„…მან განმიცხადა, რომ ჩვენი საჩივარით ფეხებსაც ვერ მოვჭამთ. ეს შეხვედრა მართლა მუქარა იყო, ამისრულებდა კიდეც, დაგვალპობდა ვანდალურსა და კარცერებში. ამის შემდგომ ჩვენ მივმართეთ პროტესტის მძიმე ფორმებს. მე, გიორგი მ.-მ ყელში გავიყარე მავთული და ასევე ხელში გავიყარე მავთული… ჩვენ მივეკერეთ ერთმანეთს და პროტესტის ამ ფორმით გამოვხატეთ ჩვენი დამოკიდებულება ყველა იმ უკანონობასთან, რასაც ამ დაწესებულებაში ჩადიან ხსენებული პირები ჩვენს მიმართებაში. ხსენებულ პირებს სურთ ჩვენი სიცოცხლის მოსპობა, რასაც ნელ-ნელა ახერხებენ კიდეც. ჩვენ გვინდა, რომ განვაცხადოთ: არ შევეგუებით ზემოთ ხსენებული პირების ქმედებებს და არ დაველოდებით იმას, რომ ამ პირებმა ამგვარ წამებაში მოგვისპონ ჯანმრთელობა…“ – ეს ბათუმის ციხიდან „ბათუმელებისთვის“ გამოგზავნილ წერილში წერია. წერილს ის სამი პატიმარი აწერს ხელს, რომლებმაც 30 მარტს ხელებში მავთულები გაიყარეს და ერთმანეთს გადაებენ.
პატიმრები აღწერენ ინციდენტსაც, რაც ხელებში მავთულებით გადაბმის შემდეგ მოხდა:
„2 აპრილს, შუადღისას, მე, გიორგი მ. შეპირებისა და მათი მხრიდან მუქარისამებრ მე, გიორგი მ. გადმომიყვანეს საწამებელ ოთახში… დავით ჭ.-ს და შოთა დ.-ს-შემოგვივარდნენ 226-ე საკანში, იხმარეს ძალა და ერთმანეთზე მიკერებული, რომელიც ორივე მსჯავრდებულს ხელის მტევნებში გვქონდა გაყრილი, რეჟიმის უფროსმა გაგლიჯა ძალის გამოყენებით, მოგვაყენა ამ ქმედებით მძიმე ტკივილი და ფიზიკური ზიანი… არ გვიჩერდებოდა სისხლის დენა და ასევე ძალის გამოყენებით და ჯიკაობით მოგვათავსა ვანდალურ საკნებში, სადაც მე, შოთა დ.-მ ხელების არეში მივიყენე თვითდაზიანებები, გვექცეოდნენ აგრესიით, ცდილობდნენ, რომ ყველა გზით მიეღწიათ ჩვენი მდგომარეობიდან გამოსაყვანად…“- აღნიშნულია წერილში.
წერილში ციხის ადმინისტრაციის კონკრეტული თანამშრომლებია დასახელებული – დ.კ., მ.კ., მ.ი., რომლებიც პატიმრების თქმით, მათ არაადამიანურად ეპყრობიან. პატიმრები ისევ სხვადასხვა პრობლემაზე საუბრობენ: სასმელი წყლის პრობლემა, ვენტილაცია, სამედიცინო მომსახურება…
„მუდმივად უკანონოთ გვათავსებენ ე.წ. უსაფრთხო ოთახებსა და სამარტოო საკნებში დასჯის მიზნით, სადაც ასევე გვიკრძალავენ პაემნებსა და სატელეფონო საუბრებს… ჩვენს მიმართ არიან აგრესიულები და ცდილობენ, მიგვიყვანონ უკიდურეს ზომებამდე,“ – წერენ პატიმრები.
ბათუმის ციხეში პატიმრების „უსაფრთხო საკანში“ მოთავსების მიზანშეწონილობაზე კითხვები აქვს „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციასაც“. იურისტი პაატა დიასამიძე თვლის, რომ ამ საკანში რეალურად უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად კი არა, რეალურად დასაჯელად შეჰყავთ. საის-ს იურისტმა „ბათუმელებთან“ ასევე არაადამინურ მოპყრობად შეაფასა ციხისთვის სასმელი წყლის შეზღუდვით მიწოდება.
პატიმრების წერილი გამოძიების მოთხოვნით სრულდება:
„ჩვენ პროტესტის ნიშნად არ დავწვებით ლოგინზე, უარს ვაცხადებთ საწოლზე, ასევე უარს ვაცხადებთ მაგიდაზე, სკამებზე, ტელევიზორსა და რადიო მიმღებზე. უარს ვაცხადებთ, რადგან არ გვექცევა ყურადღება და არ დგება მწამებელი პირების სათანადო გამოძიება“.
სამი პატიმრის მავთულებით ერთმანეთზე გადაბმაზე პენიტენციურმა სამსახურმა განცხადება 3 აპრილს გაავრცელა.
