მთავარი,სიახლეები

დღეში რამდენჯერმე ირთვება საჰაერო განგაშის სიგნალი – ჟურნალისტი ნიკოლაევიდან

26.03.2022
დღეში რამდენჯერმე ირთვება საჰაერო განგაშის სიგნალი – ჟურნალისტი ნიკოლაევიდან

„ჩვენ გვჭირდება… არ ვიცი რა გვჭირდება… გვჭირდება დაცვა,“- ამბობს ოლეგ ოგანოვი, ჟურნალისტი უკრაინის ქალაქ ნიკოლაევიდან, რომელიც ინტენსიური თავდასხმის ქვეშაა.

ოლეგი საგამოძიებო გაშუქების ცენტრის ჟურნალისტია. ახლა მშობლიურ ქალაქშია და უცხოელ ჟურნალისტებს ეხმარება ნიკოლაევის ამბების გაშუქებასა და თარგმნაში. დეტალურად ლაპარაკი უჭირს, ყველაფერზე მოკლე პასუხები აქვს. ამბობს, რომ საზოგადოებისთვის არაფერი აქვს სათქმელი, გარდა იმისა რაც ხდება. ხოლო რაც ხდება, მისი თქმით არის გამუდმებული საჰაერო თავდასხმები, დაბომბილი სამოქალაქო ინფრასტრუქტურა და წამლების დეფიციტი:

„მდგომარეობა ძალიან მძიმეა. თითქმის ყოველ დღე და ღამე მიმდინარეობს დაბომბვა. დღეში რამდენჯერმე ირთვება საჰაერო განგაშის სიგნალი, ამ დროს ყველა სარდაფებში და ბუკერებში ჩავდივართ.

საჭმელი და წყალი ხელმისაწვდომია. წამლებზე არის დეფიციტი – როგორც იცით, ზოგ ადამიანს სჭირდება სპეციფიკური წამლები, მკურნალობა, მსგავსი წამლები ძალიან რთულად იშოვება.

ახლა ვმუშაობ როგორც ადგილობრივი პროდიუსერი. ვეხმარები უცხოელ ჟურნალისტებს ისტორიების ჩაწერაში, მივყვები მათ ბრძოლის წინა ხაზზე და ადგილებზე, რომლებიც დაიბომბა ან იბომბება, ვთარგმნი.

არ დამითვლია, მაგრამ საკმაოდ ბევრი უცხოელი ჟურნალისტია. გარკვეული რაოდენობის ჟურნალისტები ყოველდღე მოდიან.

დაბომბვის შემდეგ არის მშვიდობიანი მოსახლეობის მსხვერპლი.

თავდაცვის აღჭურვილობის – ჯავშანჟილეტების და ჩაფხუტების დეფიციტია. ვიცნობ ჟურნალისტებს, რომლებსაც აღჭურვილობა არ აქვთ.

ვფიქრობ არა ჟურნალისტებს, არამედ ჩვენს არმიას სჭირდება დახმარება. გვჭირდება საჰაერო თავდაცვა“.

_________________________

„ჟურნალისტები ომში“ – სტატიების ამ სერიაში „ბათუმელები“ მათზე, ვინც ძირითადად თავად არიან ამბის მთხრობელები – უკრაინაში დარჩენილ ჟურნალისტებზე.

როგორც საერთაშორისო ორგანიზაცია „რეპორტიორები საზღვრებს გარეშე“, საერთაშორისო მედია და მოწმეები ჰყვებიან, უკრაინაში მყოფი რუსი სამხედროები ჟურნალისტებს ეძებენ, იტაცებენ, აწამებენ, ემუქრებიან, უმიზნებენ და ესვრიან.

ყველა უკრაინელი ჟურნალისტი, რომელიც თავის ქალაქში დარჩა, სულაც არ არის რეპორტიორი, მით უმეტეს არ არის ომის ჟურნალისტი. ზოგი მათგანი ონლაინგამოცემის რედაქტორია, ზოგის სპეციალობა საგამოძიებო ჟურნალისტიკაში ციფრული მონაცემების ანალიზია, მაგრამ ისინი ბრძოლის ველზე რჩებიან, იქ, სადაც „მათი სახლია“ და ამბობენ, რომ „მსოფლიომ უნდა იცოდეს“.

გადაბეჭდვის წესი

25 წელია ვწერთ იმაზე, რაც შენ გაწუხებს და რასაც მთავრობა გიმალავს, თუმცა დღეს, რეპრესიული პოლიტიკის პირობებში, როდესაც დამოუკიდებელ გამოცემებს „ქართული ოცნება“ შემოსავლის წყაროს უკეტავს, ამას მარტო ვეღარ შევძლებთ. ჩვენ არ ვეკუთვნით არცერთ პოლიტიკურ ძალას და ბიზნესჯგუფს. ჩვენ ვეკუთვნით საზოგადოებას. დღეს შენი მხარდაჭერა გვჭირდება _ ამისთვის შევქმენით მარტივი და უსაფრთხო პლატფორმა: შეგიძლია აირჩიო შენთვის მისაღები თანხა, რომლის გადახდასაც შეძლებ, თუნდაც თვეში 1 ლარი, და გახდე „ბათუმელებისა“ და „ნეტგაზეთის“ მხარდამჭერი. ჩვენ არ გვინდა დამატებით ფინანსურ ტვირთად ვიქცეთ ვინმესთვის. ჩვენთვის საზოგადოების მხარდაჭერა არა თანხის ოდენობით, არამედ ჩვენი მკითხველისა და გულშემატკივრის სიმრავლით იზომება.
უფრო მეტ ინფორმაციას, ასევე, წესებსა და პირობებს შეგიძლია გაეცნო მხარდაჭერის პლატფორმაზე.

ასევე: