„სასკოლო საგნებიდან ყველაზე მეტად მათემატიკა მიყვარს. „შერლოკში“ გამარჯვება პირველი არ არის, მანამდე „ევერესტშიც“ პირველ ადგილზე გავედი. რომ გითხრათ ბევრს ვმეცადინეობ გასამარჯვებლად-მეთქი, არ იქნება მართალი. მამაჩემს მოაქვს ხოლმე მათემატიკის ამოცანები სახლში და ვმეცადინეობ. დღეში ოც ამოცანას ვხსნი. ტურისთვის რომ ვმეცადინეობთ, მაშინ 100 ამოცანასაც ვხსნი “, – ამბობს გიორგი ვარშალომიძე.
ძმის მსგავსად მეცადინეობს თორნიკეც.
„მეორე საჯარო სკოლაში ვსწავლობ. ჩემს კლასში ბევრი ნიჭიერი ბავშვია. მეც მინდა სულ პირველ ადგილზე გასვლა, მაგრამ ხანდახან არ გამოდის. თუმცა ამაზე დიდად არ ვნერვიულობ. „შერლოკის~ ოლიმპიადაზე პირველ ადგილს თუ დავიკავებდი, არ ველოდი. ძალიან გამიხარდა“, – ამბობს თორნიკე.
გიორგის წარმატების მიღწევის საკუთარი გზა აქვს.
„როდესაც ოლიმპიადაზე გავდივარ, ჯერ ვცდილობ ადვილი ამოცანები გავაკეთო, შემდეგ რთულები დავიწყო“, – ამბობს ის.
გიორგი ამბობს, რომ გენური ინჟინერია აინტერესებს და როდესაც გაიზრდება შესაძლოა ამ სფეროში დაიწყოს მუშაობა.
„იურისტის პროფესიაც მომწონს, მაგრამ უფრო გენური ინჟინერია მაინტერესებს. „National Georgraphic“-ზე და დისქავერზე ვუყურებ ხოლმე გადაცემებს. ისეთ რაღაცებს აკეთებენ, მეც მინდა ოდესმე ამაში მონაწილეობა მივიღო“, – ამბობს ის.
თორნიკეს გამომგონებლის პროფესია უფრო ხიბლავს. მისი თქმით, ჯერჯერობით ქაღალდისგან თვითმფრინავებს აკეთებს. მერე რა იქნება, ჯერ არ იცის.
გიორგიც და თორნიკეც სკოლაში ხუთი წლის შეიყვანეს მშობლებმა. თავის მიღწევებზე საუბრისას გიორგი ამბობს, რომ გული დაწყდებოდა სკოლაში უფრო გვიან რომ შესულიყო.
„მეც და თორნიკეც ხუთი წლის შევედით სკოლაში. ჩემი კლასელებიდანაც ბევრია ხუთი წლის შესული სკოლაში. მე რასაც ვხედავ, ძირითადად ყველაზე წარჩინებული მოსწავლეები სკოლაში ხუთი წლის შესული ბავშვები არიან“, – ამბობს გიორგი.
მისი თქმით, სწავლა ყველაზე ადვილი პირველ კლასში იყო.
„პირველ კლასში უფრო თავისუფალი ვიყავი. არც ბევრ დროს ვუთმობდი სწავლას, არც ცოტას, ზუსტად იმდენს, რომ ყველაფრისთვის მრჩებოდა დრო~.
თუ სამეცადინო არ აქვთ, თავისუფალ დროს კომპიუტერულ თამაშებს თამაშობენ ან წიგნებს კითხულობენ. გიორგის საყვარელი წიგნი „განძის კუნძულია“, თორნიკესი კი – „ტომ სოიერის თავგადასავალი“.
