ბათუმის ქუჩებში, საგანგებო მდგომარეობის დროს, პოლიციელთა რაოდენობამ იმატა. როგორც ამბობენ, ნებისმიერი საგზაო წესის დარღვევა, ხშირად, კამერაში წაყვანით სრულდება.
ხალხს რომ უჭირს გასაგებია, მაგრამ ეტყობა მათი გაჭირვება პოლიციის „გაჭირვებასთან“ მოსატანიც არაა. მართალია, მაინცა და მაინც ერთ ტაფაზე იწვისო არ ითქმის, თუმცა, სამართალდამცავებს რომ დღეს რაღაცა მაგრად „ეწვით“, ესეც ფაქტია. მოსახლეობაში კი ცნობილი „ტელმანი“ და მისი „ფილიალები“, უკვე, ერთიანად „ტაკიძის კამერად“ გადანათლულა, მაგრამ რად გინდა, – „თვითმხილველების“ თქმით, იქ მოხვედრის გზები და იქ არსებული პირობები იგივე დარჩენილა…
გაჭირვებული ხალხი თავიანთი ვალის გადაუხდელობასაც „საწყალ“ პოლიციელებს აბრალებენ და ხელსაყრელი მომენტის დადგომისთანავე ლამის პროცენტების გადახდაც მოსთხოვონ.
დიდ და საქვეყნო საქმეებს კი, ბუნებრივია, დიდი თუ პატარა კურიოზებიც ახლავს თან.
ასეთი „კურიოზები“ ბათუმის ცენტრალური ბაზრის მიმდებარე ტერიტორიაზე არც პოლიციელებს აკლიათ თურმე და არც იმ ადამიანებს, ვისაც პოლიცია აკავებს. „გაზეთი ბათუმელები“ ერთ-ერთი ასეთი შემთხვევის თვითმხილველია. საგზაო პოლიციელებმა გააჩერეს „BBB-936“ ნომრის მქონე ავტომანქანა. პოლიციელთა სიმრავლე ეტყობა ავტომანქანების გაჩერების მიზეზთა სიმრავლესაც უწყობს ხელს. ასეთ შემთხვევაში, რაც უფრო მეტია არგუმენტი, მით უფრო „დაცულია“ პოლიცია. კონკრეტულ შემთხვევაში, ერთი პოლიციელი მძღოლის არაფხიზელ მდგომარეობაზე საუბრობს, მეორე საგზაო წესების დარღვევაზე – დაუმორჩილებლობაზე, მესამენი კი ამტკიცებენ, რომ ნომერი არ აქვს. სინამდვილეში მანქანას უკან არ ჰქონდა ნომერი.
სანამ კამერაში წაიყვანდნენ, „გაზეთი ბათუმელები“ შეეცადა მძღოლს ამირან ხინკილაძეს, გასაუბრებოდა, მაგრამ „დატყვევებულმა“ მხოლოდ ორიოდე სიტყვის თქმა „სულ ტყუილად გამაჩერესო…“, მოასწრო. პოლიციელებმა სიტყვა არ დაასრულებინეს და ძალით ჩასვეს საგზაო პოლიციის მანქანაში.
პოლიციელი, რომელმაც ამირან ხინკილაძის კუთვნილი ავტომანქანა წაიყვანა, მძღოლის აყვანის მიზეზად ნომრის უქონლობას ასახელებს, ხოლო, შეკითხვაზე თუ რატომ არ აჩერებს მის წინ მოძრავ უნომრო მანქანას, გვიპასუხა, რომ „ახლა საჭესთან ვზივარ და როგორ გავაჩეროო“.
ზემონახსენებ ფაქტს მეყვავილეები და იქვე მყოფი პურის მოვაჭრეები გამოეხმაურნენ. ზოგიერთი მათგანი აცხადებს, რომ პოლიციის პირველ განყოფილებაში უკანონოდ რამდენჯერმე ისინიც წაუყვანიათ.
ნესტანი (გვარს არ ასახელებს): – „4 წლის ავადმყოფი ბავშვი დავტოვე ოჯახში და სავაჭროდ გამოვედი, რათა ორი კაპიკი გამეკეთებინა. რატომ ყიდი პურსო, ამის გამო შემაგდეს ტაკიძის კამერაში. მერე მოვიდა დათო დავითაძე, ძალიან დიდი შეურაცხყოფა მომაყენა, მინა გატეხა და მითხრა, ამით თავს მოგჭრიო“…
ვეფხია ბერიძე: – „მაშხალებზე ვვაჭრობდი, ხუთმა პოლიციელმა ძალით შემაგდო მანქანაში. იმიტომ ვვაჭრობ, რომ სათვალის ფული მაქვს გადასახდელი. ვუთხარი, ნუ მქაჩავთ, ჩემი ფეხით წამოვალ-მეთქი, მაგრამ არ ესმოდათ. ნასესხები ფულით ნაყიდი ბომბები ჩამომართვეს“.
„ბომბებჩამორთმეული“ ხალხი კი „რევოლუციაზე“ მაინც ფიქრობს და პოლიტიკურ განცხადებებსაც აკეთებს: „ამფერების გამო არის, რომ ბაბუი ვერ დარჩება მის თანამდებობაზე“.
