რუსეთის მიერ უკრაინაში სრულმასშტაბიანი ომის დაწყების შემდეგ, ენის საკითხი საკმაოდ მწვავედ განიხილება: რუსულენოვან უკრაინელებს აღარ სურთ ოკუპანტის ენაზე ლაპარაკი, ამიტომ ბევრი გადადის უკრაინულ ენაზე. თუმცა, უკრაინის სკოლებში რუსული ენის სწავლება პირდაპირი ჯერ კიდევ არ არის აკრძალული.
როგორც განათლების ომბუდსმენმა, სერგეი გორბაჩევმა „მედია დეტექტორთან“ ინტერვიუში განმარტა, თუ მშობლები თავს ეთნიკურ რუსებად თვლიან, მათ შეუძლიათ სკოლას მიმართონ თხოვნით, რომ მათმა შვილმა სკოლაში რუსული ენა ისწავლონ.
„უკრაინაში რუსულის სწავლება პირდაპირ აკრძალული არ არის. მე არ ვარ წინააღმდეგი, ვინც თავს ეთნიკურ რუსად თვლის, ისწავლოს რუსული ენა“, – განაცხადა მან.
გორბაჩევმა განმარტა, რომ უკრაინის კანონები არის გარანტია ეთნიკურ უმცირესობებისთვის ისწავლონ შესაბამის საგანმანათლებლო დაწესებულებაში შესაბამისი ეროვნული უმცირესობის ენაზე სახელმწიფო ენასთან ერთად.
რაც შეეხება სკოლებში რუსული ლიტერატურის შესწავლას, ომბუდსმენის თქმით, ახლა ამის გარეშეც შესაძლებელია.
„დაე დაისვენოს ამ ლიტერატურამ, სანამ ომია. გამარჯვების შემდეგ შეგიძლიათ დაუბრუნდეთ ამ საკითხს და განიხილოთ, რუსი ავტორების რა ნამუშევრები შეიძლება დაბრუნდეს სასკოლო პროგრამებში“, – აღნიშნა მან.
- რუსული ენა უკრაინაში: რა არის ცნობილი
უკრაინული UNIAN-ის თანახმად, სახელმწიფო ენის დაცვაზე პასუხისმგებელი პირი, ტარას კრემენი ქვეყანას სთავაზობს პირველი სექტემბრიდან სკოლებში საგანი – „რუსული ენა“, ჩაანაცვლონ სხვა საგნებით. მან ასევე აღნიშნა, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია უცხოური ლიტერატურის სასწავლო პროგრამის გადახედვა, რადგან იქ ჯერ კიდევ დიდ ყურადღება ეთმობა რუსი მწერლების შესწავლას.
როგორც უმაღლესი რადაში განათლების კომიტეტის თავმჯდომარემ, სერგეი ბაბაკმა განაცხადა, ომის გამო უკრაინა გადახედავს როგორც ლიტერატურის, ისე ისტორიის სასკოლო სასწავლო პროგრამას, მაგრამ ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მთლიანად თქვან უარი რუსული ენის სწავლებაზე სკოლებში, რადგან ამან შეიძლება დაარღვიოს ეთნიკური უმცირესობების ბავშვთა უფლებები.
სერგეი გორბაჩევმა აქამდეც განაცხადა, რომ რუსული ენის სწავლება ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში შეიძლება, თუ მას კლასის ბავშვების ყველა მშობელი დაეთანხმება. მან დასძინა, რომ რუსული ენა კვლავაც ბევრი მოქალაქისთვის არის მშობლიური ენა, მიუხედავად იმისა, რომ ის აგრესორი ქვეყნის ენაა. შესაბამისად, აუცილებელია „მოქმედი კანონმდებლობის დაცვა“.
