ორ თვეზე მეტია სოციალური მომსახურების სააგენტოს ხულოს რაიონულ განყოფილებაში ორი სოციალური აგენტის პოსტი ვაკანტურია. სოციალური აგენტის მოვალეობა სააგენტოში შესული განაცხადის გადამოწმება, დახმარების დანიშვნის მსურველი ოჯახის დეკლარაციის შევსებაა. აგენტის ოფიციალური ხელფასი თვეში 80 ლარია. თითო შევსებულ დეკლარაციაზე კი დამატებით 4.80 ლარს იღებს.
მაღალმთიანეთში მომუშავე აგენტებს, განსაკუთრებით რთულ ვითარებაში უწევთ საქმიანობა. არ ემსახურებათ ტრანსპორტი, რის გამოც იძულებული არიან, გადაადგილების ხარჯები ისედაც მწირი ხელფასიდან დაფარონ. მაგალითად, ხულოში, სადაც სოციალური აგენტის პოზიციაზე სული ხუთი შტატია, მხოლოდ სამი სოცაგენტი მუშაობს.
მაღალმთიან აჭარაში სოციალური აგენტები ხშირად ტოვებენ სამსახურს. როგორც ყოფილი აგენტები „ბათუმელებს“ უყვებიან, მიზეზი დაბალი ხელფასი და შრომისთვის შეუსაბამო პირობებია. აგენტებს ბენეფიციარების გადასამოწმებლად სოფლებში ასვლა სამარშრუტო ტაქსებით უწევთ. იმავე დღეს უკან დაბრუნებას კი ვეღარ ახერხებენ, რადგან ბევრ სოფელში საზოგადოებრივი ტრანსპორტი დღეში მხოლოდ ერთხელ ადის. მიუხედავად იმისა, რომ სოციალურმა აგენტებმა ტრანსპორტის გამოყოფა არაერთხელ მოითხოვეს, მათი თხოვნა არ დაკმაყოფილდა.
ამჟამად სოციალური მომსახურების სააგენტოს ხულოს განყოფილებაში სამი აგენტი მუშაობს [ერთი ხელმძღვანელია]. სწორედ მათ უწევთ მთელი სამუშაოს გადანაწილება და შესრულება.
გენადი შავაძე სოციალური აგენტია და ხულოს რაიონულ განყოფილებაში მუშაობს. ის ამბობს, რომ ხელფასს ასე თუ ისე შეჩვეულია, მაგრამ სოფლებში გადაადგილება მასაც უჭირს.
„თვეში ჩემი ხელფასი საშუალოდ 400 ლარია. 80 ლარს გარანტირებულად ვიღებ, დანარჩენი კი დამოკიდებულია იმაზე, თუ რამდენ დეკლარაციას შევავსებ. ჩვენი მანქანა არ გვყავს. ხან რითი მივდივართ სოფელში და ხან რით. შორ სოფლებში წასვლა განსაკუთრებით რთულია. როცა ავდივარ სოფელში, ზოგჯერ ხდება ისე, რომ მაღამდება, ვერ ვასწრებ ყველა ოჯახის გადამოწმებას. სოფლიდან ღამე ტრანსპორტი არ მოდის და ამიტომ იქ ვრჩები,“ – ყვება „ბათუმელებთან“ გენადი შავაძე.
სოციალური მომსახურების სააგენტოს ხულოს განყოფილების უფროსი ნინო ქონიაძე ამბობს, რომ მათი განყოფილების ბალანსზე მანქანა არ ირიცხება, შესაბამისად არ შეუძლია საკუთარი თანამშრომლების ტრანსპორტირება უზრუნველყოს.
„სოციალურ აგენტებს სოფლებში გადაადგილება თავიანთი ხარჯით უწევთ. ძალიან დიდი დაშორებაა რაიონული ცენტრიდან სოფლებამდე, მაგალითად, ხიხაძირი შორსაა და ზამთრის პერიოდში ასეთ სოფლებში განსაკუთრებით უჭირთ აგენტებს ოჯახების შესასწავლად წასვლა. ჩვენს პირობებში მართლაც რთულია აგენტების მუშაობა. აგენტი ვალდებულია განაცხადის შემოსვლიდან ერთი თვის ვადაში გადაამოწმოს ოჯახი. შეიძლება ერთხელ მისვლაზე არ დახვდეს ადგლზე განმცხადებელი, მაგრამ ვალდებულება აქვთ, რომ მეორედ და მესამედაც მივიდნენ,“ – ამბობს ნინო ქონიაძე.
ხულოს მუნიციპალიტეტში 83 სოფელია, სადაც ჯამში 23 500 მოსახლე ცხოვრობს. აქედან სოციალური პაკეტის მიმღებთა რაოდენობა – 2 110-ია, საარსებო შემწეობას კი – 6 903 მოსახლე იღებს.
