პატიმარი ვაჟა ა. ბათუმის მე-3 დაწესებულებიდან არასამთავრობო ორგანიზაციებს და სახალხო დამცველს დახმარებას სთხოვს. მისი თქმით, ციხიდან გამოგზავნილი საჩივრები ადრესატამდე არ მიდის.
“გამოგზავნილ ღია თუ დახურულ საჩივრების რეგისტრაციის კოდებს არ მაძლევენ. სოციალური მუშაკები ყოველდღე სხვადასხვა აბსურდულ მოტივებს იმიზეზებენ, თუ რატომ არ მოაქვთ რეგისტრაციის კოდები…” – წერს პატიმარი.
რა სისტემით იგზავნება ციხეებიდან საჩივრები და როგორ უნდა დარწმუნდეს პატიმარი, რომ მისი საჩივარი ადრესატამდე მივიდა? – სასჯელაღსრულებისa და პრობაციის სამინისტროში წერილობით გვიპასუხეს, რომ საჩივრების ყუთში განთავსებულ თითოეულ კონვერტს ენიჭება უნიკალური კოდი: “საჩივრის გადაგზავნიდან არაუგვიანეს მეორე დღის, საჩივრების ყუთთან გამოიკვრება გადაგზავნილი საჩივრის რეგისტრაციის ნომერი და შესაბამისი კონვერტის კოდი… ბრალდებულს/მსჯავრდებულს ასევე აქვს კონფიდენციალური საჩივრის უფლება, რომელიც მოთავსებულია დალუქულ კონვერტში და რომელზედაც მითითებულია ადრესატი”.
კონკრეტული პატიმრის წერილთან დაკავშირებით სამინისტრომ გვიპასუხა, რომ ამის შესახებ ვერ მოგვაწვდიდა ინფორმაციას: „აღნიშნული წარმოადგენს პირის განსაკუთრებული კატეგორიის პერსონალურ მონაცემს, რომლის გაცემაც მისი წერილობითი თანხმობის გარეშე კანონით აკრძალულია.”
პატიმრები ციხეებიდან წერილებს საკუთარი ხარჯით აგზავნიან. სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროს განმარტებით, ციხის ადმინისტრაციას მხოლოდ იმ შემთხვევაში აქვს უფლება მსჯავრდებულს აუკრძალოს პირადი ხასიათის კორესპონდენციის გაგზავნა, თუ იგი დაარღვევს დაწესებულებაში დადგენილ რეჟიმს. აკრძალვა არ ეხება წერილს, რომლის ადრესატიც არის: საქართველოს პრეზიდენტი, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე, საქართველოს პრემიერ-მინისტრი, სასამართლო, საქართველოს პარლამენტის წევრი, ასევე ადამიანის უფლებათა ევროპის სასამართლო, საერთაშრისო ორგანიზაცია [რომელიც შექმნილია საქართველოს პარლამენტის მიერ რატიფიცირებული ადამიანის უფლებათა დაცვის სფეროს საერთაშორისო ხელშეკრულების საფუძველზე], საქართველოს სამინისტრო, საქართველოს სახალხო დამცველი, პროკურორი.
მსჯავრდებულ ვაჟა ა.-ს წერილი მიიღო სახალხო დამცველის აპარატმაც. აქ გვითხრეს, რომ საკითხის შესწავლა უკვე დაიწყეს.
