დროს ძალიან მნიშვნელოვანია, ვინც დაამარცხა ეს დიაგნოზი, მისგან გაიგო, როგორ მოახერხეს. მოტივაცია გეძლევა და იჯერებ, რომ აუცილებლად გამოგივა“, – გვითხრა საუბრის დასასრულს მზიამ.
