„არაფერი არ შეცვლილა საპროტესტო აქციების შემდეგ და მას მერე, რაც თორნიკე რიჟვაძეს შეხვდით. არც კომპენსაცია მიგვიღია. უცნობია, როდის გაიხსნება საზღვარი, რომ ისევ შევძლოთ იქ გადასვლა და მუშაობა,“ – ამბობს ბათუმში მცხოვრები ჟუჟუნა ქოქოლაძე. ის ერთ-ერთია იმ მოქალაქეებს შორის, რომელიც პანდემიამდე თურქეთში, ქემალფაშაში მუშაობდა.
ქალები, რომლებიც თურქეთში ყოველდღიურად გადადიოდნენ სამუშაოდ, რამდენიმე საპროტესტო აქცია გამართეს.
„მე ყოველდღე გადავდიოდი ქემალფაშაში მაღაზიაში სამუშაოდ, დღეში 40 ლარს მიხდიდა მესაკუთრე და ამით ვარჩენდი ოჯახს, საღამოს ვბრუნდებოდი. 13 წელია ქემალფაშაში ასე ვმუშაობ… ოჯახში შემომტანი კიდევ ჩემი ბიჭია, რომელიც მშენებლობაზე მუშაობდა, ისიც უმუშევარი დარჩა. ახლა გაიხსნა მშენებლობები და გადავრჩით, თორემ დავიწყებდით შიმშილობას ალბათ,“ – ამბობს ჟუჟუნა ქობულაძე.
მთავრობა 6 თვით 200-ლარიან ფინანსურ კომპენსაციას მხოლოდ იმ ადამიანებს აძლევს, ვინც დამსაქმებლისგან ოფიციალურ დოკუმენტს წარადგენს, რომ ის ნამდვილად მუშაობდა პანდემიამდე.
„…მოვისმინეთ, ითქვა, რომ სარფის საბაჟოს კვეთით დადგინდებოდა, გადავდიოდით თუ არა ჩვენ ყველადღე თურქეთში სამუშაოდ, მაგრამ ჩვენამდე არაფერი მოსულა,“ – აღნიშნა ჟუჟუნა ქოქოლაძემ „ბათუმელებთან“. ის ახლა საზღვრის გახსნას ელოდება, რომ ისევ შეძლოს თურქეთში მუშაობა.
აჭარის მთავრობაში 29 მაისს განაცხადეს, რომ კოვიდ 19-ის პანდემიამდე თურქეთში დასაქმებულ საქართველოს მოქალაქეებს, რომლებიც საზღვრის ჩაკეტვის გამო უმუშევრად დარჩნენ, ფინანსურად არ დაეხმარებიან.
