– გამარჯობა, როგორც მაცნობეს თქვენ იყავით თვითმხილველი თუ როგორ გატეხა ლუკამ ფინჯანი…
– დიახ, რით შემიძლია დაგეხმაროთ?
– ორიოდე შეკითხვას დაგისვამთ, ოღონდ არა ამ ფაქტზე, არამედ უბრალოდ თქვენზე.
– როგორც გნებავთ.
– მაშ ასე, თქვენი აზრით რა როლს ასრულებთ ყოველდღიურ ცხოვრებაში?
– ადამიანთა თქმით, მე მხოლოდ დეკორაციული როლი მაკისრია, რაღაცის გალამაზების ან თუნდაც დაფარვის. მათი თქმით, სილამაზისთვის მიყენებენ, თუმცა სინამდვილეში ფეხით მთელავენ და ტალახს მახოცავენ.
– თქვენი პასუხიდან გამომდინარე მივხვდი, რომ ნაწყენი ხართ ადამიანებზე. გთხოვთ, საკუთარი ხედვით შეაფასოთ ისინი.
-ჰაჰ, ჩემთვის ამ შეკითხვით არავის მოუმართავს, მეტიც, საერთოდ არ მოუმართავთ ჩემთვის კითხვებით.
იცით რა, მიუხედავად იმისა, რომ ხან მჭრიან, ხან მკერავენ, ფეხით მთელავენ, აუგს მეტყვიან, მხოლოდ გარეგნობას მიფასებენ, მე ისინი მაინც ძალიან მიყვარს… იცით რატომ? მე არ მაქვს სული, მაგრამ თქვენი სულით ვცოცხლობ.
– გმადლობთ გულახდილობისთვის. მაინტერესებს მეგობრობთ თუ არა სხვა საგნებთან? რომელია თქვენი საუკეთესო მეგობარი?
– რა თქმა უნდა ვმეგობრობ, მეგობრობის გარეშე შეუძლებელია ამდენ ხანს ვყოფილიყავი. იცით ერთი შემთხვევა მახსენდება, როდესაც არაკომუნიკაბულურობის გამო მაგიდის გადასაფარებელი გააგდეს, სულ ეჩხუბებოდა მაგიდას და…
საუკეთესო მეგობარი? რა თქმა უნდა მყავს, ჩემი საუკეთესო მეგობარი კუთხეში ჩამაგრებული ლურსმანია, ის სულაც არ მამადლის მეგობრობას იატაკისგან განსხვავებით, ამიტომ მიყვარს ყველაზე ძალიან.
– შესანიშნავია. მაინტერესებს, რითი იკვებებით?
– ჰმ, რა რთულად მარტივი შეკითხვაა, მე მტვერით ვიკვებები, არა იმიტომ რომ ის მომწონს, უბრალოდ, მინდა, რომ იგი თავს ავაცილო ადამიანებს.
– გასაგებია, თავი ხომ არ მოგაბეზრეთ ამდენი შეკითხვებით?
– ასე ფიქრობთ? რა სამწუხაროა, იცით რა სასიამოვნოა, როდესაც ვიღაცას მაინც აინტერესებ?!
– კარგი, მაშ, გავაგრძელოთ. როგორი წარმოგიდგენიათ სიკვდილი?
– სიკვდილი – ჩემთვის ძაფად დაშლასთან ასოცირდება, როცა ვერაფერს ჩადიხარ, ვიღაც ხელებს გიფათურებს, შენ კიდევ უღონო ხარ.
– რას მეტყვით თქვენეული ბედნიერების შესახებ?
– ჩემთვის ყველაზე დიდი ბედნიერებაა, როცა სახლში არავინაა, რადგან მხოლოდ მაშინ არ მტკენენ სხულის ნაწილებს, მხოლოდ მაშინ შემიძლია შევიგრძნო თავისუფლება და არა მტვრის სუნი :))
– დიდი მადლობა. მინდა გითხრათ, რომ ძალიან კარგი რესპოდენტი იყავით :)) იმედია კიდევ შევხვდებით.
მედიალაბორატორია. დავალება: ინტერვიუ.
მომზადებულია გაზეთ „ბათუმელების” მედიასკოლაში.
