როგორ წაგვართვეს ზაფხული

რა გვაწუხებს მე-11, ახლა უკვე პოტენციურ მე-12-კლასელებს?! გვაწუხებს ის, რომ ოქტომბერში ვაბარებთ საატესტატო გამოცდებს ტექნიკურ საგნებში, ტექნიკური განათლება კი ტკივილიანი თემაა. საკმაოდ დაბალი მაჩვენებელი გვაქვს ამ კუთხით, ამიტომაც ბოლო წლებია სახელმწიფომ დააჩქარა სწავლის ხარისხის ამაღლება სკოლებსა და უნივერსიტეტებში, ამასთანავე, მუშაობდნენ მასწავლებელთა სერტიფიცირების საკითხზე, მაგრამ ეს საკმარისი არ აღმოჩნდა და ახლა მომავალ მე-12-კლასელებს მთელი ზაფხული მომზადება მოგვიწევს. ტექნიკურ საგნებში, ზოგიერთს მარტო, უმრავლესობას კი – რეპეტიტორის დახმარებით.

მართალია, მეთერთმეტეკლასელები კრიტიკულ სიტუაციაში აღმოვჩნდით, რადგანაც პასუხს გვთხოვენ იმაზე, რაც სრულყოფილად არ გვისწავლია ამ ათასგვარი რეფორმის გამო, მაგრამ ვიმედოვნებთ, რომ პირველ ნაკადს ძალიან არ გაგვირთულებენ საქმეს. შიშის ფაქტორი დიდია. ბევრ ჩემს თანატოლს მუშაობა აქვს გადაწყვეტილი, რათა საკუთარი თანხით შეძლოს რეპეტიტორთან მომზადება. დამეთანხმებით, ტექნიკური საგნების დამოუკიდებლად სწავლა ძალიან რთულია. ამიტომაც, ყველა მასწავლებელს მიაშურებს. მშობლების გვერიდება, მუშაობაც გადავწყვიტეთ, დამოუკიდებლობასაც ვეჩვევით. კარგი იქნება, სულ მთლად ხორცსაკეპ მანქანაში თუ არ გაგვატარებენ.

ჰო, როდის უნდა დაიმსხვრეს რეპეტიტორის ინსტიტუტი? მშობლებიც ნაკლებად ინერვიულებენ და ბავშვები კიდევ წუწუნს მოვრჩებით. ჩვენი მშობლების ჯიბეებიდან თანხა პირდაპირ ირიცხება რეპეტიტორთა ჯიბეებში. პრობლემა ის არის, რომ ტექნიკური საგნები, მრავალი რეფორმის გამო, სემესტრულად, ხან კი ერთწლიანი ინტერვალით ვისწავლეთ. აშკარაა, რომ საფუძვლიანი ცოდნა ამ საგნებში ნამდვილად არ გაგვაჩნია, ამიტომაც ეს ჩვენი აქილევსის ქუსლია.

მსხვერპლის როლი კარგად გვაქვს შეთვისებული მეთერთმეტეკლასელებს და განვიცდით, ვდარდობთ იმაზე, რომ ეს ზაფხული, ფაქტობრივად, წაგვერთმევა. გადაწყვეტილი ამბავია. თან მზეც ისეთი ცხელი და მკაცრი იქნება ამ დროს…