„პირი, შესაძლოა, მხოლოდ საკუთარი რწმენიდან მომდინარე ქცევის ან საზოგადოებისაგან განმარტოების გამო ჩაითვალოს ფსიქიკური აშლილობის მქონედ და დაექვემდებაროს იძულებით მკურნალობას,“ – მიიჩნევს მოქალაქე მარიანნა მანველიანი. იგი პარლამენტის წინააღმდეგ საკონსტიტუციო სასამართლოში დავობს. თუკი სასამართლო სარჩელს დააკმაყოფილებს, ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში პირის იძულებით განთავსების წესი შეიცვლება.
დავის საგანი „ფსიქიატრიული დახმარების შესახებ“ კანონის ეს ჩანაწერია: „არანებაყოფლობითი სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარება ტარდება, როდესაც პირს ფსიქიკური აშლილობის გამო არ გააჩნია გაცნობიერებული გადაწყვეტილების მიღების უნარი და მისთვის ფსიქიატრიული დახმარების გაწევა შეუძლებელია სტაციონარში მოთავსების გარეშე“.
„განუსაზღვრელი და ბუნდოვანი“ – ასე აფასებს მოსარჩელე პირი ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში მოთავსების სამართლებრივ საფუძვლებს. იგი მიიჩნევს, რომ კანონი უშვებს რისკს, ადამიანი თვითნებურად მოათავსონ ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში.
მოსარჩელე ასევე მიუთითებს, რომ ფსიქიკური აშლილობის მქონე პირის სტაციონარში მოთავსება მკურნალობის ერთადერთი საშუალებაა და კანონმდებლობა არ ითვალისწინებს ფსიქიატრიული დახმარების ალტერნატიულ მეთოდს.
„ამდენად, სადავო რეგულაცია განაპირობებს პირის თავისუფლებაში არაპროპორციულ ჩარევას, ასევე არღვევს პიროვნების თავისუფალი განვითარების უფლებას, ღირსებასა და რწმენის თავისუფლებას,“ – აღნიშნულია საკონსტიტუციო სარჩელში.
საქმეს განიხილავს საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მეორე კოლეგია.
___________________________________
მთავარი ფოტო: ბათუმის სამედიცინო ცენტრი, სადაც ფსიქიკური დაავადების მქონე პაციენტები მკურნალობის კურსს გადიან.
