იაპონელმა მკვლევრებმა ლაბორატორიულ ტესტებში აღმოაჩინეს, რომ ომიკრონის ვარიანტს შეუძლია უფრო მეტ ხანს გადარჩეს პლასტმასის ზედაპირებსა და ადამიანის კანზე, ვიდრე კორონავირუსის ადრინდელი ვერსიები. უახლესი კვლევებისა და მათი წინასწარი შედეგების შესახებ Reuters-ი წერს.
მკვლევრები განმარტავენ, რომ შესაძლოა სწორედ გარემოსადმი მაღალი სტაბილურობა [უნარი დარჩეს გადამდები] დაეხმარა ომიკრონს, ჩაენაცვლებინა დელტა, როგორც დომინანტური ვარიანტი და ასე სწრაფად გავრცელებულიყო.
მაგალითად, პლასტმასის ზედაპირზე კოვიდის ორიგინალი შტამის გადარჩენის საშუალო დრო 56 საათია, ალფა შტამის – 191.3 საათი, ბეტა შტამის – 156.6 საათი, გამა შტამის – 59.3 საათი და დელტა შტამის – 114.0 საათი. „ომიკრონის“ შემთხვევაში, ვირუსის სიცოცხლისუნარიანობა 193.5 საათს აღწევს [8 დღეს], წერენ მკვლევრები სამეცნიერო სტატიების ელექტრონულ პორტალ bioRxiv-ზე.
მათივე თქმით, გვამების კანის ნიმუშებზე ვირუსის ორიგინალი შტამის გადარჩენის საშუალო დრო იყო 8.6 საათი, 19.6 საათი – ალფასთვის, 19.1 საათი – ბეტასთვის, 11.0 საათი – გამასთვის, 16.8 საათი – დელტასთვის და 21.1 საათი – ომიკრონისთვის.
მიუხედავად იმისა, რომ ვარიანტები ზოგადად უფრო მდგრადი იყო ეთანოლის [სპირტის] მიმართ, ვიდრე COVID19-ის ორიგინალი შტამი, ყველა მათგანი მთლიანად ინაქტივირდა კანზე ალკოჰოლზე დაფუძნებული ხელის სადეზინფექციო საშუალებების ზემოქმედებიდან 15 წამის შემდეგ.
„ამიტომ,“ დაასკვნეს მკვლევრებმა, „ძალიან რეკომენდებულია ინფექციის კონტროლის (ხელის ჰიგიენის) პრაქტიკაში გამოყენებული იქნას სადეზინფექციო საშუალებები… როგორც შემოთავაზებულია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის [WHO] მიერ“.
