საკონსტიტუციო სასამართლომ განმწესრიგებელ სხდომაზე უკვე განიხილა გიორგი მამალაძის, გიორგი ფანცულაიას და მია ზოიძის სარჩელი. ეს სარჩელი საერთო სასამართლოებში ე.წ. „ციანიდის საქმის“ განხილვის შემდეგ შევიდა. საკონსტიტუციო სასამართლოს ჯერ არ მიუღია გადაწყვეტილება, განიხილავს თუ არა არსებითად გიორგი მამალაძის სარჩელს.
დავის საგანი სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის ის მუხლია, რომლის მიხედვითაც „პროკურორი, გამომძიებელი ვალდებულია უზრუნველყოს გამოძიების მიმდინარეობის შესახებ ინფორმაცია არ გახდეს საჯარო.“ ამ მიზნით გამოძიება უფლებამოსილია სისხლის სამართლის პროცესის მონაწილე დაავალდებულოს მისი ნებართვის გარეშე არ გაამჟღავნოს საქმეში არსებული ცნობები და გააფრთხილოს სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობის შესახებ.
„გაუთქმელობის წესი“ შესაძლოა გავრცელდეს დაზარალებულზე, ასევე მოწმეზე, ადვოკატზე, თარჯიმანზე, ექსპერტზე. კანონის ამ მოთხოვნის დარღვევა ისჯება ჯარიმით, გამასწორებელი სამუშაოთი ორ წლამდე ვადით, ან ერთი წლით თავისუფლების აღკვეთით. მოსარჩელეები მიიჩნევენ, რომ კანონის ეს მოთხოვნა არაკონსტიტუციურია:
„იკვეთება, რომ პროკურორი და გამომძიებელი, დისკრეციის საფუძველზე, სასამართლო კონტროლის გარეშე, უფლებამოსილნი არიან, პროცესის მონაწილეს შეუზღუდონ გამოხატვის თავისუფლება იმ მოტივით, რომ ამ უკანასკნელმა არ გაამჟღავნოს მის ხელთ არსებული და გამოძიებასთან დაკავშირებული კონკრეტული ტიპის ინფორმაცია… ბუნდოვანია, როდის, როგორ, რა ნორმატიული საფუძვლით და რა პირობების შემთხვევაში ხდება ბრალდების მხარის მიერ კონკრეტული გამოძიების შესახებ ინფორმაციის გასაჯაროვება, ისევე როგორც, არც სადავო ნორმაში და არც კანონმდებლობაში ზოგადად, არ არის გაწერილი ის სტანდარტი, ტესტი, რომელიც ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში, უნდა იქნას გამოყენებული პროცესის მონაწილის გამოხატვის თავისუფლების ან/და სხვა უფლებების შესაზღუდად,“ – აღნიშნულია კონსტიტუციურ სარჩელში.
გიორგი მამალაძის, გიორგი ფანცულაიას და მია ზოიძის სარჩელს საკონსტიტუციო სასამართლოს მეორე კოლეგია განიხილავს.
