თბილისის სააპელაციო სასამართლომ ერთ საქმეზე ორი სხვადასხვა გადაწყვეტილება მიიღო. ორივე გადაწყვეტილება 2019 წლის 26 ნოემბრით არის დათარიღებული.
განაჩენის გადასინჯვა სასამართლოს გიორგი ოქროპირიძემ სთხოვა, რომელიც განზრახ მკვლელობისთვისაა მსჯავრდებული. მას 20 წლით აქვს თავისუფლების აღკვეთა შეფარდებული. საქმეში ბევრი საეჭვო გარემოებაა და „ბათუმელებს“ ამ თემაზე 2017 წელს ჟურნალისტური გამოძიებაც ჰქონდა – „ოქროპირიძე საქართველოს წინააღმდეგ“
ახლადაღმოჩენილი გარემოებების გამო, განაჩენის გადასინჯვის მოთხოვნით, თბილისის სააპელაციო სასამართლოს გიორგი ოქროპირიძის ადვოკატმა 12 ნოემბერს მიმართა. 26 ნოემბერს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს ორმა პალატამ მიიღო განჩინება. ორივე განჩინებით გიორგი ოქროპირიძეს უარი უთხრეს განაჩენის გადახედვაზე სხვადასხვა დასაბუთებით. ერთ პალატაში მოსამართლეები – ნინო სანდოძე, ვეფხია ლომიძე და ვახტანგ მრელაშვილი შედიან, მეორე პალატაში კი, რომელმაც ასევე განიხილა გიორგი ოქროპირიძის განაჩენის გადასინჯვის საკითხი, სხვა მოსამართლეების შემადგენლობაა: გ. ჯეირანაშვილი, ხ. კიკილაშვილი, მ. თეთრაული.
რატომ იმსჯელა სასამართლოს ორმა სხვადასხვა პალატამ ერთსა და იმავე საქმეზე და მიიღო ორი გადაწყვეტილება?
მსჯავრდებულ გიორგი ოქროპირიძის დედა, ცირა გოდერძიშვილი ამბობს, რომ სასამართლოში ვერ განუმარტეს, რატომ მოხდა ასე. ის არ გამორიცხავს, რომ ორ სხვადასხვა პალატაში საქმის შესვლა უკავშირდებოდეს იმას, რომ საქმეს გიორგი ოქროპირიძის ციხიდან გამოგზავნილი წერილი ერთვოდა. მსჯავრდებულის დედას პატიმრის ხელნაწერი წერილი შეუტანია სასამართლოში. შემდეგ კი, სასამართლოსთვის იმავე საქმეზე ადვოკატს, ბესო ბოჭორიშვილს დაურთავს იგივე წერილი ბეჭდური სახით.
განმარტება ვთხოვეთ თბილისის სააპელაციო სასამართლოს.
„ორი სხვადასხვა შუამდგომლობა იყო, ერთი შემოიტანა მსჯავრდებულმა, მეორე – მისმა ადვოკატმა. შესაბამისად, შუამდგომლობები ორ პალატას დაეწერა. დასაშვებობის დაკმაყოფილების შემთხვევაში, გაერთიანდებოდა და ერთ-ერთი პალატა განიხილავდა“, – გვითხრეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურში.
გიორგი ოქროპირიძე რამდენიმე გარემოების გამო ითხოვდა მის წინააღმდეგ გამოტანილი განაჩენის გადასინჯვას, მათ შორის, ევროკავშირის სადამკვირვებლო მისიის განმარტების გამო, რითაც დადასტურდა, რომ არაკონტროლირებადი ცხინვალის ტერიტორიიდან გიორგი ოქროპირიძის გადმოცემის პროცესში მისია [EUMM] ჩართული არ ყოფილა, რასაც ერთ-ერთი მოწმე ამტკიცებდა.
გიორგი ოქროპირიძე ასევე მიიჩნევდა, რომ სხვა მოწმეების „ცრუ ჩვენებებიც“ დადასტურდა. სააპელაციო სასამართლოს ორივე პალატამ მიიჩნია, რომ ეს მხოლოდ „მხარის შეფასებაა“ და „მოცემულ შემთხვევაში სააპელაციო სასამართლოს პალატის წინაშე არ ყოფილა წარმოდგენილი აღნიშნულის დამადასტურებელი კანონიერ ძალაში შესული განაჩენი“, – აღნიშნულია ერთ-ერთი პალატის მიერ მიღებულ განჩინებაში.
განაჩენის გადასინჯვის მოთხოვნით ამჯერად გიორგი ოქროპირიძემ უზენაეს სასამართლოს მიმართა.
გიორგი ოქროპირიძის საქმე წარმოებაში მიიღო ევროპის ადამიანის უფლებათა დაცვის სასამართლომა 2015 წელს [მე-5 მუხლი] და 2016 წელს [მე-6 მუხლი]. ეს მუხლები გულისხმობს თავისუფლების უკანონო აღკვეთას, სამართლიანი სასამართლოს უფლებისა და უდანაშაულობის პრეზუმფციის დარღვევას. ორივე საქმეზე დასრულებულია კომუნიკაცია.
