ყოფილი მოსამართლე მიიჩნევს, რომ ირღვევა საქართველოს კონსტიტუციით გარანტირებული მე-14 [მუხლი 14 ყველა ადამიანი დაბადებით თავისუფალია და კანონის წინაშე თანასწორია განურჩევლად რასისა, კანის ფერისა, ენისა, სქესისა, რელიგიისა, პოლიტიკური და სხვა შეხედულებებისა, ეროვნული, ეთნიკური და სოციალური კუთვნილებისა, წარმოშობისა, ქონებრივი და წოდებრივი მდგომარეობისა, საცხოვრებელი ადგილისა] და 21 -ე მუხლები [მუხლი 21 საკუთრება და მემკვიდრეობის უფლება აღიარებული და ხელშეუვალია. დაუშვებელია საკუთრების, მისი შეძენის, გასხვისების ან მემკვიდრეობით მიღების საყოველთაო უფლების გაუქმება].
დავის საგანს წარმოადგენს საერთო სასამართლოების შესახებ საქართველოს ორგანული კანონის 77-ე მუხლის (მოსამართლეების კომპენსაციის გაანგარიშება), პირველი პუნქტი რომლის მიხედვითაც საქართველოს უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეს, რომელსაც უფლებამოსილება შეუწყდა პირადი განცხადების საფუძველზე 2005 წლის 1 იანვრიდან 2006 წლის 1 იანვრამდე და დაენიშნა სახელმწიფო კომპენსაცია ხელფასის სრული ოდენობით იმ ვადით, რა ვადითაც მას უნდა განეხორციელებინა უზენაესი სასამართლოს მოსამართლის უფლებამოსილება, უნარჩუნდება ეს კომპენსაცია ხელფასის სრული ოდენობით.
საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მრჩევლის გიორგი სულხანიშვილის განმარტებით, მოსარჩელე ლალი ლაზარაშვილი მიიჩნევს, რომ კანონის ეს ნაწილი არის არაკონსტიტუციური, დისკრიმინაციული და არათანაბარ მდგომარეობაში აყენებს იმ მოსამართლეებს, რომლებსაც უფლებამოსილება შეუწყდათ 2006 წლის შემდეგ. უშუალოდ მას მოსამართლის უფლებამოსილება 2010 წელს შეუწყდა და შესაბამმისად ის ვერ სარგებლობს იმ ბენეფიტით.
განმწესრიგებელ სხდომაზე სასამართლო მხარეთა ახსნა განამრტების შემდეგ იმსჯელებს – მიიღებს თუ არა საქმეს არესებით განსახილველად.
განმწესრიგებელ სხდომას სასამართლოს მეორე კოლეგია უძღვება.
